Parva.Adhyaya 2.26

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

एतस्मिन्नेव काले तु भीमसेनोऽपि वीर्यवान्धर्मराजमनुज्ञाप्य ययौ प्राचीं दिशं प्रति

etasminneva kāle tu bhīmaseno'pi vīryavāndharmarājamanujñāpya yayau prācīṃ diśaṃ prati

महता बलचक्रेण परराष्ट्रावमर्दिनावृतो भरतशार्दूलो द्विषच्छोकविवर्धनः

mahatā balacakreṇa pararāṣṭrāvamardināvṛto bharataśārdūlo dviṣacchokavivardhanaḥ

स गत्वा राजशार्दूलः पाञ्चालानां पुरं महत्पाञ्चालान्विविधोपायैः सान्त्वयामास पाण्डवः

sa gatvā rājaśārdūlaḥ pāñcālānāṃ puraṃ mahatpāñcālānvividhopāyaiḥ sāntvayāmāsa pāṇḍavaḥ

ततः स गण्डकीं शूरो विदेहांश्च नरर्षभःविजित्याल्पेन कालेन दशार्णानगमत्प्रभुः

tataḥ sa gaṇḍakīṃ śūro videhāṃśca nararṣabhaḥvijityālpena kālena daśārṇānagamatprabhuḥ

तत्र दाशार्णको राजा सुधर्मा लोमहर्षणम्कृतवान्कर्म भीमेन महद्युद्धं निरायुधम्

tatra dāśārṇako rājā sudharmā lomaharṣaṇamkṛtavānkarma bhīmena mahadyuddhaṃ nirāyudham

भीमसेनस्तु तद्दृष्ट्वा तस्य कर्म परंतपःअधिसेनापतिं चक्रे सुधर्माणं महाबलम्

bhīmasenastu taddṛṣṭvā tasya karma paraṃtapaḥadhisenāpatiṃ cakre sudharmāṇaṃ mahābalam

ततः प्राचीं दिशं भीमो ययौ भीमपराक्रमःसैन्येन महता राजन्कम्पयन्निव मेदिनीम्

tataḥ prācīṃ diśaṃ bhīmo yayau bhīmaparākramaḥsainyena mahatā rājankampayanniva medinīm

सोऽश्वमेधेश्वरं राजन्रोचमानं सहानुजम्जिगाय समरे वीरो बलेन बलिनां वरः

so'śvamedheśvaraṃ rājanrocamānaṃ sahānujamjigāya samare vīro balena balināṃ varaḥ

स तं निर्जित्य कौन्तेयो नातितीव्रेण कर्मणापूर्वदेशं महावीर्यो विजिग्ये कुरुनन्दनः

sa taṃ nirjitya kaunteyo nātitīvreṇa karmaṇāpūrvadeśaṃ mahāvīryo vijigye kurunandanaḥ

ततो दक्षिणमागम्य पुलिन्दनगरं महत्सुकुमारं वशे चक्रे सुमित्रं च नराधिपम्

tato dakṣiṇamāgamya pulindanagaraṃ mahatsukumāraṃ vaśe cakre sumitraṃ ca narādhipam

ततस्तु धर्मराजस्य शासनाद्भरतर्षभःशिशुपालं महावीर्यमभ्ययाज्जनमेजय

tatastu dharmarājasya śāsanādbharatarṣabhaḥśiśupālaṃ mahāvīryamabhyayājjanamejaya

चेदिराजोऽपि तच्छ्रुत्वा पाण्डवस्य चिकीर्षितम्उपनिष्क्रम्य नगरात्प्रत्यगृह्णात्परंतपः

cedirājo'pi tacchrutvā pāṇḍavasya cikīrṣitamupaniṣkramya nagarātpratyagṛhṇātparaṃtapaḥ

तौ समेत्य महाराज कुरुचेदिवृषौ तदाउभयोरात्मकुलयोः कौशल्यं पर्यपृच्छताम्

tau sametya mahārāja kurucedivṛṣau tadāubhayorātmakulayoḥ kauśalyaṃ paryapṛcchatām

ततो निवेद्य तद्राष्ट्रं चेदिराजो विशां पतेउवाच भीमं प्रहसन्किमिदं कुरुषेऽनघ

tato nivedya tadrāṣṭraṃ cedirājo viśāṃ pateuvāca bhīmaṃ prahasankimidaṃ kuruṣe'nagha

तस्य भीमस्तदाचख्यौ धर्मराजचिकीर्षितम्स च तत्प्रतिगृह्यैव तथा चक्रे नराधिपः

tasya bhīmastadācakhyau dharmarājacikīrṣitamsa ca tatpratigṛhyaiva tathā cakre narādhipaḥ

ततो भीमस्तत्र राजन्नुषित्वा त्रिदशाः क्षपाःसत्कृतः शिशुपालेन ययौ सबलवाहनः

tato bhīmastatra rājannuṣitvā tridaśāḥ kṣapāḥsatkṛtaḥ śiśupālena yayau sabalavāhanaḥ