पर्व.अध्याय 2.32

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

पितामहं गुरुं चैव प्रत्युद्गम्य युधिष्ठिरःअभिवाद्य ततो राजन्निदं वचनमब्रवीत्भीष्मं द्रोणं कृपं द्रौणिं दुर्योधनविविंशती

pitāmahaṃ guruṃ caiva pratyudgamya yudhiṣṭhiraḥabhivādya tato rājannidaṃ vacanamabravītbhīṣmaṃ droṇaṃ kṛpaṃ drauṇiṃ duryodhanaviviṃśatī

अस्मिन्यज्ञे भवन्तो मामनुगृह्णन्तु सर्वशःइदं वः स्वमहं चैव यदिहास्ति धनं ममप्रीणयन्तु भवन्तो मां यथेष्टमनियन्त्रिताः

asminyajñe bhavanto māmanugṛhṇantu sarvaśaḥidaṃ vaḥ svamahaṃ caiva yadihāsti dhanaṃ mamaprīṇayantu bhavanto māṃ yatheṣṭamaniyantritāḥ

एवमुक्त्वा स तान्सर्वान्दीक्षितः पाण्डवाग्रजःयुयोज ह यथायोगमधिकारेष्वनन्तरम्

evamuktvā sa tānsarvāndīkṣitaḥ pāṇḍavāgrajaḥyuyoja ha yathāyogamadhikāreṣvanantaram

भक्ष्यभोज्याधिकारेषु दुःशासनमयोजयत्परिग्रहे ब्राह्मणानामश्वत्थामानमुक्तवान्

bhakṣyabhojyādhikāreṣu duḥśāsanamayojayatparigrahe brāhmaṇānāmaśvatthāmānamuktavān

राज्ञां तु प्रतिपूजार्थं संजयं संन्ययोजयत्कृताकृतपरिज्ञाने भीष्मद्रोणौ महामती

rājñāṃ tu pratipūjārthaṃ saṃjayaṃ saṃnyayojayatkṛtākṛtaparijñāne bhīṣmadroṇau mahāmatī

हिरण्यस्य सुवर्णस्य रत्नानां चान्ववेक्षणेदक्षिणानां च वै दाने कृपं राजा न्ययोजयत्तथान्यान्पुरुषव्याघ्रांस्तस्मिंस्तस्मिन्न्ययोजयत्

hiraṇyasya suvarṇasya ratnānāṃ cānvavekṣaṇedakṣiṇānāṃ ca vai dāne kṛpaṃ rājā nyayojayattathānyānpuruṣavyāghrāṃstasmiṃstasminnyayojayat

बाह्लिको धृतराष्ट्रश्च सोमदत्तो जयद्रथःनकुलेन समानीताः स्वामिवत्तत्र रेमिरे

bāhliko dhṛtarāṣṭraśca somadatto jayadrathaḥnakulena samānītāḥ svāmivattatra remire

क्षत्ता व्ययकरस्त्वासीद्विदुरः सर्वधर्मवित्दुर्योधनस्त्वर्हणानि प्रतिजग्राह सर्वशः

kṣattā vyayakarastvāsīdviduraḥ sarvadharmavitduryodhanastvarhaṇāni pratijagrāha sarvaśaḥ

सर्वलोकः समावृत्तः पिप्रीषुः फलमुत्तमम्द्रष्टुकामः सभां चैव धर्मराजं च पाण्डवम्

sarvalokaḥ samāvṛttaḥ piprīṣuḥ phalamuttamamdraṣṭukāmaḥ sabhāṃ caiva dharmarājaṃ ca pāṇḍavam

न कश्चिदाहरत्तत्र सहस्रावरमर्हणम्रत्नैश्च बहुभिस्तत्र धर्मराजमवर्धयन्

na kaścidāharattatra sahasrāvaramarhaṇamratnaiśca bahubhistatra dharmarājamavardhayan

कथं नु मम कौरव्यो रत्नदानैः समाप्नुयात्यज्ञमित्येव राजानः स्पर्धमाना ददुर्धनम्

kathaṃ nu mama kauravyo ratnadānaiḥ samāpnuyātyajñamityeva rājānaḥ spardhamānā dadurdhanam

भवनैः सविमानाग्रैः सोदर्कैर्बलसंवृतैःलोकराजविमानैश्च ब्राह्मणावसथैः सह

bhavanaiḥ savimānāgraiḥ sodarkairbalasaṃvṛtaiḥlokarājavimānaiśca brāhmaṇāvasathaiḥ saha

कृतैरावसथैर्दिव्यैर्विमानप्रतिमैस्तथाविचित्रै रत्नवद्भिश्च ऋद्ध्या परमया युतैः

kṛtairāvasathairdivyairvimānapratimaistathāvicitrai ratnavadbhiśca ṛddhyā paramayā yutaiḥ

राजभिश्च समावृत्तैरतीवश्रीसमृद्धिभिःअशोभत सदो राजन्कौन्तेयस्य महात्मनः

rājabhiśca samāvṛttairatīvaśrīsamṛddhibhiḥaśobhata sado rājankaunteyasya mahātmanaḥ

ऋद्ध्या च वरुणं देवं स्पर्धमानो युधिष्ठिरःषडग्निनाथ यज्ञेन सोऽयजद्दक्षिणावतासर्वाञ्जनान्सर्वकामैः समृद्धैः समतर्पयत्

ṛddhyā ca varuṇaṃ devaṃ spardhamāno yudhiṣṭhiraḥṣaḍagninātha yajñena so'yajaddakṣiṇāvatāsarvāñjanānsarvakāmaiḥ samṛddhaiḥ samatarpayat

अन्नवान्बहुभक्ष्यश्च भुक्तवज्जनसंवृतःरत्नोपहारकर्मण्यो बभूव स समागमः

annavānbahubhakṣyaśca bhuktavajjanasaṃvṛtaḥratnopahārakarmaṇyo babhūva sa samāgamaḥ

इडाज्यहोमाहुतिभिर्मन्त्रशिक्षासमन्वितैःतस्मिन्हि ततृपुर्देवास्तते यज्ञे महर्षिभिः

iḍājyahomāhutibhirmantraśikṣāsamanvitaiḥtasminhi tatṛpurdevāstate yajñe maharṣibhiḥ

यथा देवास्तथा विप्रा दक्षिणान्नमहाधनैःततृपुः सर्ववर्णाश्च तस्मिन्यज्ञे मुदान्विताः

yathā devāstathā viprā dakṣiṇānnamahādhanaiḥtatṛpuḥ sarvavarṇāśca tasminyajñe mudānvitāḥ