Parva.Adhyaya 2.44

शकुनिरुवाचदुर्योधन न तेऽमर्षः कार्यः प्रति युधिष्ठिरम्भागधेयानि हि स्वानि पाण्डवा भुञ्जते सदा

śakuniruvācaduryodhana na te'marṣaḥ kāryaḥ prati yudhiṣṭhirambhāgadheyāni hi svāni pāṇḍavā bhuñjate sadā

अनेकैरभ्युपायैश्च त्वयारब्धाः पुरासकृत्विमुक्ताश्च नरव्याघ्रा भागधेयपुरस्कृताः

anekairabhyupāyaiśca tvayārabdhāḥ purāsakṛtvimuktāśca naravyāghrā bhāgadheyapuraskṛtāḥ

तैर्लब्धा द्रौपदी भार्या द्रुपदश्च सुतैः सहसहायः पृथिवीलाभे वासुदेवश्च वीर्यवान्

tairlabdhā draupadī bhāryā drupadaśca sutaiḥ sahasahāyaḥ pṛthivīlābhe vāsudevaśca vīryavān

लब्धश्च नाभिभूतोऽर्थः पित्र्योंऽशः पृथिवीपतेविवृद्धस्तेजसा तेषां तत्र का परिदेवना

labdhaśca nābhibhūto'rthaḥ pitryoṃ'śaḥ pṛthivīpatevivṛddhastejasā teṣāṃ tatra kā paridevanā

धनंजयेन गाण्डीवमक्षय्यौ च महेषुधीलब्धान्यस्त्राणि दिव्यानि तर्पयित्वा हुताशनम्

dhanaṃjayena gāṇḍīvamakṣayyau ca maheṣudhīlabdhānyastrāṇi divyāni tarpayitvā hutāśanam

तेन कार्मुकमुख्येन बाहुवीर्येण चात्मनःकृता वशे महीपालास्तत्र का परिदेवना

tena kārmukamukhyena bāhuvīryeṇa cātmanaḥkṛtā vaśe mahīpālāstatra kā paridevanā

अग्निदाहान्मयं चापि मोक्षयित्वा स दानवम्सभां तां कारयामास सव्यसाची परंतपः

agnidāhānmayaṃ cāpi mokṣayitvā sa dānavamsabhāṃ tāṃ kārayāmāsa savyasācī paraṃtapaḥ

तेन चैव मयेनोक्ताः किंकरा नाम राक्षसाःवहन्ति तां सभां भीमास्तत्र का परिदेवना

tena caiva mayenoktāḥ kiṃkarā nāma rākṣasāḥvahanti tāṃ sabhāṃ bhīmāstatra kā paridevanā

यच्चासहायतां राजन्नुक्तवानसि भारततन्मिथ्या भ्रातरो हीमे सहायास्ते महारथाः

yaccāsahāyatāṃ rājannuktavānasi bhāratatanmithyā bhrātaro hīme sahāyāste mahārathāḥ

द्रोणस्तव महेष्वासः सह पुत्रेण धीमतासूतपुत्रश्च राधेयो गौतमश्च महारथः

droṇastava maheṣvāsaḥ saha putreṇa dhīmatāsūtaputraśca rādheyo gautamaśca mahārathaḥ

अहं च सह सोदर्यैः सौमदत्तिश्च वीर्यवान्एतैस्त्वं सहितः सर्वैर्जय कृत्स्नां वसुंधराम्

ahaṃ ca saha sodaryaiḥ saumadattiśca vīryavānetaistvaṃ sahitaḥ sarvairjaya kṛtsnāṃ vasuṃdharām

दुर्योधन उवाच · duryodhana uvāca

त्वया च सहितो राजन्नेतैश्चान्यैर्महारथैःएतानेव विजेष्यामि यदि त्वमनुमन्यसे

tvayā ca sahito rājannetaiścānyairmahārathaiḥetāneva vijeṣyāmi yadi tvamanumanyase

एतेषु विजितेष्वद्य भविष्यति मही ममसर्वे च पृथिवीपालाः सभा सा च महाधना

eteṣu vijiteṣvadya bhaviṣyati mahī mamasarve ca pṛthivīpālāḥ sabhā sā ca mahādhanā

शकुनिरुवाचधनंजयो वासुदेवो भीमसेनो युधिष्ठिरःनकुलः सहदेवश्च द्रुपदश्च सहात्मजैः

śakuniruvācadhanaṃjayo vāsudevo bhīmaseno yudhiṣṭhiraḥnakulaḥ sahadevaśca drupadaśca sahātmajaiḥ

नैते युधि बलाज्जेतुं शक्याः सुरगणैरपिमहारथा महेष्वासाः कृतास्त्रा युद्धदुर्मदाः

naite yudhi balājjetuṃ śakyāḥ suragaṇairapimahārathā maheṣvāsāḥ kṛtāstrā yuddhadurmadāḥ

अहं तु तद्विजानामि विजेतुं येन शक्यतेयुधिष्ठिरं स्वयं राजंस्तन्निबोध जुषस्व च

ahaṃ tu tadvijānāmi vijetuṃ yena śakyateyudhiṣṭhiraṃ svayaṃ rājaṃstannibodha juṣasva ca

दुर्योधन उवाच · duryodhana uvāca

अप्रमादेन सुहृदामन्येषां च महात्मनाम्यदि शक्या विजेतुं ते तन्ममाचक्ष्व मातुल

apramādena suhṛdāmanyeṣāṃ ca mahātmanāmyadi śakyā vijetuṃ te tanmamācakṣva mātula

शकुनिरुवाचद्यूतप्रियश्च कौन्तेयो न च जानाति देवितुम्समाहूतश्च राजेन्द्रो न शक्ष्यति निवर्तितुम्

śakuniruvācadyūtapriyaśca kaunteyo na ca jānāti devitumsamāhūtaśca rājendro na śakṣyati nivartitum

देवने कुशलश्चाहं न मेऽस्ति सदृशो भुवित्रिषु लोकेषु कौन्तेयं तं त्वं द्यूते समाह्वय

devane kuśalaścāhaṃ na me'sti sadṛśo bhuvitriṣu lokeṣu kaunteyaṃ taṃ tvaṃ dyūte samāhvaya

तस्याक्षकुशलो राजन्नादास्येऽहमसंशयम्राज्यं श्रियं च तां दीप्तां त्वदर्थं पुरुषर्षभ

tasyākṣakuśalo rājannādāsye'hamasaṃśayamrājyaṃ śriyaṃ ca tāṃ dīptāṃ tvadarthaṃ puruṣarṣabha

इदं तु सर्वं त्वं राज्ञे दुर्योधन निवेदयअनुज्ञातस्तु ते पित्रा विजेष्ये तं न संशयः

idaṃ tu sarvaṃ tvaṃ rājñe duryodhana nivedayaanujñātastu te pitrā vijeṣye taṃ na saṃśayaḥ

दुर्योधन उवाच · duryodhana uvāca

त्वमेव कुरुमुख्याय धृतराष्ट्राय सौबलनिवेदय यथान्यायं नाहं शक्ष्ये निशंसितुम्

tvameva kurumukhyāya dhṛtarāṣṭrāya saubalanivedaya yathānyāyaṃ nāhaṃ śakṣye niśaṃsitum