Parva.Adhyaya 3.11
Mahabharata · 39 verses
- 3.11.1
धृतराष्ट्र उवाच · dhṛtarāṣṭra uvāca
एवमेतन्महाप्राज्ञ यथा वदसि नो मुनेअहं चैव विजानामि सर्वे चेमे नराधिपाः
evametanmahāprājña yathā vadasi no muneahaṃ caiva vijānāmi sarve ceme narādhipāḥ
- 3.11.2
भवांस्तु मन्यते साधु यत्कुरूणां सुखोदयम्तदेव विदुरोऽप्याह भीष्मो द्रोणश्च मां मुने
bhavāṃstu manyate sādhu yatkurūṇāṃ sukhodayamtadeva viduro'pyāha bhīṣmo droṇaśca māṃ mune
- 3.11.3
यदि त्वहमनुग्राह्यः कौरवेषु दया यदिअनुशाधि दुरात्मानं पुत्रं दुर्योधनं मम
yadi tvahamanugrāhyaḥ kauraveṣu dayā yadianuśādhi durātmānaṃ putraṃ duryodhanaṃ mama
- 3.11.4
व्यास उवाच · vyāsa uvāca
अयमायाति वै राजन्मैत्रेयो भगवानृषिःअन्वीय पाण्डवान्भ्रातॄनिहैवास्मद्दिदृक्षया
ayamāyāti vai rājanmaitreyo bhagavānṛṣiḥanvīya pāṇḍavānbhrātṝnihaivāsmaddidṛkṣayā
- 3.11.5
एष दुर्योधनं पुत्रं तव राजन्महानृषिःअनुशास्ता यथान्यायं शमायास्य कुलस्य ते
eṣa duryodhanaṃ putraṃ tava rājanmahānṛṣiḥanuśāstā yathānyāyaṃ śamāyāsya kulasya te
- 3.11.6
ब्रूयाद्यदेष राजेन्द्र तत्कार्यमविशङ्कयाअक्रियायां हि कार्यस्य पुत्रं ते शप्स्यते रुषा
brūyādyadeṣa rājendra tatkāryamaviśaṅkayāakriyāyāṃ hi kāryasya putraṃ te śapsyate ruṣā
- 3.11.7
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
एवमुक्त्वा ययौ व्यासो मैत्रेयः प्रत्यदृश्यतपूजया प्रतिजग्राह सपुत्रस्तं नराधिपः
evamuktvā yayau vyāso maitreyaḥ pratyadṛśyatapūjayā pratijagrāha saputrastaṃ narādhipaḥ
- 3.11.8
दत्त्वार्घ्याद्याः क्रियाः सर्वा विश्रान्तं मुनिपुंगवम्प्रश्रयेणाब्रवीद्राजा धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः
dattvārghyādyāḥ kriyāḥ sarvā viśrāntaṃ munipuṃgavampraśrayeṇābravīdrājā dhṛtarāṣṭro'mbikāsutaḥ
- 3.11.9
सुखेनागमनं कच्चिद्भगवन्कुरुजाङ्गलेकच्चित्कुशलिनो वीरा भ्रातरः पञ्च पाण्डवाः
sukhenāgamanaṃ kaccidbhagavankurujāṅgalekaccitkuśalino vīrā bhrātaraḥ pañca pāṇḍavāḥ
- 3.11.10
समये स्थातुमिच्छन्ति कच्चिच्च पुरुषर्षभाःकच्चित्कुरूणां सौभ्रात्रमव्युच्छिन्नं भविष्यति
samaye sthātumicchanti kaccicca puruṣarṣabhāḥkaccitkurūṇāṃ saubhrātramavyucchinnaṃ bhaviṣyati
- 3.11.11
मैत्रेय उवाच · maitreya uvāca
तीर्थयात्रामनुक्रामन्प्राप्तोऽस्मि कुरुजाङ्गलम्यदृच्छया धर्मराजं दृष्टवान्काम्यके वने
tīrthayātrāmanukrāmanprāpto'smi kurujāṅgalamyadṛcchayā dharmarājaṃ dṛṣṭavānkāmyake vane
- 3.11.12
तं जटाजिनसंवीतं तपोवननिवासिनम्समाजग्मुर्महात्मानं द्रष्टुं मुनिगणाः प्रभो
taṃ jaṭājinasaṃvītaṃ tapovananivāsinamsamājagmurmahātmānaṃ draṣṭuṃ munigaṇāḥ prabho
- 3.11.13
तत्राश्रौषं महाराज पुत्राणां तव विभ्रमम्अनयं द्यूतरूपेण महापायमुपस्थितम्
tatrāśrauṣaṃ mahārāja putrāṇāṃ tava vibhramamanayaṃ dyūtarūpeṇa mahāpāyamupasthitam
- 3.11.14
ततोऽहं त्वामनुप्राप्तः कौरवाणामवेक्षयासदा ह्यभ्यधिकः स्नेहः प्रीतिश्च त्वयि मे प्रभो
tato'haṃ tvāmanuprāptaḥ kauravāṇāmavekṣayāsadā hyabhyadhikaḥ snehaḥ prītiśca tvayi me prabho
- 3.11.15
नैतदौपयिकं राजंस्त्वयि भीष्मे च जीवतियदन्योन्येन ते पुत्रा विरुध्यन्ते नराधिप
naitadaupayikaṃ rājaṃstvayi bhīṣme ca jīvatiyadanyonyena te putrā virudhyante narādhipa
- 3.11.16
मेढीभूतः स्वयं राजन्निग्रहे प्रग्रहे भवान्किमर्थमनयं घोरमुत्पतन्तमुपेक्षसे
meḍhībhūtaḥ svayaṃ rājannigrahe pragrahe bhavānkimarthamanayaṃ ghoramutpatantamupekṣase
- 3.11.17
दस्यूनामिव यद्वृत्तं सभायां कुरुनन्दनतेन न भ्राजसे राजंस्तापसानां समागमे
dasyūnāmiva yadvṛttaṃ sabhāyāṃ kurunandanatena na bhrājase rājaṃstāpasānāṃ samāgame
- 3.11.18
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
ततो व्यावृत्य राजानं दुर्योधनममर्षणम्उवाच श्लक्ष्णया वाचा मैत्रेयो भगवानृषिः
tato vyāvṛtya rājānaṃ duryodhanamamarṣaṇamuvāca ślakṣṇayā vācā maitreyo bhagavānṛṣiḥ
- 3.11.19
दुर्योधन महाबाहो निबोध वदतां वरवचनं मे महाप्राज्ञ ब्रुवतो यद्धितं तव
duryodhana mahābāho nibodha vadatāṃ varavacanaṃ me mahāprājña bruvato yaddhitaṃ tava
- 3.11.20
मा द्रुहः पाण्डवान्राजन्कुरुष्व हितमात्मनःपाण्डवानां कुरूणां च लोकस्य च नरर्षभ
mā druhaḥ pāṇḍavānrājankuruṣva hitamātmanaḥpāṇḍavānāṃ kurūṇāṃ ca lokasya ca nararṣabha
- 3.11.21
ते हि सर्वे नरव्याघ्राः शूरा विक्रान्तयोधिनःसर्वे नागायुतप्राणा वज्रसंहनना दृढाः
te hi sarve naravyāghrāḥ śūrā vikrāntayodhinaḥsarve nāgāyutaprāṇā vajrasaṃhananā dṛḍhāḥ
- 3.11.22
सत्यव्रतपराः सर्वे सर्वे पुरुषमानिनःहन्तारो देवशत्रूणां रक्षसां कामरूपिणाम्हिडिम्बबकमुख्यानां किर्मीरस्य च रक्षसः
satyavrataparāḥ sarve sarve puruṣamāninaḥhantāro devaśatrūṇāṃ rakṣasāṃ kāmarūpiṇāmhiḍimbabakamukhyānāṃ kirmīrasya ca rakṣasaḥ
- 3.11.23
इतः प्रच्यवतां रात्रौ यः स तेषां महात्मनाम्आवृत्य मार्गं रौद्रात्मा तस्थौ गिरिरिवाचलः
itaḥ pracyavatāṃ rātrau yaḥ sa teṣāṃ mahātmanāmāvṛtya mārgaṃ raudrātmā tasthau giririvācalaḥ
- 3.11.24
तं भीमः समरश्लाघी बलेन बलिनां वरःजघान पशुमारेण व्याघ्रः क्षुद्रमृगं यथा
taṃ bhīmaḥ samaraślāghī balena balināṃ varaḥjaghāna paśumāreṇa vyāghraḥ kṣudramṛgaṃ yathā
- 3.11.25
पश्य दिग्विजये राजन्यथा भीमेन पातितःजरासंधो महेष्वासो नागायुतबलो युधि
paśya digvijaye rājanyathā bhīmena pātitaḥjarāsaṃdho maheṣvāso nāgāyutabalo yudhi
- 3.11.26
संबन्धी वासुदेवश्च येषां श्यालश्च पार्षतःकस्तान्युधि समासीत जरामरणवान्नरः
saṃbandhī vāsudevaśca yeṣāṃ śyālaśca pārṣataḥkastānyudhi samāsīta jarāmaraṇavānnaraḥ
- 3.11.27
तस्य ते शम एवास्तु पाण्डवैर्भरतर्षभकुरु मे वचनं राजन्मा मृत्युवशमन्वगाः
tasya te śama evāstu pāṇḍavairbharatarṣabhakuru me vacanaṃ rājanmā mṛtyuvaśamanvagāḥ
- 3.11.28
एवं तु ब्रुवतस्तस्य मैत्रेयस्य विशां पतेऊरुं गजकराकारं करेणाभिजघान सः
evaṃ tu bruvatastasya maitreyasya viśāṃ pateūruṃ gajakarākāraṃ kareṇābhijaghāna saḥ
- 3.11.29
दुर्योधनः स्मितं कृत्वा चरणेनालिखन्महीम्न किंचिदुक्त्वा दुर्मेधास्तस्थौ किंचिदवाङ्मुखः
duryodhanaḥ smitaṃ kṛtvā caraṇenālikhanmahīmna kiṃciduktvā durmedhāstasthau kiṃcidavāṅmukhaḥ
- 3.11.30
तमशुश्रूषमाणं तु विलिखन्तं वसुंधराम्दृष्ट्वा दुर्योधनं राजन्मैत्रेयं कोप आविशत्
tamaśuśrūṣamāṇaṃ tu vilikhantaṃ vasuṃdharāmdṛṣṭvā duryodhanaṃ rājanmaitreyaṃ kopa āviśat
- 3.11.31
स कोपवशमापन्नो मैत्रेयो मुनिसत्तमःविधिना संप्रयुक्तश्च शापायास्य मनो दधे
sa kopavaśamāpanno maitreyo munisattamaḥvidhinā saṃprayuktaśca śāpāyāsya mano dadhe
- 3.11.32
ततः स वार्युपस्पृश्य कोपसंरक्तलोचनःमैत्रेयो धार्तराष्ट्रं तमशपद्दुष्टचेतसम्
tataḥ sa vāryupaspṛśya kopasaṃraktalocanaḥmaitreyo dhārtarāṣṭraṃ tamaśapadduṣṭacetasam
- 3.11.33
यस्मात्त्वं मामनादृत्य नेमां वाचं चिकीर्षसितस्मादस्याभिमानस्य सद्यः फलमवाप्नुहि
yasmāttvaṃ māmanādṛtya nemāṃ vācaṃ cikīrṣasitasmādasyābhimānasya sadyaḥ phalamavāpnuhi
- 3.11.34
त्वदभिद्रोहसंयुक्तं युद्धमुत्पत्स्यते महत्यत्र भीमो गदापातैस्तवोरुं भेत्स्यते बली
tvadabhidrohasaṃyuktaṃ yuddhamutpatsyate mahatyatra bhīmo gadāpātaistavoruṃ bhetsyate balī
- 3.11.35
इत्येवमुक्ते वचने धृतराष्ट्रो महीपतिःप्रसादयामास मुनिं नैतदेवं भवेदिति
ityevamukte vacane dhṛtarāṣṭro mahīpatiḥprasādayāmāsa muniṃ naitadevaṃ bhavediti
- 3.11.36
मैत्रेय उवाच · maitreya uvāca
शमं यास्यति चेत्पुत्रस्तव राजन्यथा तथाशापो न भविता तात विपरीते भविष्यति
śamaṃ yāsyati cetputrastava rājanyathā tathāśāpo na bhavitā tāta viparīte bhaviṣyati
- 3.11.37
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
स विलक्षस्तु राजेन्द्र दुर्योधनपिता तदामैत्रेयं प्राह किर्मीरः कथं भीमेन पातितः
sa vilakṣastu rājendra duryodhanapitā tadāmaitreyaṃ prāha kirmīraḥ kathaṃ bhīmena pātitaḥ
- 3.11.38
मैत्रेय उवाच · maitreya uvāca
नाहं वक्ष्याम्यसूया ते न ते शुश्रूषते सुतःएष ते विदुरः सर्वमाख्यास्यति गते मयि
nāhaṃ vakṣyāmyasūyā te na te śuśrūṣate sutaḥeṣa te viduraḥ sarvamākhyāsyati gate mayi
- 3.11.39
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
इत्येवमुक्त्वा मैत्रेयः प्रातिष्ठत यथागतम्किर्मीरवधसंविग्नो बहिर्दुर्योधनोऽगमत्
ityevamuktvā maitreyaḥ prātiṣṭhata yathāgatamkirmīravadhasaṃvigno bahirduryodhano'gamat