Parva.Adhyaya 3.139

लोमश उवाच · lomaśa uvāca

एतस्मिन्नेव काले तु बृहद्द्युम्नो महीपतिःसत्रमास्ते महाभागो रैभ्ययाज्यः प्रतापवान्

etasminneva kāle tu bṛhaddyumno mahīpatiḥsatramāste mahābhāgo raibhyayājyaḥ pratāpavān

तेन रैभ्यस्य वै पुत्रावर्वावसुपरावसूवृतौ सहायौ सत्रार्थे बृहद्द्युम्नेन धीमता

tena raibhyasya vai putrāvarvāvasuparāvasūvṛtau sahāyau satrārthe bṛhaddyumnena dhīmatā

तत्र तौ समनुज्ञातौ पित्रा कौन्तेय जग्मतुःआश्रमे त्वभवद्रैभ्यो भार्या चैव परावसोः

tatra tau samanujñātau pitrā kaunteya jagmatuḥāśrame tvabhavadraibhyo bhāryā caiva parāvasoḥ

अथावलोककोऽगच्छद्गृहानेकः परावसुःकृष्णाजिनेन संवीतं ददर्श पितरं वने

athāvalokako'gacchadgṛhānekaḥ parāvasuḥkṛṣṇājinena saṃvītaṃ dadarśa pitaraṃ vane

जघन्यरात्रे निद्रान्धः सावशेषे तमस्यपिचरन्तं गहनेऽरण्ये मेने स पितरं मृगम्

jaghanyarātre nidrāndhaḥ sāvaśeṣe tamasyapicarantaṃ gahane'raṇye mene sa pitaraṃ mṛgam

मृगं तु मन्यमानेन पिता वै तेन हिंसितःअकामयानेन तदा शरीरत्राणमिच्छता

mṛgaṃ tu manyamānena pitā vai tena hiṃsitaḥakāmayānena tadā śarīratrāṇamicchatā

स तस्य प्रेतकार्याणि कृत्वा सर्वाणि भारतपुनरागम्य तत्सत्रमब्रवीद्भ्रातरं वचः

sa tasya pretakāryāṇi kṛtvā sarvāṇi bhāratapunarāgamya tatsatramabravīdbhrātaraṃ vacaḥ

इदं कर्म न शक्तस्त्वं वोढुमेकः कथंचनमया तु हिंसितस्तातो मन्यमानेन तं मृगम्

idaṃ karma na śaktastvaṃ voḍhumekaḥ kathaṃcanamayā tu hiṃsitastāto manyamānena taṃ mṛgam

सोऽस्मदर्थे व्रतं साधु चर त्वं ब्रह्महिंसनम्समर्थो ह्यहमेकाकी कर्म कर्तुमिदं मुने

so'smadarthe vrataṃ sādhu cara tvaṃ brahmahiṃsanamsamartho hyahamekākī karma kartumidaṃ mune

अर्वावसुरुवाचकरोतु वै भवान्सत्रं बृहद्द्युम्नस्य धीमतःब्रह्महत्यां चरिष्येऽहं त्वदर्थं नियतेन्द्रियः

arvāvasuruvācakarotu vai bhavānsatraṃ bṛhaddyumnasya dhīmataḥbrahmahatyāṃ cariṣye'haṃ tvadarthaṃ niyatendriyaḥ

लोमश उवाच · lomaśa uvāca

स तस्या ब्रह्महत्यायाः पारं गत्वा युधिष्ठिरअर्वावसुस्तदा सत्रमाजगाम पुनर्मुनिः

sa tasyā brahmahatyāyāḥ pāraṃ gatvā yudhiṣṭhiraarvāvasustadā satramājagāma punarmuniḥ

ततः परावसुर्दृष्ट्वा भ्रातरं समुपस्थितम्बृहद्द्युम्नमुवाचेदं वचनं परिषद्गतम्

tataḥ parāvasurdṛṣṭvā bhrātaraṃ samupasthitambṛhaddyumnamuvācedaṃ vacanaṃ pariṣadgatam

एष ते ब्रह्महा यज्ञं मा द्रष्टुं प्रविशेदितिब्रह्महा प्रेक्षितेनापि पीडयेत्त्वां न संशयः

eṣa te brahmahā yajñaṃ mā draṣṭuṃ praviśeditibrahmahā prekṣitenāpi pīḍayettvāṃ na saṃśayaḥ

प्रेष्यैरुत्सार्यमाणस्तु राजन्नर्वावसुस्तदान मया ब्रह्महत्येयं कृतेत्याह पुनः पुनः

preṣyairutsāryamāṇastu rājannarvāvasustadāna mayā brahmahatyeyaṃ kṛtetyāha punaḥ punaḥ

उच्यमानोऽसकृत्प्रेष्यैर्ब्रह्महन्निति भारतनैव स प्रतिजानाति ब्रह्महत्यां स्वयं कृताम्मम भ्रात्रा कृतमिदं मया तु परिरक्षितम्

ucyamāno'sakṛtpreṣyairbrahmahanniti bhāratanaiva sa pratijānāti brahmahatyāṃ svayaṃ kṛtāmmama bhrātrā kṛtamidaṃ mayā tu parirakṣitam

प्रीतास्तस्याभवन्देवाः कर्मणार्वावसोर्नृपतं ते प्रवरयामासुर्निरासुश्च परावसुम्

prītāstasyābhavandevāḥ karmaṇārvāvasornṛpataṃ te pravarayāmāsurnirāsuśca parāvasum

ततो देवा वरं तस्मै ददुरग्निपुरोगमाःस चापि वरयामास पितुरुत्थानमात्मनः

tato devā varaṃ tasmai daduragnipurogamāḥsa cāpi varayāmāsa piturutthānamātmanaḥ

अनागस्त्वं तथा भ्रातुः पितुश्चास्मरणं वधेभरद्वाजस्य चोत्थानं यवक्रीतस्य चोभयोः

anāgastvaṃ tathā bhrātuḥ pituścāsmaraṇaṃ vadhebharadvājasya cotthānaṃ yavakrītasya cobhayoḥ

ततः प्रादुर्बभूवुस्ते सर्व एव युधिष्ठिरअथाब्रवीद्यवक्रीतो देवानग्निपुरोगमान्

tataḥ prādurbabhūvuste sarva eva yudhiṣṭhiraathābravīdyavakrīto devānagnipurogamān

समधीतं मया ब्रह्म व्रतानि चरितानि चकथं नु रैभ्यः शक्तो मामधीयानं तपस्विनम्तथायुक्तेन विधिना निहन्तुममरोत्तमाः

samadhītaṃ mayā brahma vratāni caritāni cakathaṃ nu raibhyaḥ śakto māmadhīyānaṃ tapasvinamtathāyuktena vidhinā nihantumamarottamāḥ

देवा ऊचुःमैवं कृथा यवक्रीत यथा वदसि वै मुनेऋते गुरुमधीता हि सुखं वेदास्त्वया पुरा

devā ūcuḥmaivaṃ kṛthā yavakrīta yathā vadasi vai muneṛte gurumadhītā hi sukhaṃ vedāstvayā purā

अनेन तु गुरून्दुःखात्तोषयित्वा स्वकर्मणाकालेन महता क्लेशाद्ब्रह्माधिगतमुत्तमम्

anena tu gurūnduḥkhāttoṣayitvā svakarmaṇākālena mahatā kleśādbrahmādhigatamuttamam

लोमश उवाच · lomaśa uvāca

यवक्रीतमथोक्त्वैवं देवाः साग्निपुरोगमाःसंजीवयित्वा तान्सर्वान्पुनर्जग्मुस्त्रिविष्टपम्

yavakrītamathoktvaivaṃ devāḥ sāgnipurogamāḥsaṃjīvayitvā tānsarvānpunarjagmustriviṣṭapam

आश्रमस्तस्य पुण्योऽयं सदापुष्पफलद्रुमःअत्रोष्य राजशार्दूल सर्वपापैः प्रमोक्ष्यसे

āśramastasya puṇyo'yaṃ sadāpuṣpaphaladrumaḥatroṣya rājaśārdūla sarvapāpaiḥ pramokṣyase