Parva.Adhyaya 3.140

लोमश उवाच · lomaśa uvāca

उशीरबीजं मैनाकं गिरिं श्वेतं च भारतसमतीतोऽसि कौन्तेय कालशैलं च पार्थिव

uśīrabījaṃ mainākaṃ giriṃ śvetaṃ ca bhāratasamatīto'si kaunteya kālaśailaṃ ca pārthiva

एषा गङ्गा सप्तविधा राजते भरतर्षभस्थानं विरजसं रम्यं यत्राग्निर्नित्यमिध्यते

eṣā gaṅgā saptavidhā rājate bharatarṣabhasthānaṃ virajasaṃ ramyaṃ yatrāgnirnityamidhyate

एतद्वै मानुषेणाद्य न शक्यं द्रष्टुमप्युतसमाधिं कुरुताव्यग्रास्तीर्थान्येतानि द्रक्ष्यथ

etadvai mānuṣeṇādya na śakyaṃ draṣṭumapyutasamādhiṃ kurutāvyagrāstīrthānyetāni drakṣyatha

श्वेतं गिरिं प्रवेक्ष्यामो मन्दरं चैव पर्वतम्यत्र माणिचरो यक्षः कुबेरश्चापि यक्षराट्

śvetaṃ giriṃ pravekṣyāmo mandaraṃ caiva parvatamyatra māṇicaro yakṣaḥ kuberaścāpi yakṣarāṭ

अष्टाशीतिसहस्राणि गन्धर्वाः शीघ्रचारिणःतथा किंपुरुषा राजन्यक्षाश्चैव चतुर्गुणाः

aṣṭāśītisahasrāṇi gandharvāḥ śīghracāriṇaḥtathā kiṃpuruṣā rājanyakṣāścaiva caturguṇāḥ

अनेकरूपसंस्थाना नानाप्रहरणाश्च तेयक्षेन्द्रं मनुजश्रेष्ठ माणिभद्रमुपासते

anekarūpasaṃsthānā nānāpraharaṇāśca teyakṣendraṃ manujaśreṣṭha māṇibhadramupāsate

तेषामृद्धिरतीवाग्र्या गतौ वायुसमाश्च तेस्थानात्प्रच्यावयेयुर्ये देवराजमपि ध्रुवम्

teṣāmṛddhiratīvāgryā gatau vāyusamāśca testhānātpracyāvayeyurye devarājamapi dhruvam

तैस्तात बलिभिर्गुप्ता यातुधानैश्च रक्षिताःदुर्गमाः पर्वताः पार्थ समाधिं परमं कुरु

taistāta balibhirguptā yātudhānaiśca rakṣitāḥdurgamāḥ parvatāḥ pārtha samādhiṃ paramaṃ kuru

कुबेरसचिवाश्चान्ये रौद्रा मैत्राश्च राक्षसाःतैः समेष्याम कौन्तेय यत्तो विक्रमणे भव

kuberasacivāścānye raudrā maitrāśca rākṣasāḥtaiḥ sameṣyāma kaunteya yatto vikramaṇe bhava

कैलासः पर्वतो राजन्षड्योजनशतान्युतयत्र देवाः समायान्ति विशाला यत्र भारत

kailāsaḥ parvato rājanṣaḍyojanaśatānyutayatra devāḥ samāyānti viśālā yatra bhārata

असंख्येयास्तु कौन्तेय यक्षराक्षसकिंनराःनागाः सुपर्णा गन्धर्वाः कुबेरसदनं प्रति

asaṃkhyeyāstu kaunteya yakṣarākṣasakiṃnarāḥnāgāḥ suparṇā gandharvāḥ kuberasadanaṃ prati

तान्विगाहस्व पार्थाद्य तपसा च दमेन चरक्ष्यमाणो मया राजन्भीमसेनबलेन च

tānvigāhasva pārthādya tapasā ca damena carakṣyamāṇo mayā rājanbhīmasenabalena ca

स्वस्ति ते वरुणो राजा यमश्च समितिंजयःगङ्गा च यमुना चैव पर्वतश्च दधातु ते

svasti te varuṇo rājā yamaśca samitiṃjayaḥgaṅgā ca yamunā caiva parvataśca dadhātu te

इन्द्रस्य जाम्बूनदपर्वताग्रे; शृणोमि घोषं तव देवि गङ्गेगोपाययेमं सुभगे गिरिभ्यः; सर्वाजमीढापचितं नरेन्द्रम्भवस्व शर्म प्रविविक्षतोऽस्य; शैलानिमाञ्शैलसुते नृपस्य

indrasya jāmbūnadaparvatāgre; śṛṇomi ghoṣaṃ tava devi gaṅgegopāyayemaṃ subhage giribhyaḥ; sarvājamīḍhāpacitaṃ narendrambhavasva śarma pravivikṣato'sya; śailānimāñśailasute nṛpasya

युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

अपूर्वोऽयं संभ्रमो लोमशस्य; कृष्णां सर्वे रक्षत मा प्रमादम्देशो ह्ययं दुर्गतमो मतोऽस्य; तस्मात्परं शौचमिहाचरध्वम्

apūrvo'yaṃ saṃbhramo lomaśasya; kṛṣṇāṃ sarve rakṣata mā pramādamdeśo hyayaṃ durgatamo mato'sya; tasmātparaṃ śaucamihācaradhvam

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

ततोऽब्रवीद्भीममुदारवीर्यं; कृष्णां यत्तः पालय भीमसेनशून्येऽर्जुनेऽसंनिहिते च तात; त्वमेव कृष्णां भजसेऽसुखेषु

tato'bravīdbhīmamudāravīryaṃ; kṛṣṇāṃ yattaḥ pālaya bhīmasenaśūnye'rjune'saṃnihite ca tāta; tvameva kṛṣṇāṃ bhajase'sukheṣu

ततो महात्मा यमजौ समेत्य; मूर्धन्युपाघ्राय विमृज्य गात्रेउवाच तौ बाष्पकलं स राजा; मा भैष्टमागच्छतमप्रमत्तौ

tato mahātmā yamajau sametya; mūrdhanyupāghrāya vimṛjya gātreuvāca tau bāṣpakalaṃ sa rājā; mā bhaiṣṭamāgacchatamapramattau