Parva.Adhyaya 3.141

युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

अन्तर्हितानि भूतानि रक्षांसि बलवन्ति चअग्निना तपसा चैव शक्यं गन्तुं वृकोदर

antarhitāni bhūtāni rakṣāṃsi balavanti caagninā tapasā caiva śakyaṃ gantuṃ vṛkodara

संनिवर्तय कौन्तेय क्षुत्पिपासे बलान्वयात्ततो बलं च दाक्ष्यं च संश्रयस्व कुरूद्वह

saṃnivartaya kaunteya kṣutpipāse balānvayāttato balaṃ ca dākṣyaṃ ca saṃśrayasva kurūdvaha

ऋषेस्त्वया श्रुतं वाक्यं कैलासं पर्वतं प्रतिबुद्ध्या प्रपश्य कौन्तेय कथं कृष्णा गमिष्यति

ṛṣestvayā śrutaṃ vākyaṃ kailāsaṃ parvataṃ pratibuddhyā prapaśya kaunteya kathaṃ kṛṣṇā gamiṣyati

अथ वा सहदेवेन धौम्येन च सहाभिभोसूदैः पौरोगवैश्चैव सर्वैश्च परिचारकैः

atha vā sahadevena dhaumyena ca sahābhibhosūdaiḥ paurogavaiścaiva sarvaiśca paricārakaiḥ

रथैरश्वैश्च ये चान्ये विप्राः क्लेशासहाः पथिसर्वैस्त्वं सहितो भीम निवर्तस्वायतेक्षण

rathairaśvaiśca ye cānye viprāḥ kleśāsahāḥ pathisarvaistvaṃ sahito bhīma nivartasvāyatekṣaṇa

त्रयो वयं गमिष्यामो लघ्वाहारा यतव्रताःअहं च नकुलश्चैव लोमशश्च महातपाः

trayo vayaṃ gamiṣyāmo laghvāhārā yatavratāḥahaṃ ca nakulaścaiva lomaśaśca mahātapāḥ

ममागमनमाकाङ्क्षन्गङ्गाद्वारे समाहितःवसेह द्रौपदीं रक्षन्यावदागमनं मम

mamāgamanamākāṅkṣangaṅgādvāre samāhitaḥvaseha draupadīṃ rakṣanyāvadāgamanaṃ mama

भीम उवाच · bhīma uvāca

राजपुत्री श्रमेणार्ता दुःखार्ता चैव भारतव्रजत्येव हि कल्याणी श्वेतवाहदिदृक्षया

rājaputrī śrameṇārtā duḥkhārtā caiva bhāratavrajatyeva hi kalyāṇī śvetavāhadidṛkṣayā

तव चाप्यरतिस्तीव्रा वर्धते तमपश्यतःकिं पुनः सहदेवं च मां च कृष्णां च भारत

tava cāpyaratistīvrā vardhate tamapaśyataḥkiṃ punaḥ sahadevaṃ ca māṃ ca kṛṣṇāṃ ca bhārata

रथाः कामं निवर्तन्तां सर्वे च परिचारकाःसूदाः पौरोगवाश्चैव मन्यते यत्र नो भवान्

rathāḥ kāmaṃ nivartantāṃ sarve ca paricārakāḥsūdāḥ paurogavāścaiva manyate yatra no bhavān

न ह्यहं हातुमिच्छामि भवन्तमिह कर्हिचित्शैलेऽस्मिन्राक्षसाकीर्णे दुर्गेषु विषमेषु च

na hyahaṃ hātumicchāmi bhavantamiha karhicitśaile'sminrākṣasākīrṇe durgeṣu viṣameṣu ca

इयं चापि महाभागा राजपुत्री यतव्रतात्वामृते पुरुषव्याघ्र नोत्सहेद्विनिवर्तितुम्

iyaṃ cāpi mahābhāgā rājaputrī yatavratātvāmṛte puruṣavyāghra notsahedvinivartitum

तथैव सहदेवोऽयं सततं त्वामनुव्रतःन जातु विनिवर्तेत मतज्ञो ह्यहमस्य वै

tathaiva sahadevo'yaṃ satataṃ tvāmanuvrataḥna jātu vinivarteta matajño hyahamasya vai

अपि चात्र महाराज सव्यसाचिदिदृक्षयासर्वे लालसभूताः स्म तस्माद्यास्यामहे सह

api cātra mahārāja savyasācididṛkṣayāsarve lālasabhūtāḥ sma tasmādyāsyāmahe saha

यद्यशक्यो रथैर्गन्तुं शैलोऽयं बहुकन्दरःपद्भिरेव गमिष्यामो मा राजन्विमना भव

yadyaśakyo rathairgantuṃ śailo'yaṃ bahukandaraḥpadbhireva gamiṣyāmo mā rājanvimanā bhava

अहं वहिष्ये पाञ्चालीं यत्र यत्र न शक्ष्यतिइति मे वर्तते बुद्धिर्मा राजन्विमना भव

ahaṃ vahiṣye pāñcālīṃ yatra yatra na śakṣyatiiti me vartate buddhirmā rājanvimanā bhava

सुकुमारौ तथा वीरौ माद्रीनन्दिकरावुभौदुर्गे संतारयिष्यामि यद्यशक्तौ भविष्यतः

sukumārau tathā vīrau mādrīnandikarāvubhaudurge saṃtārayiṣyāmi yadyaśaktau bhaviṣyataḥ

युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

एवं ते भाषमाणस्य बलं भीमाभिवर्धताम्यस्त्वमुत्सहसे वोढुं द्रौपदीं विपुलेऽध्वनि

evaṃ te bhāṣamāṇasya balaṃ bhīmābhivardhatāmyastvamutsahase voḍhuṃ draupadīṃ vipule'dhvani

यमजौ चापि भद्रं ते नैतदन्यत्र विद्यतेबलं च ते यशश्चैव धर्मः कीर्तिश्च वर्धताम्

yamajau cāpi bhadraṃ te naitadanyatra vidyatebalaṃ ca te yaśaścaiva dharmaḥ kīrtiśca vardhatām

यस्त्वमुत्सहसे नेतुं भ्रातरौ सह कृष्णयामा ते ग्लानिर्महाबाहो मा च तेऽस्तु पराभवः

yastvamutsahase netuṃ bhrātarau saha kṛṣṇayāmā te glānirmahābāho mā ca te'stu parābhavaḥ

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

ततः कृष्णाब्रवीद्वाक्यं प्रहसन्ती मनोरमागमिष्यामि न संतापः कार्यो मां प्रति भारत

tataḥ kṛṣṇābravīdvākyaṃ prahasantī manoramāgamiṣyāmi na saṃtāpaḥ kāryo māṃ prati bhārata

लोमश उवाच · lomaśa uvāca

तपसा शक्यते गन्तुं पर्वतो गन्धमादनःतपसा चैव कौन्तेय सर्वे योक्ष्यामहे वयम्

tapasā śakyate gantuṃ parvato gandhamādanaḥtapasā caiva kaunteya sarve yokṣyāmahe vayam

नकुलः सहदेवश्च भीमसेनश्च पार्थिवअहं च त्वं च कौन्तेय द्रक्ष्यामः श्वेतवाहनम्

nakulaḥ sahadevaśca bhīmasenaśca pārthivaahaṃ ca tvaṃ ca kaunteya drakṣyāmaḥ śvetavāhanam

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

एवं संभाषमाणास्ते सुबाहोर्विषयं महत्ददृशुर्मुदिता राजन्प्रभूतगजवाजिमत्

evaṃ saṃbhāṣamāṇāste subāhorviṣayaṃ mahatdadṛśurmuditā rājanprabhūtagajavājimat

किराततङ्गणाकीर्णं कुणिन्दशतसंकुलम्हिमवत्यमरैर्जुष्टं बह्वाश्चर्यसमाकुलम्

kirātataṅgaṇākīrṇaṃ kuṇindaśatasaṃkulamhimavatyamarairjuṣṭaṃ bahvāścaryasamākulam

सुबाहुश्चापि तान्दृष्ट्वा पूजया प्रत्यगृह्णतविषयान्ते कुणिन्दानामीश्वरः प्रीतिपूर्वकम्

subāhuścāpi tāndṛṣṭvā pūjayā pratyagṛhṇataviṣayānte kuṇindānāmīśvaraḥ prītipūrvakam

तत्र ते पूजितास्तेन सर्व एव सुखोषिताःप्रतस्थुर्विमले सूर्ये हिमवन्तं गिरिं प्रति

tatra te pūjitāstena sarva eva sukhoṣitāḥpratasthurvimale sūrye himavantaṃ giriṃ prati

इन्द्रसेनमुखांश्चैव भृत्यान्पौरोगवांस्तथासूदांश्च परिबर्हं च द्रौपद्याः सर्वशो नृप

indrasenamukhāṃścaiva bhṛtyānpaurogavāṃstathāsūdāṃśca paribarhaṃ ca draupadyāḥ sarvaśo nṛpa

राज्ञः कुणिन्दाधिपतेः परिदाय महारथाःपद्भिरेव महावीर्या ययुः कौरवनन्दनाः

rājñaḥ kuṇindādhipateḥ paridāya mahārathāḥpadbhireva mahāvīryā yayuḥ kauravanandanāḥ

ते शनैः प्राद्रवन्सर्वे कृष्णया सह पाण्डवाःतस्माद्देशात्सुसंहृष्टा द्रष्टुकामा धनंजयम्

te śanaiḥ prādravansarve kṛṣṇayā saha pāṇḍavāḥtasmāddeśātsusaṃhṛṣṭā draṣṭukāmā dhanaṃjayam