Parva.Adhyaya 3.142

युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

भीमसेन यमौ चोभौ पाञ्चालि च निबोधतनास्ति भूतस्य नाशो वै पश्यतास्मान्वनेचरान्

bhīmasena yamau cobhau pāñcāli ca nibodhatanāsti bhūtasya nāśo vai paśyatāsmānvanecarān

दुर्बलाः क्लेशिताः स्मेति यद्ब्रवीथेतरेतरम्अशक्येऽपि व्रजामेति धनंजयदिदृक्षया

durbalāḥ kleśitāḥ smeti yadbravīthetaretaramaśakye'pi vrajāmeti dhanaṃjayadidṛkṣayā

तन्मे दहति गात्राणि तूलराशिमिवानलःयच्च वीरं न पश्यामि धनंजयमुपान्तिके

tanme dahati gātrāṇi tūlarāśimivānalaḥyacca vīraṃ na paśyāmi dhanaṃjayamupāntike

तस्य दर्शनतृष्णं मां सानुजं वनमास्थितम्याज्ञसेन्याः परामर्शः स च वीर दहत्युत

tasya darśanatṛṣṇaṃ māṃ sānujaṃ vanamāsthitamyājñasenyāḥ parāmarśaḥ sa ca vīra dahatyuta

नकुलात्पूर्वजं पार्थं न पश्याम्यमितौजसम्अजेयमुग्रधन्वानं तेन तप्ये वृकोदर

nakulātpūrvajaṃ pārthaṃ na paśyāmyamitaujasamajeyamugradhanvānaṃ tena tapye vṛkodara

तीर्थानि चैव रम्याणि वनानि च सरांसि चचरामि सह युष्माभिस्तस्य दर्शनकाङ्क्षया

tīrthāni caiva ramyāṇi vanāni ca sarāṃsi cacarāmi saha yuṣmābhistasya darśanakāṅkṣayā

पञ्च वर्षाण्यहं वीरं सत्यसंधं धनंजयम्यन्न पश्यामि बीभत्सुं तेन तप्ये वृकोदर

pañca varṣāṇyahaṃ vīraṃ satyasaṃdhaṃ dhanaṃjayamyanna paśyāmi bībhatsuṃ tena tapye vṛkodara

तं वै श्यामं गुडाकेशं सिंहविक्रान्तगामिनम्न पश्यामि महाबाहुं तेन तप्ये वृकोदर

taṃ vai śyāmaṃ guḍākeśaṃ siṃhavikrāntagāminamna paśyāmi mahābāhuṃ tena tapye vṛkodara

कृतास्त्रं निपुणं युद्धे प्रतिमानं धनुष्मताम्न पश्यामि नरश्रेष्ठं तेन तप्ये वृकोदर

kṛtāstraṃ nipuṇaṃ yuddhe pratimānaṃ dhanuṣmatāmna paśyāmi naraśreṣṭhaṃ tena tapye vṛkodara

चरन्तमरिसंघेषु कालं क्रुद्धमिवान्तकम्प्रभिन्नमिव मातङ्गं सिंहस्कन्धं धनंजयम्

carantamarisaṃgheṣu kālaṃ kruddhamivāntakamprabhinnamiva mātaṅgaṃ siṃhaskandhaṃ dhanaṃjayam

यः स शक्रादनवरो वीर्येण द्रविणेन चयमयोः पूर्वजः पार्थः श्वेताश्वोऽमितविक्रमः

yaḥ sa śakrādanavaro vīryeṇa draviṇena cayamayoḥ pūrvajaḥ pārthaḥ śvetāśvo'mitavikramaḥ

दुःखेन महताविष्टः स्वकृतेनानिवर्तिनाअजेयमुग्रधन्वानं तं न पश्यामि फल्गुनम्

duḥkhena mahatāviṣṭaḥ svakṛtenānivartināajeyamugradhanvānaṃ taṃ na paśyāmi phalgunam

सततं यः क्षमाशीलः क्षिप्यमाणोऽप्यणीयसाऋजुमार्गप्रपन्नस्य शर्मदाताभयस्य च

satataṃ yaḥ kṣamāśīlaḥ kṣipyamāṇo'pyaṇīyasāṛjumārgaprapannasya śarmadātābhayasya ca

स तु जिह्मप्रवृत्तस्य माययाभिजिघांसतःअपि वज्रधरस्यापि भवेत्कालविषोपमः

sa tu jihmapravṛttasya māyayābhijighāṃsataḥapi vajradharasyāpi bhavetkālaviṣopamaḥ

शत्रोरपि प्रपन्नस्य सोऽनृशंसः प्रतापवान्दाताभयस्य बीभत्सुरमितात्मा महाबलः

śatrorapi prapannasya so'nṛśaṃsaḥ pratāpavāndātābhayasya bībhatsuramitātmā mahābalaḥ

सर्वेषामाश्रयोऽस्माकं रणेऽरीणां प्रमर्दिताआहर्ता सर्वरत्नानां सर्वेषां नः सुखावहः

sarveṣāmāśrayo'smākaṃ raṇe'rīṇāṃ pramarditāāhartā sarvaratnānāṃ sarveṣāṃ naḥ sukhāvahaḥ

रत्नानि यस्य वीर्येण दिव्यान्यासन्पुरा ममबहूनि बहुजातानि यानि प्राप्तः सुयोधनः

ratnāni yasya vīryeṇa divyānyāsanpurā mamabahūni bahujātāni yāni prāptaḥ suyodhanaḥ

यस्य बाहुबलाद्वीर सभा चासीत्पुरा ममसर्वरत्नमयी ख्याता त्रिषु लोकेषु पाण्डव

yasya bāhubalādvīra sabhā cāsītpurā mamasarvaratnamayī khyātā triṣu lokeṣu pāṇḍava

वासुदेवसमं वीर्ये कार्तवीर्यसमं युधिअजेयमजितं युद्धे तं न पश्यामि फल्गुनम्

vāsudevasamaṃ vīrye kārtavīryasamaṃ yudhiajeyamajitaṃ yuddhe taṃ na paśyāmi phalgunam

संकर्षणं महावीर्यं त्वां च भीमापराजितम्अनुजातः स वीर्येण वासुदेवं च शत्रुहा

saṃkarṣaṇaṃ mahāvīryaṃ tvāṃ ca bhīmāparājitamanujātaḥ sa vīryeṇa vāsudevaṃ ca śatruhā

यस्य बाहुबले तुल्यः प्रभावे च पुरंदरःजवे वायुर्मुखे सोमः क्रोधे मृत्युः सनातनः

yasya bāhubale tulyaḥ prabhāve ca puraṃdaraḥjave vāyurmukhe somaḥ krodhe mṛtyuḥ sanātanaḥ

ते वयं तं नरव्याघ्रं सर्वे वीर दिदृक्षवःप्रवेक्ष्यामो महाबाहो पर्वतं गन्धमादनम्

te vayaṃ taṃ naravyāghraṃ sarve vīra didṛkṣavaḥpravekṣyāmo mahābāho parvataṃ gandhamādanam

विशाला बदरी यत्र नरनारायणाश्रमःतं सदाध्युषितं यक्षैर्द्रक्ष्यामो गिरिमुत्तमम्

viśālā badarī yatra naranārāyaṇāśramaḥtaṃ sadādhyuṣitaṃ yakṣairdrakṣyāmo girimuttamam

कुबेरनलिनीं रम्यां राक्षसैरभिरक्षिताम्पद्भिरेव गमिष्यामस्तप्यमाना महत्तपः

kuberanalinīṃ ramyāṃ rākṣasairabhirakṣitāmpadbhireva gamiṣyāmastapyamānā mahattapaḥ

नातप्ततपसा शक्यो देशो गन्तुं वृकोदरन नृशंसेन लुब्धेन नाप्रशान्तेन भारत

nātaptatapasā śakyo deśo gantuṃ vṛkodarana nṛśaṃsena lubdhena nāpraśāntena bhārata

तत्र सर्वे गमिष्यामो भीमार्जुनपदैषिणःसायुधा बद्धनिस्त्रिंशाः सह विप्रैर्महाव्रतैः

tatra sarve gamiṣyāmo bhīmārjunapadaiṣiṇaḥsāyudhā baddhanistriṃśāḥ saha viprairmahāvrataiḥ

मक्षिकान्मशकान्दंशान्व्याघ्रान्सिंहान्सरीसृपान्प्राप्नोत्यनियतः पार्थ नियतस्तान्न पश्यति

makṣikānmaśakāndaṃśānvyāghrānsiṃhānsarīsṛpānprāpnotyaniyataḥ pārtha niyatastānna paśyati

ते वयं नियतात्मानः पर्वतं गन्धमादनम्प्रवेक्ष्यामो मिताहारा धनंजयदिदृक्षवः

te vayaṃ niyatātmānaḥ parvataṃ gandhamādanampravekṣyāmo mitāhārā dhanaṃjayadidṛkṣavaḥ