Parva.Adhyaya 3.20

वासुदेव उवाच · vāsudeva uvāca

एवमुक्तस्तु कौन्तेय सूतपुत्रस्तदा मृधेप्रद्युम्नमब्रवीच्छ्लक्ष्णं मधुरं वाक्यमञ्जसा

evamuktastu kaunteya sūtaputrastadā mṛdhepradyumnamabravīcchlakṣṇaṃ madhuraṃ vākyamañjasā

न मे भयं रौक्मिणेय संग्रामे यच्छतो हयान्युद्धज्ञश्चास्मि वृष्णीनां नात्र किंचिदतोऽन्यथा

na me bhayaṃ raukmiṇeya saṃgrāme yacchato hayānyuddhajñaścāsmi vṛṣṇīnāṃ nātra kiṃcidato'nyathā

आयुष्मन्नुपदेशस्तु सारथ्ये वर्ततां स्मृतःसर्वार्थेषु रथी रक्ष्यस्त्वं चापि भृशपीडितः

āyuṣmannupadeśastu sārathye vartatāṃ smṛtaḥsarvārtheṣu rathī rakṣyastvaṃ cāpi bhṛśapīḍitaḥ

त्वं हि शाल्वप्रयुक्तेन पत्रिणाभिहतो भृशम्कश्मलाभिहतो वीर ततोऽहमपयातवान्

tvaṃ hi śālvaprayuktena patriṇābhihato bhṛśamkaśmalābhihato vīra tato'hamapayātavān

स त्वं सात्वतमुख्याद्य लब्धसंज्ञो यदृच्छयापश्य मे हयसंयाने शिक्षां केशवनन्दन

sa tvaṃ sātvatamukhyādya labdhasaṃjño yadṛcchayāpaśya me hayasaṃyāne śikṣāṃ keśavanandana

दारुकेणाहमुत्पन्नो यथावच्चैव शिक्षितःवीतभीः प्रविशाम्येतां शाल्वस्य महतीं चमूम्

dārukeṇāhamutpanno yathāvaccaiva śikṣitaḥvītabhīḥ praviśāmyetāṃ śālvasya mahatīṃ camūm

एवमुक्त्वा ततो वीर हयान्संचोद्य संगरेरश्मिभिश्च समुद्यम्य जवेनाभ्यपतत्तदा

evamuktvā tato vīra hayānsaṃcodya saṃgareraśmibhiśca samudyamya javenābhyapatattadā

मण्डलानि विचित्राणि यमकानीतराणि चसव्यानि च विचित्राणि दक्षिणानि च सर्वशः

maṇḍalāni vicitrāṇi yamakānītarāṇi casavyāni ca vicitrāṇi dakṣiṇāni ca sarvaśaḥ

प्रतोदेनाहता राजन्रश्मिभिश्च समुद्यताःउत्पतन्त इवाकाशं विबभुस्ते हयोत्तमाः

pratodenāhatā rājanraśmibhiśca samudyatāḥutpatanta ivākāśaṃ vibabhuste hayottamāḥ

ते हस्तलाघवोपेतं विज्ञाय नृप दारुकिम्दह्यमाना इव तदा पस्पृशुश्चरणैर्महीम्

te hastalāghavopetaṃ vijñāya nṛpa dārukimdahyamānā iva tadā paspṛśuścaraṇairmahīm

सोऽपसव्यां चमूं तस्य शाल्वस्य भरतर्षभचकार नातियत्नेन तदद्भुतमिवाभवत्

so'pasavyāṃ camūṃ tasya śālvasya bharatarṣabhacakāra nātiyatnena tadadbhutamivābhavat

अमृष्यमाणोऽपसव्यं प्रद्युम्नेन स सौभराट्यन्तारमस्य सहसा त्रिभिर्बाणैः समर्पयत्

amṛṣyamāṇo'pasavyaṃ pradyumnena sa saubharāṭyantāramasya sahasā tribhirbāṇaiḥ samarpayat

दारुकस्य सुतस्तं तु बाणवेगमचिन्तयन्भूय एव महाबाहो प्रययौ हयसंमतः

dārukasya sutastaṃ tu bāṇavegamacintayanbhūya eva mahābāho prayayau hayasaṃmataḥ

ततो बाणान्बहुविधान्पुनरेव स सौभराट्मुमोच तनये वीरे मम रुक्मिणिनन्दने

tato bāṇānbahuvidhānpunareva sa saubharāṭmumoca tanaye vīre mama rukmiṇinandane

तानप्राप्ताञ्शितैर्बाणैश्चिच्छेद परवीरहारौक्मिणेयः स्मितं कृत्वा दर्शयन्हस्तलाघवम्

tānaprāptāñśitairbāṇaiściccheda paravīrahāraukmiṇeyaḥ smitaṃ kṛtvā darśayanhastalāghavam

छिन्नान्दृष्ट्वा तु तान्बाणान्प्रद्युम्नेन स सौभराट्आसुरीं दारुणीं मायामास्थाय व्यसृजच्छरान्

chinnāndṛṣṭvā tu tānbāṇānpradyumnena sa saubharāṭāsurīṃ dāruṇīṃ māyāmāsthāya vyasṛjaccharān

प्रयुज्यमानमाज्ञाय दैतेयास्त्रं महाबलःब्रह्मास्त्रेणान्तरा छित्त्वा मुमोचान्यान्पतत्रिणः

prayujyamānamājñāya daiteyāstraṃ mahābalaḥbrahmāstreṇāntarā chittvā mumocānyānpatatriṇaḥ

ते तदस्त्रं विधूयाशु विव्यधू रुधिराशनाःशिरस्युरसि वक्त्रे च स मुमोह पपात च

te tadastraṃ vidhūyāśu vivyadhū rudhirāśanāḥśirasyurasi vaktre ca sa mumoha papāta ca

तस्मिन्निपतिते क्षुद्रे शाल्वे बाणप्रपीडितेरौक्मिणेयोऽपरं बाणं संदधे शत्रुनाशनम्

tasminnipatite kṣudre śālve bāṇaprapīḍiteraukmiṇeyo'paraṃ bāṇaṃ saṃdadhe śatrunāśanam

तमर्चितं सर्वदाशार्हपूगै;राशीर्भिरर्कज्वलनप्रकाशम्दृष्ट्वा शरं ज्यामभिनीयमानं; बभूव हाहाकृतमन्तरिक्षम्

tamarcitaṃ sarvadāśārhapūgai;rāśīrbhirarkajvalanaprakāśamdṛṣṭvā śaraṃ jyāmabhinīyamānaṃ; babhūva hāhākṛtamantarikṣam

ततो देवगणाः सर्वे सेन्द्राः सह धनेश्वराःनारदं प्रेषयामासुः श्वसनं च महाबलम्

tato devagaṇāḥ sarve sendrāḥ saha dhaneśvarāḥnāradaṃ preṣayāmāsuḥ śvasanaṃ ca mahābalam

तौ रौक्मिणेयमागम्य वचोऽब्रूतां दिवौकसाम्नैष वध्यस्त्वया वीर शाल्वराजः कथंचन

tau raukmiṇeyamāgamya vaco'brūtāṃ divaukasāmnaiṣa vadhyastvayā vīra śālvarājaḥ kathaṃcana

संहरस्व पुनर्बाणमवध्योऽयं त्वया रणेएतस्य हि शरस्याजौ नावध्योऽस्ति पुमान्क्वचित्

saṃharasva punarbāṇamavadhyo'yaṃ tvayā raṇeetasya hi śarasyājau nāvadhyo'sti pumānkvacit

मृत्युरस्य महाबाहो रणे देवकिनन्दनःकृष्णः संकल्पितो धात्रा तन्न मिथ्या भवेदिति

mṛtyurasya mahābāho raṇe devakinandanaḥkṛṣṇaḥ saṃkalpito dhātrā tanna mithyā bhavediti

ततः परमसंहृष्टः प्रद्युम्नः शरमुत्तमम्संजहार धनुःश्रेष्ठात्तूणे चैव न्यवेशयत्

tataḥ paramasaṃhṛṣṭaḥ pradyumnaḥ śaramuttamamsaṃjahāra dhanuḥśreṣṭhāttūṇe caiva nyaveśayat

तत उत्थाय राजेन्द्र शाल्वः परमदुर्मनाःव्यपायात्सबलस्तूर्णं प्रद्युम्नशरपीडितः

tata utthāya rājendra śālvaḥ paramadurmanāḥvyapāyātsabalastūrṇaṃ pradyumnaśarapīḍitaḥ

स द्वारकां परित्यज्य क्रूरो वृष्णिभिरर्दितःसौभमास्थाय राजेन्द्र दिवमाचक्रमे तदा

sa dvārakāṃ parityajya krūro vṛṣṇibhirarditaḥsaubhamāsthāya rājendra divamācakrame tadā