Parva.Adhyaya 3.220

मार्कण्डेय उवाच · mārkaṇḍeya uvāca

यदा स्कन्देन मातॄणामेवमेतत्प्रियं कृतम्अथैनमब्रवीत्स्वाहा मम पुत्रस्त्वमौरसः

yadā skandena mātṝṇāmevametatpriyaṃ kṛtamathainamabravītsvāhā mama putrastvamaurasaḥ

इच्छाम्यहं त्वया दत्तां प्रीतिं परमदुर्लभाम्तामब्रवीत्ततः स्कन्दः प्रीतिमिच्छसि कीदृशीम्

icchāmyahaṃ tvayā dattāṃ prītiṃ paramadurlabhāmtāmabravīttataḥ skandaḥ prītimicchasi kīdṛśīm

स्वाहोवाचदक्षस्याहं प्रिया कन्या स्वाहा नाम महाभुजबाल्यात्प्रभृति नित्यं च जातकामा हुताशने

svāhovācadakṣasyāhaṃ priyā kanyā svāhā nāma mahābhujabālyātprabhṛti nityaṃ ca jātakāmā hutāśane

न च मां कामिनीं पुत्र सम्यग्जानाति पावकःइच्छामि शाश्वतं वासं वस्तुं पुत्र सहाग्निना

na ca māṃ kāminīṃ putra samyagjānāti pāvakaḥicchāmi śāśvataṃ vāsaṃ vastuṃ putra sahāgninā

स्कन्द उवाच · skanda uvāca

हव्यं कव्यं च यत्किंचिद्द्विजा मन्त्रपुरस्कृतम्होष्यन्त्यग्नौ सदा देवि स्वाहेत्युक्त्वा समुद्यतम्

havyaṃ kavyaṃ ca yatkiṃciddvijā mantrapuraskṛtamhoṣyantyagnau sadā devi svāhetyuktvā samudyatam

अद्य प्रभृति दास्यन्ति सुवृत्ताः सत्पथे स्थिताःएवमग्निस्त्वया सार्धं सदा वत्स्यति शोभने

adya prabhṛti dāsyanti suvṛttāḥ satpathe sthitāḥevamagnistvayā sārdhaṃ sadā vatsyati śobhane

मार्कण्डेय उवाच · mārkaṇḍeya uvāca

एवमुक्ता ततः स्वाहा तुष्टा स्कन्देन पूजितापावकेन समायुक्ता भर्त्रा स्कन्दमपूजयत्

evamuktā tataḥ svāhā tuṣṭā skandena pūjitāpāvakena samāyuktā bhartrā skandamapūjayat

ततो ब्रह्मा महासेनं प्रजापतिरथाब्रवीत्अभिगच्छ महादेवं पितरं त्रिपुरार्दनम्

tato brahmā mahāsenaṃ prajāpatirathābravītabhigaccha mahādevaṃ pitaraṃ tripurārdanam

रुद्रेणाग्निं समाविश्य स्वाहामाविश्य चोमयाहितार्थं सर्वलोकानां जातस्त्वमपराजितः

rudreṇāgniṃ samāviśya svāhāmāviśya comayāhitārthaṃ sarvalokānāṃ jātastvamaparājitaḥ

उमायोन्यां च रुद्रेण शुक्रं सिक्तं महात्मनाआस्ते गिरौ निपतितं मिञ्जिकामिञ्जिकं यतः

umāyonyāṃ ca rudreṇa śukraṃ siktaṃ mahātmanāāste girau nipatitaṃ miñjikāmiñjikaṃ yataḥ

संभूतं लोहितोदे तु शुक्रशेषमवापतत्सूर्यरश्मिषु चाप्यन्यदन्यच्चैवापतद्भुविआसक्तमन्यद्वृक्षेषु तदेवं पञ्चधापतत्

saṃbhūtaṃ lohitode tu śukraśeṣamavāpatatsūryaraśmiṣu cāpyanyadanyaccaivāpatadbhuviāsaktamanyadvṛkṣeṣu tadevaṃ pañcadhāpatat

त एते विविधाकारा गणा ज्ञेया मनीषिभिःतव पारिषदा घोरा य एते पिशिताशनाः

ta ete vividhākārā gaṇā jñeyā manīṣibhiḥtava pāriṣadā ghorā ya ete piśitāśanāḥ

एवमस्त्विति चाप्युक्त्वा महासेनो महेश्वरम्अपूजयदमेयात्मा पितरं पितृवत्सलः

evamastviti cāpyuktvā mahāseno maheśvaramapūjayadameyātmā pitaraṃ pitṛvatsalaḥ

अर्कपुष्पैस्तु ते पञ्च गणाः पूज्या धनार्थिभिःव्याधिप्रशमनार्थं च तेषां पूजां समाचरेत्

arkapuṣpaistu te pañca gaṇāḥ pūjyā dhanārthibhiḥvyādhipraśamanārthaṃ ca teṣāṃ pūjāṃ samācaret

मिञ्जिकामिञ्जिकं चैव मिथुनं रुद्रसंभवम्नमस्कार्यं सदैवेह बालानां हितमिच्छता

miñjikāmiñjikaṃ caiva mithunaṃ rudrasaṃbhavamnamaskāryaṃ sadaiveha bālānāṃ hitamicchatā

स्त्रियो मानुषमांसादा वृद्धिका नाम नामतःवृक्षेषु जातास्ता देव्यो नमस्कार्याः प्रजार्थिभिः

striyo mānuṣamāṃsādā vṛddhikā nāma nāmataḥvṛkṣeṣu jātāstā devyo namaskāryāḥ prajārthibhiḥ

एवमेते पिशाचानामसंख्येया गणाः स्मृताःघण्टायाः सपताकायाः शृणु मे संभवं नृप

evamete piśācānāmasaṃkhyeyā gaṇāḥ smṛtāḥghaṇṭāyāḥ sapatākāyāḥ śṛṇu me saṃbhavaṃ nṛpa

ऐरावतस्य घण्टे द्वे वैजयन्त्याविति श्रुतेगुहस्य ते स्वयं दत्ते शक्रेणानाय्य धीमता

airāvatasya ghaṇṭe dve vaijayantyāviti śruteguhasya te svayaṃ datte śakreṇānāyya dhīmatā

एका तत्र विशाखस्य घण्टा स्कन्दस्य चापरापताका कार्त्तिकेयस्य विशाखस्य च लोहिता

ekā tatra viśākhasya ghaṇṭā skandasya cāparāpatākā kārttikeyasya viśākhasya ca lohitā

यानि क्रीडनकान्यस्य देवैर्दत्तानि वै तदातैरेव रमते देवो महासेनो महाबलः

yāni krīḍanakānyasya devairdattāni vai tadātaireva ramate devo mahāseno mahābalaḥ

स संवृतः पिशाचानां गणैर्देवगणैस्तथाशुशुभे काञ्चने शैले दीप्यमानः श्रिया वृतः

sa saṃvṛtaḥ piśācānāṃ gaṇairdevagaṇaistathāśuśubhe kāñcane śaile dīpyamānaḥ śriyā vṛtaḥ

तेन वीरेण शुशुभे स शैलः शुभकाननःआदित्येनेवांशुमता मन्दरश्चारुकन्दरः

tena vīreṇa śuśubhe sa śailaḥ śubhakānanaḥādityenevāṃśumatā mandaraścārukandaraḥ

संतानकवनैः फुल्लैः करवीरवनैरपिपारिजातवनैश्चैव जपाशोकवनैस्तथा

saṃtānakavanaiḥ phullaiḥ karavīravanairapipārijātavanaiścaiva japāśokavanaistathā

कदम्बतरुषण्डैश्च दिव्यैर्मृगगणैरपिदिव्यैः पक्षिगणैश्चैव शुशुभे श्वेतपर्वतः

kadambataruṣaṇḍaiśca divyairmṛgagaṇairapidivyaiḥ pakṣigaṇaiścaiva śuśubhe śvetaparvataḥ

तत्र देवगणाः सर्वे सर्वे चैव महर्षयःमेघतूर्यरवाश्चैव क्षुब्धोदधिसमस्वनाः

tatra devagaṇāḥ sarve sarve caiva maharṣayaḥmeghatūryaravāścaiva kṣubdhodadhisamasvanāḥ

तत्र दिव्याश्च गन्धर्वा नृत्यन्त्यप्सरसस्तथाहृष्टानां तत्र भूतानां श्रूयते निनदो महान्

tatra divyāśca gandharvā nṛtyantyapsarasastathāhṛṣṭānāṃ tatra bhūtānāṃ śrūyate ninado mahān

एवं सेन्द्रं जगत्सर्वं श्वेतपर्वतसंस्थितम्प्रहृष्टं प्रेक्षते स्कन्दं न च ग्लायति दर्शनात्

evaṃ sendraṃ jagatsarvaṃ śvetaparvatasaṃsthitamprahṛṣṭaṃ prekṣate skandaṃ na ca glāyati darśanāt