Parva.Adhyaya 3.221

मार्कण्डेय उवाच · mārkaṇḍeya uvāca

यदाभिषिक्तो भगवान्सेनापत्येन पावकिःतदा संप्रस्थितः श्रीमान्हृष्टो भद्रवटं हरःरथेनादित्यवर्णेन पार्वत्या सहितः प्रभुः

yadābhiṣikto bhagavānsenāpatyena pāvakiḥtadā saṃprasthitaḥ śrīmānhṛṣṭo bhadravaṭaṃ haraḥrathenādityavarṇena pārvatyā sahitaḥ prabhuḥ

सहस्रं तस्य सिंहानां तस्मिन्युक्तं रथोत्तमेउत्पपात दिवं शुभ्रं कालेनाभिप्रचोदितः

sahasraṃ tasya siṃhānāṃ tasminyuktaṃ rathottameutpapāta divaṃ śubhraṃ kālenābhipracoditaḥ

ते पिबन्त इवाकाशं त्रासयन्तश्चराचरान्सिंहा नभस्यगच्छन्त नदन्तश्चारुकेसराः

te pibanta ivākāśaṃ trāsayantaścarācarānsiṃhā nabhasyagacchanta nadantaścārukesarāḥ

तस्मिन्रथे पशुपतिः स्थितो भात्युमया सहविद्युता सहितः सूर्यः सेन्द्रचापे घने यथा

tasminrathe paśupatiḥ sthito bhātyumayā sahavidyutā sahitaḥ sūryaḥ sendracāpe ghane yathā

अग्रतस्तस्य भगवान्धनेशो गुह्यकैः सहआस्थाय रुचिरं याति पुष्पकं नरवाहनः

agratastasya bhagavāndhaneśo guhyakaiḥ sahaāsthāya ruciraṃ yāti puṣpakaṃ naravāhanaḥ

ऐरावतं समास्थाय शक्रश्चापि सुरैः सहपृष्ठतोऽनुययौ यान्तं वरदं वृषभध्वजम्

airāvataṃ samāsthāya śakraścāpi suraiḥ sahapṛṣṭhato'nuyayau yāntaṃ varadaṃ vṛṣabhadhvajam

जम्भकैर्यक्षरक्षोभिः स्रग्विभिः समलंकृतःयात्यमोघो महायक्षो दक्षिणं पक्षमास्थितः

jambhakairyakṣarakṣobhiḥ sragvibhiḥ samalaṃkṛtaḥyātyamogho mahāyakṣo dakṣiṇaṃ pakṣamāsthitaḥ

तस्य दक्षिणतो देवा मरुतश्चित्रयोधिनःगच्छन्ति वसुभिः सार्धं रुद्रैश्च सह संगताः

tasya dakṣiṇato devā marutaścitrayodhinaḥgacchanti vasubhiḥ sārdhaṃ rudraiśca saha saṃgatāḥ

यमश्च मृत्युना सार्धं सर्वतः परिवारितःघोरैर्व्याधिशतैर्याति घोररूपवपुस्तथा

yamaśca mṛtyunā sārdhaṃ sarvataḥ parivāritaḥghorairvyādhiśatairyāti ghorarūpavapustathā

यमस्य पृष्ठतश्चैव घोरस्त्रिशिखरः शितःविजयो नाम रुद्रस्य याति शूलः स्वलंकृतः

yamasya pṛṣṭhataścaiva ghorastriśikharaḥ śitaḥvijayo nāma rudrasya yāti śūlaḥ svalaṃkṛtaḥ

तमुग्रपाशो वरुणो भगवान्सलिलेश्वरःपरिवार्य शनैर्याति यादोभिर्विविधैर्वृतः

tamugrapāśo varuṇo bhagavānsalileśvaraḥparivārya śanairyāti yādobhirvividhairvṛtaḥ

पृष्ठतो विजयस्यापि याति रुद्रस्य पट्टिशःगदामुसलशक्त्याद्यैर्वृतः प्रहरणोत्तमैः

pṛṣṭhato vijayasyāpi yāti rudrasya paṭṭiśaḥgadāmusalaśaktyādyairvṛtaḥ praharaṇottamaiḥ

पट्टिशं त्वन्वगाद्राजंश्छत्रं रौद्रं महाप्रभम्कमण्डलुश्चाप्यनु तं महर्षिगणसंवृतः

paṭṭiśaṃ tvanvagādrājaṃśchatraṃ raudraṃ mahāprabhamkamaṇḍaluścāpyanu taṃ maharṣigaṇasaṃvṛtaḥ

तस्य दक्षिणतो भाति दण्डो गच्छञ्श्रिया वृतःभृग्वङ्गिरोभिः सहितो देवैश्चाप्यभिपूजितः

tasya dakṣiṇato bhāti daṇḍo gacchañśriyā vṛtaḥbhṛgvaṅgirobhiḥ sahito devaiścāpyabhipūjitaḥ

एषां तु पृष्ठतो रुद्रो विमले स्यन्दने स्थितःयाति संहर्षयन्सर्वांस्तेजसा त्रिदिवौकसः

eṣāṃ tu pṛṣṭhato rudro vimale syandane sthitaḥyāti saṃharṣayansarvāṃstejasā tridivaukasaḥ

ऋषयश्चैव देवाश्च गन्धर्वा भुजगास्तथानद्यो नदा द्रुमाश्चैव तथैवाप्सरसां गणाः

ṛṣayaścaiva devāśca gandharvā bhujagāstathānadyo nadā drumāścaiva tathaivāpsarasāṃ gaṇāḥ

नक्षत्राणि ग्रहाश्चैव देवानां शिशवश्च येस्त्रियश्च विविधाकारा यान्ति रुद्रस्य पृष्ठतःसृजन्त्यः पुष्पवर्षाणि चारुरूपा वराङ्गनाः

nakṣatrāṇi grahāścaiva devānāṃ śiśavaśca yestriyaśca vividhākārā yānti rudrasya pṛṣṭhataḥsṛjantyaḥ puṣpavarṣāṇi cārurūpā varāṅganāḥ

पर्जन्यश्चाप्यनुययौ नमस्कृत्य पिनाकिनम्छत्रं तु पाण्डुरं सोमस्तस्य मूर्धन्यधारयत्चामरे चापि वायुश्च गृहीत्वाग्निश्च विष्ठितौ

parjanyaścāpyanuyayau namaskṛtya pinākinamchatraṃ tu pāṇḍuraṃ somastasya mūrdhanyadhārayatcāmare cāpi vāyuśca gṛhītvāgniśca viṣṭhitau

शक्रश्च पृष्ठतस्तस्य याति राजञ्श्रिया वृतःसह राजर्षिभिः सर्वैः स्तुवानो वृषकेतनम्

śakraśca pṛṣṭhatastasya yāti rājañśriyā vṛtaḥsaha rājarṣibhiḥ sarvaiḥ stuvāno vṛṣaketanam

गौरी विद्याथ गान्धारी केशिनी मित्रसाह्वयासावित्र्या सह सर्वास्ताः पार्वत्या यान्ति पृष्ठतः

gaurī vidyātha gāndhārī keśinī mitrasāhvayāsāvitryā saha sarvāstāḥ pārvatyā yānti pṛṣṭhataḥ

तत्र विद्यागणाः सर्वे ये केचित्कविभिः कृताःयस्य कुर्वन्ति वचनं सेन्द्रा देवाश्चमूमुखे

tatra vidyāgaṇāḥ sarve ye kecitkavibhiḥ kṛtāḥyasya kurvanti vacanaṃ sendrā devāścamūmukhe

स गृहीत्वा पताकां तु यात्यग्रे राक्षसो ग्रहःव्यापृतस्तु श्मशाने यो नित्यं रुद्रस्य वै सखापिङ्गलो नाम यक्षेन्द्रो लोकस्यानन्ददायकः

sa gṛhītvā patākāṃ tu yātyagre rākṣaso grahaḥvyāpṛtastu śmaśāne yo nityaṃ rudrasya vai sakhāpiṅgalo nāma yakṣendro lokasyānandadāyakaḥ

एभिः स सहितस्तत्र ययौ देवो यथासुखम्अग्रतः पृष्ठतश्चैव न हि तस्य गतिर्ध्रुवा

ebhiḥ sa sahitastatra yayau devo yathāsukhamagrataḥ pṛṣṭhataścaiva na hi tasya gatirdhruvā

रुद्रं सत्कर्मभिर्मर्त्याः पूजयन्तीह दैवतम्शिवमित्येव यं प्राहुरीशं रुद्रं पिनाकिनम्भावैस्तु विविधाकारैः पूजयन्ति महेश्वरम्

rudraṃ satkarmabhirmartyāḥ pūjayantīha daivatamśivamityeva yaṃ prāhurīśaṃ rudraṃ pinākinambhāvaistu vividhākāraiḥ pūjayanti maheśvaram

देवसेनापतिस्त्वेवं देवसेनाभिरावृतःअनुगच्छति देवेशं ब्रह्मण्यः कृत्तिकासुतः

devasenāpatistvevaṃ devasenābhirāvṛtaḥanugacchati deveśaṃ brahmaṇyaḥ kṛttikāsutaḥ

अथाब्रवीन्महासेनं महादेवो बृहद्वचःसप्तमं मारुतस्कन्धं रक्ष नित्यमतन्द्रितः

athābravīnmahāsenaṃ mahādevo bṛhadvacaḥsaptamaṃ mārutaskandhaṃ rakṣa nityamatandritaḥ

स्कन्द उवाच · skanda uvāca

सप्तमं मारुतस्कन्धं पालयिष्याम्यहं प्रभोयदन्यदपि मे कार्यं देव तद्वद माचिरम्

saptamaṃ mārutaskandhaṃ pālayiṣyāmyahaṃ prabhoyadanyadapi me kāryaṃ deva tadvada māciram

रुद्र उवाच · rudra uvāca

कार्येष्वहं त्वया पुत्र संद्रष्टव्यः सदैव हिदर्शनान्मम भक्त्या च श्रेयः परमवाप्स्यसि

kāryeṣvahaṃ tvayā putra saṃdraṣṭavyaḥ sadaiva hidarśanānmama bhaktyā ca śreyaḥ paramavāpsyasi

मार्कण्डेय उवाच · mārkaṇḍeya uvāca

इत्युक्त्वा विससर्जैनं परिष्वज्य महेष्वरःविसर्जिते ततः स्कन्दे बभूवौत्पातिकं महत्सहसैव महाराज देवान्सर्वान्प्रमोहयत्

ityuktvā visasarjainaṃ pariṣvajya maheṣvaraḥvisarjite tataḥ skande babhūvautpātikaṃ mahatsahasaiva mahārāja devānsarvānpramohayat

जज्वाल खं सनक्षत्रं प्रमूढं भुवनं भृशम्चचाल व्यनदच्चोर्वी तमोभूतं जगत्प्रभो

jajvāla khaṃ sanakṣatraṃ pramūḍhaṃ bhuvanaṃ bhṛśamcacāla vyanadaccorvī tamobhūtaṃ jagatprabho

ततस्तद्दारुणं दृष्ट्वा क्षुभितः शंकरस्तदाउमा चैव महाभागा देवाश्च समहर्षयः

tatastaddāruṇaṃ dṛṣṭvā kṣubhitaḥ śaṃkarastadāumā caiva mahābhāgā devāśca samaharṣayaḥ

ततस्तेषु प्रमूढेषु पर्वताम्बुदसंनिभम्नानाप्रहरणं घोरमदृश्यत महद्बलम्

tatasteṣu pramūḍheṣu parvatāmbudasaṃnibhamnānāpraharaṇaṃ ghoramadṛśyata mahadbalam

तद्धि घोरमसंख्येयं गर्जच्च विविधा गिरःअभ्यद्रवद्रणे देवान्भगवन्तं च शंकरम्

taddhi ghoramasaṃkhyeyaṃ garjacca vividhā giraḥabhyadravadraṇe devānbhagavantaṃ ca śaṃkaram

तैर्विसृष्टान्यनीकेषु बाणजालान्यनेकशःपर्वताश्च शतघ्न्यश्च प्रासाश्च परिघा गदाः

tairvisṛṣṭānyanīkeṣu bāṇajālānyanekaśaḥparvatāśca śataghnyaśca prāsāśca parighā gadāḥ

निपतद्भिश्च तैर्घोरैर्देवानीकं महायुधैःक्षणेन व्यद्रवत्सर्वं विमुखं चाप्यदृश्यत

nipatadbhiśca tairghorairdevānīkaṃ mahāyudhaiḥkṣaṇena vyadravatsarvaṃ vimukhaṃ cāpyadṛśyata

निकृत्तयोधनागाश्वं कृत्तायुधमहारथम्दानवैरर्दितं सैन्यं देवानां विमुखं बभौ

nikṛttayodhanāgāśvaṃ kṛttāyudhamahārathamdānavairarditaṃ sainyaṃ devānāṃ vimukhaṃ babhau

असुरैर्वध्यमानं तत्पावकैरिव काननम्अपतद्दग्धभूयिष्ठं महाद्रुमवनं यथा

asurairvadhyamānaṃ tatpāvakairiva kānanamapataddagdhabhūyiṣṭhaṃ mahādrumavanaṃ yathā

ते विभिन्नशिरोदेहाः प्रच्यवन्ते दिवौकसःन नाथमध्यगच्छन्त वध्यमाना महारणे

te vibhinnaśirodehāḥ pracyavante divaukasaḥna nāthamadhyagacchanta vadhyamānā mahāraṇe

अथ तद्विद्रुतं सैन्यं दृष्ट्वा देवः पुरंदरःआश्वासयन्नुवाचेदं बलवद्दानवार्दितम्

atha tadvidrutaṃ sainyaṃ dṛṣṭvā devaḥ puraṃdaraḥāśvāsayannuvācedaṃ balavaddānavārditam

भयं त्यजत भद्रं वः शूराः शस्त्राणि गृह्णतकुरुध्वं विक्रमे बुद्धिं मा वः काचिद्व्यथा भवेत्

bhayaṃ tyajata bhadraṃ vaḥ śūrāḥ śastrāṇi gṛhṇatakurudhvaṃ vikrame buddhiṃ mā vaḥ kācidvyathā bhavet

जयतैनान्सुदुर्वृत्तान्दानवान्घोरदर्शनान्अभिद्रवत भद्रं वो मया सह महासुरान्

jayatainānsudurvṛttāndānavānghoradarśanānabhidravata bhadraṃ vo mayā saha mahāsurān

शक्रस्य वचनं श्रुत्वा समाश्वस्ता दिवौकसःदानवान्प्रत्ययुध्यन्त शक्रं कृत्वा व्यपाश्रयम्

śakrasya vacanaṃ śrutvā samāśvastā divaukasaḥdānavānpratyayudhyanta śakraṃ kṛtvā vyapāśrayam

ततस्ते त्रिदशाः सर्वे मरुतश्च महाबलाःप्रत्युद्ययुर्महावेगाः साध्याश्च वसुभिः सह

tataste tridaśāḥ sarve marutaśca mahābalāḥpratyudyayurmahāvegāḥ sādhyāśca vasubhiḥ saha

तैर्विसृष्टान्यनीकेषु क्रुद्धैः शस्त्राणि संयुगेशराश्च दैत्यकायेषु पिबन्ति स्मासृगुल्बणम्

tairvisṛṣṭānyanīkeṣu kruddhaiḥ śastrāṇi saṃyugeśarāśca daityakāyeṣu pibanti smāsṛgulbaṇam

तेषां देहान्विनिर्भिद्य शरास्ते निशितास्तदानिष्पतन्तो अदृश्यन्त नगेभ्य इव पन्नगाः

teṣāṃ dehānvinirbhidya śarāste niśitāstadāniṣpatanto adṛśyanta nagebhya iva pannagāḥ

तानि दैत्यशरीराणि निर्भिन्नानि स्म सायकैःअपतन्भूतले राजंश्छिन्नाभ्राणीव सर्वशः

tāni daityaśarīrāṇi nirbhinnāni sma sāyakaiḥapatanbhūtale rājaṃśchinnābhrāṇīva sarvaśaḥ

ततस्तद्दानवं सैन्यं सर्वैर्देवगणैर्युधित्रासितं विविधैर्बाणैः कृतं चैव पराङ्मुखम्

tatastaddānavaṃ sainyaṃ sarvairdevagaṇairyudhitrāsitaṃ vividhairbāṇaiḥ kṛtaṃ caiva parāṅmukham

अथोत्क्रुष्टं तदा हृष्टैः सर्वैर्देवैरुदायुधैःसंहतानि च तूर्याणि तदा सर्वाण्यनेकशः

athotkruṣṭaṃ tadā hṛṣṭaiḥ sarvairdevairudāyudhaiḥsaṃhatāni ca tūryāṇi tadā sarvāṇyanekaśaḥ

एवमन्योन्यसंयुक्तं युद्धमासीत्सुदारुणम्देवानां दानवानां च मांसशोणितकर्दमम्

evamanyonyasaṃyuktaṃ yuddhamāsītsudāruṇamdevānāṃ dānavānāṃ ca māṃsaśoṇitakardamam

अनयो देवलोकस्य सहसैव व्यदृश्यततथा हि दानवा घोरा विनिघ्नन्ति दिवौकसः

anayo devalokasya sahasaiva vyadṛśyatatathā hi dānavā ghorā vinighnanti divaukasaḥ

ततस्तूर्यप्रणादाश्च भेरीणां च महास्वनाःबभूवुर्दानवेन्द्राणां सिंहनादाश्च दारुणाः

tatastūryapraṇādāśca bherīṇāṃ ca mahāsvanāḥbabhūvurdānavendrāṇāṃ siṃhanādāśca dāruṇāḥ

अथ दैत्यबलाद्घोरान्निष्पपात महाबलःदानवो महिषो नाम प्रगृह्य विपुलं गिरिम्

atha daityabalādghorānniṣpapāta mahābalaḥdānavo mahiṣo nāma pragṛhya vipulaṃ girim

ते तं घनैरिवादित्यं दृष्ट्वा संपरिवारितम्समुद्यतगिरिं राजन्व्यद्रवन्त दिवौकसः

te taṃ ghanairivādityaṃ dṛṣṭvā saṃparivāritamsamudyatagiriṃ rājanvyadravanta divaukasaḥ

अथाभिद्रुत्य महिषो देवांश्चिक्षेप तं गिरिम्पतता तेन गिरिणा देवसैन्यस्य पार्थिवभीमरूपेण निहतमयुतं प्रापतद्भुवि

athābhidrutya mahiṣo devāṃścikṣepa taṃ girimpatatā tena giriṇā devasainyasya pārthivabhīmarūpeṇa nihatamayutaṃ prāpatadbhuvi

अथ तैर्दानवैः सार्धं महिषस्त्रासयन्सुरान्अभ्यद्रवद्रणे तूर्णं सिंहः क्षुद्रमृगानिव

atha tairdānavaiḥ sārdhaṃ mahiṣastrāsayansurānabhyadravadraṇe tūrṇaṃ siṃhaḥ kṣudramṛgāniva

तमापतन्तं महिषं दृष्ट्वा सेन्द्रा दिवौकसःव्यद्रवन्त रणे भीता विशीर्णायुधकेतनाः

tamāpatantaṃ mahiṣaṃ dṛṣṭvā sendrā divaukasaḥvyadravanta raṇe bhītā viśīrṇāyudhaketanāḥ

ततः स महिषः क्रुद्धस्तूर्णं रुद्ररथं ययौअभिद्रुत्य च जग्राह रुद्रस्य रथकूबरम्

tataḥ sa mahiṣaḥ kruddhastūrṇaṃ rudrarathaṃ yayauabhidrutya ca jagrāha rudrasya rathakūbaram

यदा रुद्ररथं क्रुद्धो महिषः सहसा गतःरेसतू रोदसी गाढं मुमुहुश्च महर्षयः

yadā rudrarathaṃ kruddho mahiṣaḥ sahasā gataḥresatū rodasī gāḍhaṃ mumuhuśca maharṣayaḥ

व्यनदंश्च महाकाया दैत्या जलधरोपमाःआसीच्च निश्चितं तेषां जितमस्माभिरित्युत

vyanadaṃśca mahākāyā daityā jaladharopamāḥāsīcca niścitaṃ teṣāṃ jitamasmābhirityuta

तथाभूते तु भगवान्नावधीन्महिषं रणेसस्मार च तदा स्कन्दं मृत्युं तस्य दुरात्मनः

tathābhūte tu bhagavānnāvadhīnmahiṣaṃ raṇesasmāra ca tadā skandaṃ mṛtyuṃ tasya durātmanaḥ

महिषोऽपि रथं दृष्ट्वा रौद्रं रुद्रस्य नानदत्देवान्संत्रासयंश्चापि दैत्यांश्चापि प्रहर्षयन्

mahiṣo'pi rathaṃ dṛṣṭvā raudraṃ rudrasya nānadatdevānsaṃtrāsayaṃścāpi daityāṃścāpi praharṣayan

ततस्तस्मिन्भये घोरे देवानां समुपस्थितेआजगाम महासेनः क्रोधात्सूर्य इव ज्वलन्

tatastasminbhaye ghore devānāṃ samupasthiteājagāma mahāsenaḥ krodhātsūrya iva jvalan

लोहिताम्बरसंवीतो लोहितस्रग्विभूषणःलोहितास्यो महाबाहुर्हिरण्यकवचः प्रभुः

lohitāmbarasaṃvīto lohitasragvibhūṣaṇaḥlohitāsyo mahābāhurhiraṇyakavacaḥ prabhuḥ

रथमादित्यसंकाशमास्थितः कनकप्रभम्तं दृष्ट्वा दैत्यसेना सा व्यद्रवत्सहसा रणे

rathamādityasaṃkāśamāsthitaḥ kanakaprabhamtaṃ dṛṣṭvā daityasenā sā vyadravatsahasā raṇe

स चापि तां प्रज्वलितां महिषस्य विदारिणीम्मुमोच शक्तिं राजेन्द्र महासेनो महाबलः

sa cāpi tāṃ prajvalitāṃ mahiṣasya vidāriṇīmmumoca śaktiṃ rājendra mahāseno mahābalaḥ

सा मुक्ताभ्यहनच्छक्तिर्महिषस्य शिरो महत्पपात भिन्ने शिरसि महिषस्त्यक्तजीवितः

sā muktābhyahanacchaktirmahiṣasya śiro mahatpapāta bhinne śirasi mahiṣastyaktajīvitaḥ

क्षिप्ताक्षिप्ता तु सा शक्तिर्हत्वा शत्रून्सहस्रशःस्कन्दहस्तमनुप्राप्ता दृश्यते देवदानवैः

kṣiptākṣiptā tu sā śaktirhatvā śatrūnsahasraśaḥskandahastamanuprāptā dṛśyate devadānavaiḥ

प्रायः शरैर्विनिहता महासेनेन धीमताशेषा दैत्यगणा घोरा भीतास्त्रस्ता दुरासदैःस्कन्दस्य पार्षदैर्हत्वा भक्षिताः शतसंघशः

prāyaḥ śarairvinihatā mahāsenena dhīmatāśeṣā daityagaṇā ghorā bhītāstrastā durāsadaiḥskandasya pārṣadairhatvā bhakṣitāḥ śatasaṃghaśaḥ

दानवान्भक्षयन्तस्ते प्रपिबन्तश्च शोणितम्क्षणान्निर्दानवं सर्वमकार्षुर्भृशहर्षिताः

dānavānbhakṣayantaste prapibantaśca śoṇitamkṣaṇānnirdānavaṃ sarvamakārṣurbhṛśaharṣitāḥ

तमांसीव यथा सूर्यो वृक्षानग्निर्घनान्खगःतथा स्कन्दोऽजयच्छत्रून्स्वेन वीर्येण कीर्तिमान्

tamāṃsīva yathā sūryo vṛkṣānagnirghanānkhagaḥtathā skando'jayacchatrūnsvena vīryeṇa kīrtimān

संपूज्यमानस्त्रिदशैरभिवाद्य महेश्वरम्शुशुभे कृत्तिकापुत्रः प्रकीर्णांशुरिवांशुमान्

saṃpūjyamānastridaśairabhivādya maheśvaramśuśubhe kṛttikāputraḥ prakīrṇāṃśurivāṃśumān

नष्टशत्रुर्यदा स्कन्दः प्रयातश्च महेश्वरम्अथाब्रवीन्महासेनं परिष्वज्य पुरंदरः

naṣṭaśatruryadā skandaḥ prayātaśca maheśvaramathābravīnmahāsenaṃ pariṣvajya puraṃdaraḥ

ब्रह्मदत्तवरः स्कन्द त्वयायं महिषो हतःदेवास्तृणमया यस्य बभूवुर्जयतां वरसोऽयं त्वया महाबाहो शमितो देवकण्टकः

brahmadattavaraḥ skanda tvayāyaṃ mahiṣo hataḥdevāstṛṇamayā yasya babhūvurjayatāṃ varaso'yaṃ tvayā mahābāho śamito devakaṇṭakaḥ

शतं महिषतुल्यानां दानवानां त्वया रणेनिहतं देवशत्रूणां यैर्वयं पूर्वतापिताः

śataṃ mahiṣatulyānāṃ dānavānāṃ tvayā raṇenihataṃ devaśatrūṇāṃ yairvayaṃ pūrvatāpitāḥ

तावकैर्भक्षिताश्चान्ये दानवाः शतसंघशःअजेयस्त्वं रणेऽरीणामुमापतिरिव प्रभुः

tāvakairbhakṣitāścānye dānavāḥ śatasaṃghaśaḥajeyastvaṃ raṇe'rīṇāmumāpatiriva prabhuḥ

एतत्ते प्रथमं देव ख्यातं कर्म भविष्यतित्रिषु लोकेषु कीर्तिश्च तवाक्षय्या भविष्यतिवशगाश्च भविष्यन्ति सुरास्तव सुरात्मज

etatte prathamaṃ deva khyātaṃ karma bhaviṣyatitriṣu lokeṣu kīrtiśca tavākṣayyā bhaviṣyativaśagāśca bhaviṣyanti surāstava surātmaja

महासेनेत्येवमुक्त्वा निवृत्तः सह दैवतैःअनुज्ञातो भगवता त्र्यम्बकेन शचीपतिः

mahāsenetyevamuktvā nivṛttaḥ saha daivataiḥanujñāto bhagavatā tryambakena śacīpatiḥ

गतो भद्रवटं रुद्रो निवृत्ताश्च दिवौकसःउक्ताश्च देवा रुद्रेण स्कन्दं पश्यत मामिव

gato bhadravaṭaṃ rudro nivṛttāśca divaukasaḥuktāśca devā rudreṇa skandaṃ paśyata māmiva

स हत्वा दानवगणान्पूज्यमानो महर्षिभिःएकाह्नैवाजयत्सर्वं त्रैलोक्यं वह्निनन्दनः

sa hatvā dānavagaṇānpūjyamāno maharṣibhiḥekāhnaivājayatsarvaṃ trailokyaṃ vahninandanaḥ

स्कन्दस्य य इदं जन्म पठते सुसमाहितःस पुष्टिमिह संप्राप्य स्कन्दसालोक्यतामियात्

skandasya ya idaṃ janma paṭhate susamāhitaḥsa puṣṭimiha saṃprāpya skandasālokyatāmiyāt