Parva.Adhyaya 3.227

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

कर्णस्य वचनं श्रुत्वा राजा दुर्योधनस्तदाहृष्टो भूत्वा पुनर्दीन इदं वचनमब्रवीत्

karṇasya vacanaṃ śrutvā rājā duryodhanastadāhṛṣṭo bhūtvā punardīna idaṃ vacanamabravīt

ब्रवीषि यदिदं कर्ण सर्वं मे मनसि स्थितम्न त्वभ्यनुज्ञां लप्स्यामि गमने यत्र पाण्डवाः

bravīṣi yadidaṃ karṇa sarvaṃ me manasi sthitamna tvabhyanujñāṃ lapsyāmi gamane yatra pāṇḍavāḥ

परिदेवति तान्वीरान्धृतराष्ट्रो महीपतिःमन्यतेऽभ्यधिकांश्चापि तपोयोगेन पाण्डवान्

paridevati tānvīrāndhṛtarāṣṭro mahīpatiḥmanyate'bhyadhikāṃścāpi tapoyogena pāṇḍavān

अथ वाप्यनुबुध्येत नृपोऽस्माकं चिकीर्षितम्एवमप्यायतिं रक्षन्नाभ्यनुज्ञातुमर्हति

atha vāpyanubudhyeta nṛpo'smākaṃ cikīrṣitamevamapyāyatiṃ rakṣannābhyanujñātumarhati

न हि द्वैतवने किंचिद्विद्यतेऽन्यत्प्रयोजनम्उत्सादनमृते तेषां वनस्थानां मम द्विषाम्

na hi dvaitavane kiṃcidvidyate'nyatprayojanamutsādanamṛte teṣāṃ vanasthānāṃ mama dviṣām

जानासि हि यथा क्षत्ता द्यूतकाल उपस्थितेअब्रवीद्यच्च मां त्वां च सौबलं च वचस्तदा

jānāsi hi yathā kṣattā dyūtakāla upasthiteabravīdyacca māṃ tvāṃ ca saubalaṃ ca vacastadā

तानि पूर्वाणि वाक्यानि यच्चान्यत्परिदेवितम्विचिन्त्य नाधिगच्छामि गमनायेतराय वा

tāni pūrvāṇi vākyāni yaccānyatparidevitamvicintya nādhigacchāmi gamanāyetarāya vā

ममापि हि महान्हर्षो यदहं भीमफल्गुनौक्लिष्टावरण्ये पश्येयं कृष्णया सहिताविति

mamāpi hi mahānharṣo yadahaṃ bhīmaphalgunaukliṣṭāvaraṇye paśyeyaṃ kṛṣṇayā sahitāviti

न तथा प्राप्नुयां प्रीतिमवाप्य वसुधामपिदृष्ट्वा यथा पाण्डुसुतान्वल्कलाजिनवाससः

na tathā prāpnuyāṃ prītimavāpya vasudhāmapidṛṣṭvā yathā pāṇḍusutānvalkalājinavāsasaḥ

किं नु स्यादधिकं तस्माद्यदहं द्रुपदात्मजाम्द्रौपदीं कर्ण पश्येयं काषायवसनां वने

kiṃ nu syādadhikaṃ tasmādyadahaṃ drupadātmajāmdraupadīṃ karṇa paśyeyaṃ kāṣāyavasanāṃ vane

यदि मां धर्मराजश्च भीमसेनश्च पाण्डवःयुक्तं परमया लक्ष्म्या पश्येतां जीवितं भवेत्

yadi māṃ dharmarājaśca bhīmasenaśca pāṇḍavaḥyuktaṃ paramayā lakṣmyā paśyetāṃ jīvitaṃ bhavet

उपायं न तु पश्यामि येन गच्छेम तद्वनम्यथा चाभ्यनुजानीयाद्गच्छन्तं मां महीपतिः

upāyaṃ na tu paśyāmi yena gacchema tadvanamyathā cābhyanujānīyādgacchantaṃ māṃ mahīpatiḥ

स सौबलेन सहितस्तथा दुःशासनेन चउपायं पश्य निपुणं येन गच्छेम तद्वनम्

sa saubalena sahitastathā duḥśāsanena caupāyaṃ paśya nipuṇaṃ yena gacchema tadvanam

अहमप्यद्य निश्चित्य गमनायेतराय वाकाल्यमेव गमिष्यामि समीपं पार्थिवस्य ह

ahamapyadya niścitya gamanāyetarāya vākālyameva gamiṣyāmi samīpaṃ pārthivasya ha

मयि तत्रोपविष्टे तु भीष्मे च कुरुसत्तमेउपायो यो भवेद्दृष्टस्तं ब्रूयाः सहसौबलः

mayi tatropaviṣṭe tu bhīṣme ca kurusattameupāyo yo bhaveddṛṣṭastaṃ brūyāḥ sahasaubalaḥ

ततो भीष्मस्य राज्ञश्च निशम्य गमनं प्रतिव्यवसायं करिष्येऽहमनुनीय पितामहम्

tato bhīṣmasya rājñaśca niśamya gamanaṃ prativyavasāyaṃ kariṣye'hamanunīya pitāmaham

तथेत्युक्त्वा तु ते सर्वे जग्मुरावसथान्प्रतिव्युषितायां रजन्यां तु कर्णो राजानमभ्ययात्

tathetyuktvā tu te sarve jagmurāvasathānprativyuṣitāyāṃ rajanyāṃ tu karṇo rājānamabhyayāt

ततो दुर्योधनं कर्णः प्रहसन्निदमब्रवीत्उपायः परिदृष्टोऽयं तं निबोध जनेश्वर

tato duryodhanaṃ karṇaḥ prahasannidamabravītupāyaḥ paridṛṣṭo'yaṃ taṃ nibodha janeśvara

घोषा द्वैतवने सर्वे त्वत्प्रतीक्षा नराधिपघोषयात्रापदेशेन गमिष्यामो न संशयः

ghoṣā dvaitavane sarve tvatpratīkṣā narādhipaghoṣayātrāpadeśena gamiṣyāmo na saṃśayaḥ

उचितं हि सदा गन्तुं घोषयात्रां विशां पतेएवं च त्वां पिता राजन्समनुज्ञातुमर्हति

ucitaṃ hi sadā gantuṃ ghoṣayātrāṃ viśāṃ pateevaṃ ca tvāṃ pitā rājansamanujñātumarhati

तथा कथयमानौ तौ घोषयात्राविनिश्चयम्गान्धारराजः शकुनिः प्रत्युवाच हसन्निव

tathā kathayamānau tau ghoṣayātrāviniścayamgāndhārarājaḥ śakuniḥ pratyuvāca hasanniva

उपायोऽयं मया दृष्टो गमनाय निरामयःअनुज्ञास्यति नो राजा चोदयिष्यति चाप्युत

upāyo'yaṃ mayā dṛṣṭo gamanāya nirāmayaḥanujñāsyati no rājā codayiṣyati cāpyuta

घोषा द्वैतवने सर्वे त्वत्प्रतीक्षा नराधिपघोषयात्रापदेशेन गमिष्यामो न संशयः

ghoṣā dvaitavane sarve tvatpratīkṣā narādhipaghoṣayātrāpadeśena gamiṣyāmo na saṃśayaḥ

ततः प्रहसिताः सर्वे तेऽन्योन्यस्य तलान्ददुःतदेव च विनिश्चित्य ददृशुः कुरुसत्तमम्

tataḥ prahasitāḥ sarve te'nyonyasya talāndaduḥtadeva ca viniścitya dadṛśuḥ kurusattamam