Parva.Adhyaya 3.229
Mahabharata · 29 verses
- 3.229.1
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
अथ दुर्योधनो राजा तत्र तत्र वने वसन्जगाम घोषानभितस्तत्र चक्रे निवेशनम्
atha duryodhano rājā tatra tatra vane vasanjagāma ghoṣānabhitastatra cakre niveśanam
- 3.229.2
रमणीये समाज्ञाते सोदके समहीरुहेदेशे सर्वगुणोपेते चक्रुरावसथं नराः
ramaṇīye samājñāte sodake samahīruhedeśe sarvaguṇopete cakrurāvasathaṃ narāḥ
- 3.229.3
तथैव तत्समीपस्थान्पृथगावसथान्बहून्कर्णस्य शकुनेश्चैव भ्रातॄणां चैव सर्वशः
tathaiva tatsamīpasthānpṛthagāvasathānbahūnkarṇasya śakuneścaiva bhrātṝṇāṃ caiva sarvaśaḥ
- 3.229.4
ददर्श स तदा गावः शतशोऽथ सहस्रशःअङ्कैर्लक्षैश्च ताः सर्वा लक्षयामास पार्थिवः
dadarśa sa tadā gāvaḥ śataśo'tha sahasraśaḥaṅkairlakṣaiśca tāḥ sarvā lakṣayāmāsa pārthivaḥ
- 3.229.5
अङ्कयामास वत्सांश्च जज्ञे चोपसृतास्त्वपिबालवत्साश्च या गावः कालयामास ता अपि
aṅkayāmāsa vatsāṃśca jajñe copasṛtāstvapibālavatsāśca yā gāvaḥ kālayāmāsa tā api
- 3.229.6
अथ स स्मारणं कृत्वा लक्षयित्वा त्रिहायनान्वृतो गोपालकैः प्रीतो व्यहरत्कुरुनन्दनः
atha sa smāraṇaṃ kṛtvā lakṣayitvā trihāyanānvṛto gopālakaiḥ prīto vyaharatkurunandanaḥ
- 3.229.7
स च पौरजनः सर्वः सैनिकाश्च सहस्रशःयथोपजोषं चिक्रीडुर्वने तस्मिन्यथामराः
sa ca paurajanaḥ sarvaḥ sainikāśca sahasraśaḥyathopajoṣaṃ cikrīḍurvane tasminyathāmarāḥ
- 3.229.8
ततो गोपाः प्रगातारः कुशला नृत्तवादितेधार्तराष्ट्रमुपातिष्ठन्कन्याश्चैव स्वलंकृताः
tato gopāḥ pragātāraḥ kuśalā nṛttavāditedhārtarāṣṭramupātiṣṭhankanyāścaiva svalaṃkṛtāḥ
- 3.229.9
स स्त्रीगणवृतो राजा प्रहृष्टः प्रददौ वसुतेभ्यो यथार्हमन्नानि पानानि विविधानि च
sa strīgaṇavṛto rājā prahṛṣṭaḥ pradadau vasutebhyo yathārhamannāni pānāni vividhāni ca
- 3.229.10
ततस्ते सहिताः सर्वे तरक्षून्महिषान्मृगान्गवयर्क्षवराहांश्च समन्तात्पर्यकालयन्
tataste sahitāḥ sarve tarakṣūnmahiṣānmṛgāngavayarkṣavarāhāṃśca samantātparyakālayan
- 3.229.11
स ताञ्शरैर्विनिर्भिन्दन्गजान्बध्नन्महावनेरमणीयेषु देशेषु ग्राहयामास वै मृगान्
sa tāñśarairvinirbhindangajānbadhnanmahāvaneramaṇīyeṣu deśeṣu grāhayāmāsa vai mṛgān
- 3.229.12
गोरसानुपयुञ्जान उपभोगांश्च भारतपश्यन्सुरमणीयानि पुष्पितानि वनानि च
gorasānupayuñjāna upabhogāṃśca bhāratapaśyansuramaṇīyāni puṣpitāni vanāni ca
- 3.229.13
मत्तभ्रमरजुष्टानि बर्हिणाभिरुतानि चअगच्छदानुपूर्व्येण पुण्यं द्वैतवनं सरःऋद्ध्या परमया युक्तो महेन्द्र इव वज्रभृत्
mattabhramarajuṣṭāni barhiṇābhirutāni caagacchadānupūrvyeṇa puṇyaṃ dvaitavanaṃ saraḥṛddhyā paramayā yukto mahendra iva vajrabhṛt
- 3.229.14
यदृच्छया च तदहो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरःईजे राजर्षियज्ञेन सद्यस्केन विशां पतेदिव्येन विधिना राजा वन्येन कुरुसत्तमः
yadṛcchayā ca tadaho dharmaputro yudhiṣṭhiraḥīje rājarṣiyajñena sadyaskena viśāṃ patedivyena vidhinā rājā vanyena kurusattamaḥ
- 3.229.15
कृत्वा निवेशमभितः सरसस्तस्य कौरवःद्रौपद्या सहितो धीमान्धर्मपत्न्या नराधिपः
kṛtvā niveśamabhitaḥ sarasastasya kauravaḥdraupadyā sahito dhīmāndharmapatnyā narādhipaḥ
- 3.229.16
ततो दुर्योधनः प्रेष्यानादिदेश सहानुजःआक्रीडावसथाः क्षिप्रं क्रियन्तामिति भारत
tato duryodhanaḥ preṣyānādideśa sahānujaḥākrīḍāvasathāḥ kṣipraṃ kriyantāmiti bhārata
- 3.229.17
ते तथेत्येव कौरव्यमुक्त्वा वचनकारिणःचिकीर्षन्तस्तदाक्रीडाञ्जग्मुर्द्वैतवनं सरः
te tathetyeva kauravyamuktvā vacanakāriṇaḥcikīrṣantastadākrīḍāñjagmurdvaitavanaṃ saraḥ
- 3.229.18
सेनाग्रं धार्तराष्ट्रस्य प्राप्तं द्वैतवनं सरःप्रविशन्तं वनद्वारि गन्धर्वाः समवारयन्
senāgraṃ dhārtarāṣṭrasya prāptaṃ dvaitavanaṃ saraḥpraviśantaṃ vanadvāri gandharvāḥ samavārayan
- 3.229.19
तत्र गन्धर्वराजो वै पूर्वमेव विशां पतेकुबेरभवनाद्राजन्नाजगाम गणावृतः
tatra gandharvarājo vai pūrvameva viśāṃ patekuberabhavanādrājannājagāma gaṇāvṛtaḥ
- 3.229.20
गणैरप्सरसां चैव त्रिदशानां तथात्मजैःविहारशीलः क्रीडार्थं तेन तत्संवृतं सरः
gaṇairapsarasāṃ caiva tridaśānāṃ tathātmajaiḥvihāraśīlaḥ krīḍārthaṃ tena tatsaṃvṛtaṃ saraḥ
- 3.229.21
तेन तत्संवृतं दृष्ट्वा ते राजपरिचारकाःप्रतिजग्मुस्ततो राजन्यत्र दुर्योधनो नृपः
tena tatsaṃvṛtaṃ dṛṣṭvā te rājaparicārakāḥpratijagmustato rājanyatra duryodhano nṛpaḥ
- 3.229.22
स तु तेषां वचः श्रुत्वा सैनिकान्युद्धदुर्मदान्प्रेषयामास कौरव्य उत्सारयत तानिति
sa tu teṣāṃ vacaḥ śrutvā sainikānyuddhadurmadānpreṣayāmāsa kauravya utsārayata tāniti
- 3.229.23
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राज्ञः सेनाग्रयायिनःसरो द्वैतवनं गत्वा गन्धर्वानिदमब्रुवन्
tasya tadvacanaṃ śrutvā rājñaḥ senāgrayāyinaḥsaro dvaitavanaṃ gatvā gandharvānidamabruvan
- 3.229.24
राजा दुर्योधनो नाम धृतराष्ट्रसुतो बलीविजिहीर्षुरिहायाति तदर्थमपसर्पत
rājā duryodhano nāma dhṛtarāṣṭrasuto balīvijihīrṣurihāyāti tadarthamapasarpata
- 3.229.25
एवमुक्तास्तु गन्धर्वाः प्रहसन्तो विशां पतेप्रत्यब्रुवंस्तान्पुरुषानिदं सुपरुषं वचः
evamuktāstu gandharvāḥ prahasanto viśāṃ patepratyabruvaṃstānpuruṣānidaṃ suparuṣaṃ vacaḥ
- 3.229.26
न चेतयति वो राजा मन्दबुद्धिः सुयोधनःयोऽस्मानाज्ञापयत्येवं वश्यानिव दिवौकसः
na cetayati vo rājā mandabuddhiḥ suyodhanaḥyo'smānājñāpayatyevaṃ vaśyāniva divaukasaḥ
- 3.229.27
यूयं मुमूर्षवश्चापि मन्दप्रज्ञा न संशयःये तस्य वचनादेवमस्मान्ब्रूत विचेतसः
yūyaṃ mumūrṣavaścāpi mandaprajñā na saṃśayaḥye tasya vacanādevamasmānbrūta vicetasaḥ
- 3.229.28
गच्छत त्वरिताः सर्वे यत्र राजा स कौरवःद्वेष्यं माद्यैव गच्छध्वं धर्मराजनिवेशनम्
gacchata tvaritāḥ sarve yatra rājā sa kauravaḥdveṣyaṃ mādyaiva gacchadhvaṃ dharmarājaniveśanam
- 3.229.29
एवमुक्तास्तु गन्धर्वै राज्ञः सेनाग्रयायिनःसंप्राद्रवन्यतो राजा धृतराष्ट्रसुतोऽभवत्
evamuktāstu gandharvai rājñaḥ senāgrayāyinaḥsaṃprādravanyato rājā dhṛtarāṣṭrasuto'bhavat