Parva.Adhyaya 3.241
Mahabharata · 37 verses
- 3.241.1
जनमेजय उवाच · janamejaya uvāca
वसमानेषु पार्थेषु वने तस्मिन्महात्मसुधार्तराष्ट्रा महेष्वासाः किमकुर्वन्त सत्तम
vasamāneṣu pārtheṣu vane tasminmahātmasudhārtarāṣṭrā maheṣvāsāḥ kimakurvanta sattama
- 3.241.2
कर्णो वैकर्तनश्चापि शकुनिश्च महाबलःभीष्मद्रोणकृपाश्चैव तन्मे शंसितुमर्हसि
karṇo vaikartanaścāpi śakuniśca mahābalaḥbhīṣmadroṇakṛpāścaiva tanme śaṃsitumarhasi
- 3.241.3
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
एवं गतेषु पार्थेषु विसृष्टे च सुयोधनेआगते हास्तिनपुरं मोक्षिते पाण्डुनन्दनैःभीष्मोऽब्रवीन्महाराज धार्तराष्ट्रमिदं वचः
evaṃ gateṣu pārtheṣu visṛṣṭe ca suyodhaneāgate hāstinapuraṃ mokṣite pāṇḍunandanaiḥbhīṣmo'bravīnmahārāja dhārtarāṣṭramidaṃ vacaḥ
- 3.241.4
उक्तं तात मया पूर्वं गच्छतस्ते तपोवनम्गमनं मे न रुचितं तव तन्न कृतं च ते
uktaṃ tāta mayā pūrvaṃ gacchataste tapovanamgamanaṃ me na rucitaṃ tava tanna kṛtaṃ ca te
- 3.241.5
ततः प्राप्तं त्वया वीर ग्रहणं शत्रुभिर्बलात्मोक्षितश्चासि धर्मज्ञैः पाण्डवैर्न च लज्जसे
tataḥ prāptaṃ tvayā vīra grahaṇaṃ śatrubhirbalātmokṣitaścāsi dharmajñaiḥ pāṇḍavairna ca lajjase
- 3.241.6
प्रत्यक्षं तव गान्धारे ससैन्यस्य विशां पतेसूतपुत्रोऽपयाद्भीतो गन्धर्वाणां तदा रणात्क्रोशतस्तव राजेन्द्र ससैन्यस्य नृपात्मज
pratyakṣaṃ tava gāndhāre sasainyasya viśāṃ patesūtaputro'payādbhīto gandharvāṇāṃ tadā raṇātkrośatastava rājendra sasainyasya nṛpātmaja
- 3.241.7
दृष्टस्ते विक्रमश्चैव पाण्डवानां महात्मनाम्कर्णस्य च महाबाहो सूतपुत्रस्य दुर्मतेः
dṛṣṭaste vikramaścaiva pāṇḍavānāṃ mahātmanāmkarṇasya ca mahābāho sūtaputrasya durmateḥ
- 3.241.8
न चापि पादभाक्कर्णः पाण्डवानां नृपोत्तमधनुर्वेदे च शौर्ये च धर्मे वा धर्मवत्सल
na cāpi pādabhākkarṇaḥ pāṇḍavānāṃ nṛpottamadhanurvede ca śaurye ca dharme vā dharmavatsala
- 3.241.9
तस्य तेऽहं क्षमं मन्ये पाण्डवैस्तैर्महात्मभिःसंधिं संधिविदां श्रेष्ठ कुलस्यास्य विवृद्धये
tasya te'haṃ kṣamaṃ manye pāṇḍavaistairmahātmabhiḥsaṃdhiṃ saṃdhividāṃ śreṣṭha kulasyāsya vivṛddhaye
- 3.241.10
एवमुक्तस्तु भीष्मेण धार्तराष्ट्रो जनेश्वरःप्रहस्य सहसा राजन्विप्रतस्थे ससौबलः
evamuktastu bhīṣmeṇa dhārtarāṣṭro janeśvaraḥprahasya sahasā rājanvipratasthe sasaubalaḥ
- 3.241.11
तं तु प्रस्थितमाज्ञाय कर्णदुःशासनादयःअनुजग्मुर्महेष्वासा धार्तराष्ट्रं महाबलम्
taṃ tu prasthitamājñāya karṇaduḥśāsanādayaḥanujagmurmaheṣvāsā dhārtarāṣṭraṃ mahābalam
- 3.241.12
तांस्तु संप्रस्थितान्दृष्ट्वा भीष्मः कुरुपितामहःलज्जया व्रीडितो राजञ्जगाम स्वं निवेशनम्
tāṃstu saṃprasthitāndṛṣṭvā bhīṣmaḥ kurupitāmahaḥlajjayā vrīḍito rājañjagāma svaṃ niveśanam
- 3.241.13
गते भीष्मे महाराज धार्तराष्ट्रो जनाधिपःपुनरागम्य तं देशममन्त्रयत मन्त्रिभिः
gate bhīṣme mahārāja dhārtarāṣṭro janādhipaḥpunarāgamya taṃ deśamamantrayata mantribhiḥ
- 3.241.14
किमस्माकं भवेच्छ्रेयः किं कार्यमवशिष्यतेकथं नु सुकृतं च स्यान्मन्त्रयामास भारत
kimasmākaṃ bhavecchreyaḥ kiṃ kāryamavaśiṣyatekathaṃ nu sukṛtaṃ ca syānmantrayāmāsa bhārata
- 3.241.15
कर्ण उवाच · karṇa uvāca
दुर्योधन निबोधेदं यत्त्वा वक्ष्यामि कौरवश्रुत्वा च तत्तथा सर्वं कर्तुमर्हस्यरिंदम
duryodhana nibodhedaṃ yattvā vakṣyāmi kauravaśrutvā ca tattathā sarvaṃ kartumarhasyariṃdama
- 3.241.16
तवाद्य पृथिवी वीर निःसपत्ना नृपोत्तमतां पालय यथा शक्रो हतशत्रुर्महामनाः
tavādya pṛthivī vīra niḥsapatnā nṛpottamatāṃ pālaya yathā śakro hataśatrurmahāmanāḥ
- 3.241.17
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
एवमुक्तस्तु कर्णेन कर्णं राजाब्रवीत्पुनःन किंचिद्दुर्लभं तस्य यस्य त्वं पुरुषर्षभ
evamuktastu karṇena karṇaṃ rājābravītpunaḥna kiṃciddurlabhaṃ tasya yasya tvaṃ puruṣarṣabha
- 3.241.18
सहायश्चानुरक्तश्च मदर्थं च समुद्यतःअभिप्रायस्तु मे कश्चित्तं वै शृणु यथातथम्
sahāyaścānuraktaśca madarthaṃ ca samudyataḥabhiprāyastu me kaścittaṃ vai śṛṇu yathātatham
- 3.241.19
राजसूयं पाण्डवस्य दृष्ट्वा क्रतुवरं तदामम स्पृहा समुत्पन्ना तां संपादय सूतज
rājasūyaṃ pāṇḍavasya dṛṣṭvā kratuvaraṃ tadāmama spṛhā samutpannā tāṃ saṃpādaya sūtaja
- 3.241.20
एवमुक्तस्ततः कर्णो राजानमिदमब्रवीत्तवाद्य पृथिवीपाला वश्याः सर्वे नृपोत्तम
evamuktastataḥ karṇo rājānamidamabravīttavādya pṛthivīpālā vaśyāḥ sarve nṛpottama
- 3.241.21
आहूयन्तां द्विजवराः संभाराश्च यथाविधिसंभ्रियन्तां कुरुश्रेष्ठ यज्ञोपकरणानि च
āhūyantāṃ dvijavarāḥ saṃbhārāśca yathāvidhisaṃbhriyantāṃ kuruśreṣṭha yajñopakaraṇāni ca
- 3.241.22
ऋत्विजश्च समाहूता यथोक्तं वेदपारगाःक्रियां कुर्वन्तु ते राजन्यथाशास्त्रमरिंदम
ṛtvijaśca samāhūtā yathoktaṃ vedapāragāḥkriyāṃ kurvantu te rājanyathāśāstramariṃdama
- 3.241.23
बह्वन्नपानसंयुक्तः सुसमृद्धगुणान्वितःप्रवर्ततां महायज्ञस्तवापि भरतर्षभ
bahvannapānasaṃyuktaḥ susamṛddhaguṇānvitaḥpravartatāṃ mahāyajñastavāpi bharatarṣabha
- 3.241.24
एवमुक्तस्तु कर्णेन धार्तराष्ट्रो विशां पतेपुरोहितं समानाय्य इदं वचनमब्रवीत्
evamuktastu karṇena dhārtarāṣṭro viśāṃ patepurohitaṃ samānāyya idaṃ vacanamabravīt
- 3.241.25
राजसूयं क्रतुश्रेष्ठं समाप्तवरदक्षिणम्आहर त्वं मम कृते यथान्यायं यथाक्रमम्
rājasūyaṃ kratuśreṣṭhaṃ samāptavaradakṣiṇamāhara tvaṃ mama kṛte yathānyāyaṃ yathākramam
- 3.241.26
स एवमुक्तो नृपतिमुवाच द्विजपुंगवःन स शक्यः क्रतुश्रेष्ठो जीवमाने युधिष्ठिरेआहर्तुं कौरवश्रेष्ठ कुले तव नृपोत्तम
sa evamukto nṛpatimuvāca dvijapuṃgavaḥna sa śakyaḥ kratuśreṣṭho jīvamāne yudhiṣṭhireāhartuṃ kauravaśreṣṭha kule tava nṛpottama
- 3.241.27
दीर्घायुर्जीवति च वै धृतराष्ट्रः पिता तवअतश्चापि विरुद्धस्ते क्रतुरेष नृपोत्तम
dīrghāyurjīvati ca vai dhṛtarāṣṭraḥ pitā tavaataścāpi viruddhaste kratureṣa nṛpottama
- 3.241.28
अस्ति त्वन्यन्महत्सत्रं राजसूयसमं प्रभोतेन त्वं यज राजेन्द्र शृणु चेदं वचो मम
asti tvanyanmahatsatraṃ rājasūyasamaṃ prabhotena tvaṃ yaja rājendra śṛṇu cedaṃ vaco mama
- 3.241.29
य इमे पृथिवीपालाः करदास्तव पार्थिवते करान्संप्रयच्छन्तु सुवर्णं च कृताकृतम्
ya ime pṛthivīpālāḥ karadāstava pārthivate karānsaṃprayacchantu suvarṇaṃ ca kṛtākṛtam
- 3.241.30
तेन ते क्रियतामद्य लाङ्गलं नृपसत्तमयज्ञवाटस्य ते भूमिः कृष्यतां तेन भारत
tena te kriyatāmadya lāṅgalaṃ nṛpasattamayajñavāṭasya te bhūmiḥ kṛṣyatāṃ tena bhārata
- 3.241.31
तत्र यज्ञो नृपश्रेष्ठ प्रभूतान्नः सुसंस्कृतःप्रवर्ततां यथान्यायं सर्वतो ह्यनिवारितः
tatra yajño nṛpaśreṣṭha prabhūtānnaḥ susaṃskṛtaḥpravartatāṃ yathānyāyaṃ sarvato hyanivāritaḥ
- 3.241.32
एष ते वैष्णवो नाम यज्ञः सत्पुरुषोचितःएतेन नेष्टवान्कश्चिदृते विष्णुं पुरातनम्
eṣa te vaiṣṇavo nāma yajñaḥ satpuruṣocitaḥetena neṣṭavānkaścidṛte viṣṇuṃ purātanam
- 3.241.33
राजसूयं क्रतुश्रेष्ठं स्पर्धत्येष महाक्रतुःअस्माकं रोचते चैव श्रेयश्च तव भारतअविघ्नश्च भवेदेष सफला स्यात्स्पृहा तव
rājasūyaṃ kratuśreṣṭhaṃ spardhatyeṣa mahākratuḥasmākaṃ rocate caiva śreyaśca tava bhārataavighnaśca bhavedeṣa saphalā syātspṛhā tava
- 3.241.34
एवमुक्तस्तु तैर्विप्रैर्धार्तराष्ट्रो महीपतिःकर्णं च सौबलं चैव भ्रातॄंश्चैवेदमब्रवीत्
evamuktastu tairviprairdhārtarāṣṭro mahīpatiḥkarṇaṃ ca saubalaṃ caiva bhrātṝṃścaivedamabravīt
- 3.241.35
रोचते मे वचः कृत्स्नं ब्राह्मणानां न संशयःरोचते यदि युष्माकं तन्मा प्रब्रूत माचिरम्
rocate me vacaḥ kṛtsnaṃ brāhmaṇānāṃ na saṃśayaḥrocate yadi yuṣmākaṃ tanmā prabrūta māciram
- 3.241.36
एवमुक्तास्तु ते सर्वे तथेत्यूचुर्नराधिपम्संदिदेश ततो राजा व्यापारस्थान्यथाक्रमम्
evamuktāstu te sarve tathetyūcurnarādhipamsaṃdideśa tato rājā vyāpārasthānyathākramam
- 3.241.37
हलस्य करणे चापि व्यादिष्टाः सर्वशिल्पिनःयथोक्तं च नृपश्रेष्ठ कृतं सर्वं यथाक्रमम्
halasya karaṇe cāpi vyādiṣṭāḥ sarvaśilpinaḥyathoktaṃ ca nṛpaśreṣṭha kṛtaṃ sarvaṃ yathākramam