Parva.Adhyaya 3.265

मार्कण्डेय उवाच · mārkaṇḍeya uvāca

ततस्तां भर्तृशोकार्तां दीनां मलिनवाससम्मणिशेषाभ्यलंकारां रुदतीं च पतिव्रताम्

tatastāṃ bhartṛśokārtāṃ dīnāṃ malinavāsasammaṇiśeṣābhyalaṃkārāṃ rudatīṃ ca pativratām

राक्षसीभिरुपास्यन्तीं समासीनां शिलातलेरावणः कामबाणार्तो ददर्शोपससर्प च

rākṣasībhirupāsyantīṃ samāsīnāṃ śilātalerāvaṇaḥ kāmabāṇārto dadarśopasasarpa ca

देवदानवगन्धर्वयक्षकिंपुरुषैर्युधिअजितोऽशोकवनिकां ययौ कन्दर्पमोहितः

devadānavagandharvayakṣakiṃpuruṣairyudhiajito'śokavanikāṃ yayau kandarpamohitaḥ

दिव्याम्बरधरः श्रीमान्सुमृष्टमणिकुण्डलःविचित्रमाल्यमुकुटो वसन्त इव मूर्तिमान्

divyāmbaradharaḥ śrīmānsumṛṣṭamaṇikuṇḍalaḥvicitramālyamukuṭo vasanta iva mūrtimān

स कल्पवृक्षसदृशो यत्नादपि विभूषितःश्मशानचैत्यद्रुमवद्भूषितोऽपि भयंकरः

sa kalpavṛkṣasadṛśo yatnādapi vibhūṣitaḥśmaśānacaityadrumavadbhūṣito'pi bhayaṃkaraḥ

स तस्यास्तनुमध्यायाः समीपे रजनीचरःददृशे रोहिणीमेत्य शनैश्चर इव ग्रहः

sa tasyāstanumadhyāyāḥ samīpe rajanīcaraḥdadṛśe rohiṇīmetya śanaiścara iva grahaḥ

स तामामन्त्र्य सुश्रोणीं पुष्पकेतुशराहतःइदमित्यब्रवीद्बालां त्रस्तां रौहीमिवाबलाम्

sa tāmāmantrya suśroṇīṃ puṣpaketuśarāhataḥidamityabravīdbālāṃ trastāṃ rauhīmivābalām

सीते पर्याप्तमेतावत्कृतो भर्तुरनुग्रहःप्रसादं कुरु तन्वङ्गि क्रियतां परिकर्म ते

sīte paryāptametāvatkṛto bharturanugrahaḥprasādaṃ kuru tanvaṅgi kriyatāṃ parikarma te

भजस्व मां वरारोहे महार्हाभरणाम्बराभव मे सर्वनारीणामुत्तमा वरवर्णिनि

bhajasva māṃ varārohe mahārhābharaṇāmbarābhava me sarvanārīṇāmuttamā varavarṇini

सन्ति मे देवकन्याश्च राजर्षीणां तथाङ्गनाःसन्ति दानवकन्याश्च दैत्यानां चापि योषितः

santi me devakanyāśca rājarṣīṇāṃ tathāṅganāḥsanti dānavakanyāśca daityānāṃ cāpi yoṣitaḥ

चतुर्दश पिशाचानां कोट्यो मे वचने स्थिताःद्विस्तावत्पुरुषादानां रक्षसां भीमकर्मणाम्

caturdaśa piśācānāṃ koṭyo me vacane sthitāḥdvistāvatpuruṣādānāṃ rakṣasāṃ bhīmakarmaṇām

ततो मे त्रिगुणा यक्षा ये मद्वचनकारिणःकेचिदेव धनाध्यक्षं भ्रातरं मे समाश्रिताः

tato me triguṇā yakṣā ye madvacanakāriṇaḥkecideva dhanādhyakṣaṃ bhrātaraṃ me samāśritāḥ

गन्धर्वाप्सरसो भद्रे मामापानगतं सदाउपतिष्ठन्ति वामोरु यथैव भ्रातरं मम

gandharvāpsaraso bhadre māmāpānagataṃ sadāupatiṣṭhanti vāmoru yathaiva bhrātaraṃ mama

पुत्रोऽहमपि विप्रर्षेः साक्षाद्विश्रवसो मुनेःपञ्चमो लोकपालानामिति मे प्रथितं यशः

putro'hamapi viprarṣeḥ sākṣādviśravaso muneḥpañcamo lokapālānāmiti me prathitaṃ yaśaḥ

दिव्यानि भक्ष्यभोज्यानि पानानि विविधानि चयथैव त्रिदशेशस्य तथैव मम भामिनि

divyāni bhakṣyabhojyāni pānāni vividhāni cayathaiva tridaśeśasya tathaiva mama bhāmini

क्षीयतां दुष्कृतं कर्म वनवासकृतं तवभार्या मे भव सुश्रोणि यथा मन्दोदरी तथा

kṣīyatāṃ duṣkṛtaṃ karma vanavāsakṛtaṃ tavabhāryā me bhava suśroṇi yathā mandodarī tathā

इत्युक्ता तेन वैदेही परिवृत्य शुभाननातृणमन्तरतः कृत्वा तमुवाच निशाचरम्

ityuktā tena vaidehī parivṛtya śubhānanātṛṇamantarataḥ kṛtvā tamuvāca niśācaram

अशिवेनातिवामोरूरजस्रं नेत्रवारिणास्तनावपतितौ बाला सहितावभिवर्षतीउवाच वाक्यं तं क्षुद्रं वैदेही पतिदेवता

aśivenātivāmorūrajasraṃ netravāriṇāstanāvapatitau bālā sahitāvabhivarṣatīuvāca vākyaṃ taṃ kṣudraṃ vaidehī patidevatā

असकृद्वदतो वाक्यमीदृशं राक्षसेश्वरविषादयुक्तमेतत्ते मया श्रुतमभाग्यया

asakṛdvadato vākyamīdṛśaṃ rākṣaseśvaraviṣādayuktametatte mayā śrutamabhāgyayā

तद्भद्रसुख भद्रं ते मानसं विनिवर्त्यताम्परदारास्म्यलभ्या च सततं च पतिव्रता

tadbhadrasukha bhadraṃ te mānasaṃ vinivartyatāmparadārāsmyalabhyā ca satataṃ ca pativratā

न चैवोपयिकी भार्या मानुषी कृपणा तवविवशां धर्षयित्वा च कां त्वं प्रीतिमवाप्स्यसि

na caivopayikī bhāryā mānuṣī kṛpaṇā tavavivaśāṃ dharṣayitvā ca kāṃ tvaṃ prītimavāpsyasi

प्रजापतिसमो विप्रो ब्रह्मयोनिः पिता तवन च पालयसे धर्मं लोकपालसमः कथम्

prajāpatisamo vipro brahmayoniḥ pitā tavana ca pālayase dharmaṃ lokapālasamaḥ katham

भ्रातरं राजराजानं महेश्वरसखं प्रभुम्धनेश्वरं व्यपदिशन्कथं त्विह न लज्जसे

bhrātaraṃ rājarājānaṃ maheśvarasakhaṃ prabhumdhaneśvaraṃ vyapadiśankathaṃ tviha na lajjase

इत्युक्त्वा प्रारुदत्सीता कम्पयन्ती पयोधरौशिरोधरां च तन्वङ्गी मुखं प्रच्छाद्य वाससा

ityuktvā prārudatsītā kampayantī payodharauśirodharāṃ ca tanvaṅgī mukhaṃ pracchādya vāsasā

तस्या रुदत्या भामिन्या दीर्घा वेणी सुसंयताददृशे स्वसिता स्निग्धा काली व्यालीव मूर्धनि

tasyā rudatyā bhāminyā dīrghā veṇī susaṃyatādadṛśe svasitā snigdhā kālī vyālīva mūrdhani

तच्छ्रुत्वा रावणो वाक्यं सीतयोक्तं सुनिष्ठुरम्प्रत्याख्यातोऽपि दुर्मेधाः पुनरेवाब्रवीद्वचः

tacchrutvā rāvaṇo vākyaṃ sītayoktaṃ suniṣṭhurampratyākhyāto'pi durmedhāḥ punarevābravīdvacaḥ

काममङ्गानि मे सीते दुनोतु मकरध्वजःन त्वामकामां सुश्रोणीं समेष्ये चारुहासिनीम्

kāmamaṅgāni me sīte dunotu makaradhvajaḥna tvāmakāmāṃ suśroṇīṃ sameṣye cāruhāsinīm

किं नु शक्यं मया कर्तुं यत्त्वमद्यापि मानुषम्आहारभूतमस्माकं राममेवानुरुध्यसे

kiṃ nu śakyaṃ mayā kartuṃ yattvamadyāpi mānuṣamāhārabhūtamasmākaṃ rāmamevānurudhyase

इत्युक्त्वा तामनिन्द्याङ्गीं स राक्षसगणेश्वरःतत्रैवान्तर्हितो भूत्वा जगामाभिमतां दिशम्

ityuktvā tāmanindyāṅgīṃ sa rākṣasagaṇeśvaraḥtatraivāntarhito bhūtvā jagāmābhimatāṃ diśam

राक्षसीभिः परिवृता वैदेही शोककर्शितासेव्यमाना त्रिजटया तत्रैव न्यवसत्तदा

rākṣasībhiḥ parivṛtā vaidehī śokakarśitāsevyamānā trijaṭayā tatraiva nyavasattadā