Parva.Adhyaya 3.285

सूर्य उवाच · sūrya uvāca

माहितं कर्ण कार्षीस्त्वमात्मनः सुहृदां तथापुत्राणामथ भार्याणामथो मातुरथो पितुः

māhitaṃ karṇa kārṣīstvamātmanaḥ suhṛdāṃ tathāputrāṇāmatha bhāryāṇāmatho māturatho pituḥ

शरीरस्याविरोधेन प्राणिनां प्राणभृद्वरइष्यते यशसः प्राप्तिः कीर्तिश्च त्रिदिवे स्थिरा

śarīrasyāvirodhena prāṇināṃ prāṇabhṛdvaraiṣyate yaśasaḥ prāptiḥ kīrtiśca tridive sthirā

यस्त्वं प्राणविरोधेन कीर्तिमिच्छसि शाश्वतीम्सा ते प्राणान्समादाय गमिष्यति न संशयः

yastvaṃ prāṇavirodhena kīrtimicchasi śāśvatīmsā te prāṇānsamādāya gamiṣyati na saṃśayaḥ

जीवतां कुरुते कार्यं पिता माता सुतास्तथाये चान्ये बान्धवाः केचिल्लोकेऽस्मिन्पुरुषर्षभराजानश्च नरव्याघ्र पौरुषेण निबोध तत्

jīvatāṃ kurute kāryaṃ pitā mātā sutāstathāye cānye bāndhavāḥ kecilloke'sminpuruṣarṣabharājānaśca naravyāghra pauruṣeṇa nibodha tat

कीर्तिश्च जीवतः साध्वी पुरुषस्य महाद्युतेमृतस्य कीर्त्या किं कार्यं भस्मीभूतस्य देहिनःमृतः कीर्तिं न जानाति जीवन्कीर्तिं समश्नुते

kīrtiśca jīvataḥ sādhvī puruṣasya mahādyutemṛtasya kīrtyā kiṃ kāryaṃ bhasmībhūtasya dehinaḥmṛtaḥ kīrtiṃ na jānāti jīvankīrtiṃ samaśnute

मृतस्य कीर्तिर्मर्त्यस्य यथा माला गतायुषःअहं तु त्वां ब्रवीम्येतद्भक्तोऽसीति हितेप्सया

mṛtasya kīrtirmartyasya yathā mālā gatāyuṣaḥahaṃ tu tvāṃ bravīmyetadbhakto'sīti hitepsayā

भक्तिमन्तो हि मे रक्ष्या इत्येतेनापि हेतुनाभक्तोऽयं परया भक्त्या मामित्येव महाभुजममापि भक्तिरुत्पन्ना स त्वं कुरु वचो मम

bhaktimanto hi me rakṣyā ityetenāpi hetunābhakto'yaṃ parayā bhaktyā māmityeva mahābhujamamāpi bhaktirutpannā sa tvaṃ kuru vaco mama

अस्ति चात्र परं किंचिदध्यात्मं देवनिर्मितम्अतश्च त्वां ब्रवीम्येतत्क्रियतामविशङ्कया

asti cātra paraṃ kiṃcidadhyātmaṃ devanirmitamataśca tvāṃ bravīmyetatkriyatāmaviśaṅkayā

देवगुह्यं त्वया ज्ञातुं न शक्यं पुरुषर्षभतस्मान्नाख्यामि ते गुह्यं काले वेत्स्यति तद्भवान्

devaguhyaṃ tvayā jñātuṃ na śakyaṃ puruṣarṣabhatasmānnākhyāmi te guhyaṃ kāle vetsyati tadbhavān

पुनरुक्तं च वक्ष्यामि त्वं राधेय निबोध तत्मास्मै ते कुण्डले दद्या भिक्षवे वज्रपाणये

punaruktaṃ ca vakṣyāmi tvaṃ rādheya nibodha tatmāsmai te kuṇḍale dadyā bhikṣave vajrapāṇaye

शोभसे कुण्डलाभ्यां हि रुचिराभ्यां महाद्युतेविशाखयोर्मध्यगतः शशीव विमलो दिवि

śobhase kuṇḍalābhyāṃ hi rucirābhyāṃ mahādyuteviśākhayormadhyagataḥ śaśīva vimalo divi

कीर्तिश्च जीवतः साध्वी पुरुषस्येति विद्धि तत्प्रत्याख्येयस्त्वया तात कुण्डलार्थे पुरंदरः

kīrtiśca jīvataḥ sādhvī puruṣasyeti viddhi tatpratyākhyeyastvayā tāta kuṇḍalārthe puraṃdaraḥ

शक्या बहुविधैर्वाक्यैः कुण्डलेप्सा त्वयानघविहन्तुं देवराजस्य हेतुयुक्तैः पुनः पुनः

śakyā bahuvidhairvākyaiḥ kuṇḍalepsā tvayānaghavihantuṃ devarājasya hetuyuktaiḥ punaḥ punaḥ

उपपत्त्युपपन्नार्थैर्माधुर्यकृतभूषणैःपुरंदरस्य कर्ण त्वं बुद्धिमेतामपानुद

upapattyupapannārthairmādhuryakṛtabhūṣaṇaiḥpuraṃdarasya karṇa tvaṃ buddhimetāmapānuda

त्वं हि नित्यं नरव्याघ्र स्पर्धसे सव्यसाचिनासव्यसाची त्वया चैव युधि शूरः समेष्यति

tvaṃ hi nityaṃ naravyāghra spardhase savyasācināsavyasācī tvayā caiva yudhi śūraḥ sameṣyati

न तु त्वामर्जुनः शक्तः कुण्डलाभ्यां समन्वितम्विजेतुं युधि यद्यस्य स्वयमिन्द्रः शरो भवेत्

na tu tvāmarjunaḥ śaktaḥ kuṇḍalābhyāṃ samanvitamvijetuṃ yudhi yadyasya svayamindraḥ śaro bhavet

तस्मान्न देये शक्राय त्वयैते कुण्डले शुभेसंग्रामे यदि निर्जेतुं कर्ण कामयसेऽर्जुनम्

tasmānna deye śakrāya tvayaite kuṇḍale śubhesaṃgrāme yadi nirjetuṃ karṇa kāmayase'rjunam