Parva.Adhyaya 3.286

कर्ण उवाच · karṇa uvāca

भगवन्तमहं भक्तो यथा मां वेत्थ गोपतेतथा परमतिग्मांशो नान्यं देवं कथंचन

bhagavantamahaṃ bhakto yathā māṃ vettha gopatetathā paramatigmāṃśo nānyaṃ devaṃ kathaṃcana

न मे दारा न मे पुत्रा न चात्मा सुहृदो न चतथेष्टा वै सदा भक्त्या यथा त्वं गोपते मम

na me dārā na me putrā na cātmā suhṛdo na catatheṣṭā vai sadā bhaktyā yathā tvaṃ gopate mama

इष्टानां च महात्मानो भक्तानां च न संशयःकुर्वन्ति भक्तिमिष्टां च जानीषे त्वं च भास्कर

iṣṭānāṃ ca mahātmāno bhaktānāṃ ca na saṃśayaḥkurvanti bhaktimiṣṭāṃ ca jānīṣe tvaṃ ca bhāskara

इष्टो भक्तश्च मे कर्णो न चान्यद्दैवतं दिविजानीत इति वै कृत्वा भगवानाह मद्धितम्

iṣṭo bhaktaśca me karṇo na cānyaddaivataṃ divijānīta iti vai kṛtvā bhagavānāha maddhitam

भूयश्च शिरसा याचे प्रसाद्य च पुनः पुनःइति ब्रवीमि तिग्मांशो त्वं तु मे क्षन्तुमर्हसि

bhūyaśca śirasā yāce prasādya ca punaḥ punaḥiti bravīmi tigmāṃśo tvaṃ tu me kṣantumarhasi

बिभेमि न तथा मृत्योर्यथा बिभ्येऽनृतादहम्विशेषेण द्विजातीनां सर्वेषां सर्वदा सताम्प्रदाने जीवितस्यापि न मेऽत्रास्ति विचारणा

bibhemi na tathā mṛtyoryathā bibhye'nṛtādahamviśeṣeṇa dvijātīnāṃ sarveṣāṃ sarvadā satāmpradāne jīvitasyāpi na me'trāsti vicāraṇā

यच्च मामात्थ देव त्वं पाण्डवं फल्गुनं प्रतिव्येतु संतापजं दुःखं तव भास्कर मानसम्अर्जुनं प्रति मां चैव विजेष्यामि रणेऽर्जुनम्

yacca māmāttha deva tvaṃ pāṇḍavaṃ phalgunaṃ prativyetu saṃtāpajaṃ duḥkhaṃ tava bhāskara mānasamarjunaṃ prati māṃ caiva vijeṣyāmi raṇe'rjunam

तवापि विदितं देव ममाप्यस्त्रबलं महत्जामदग्न्यादुपात्तं यत्तथा द्रोणान्महात्मनः

tavāpi viditaṃ deva mamāpyastrabalaṃ mahatjāmadagnyādupāttaṃ yattathā droṇānmahātmanaḥ

इदं त्वमनुजानीहि सुरश्रेष्ठ व्रतं ममभिक्षते वज्रिणे दद्यामपि जीवितमात्मनः

idaṃ tvamanujānīhi suraśreṣṭha vrataṃ mamabhikṣate vajriṇe dadyāmapi jīvitamātmanaḥ

सूर्य उवाच · sūrya uvāca

यदि तात ददास्येते वज्रिणे कुण्डले शुभेत्वमप्येनमथो ब्रूया विजयार्थं महाबल

yadi tāta dadāsyete vajriṇe kuṇḍale śubhetvamapyenamatho brūyā vijayārthaṃ mahābala

नियमेन प्रदद्यास्त्वं कुण्डले वै शतक्रतोःअवध्यो ह्यसि भूतानां कुण्डलाभ्यां समन्वितः

niyamena pradadyāstvaṃ kuṇḍale vai śatakratoḥavadhyo hyasi bhūtānāṃ kuṇḍalābhyāṃ samanvitaḥ

अर्जुनेन विनाशं हि तव दानवसूदनःप्रार्थयानो रणे वत्स कुण्डले ते जिहीर्षति

arjunena vināśaṃ hi tava dānavasūdanaḥprārthayāno raṇe vatsa kuṇḍale te jihīrṣati

स त्वमप्येनमाराध्य सूनृताभिः पुनः पुनःअभ्यर्थयेथा देवेशममोघार्थं पुरंदरम्

sa tvamapyenamārādhya sūnṛtābhiḥ punaḥ punaḥabhyarthayethā deveśamamoghārthaṃ puraṃdaram

अमोघां देहि मे शक्तिममित्रविनिबर्हिणीम्दास्यामि ते सहस्राक्ष कुण्डले वर्म चोत्तमम्

amoghāṃ dehi me śaktimamitravinibarhiṇīmdāsyāmi te sahasrākṣa kuṇḍale varma cottamam

इत्येवं नियमेन त्वं दद्याः शक्राय कुण्डलेतया त्वं कर्ण संग्रामे हनिष्यसि रणे रिपून्

ityevaṃ niyamena tvaṃ dadyāḥ śakrāya kuṇḍaletayā tvaṃ karṇa saṃgrāme haniṣyasi raṇe ripūn

नाहत्वा हि महाबाहो शत्रूनेति करं पुनःसा शक्तिर्देवराजस्य शतशोऽथ सहस्रशः

nāhatvā hi mahābāho śatrūneti karaṃ punaḥsā śaktirdevarājasya śataśo'tha sahasraśaḥ

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

एवमुक्त्वा सहस्रांशुः सहसान्तरधीयतततः सूर्याय जप्यान्ते कर्णः स्वप्नं न्यवेदयत्

evamuktvā sahasrāṃśuḥ sahasāntaradhīyatatataḥ sūryāya japyānte karṇaḥ svapnaṃ nyavedayat

यथादृष्टं यथातत्त्वं यथोक्तमुभयोर्निशितत्सर्वमानुपूर्व्येण शशंसास्मै वृषस्तदा

yathādṛṣṭaṃ yathātattvaṃ yathoktamubhayorniśitatsarvamānupūrvyeṇa śaśaṃsāsmai vṛṣastadā

तच्छ्रुत्वा भगवान्देवो भानुः स्वर्भानुसूदनःउवाच तं तथेत्येव कर्णं सूर्यः स्मयन्निव

tacchrutvā bhagavāndevo bhānuḥ svarbhānusūdanaḥuvāca taṃ tathetyeva karṇaṃ sūryaḥ smayanniva

ततस्तत्त्वमिति ज्ञात्वा राधेयः परवीरहाशक्तिमेवाभिकाङ्क्षन्वै वासवं प्रत्यपालयत्

tatastattvamiti jñātvā rādheyaḥ paravīrahāśaktimevābhikāṅkṣanvai vāsavaṃ pratyapālayat