Parva.Adhyaya 3.288

कुन्त्युवाचब्राह्मणं यन्त्रिता राजनुपस्थास्यामि पूजयायथाप्रतिज्ञं राजेन्द्र न च मिथ्या ब्रवीम्यहम्

kuntyuvācabrāhmaṇaṃ yantritā rājanupasthāsyāmi pūjayāyathāpratijñaṃ rājendra na ca mithyā bravīmyaham

एष चैव स्वभावो मे पूजयेयं द्विजानितितव चैव प्रियं कार्यं श्रेयश्चैतत्परं मम

eṣa caiva svabhāvo me pūjayeyaṃ dvijānititava caiva priyaṃ kāryaṃ śreyaścaitatparaṃ mama

यद्येवैष्यति सायाह्ने यदि प्रातरथो निशियद्यर्धरात्रे भगवान्न मे कोपं करिष्यति

yadyevaiṣyati sāyāhne yadi prātaratho niśiyadyardharātre bhagavānna me kopaṃ kariṣyati

लाभो ममैष राजेन्द्र यद्वै पूजयती द्विजान्आदेशे तव तिष्ठन्ती हितं कुर्यां नरोत्तम

lābho mamaiṣa rājendra yadvai pūjayatī dvijānādeśe tava tiṣṭhantī hitaṃ kuryāṃ narottama

विस्रब्धो भव राजेन्द्र न व्यलीकं द्विजोत्तमःवसन्प्राप्स्यति ते गेहे सत्यमेतद्ब्रवीमि ते

visrabdho bhava rājendra na vyalīkaṃ dvijottamaḥvasanprāpsyati te gehe satyametadbravīmi te

यत्प्रियं च द्विजस्यास्य हितं चैव तवानघयतिष्यामि तथा राजन्व्येतु ते मानसो ज्वरः

yatpriyaṃ ca dvijasyāsya hitaṃ caiva tavānaghayatiṣyāmi tathā rājanvyetu te mānaso jvaraḥ

ब्राह्मणा हि महाभागाः पूजिताः पृथिवीपतेतारणाय समर्थाः स्युर्विपरीते वधाय च

brāhmaṇā hi mahābhāgāḥ pūjitāḥ pṛthivīpatetāraṇāya samarthāḥ syurviparīte vadhāya ca

साहमेतद्विजानन्ती तोषयिष्ये द्विजोत्तमम्न मत्कृते व्यथां राजन्प्राप्स्यसि द्विजसत्तमात्

sāhametadvijānantī toṣayiṣye dvijottamamna matkṛte vyathāṃ rājanprāpsyasi dvijasattamāt

अपराधे हि राजेन्द्र राज्ञामश्रेयसे द्विजाःभवन्ति च्यवनो यद्वत्सुकन्यायाः कृते पुरा

aparādhe hi rājendra rājñāmaśreyase dvijāḥbhavanti cyavano yadvatsukanyāyāḥ kṛte purā

नियमेन परेणाहमुपस्थास्ये द्विजोत्तमम्यथा त्वया नरेन्द्रेदं भाषितं ब्राह्मणं प्रति

niyamena pareṇāhamupasthāsye dvijottamamyathā tvayā narendredaṃ bhāṣitaṃ brāhmaṇaṃ prati

राजोवाचएवमेतत्त्वया भद्रे कर्तव्यमविशङ्कयामद्धितार्थं कुलार्थं च तथात्मार्थं च नन्दिनि

rājovācaevametattvayā bhadre kartavyamaviśaṅkayāmaddhitārthaṃ kulārthaṃ ca tathātmārthaṃ ca nandini

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

एवमुक्त्वा तु तां कन्यां कुन्तिभोजो महायशाःपृथां परिददौ तस्मै द्विजाय सुतवत्सलः

evamuktvā tu tāṃ kanyāṃ kuntibhojo mahāyaśāḥpṛthāṃ paridadau tasmai dvijāya sutavatsalaḥ

इयं ब्रह्मन्मम सुता बाला सुखविवर्धिताअपराध्येत यत्किंचिन्न तत्कार्यं हृदि त्वया

iyaṃ brahmanmama sutā bālā sukhavivardhitāaparādhyeta yatkiṃcinna tatkāryaṃ hṛdi tvayā

द्विजातयो महाभागा वृद्धबालतपस्विषुभवन्त्यक्रोधनाः प्रायो विरुद्धेष्वपि नित्यदा

dvijātayo mahābhāgā vṛddhabālatapasviṣubhavantyakrodhanāḥ prāyo viruddheṣvapi nityadā

सुमहत्यपराधेऽपि क्षान्तिः कार्या द्विजातिभिःयथाशक्ति यथोत्साहं पूजा ग्राह्या द्विजोत्तम

sumahatyaparādhe'pi kṣāntiḥ kāryā dvijātibhiḥyathāśakti yathotsāhaṃ pūjā grāhyā dvijottama

तथेति ब्राह्मणेनोक्ते स राजा प्रीतमानसःहंसचन्द्रांशुसंकाशं गृहमस्य न्यवेदयत्

tatheti brāhmaṇenokte sa rājā prītamānasaḥhaṃsacandrāṃśusaṃkāśaṃ gṛhamasya nyavedayat

तत्राग्निशरणे कॢप्तमासनं तस्य भानुमत्आहारादि च सर्वं तत्तथैव प्रत्यवेदयत्

tatrāgniśaraṇe kḷptamāsanaṃ tasya bhānumatāhārādi ca sarvaṃ tattathaiva pratyavedayat

निक्षिप्य राजपुत्री तु तन्द्रीं मानं तथैव चआतस्थे परमं यत्नं ब्राह्मणस्याभिराधने

nikṣipya rājaputrī tu tandrīṃ mānaṃ tathaiva caātasthe paramaṃ yatnaṃ brāhmaṇasyābhirādhane

तत्र सा ब्राह्मणं गत्वा पृथा शौचपरा सतीविधिवत्परिचारार्हं देववत्पर्यतोषयत्

tatra sā brāhmaṇaṃ gatvā pṛthā śaucaparā satīvidhivatparicārārhaṃ devavatparyatoṣayat