Parva.Adhyaya 3.290

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

गते तस्मिन्द्विजश्रेष्ठे कस्मिंश्चित्कालपर्ययेचिन्तयामास सा कन्या मन्त्रग्रामबलाबलम्

gate tasmindvijaśreṣṭhe kasmiṃścitkālaparyayecintayāmāsa sā kanyā mantragrāmabalābalam

अयं वै कीदृशस्तेन मम दत्तो महात्मनामन्त्रग्रामो बलं तस्य ज्ञास्ये नातिचिरादिव

ayaṃ vai kīdṛśastena mama datto mahātmanāmantragrāmo balaṃ tasya jñāsye nāticirādiva

एवं संचिन्तयन्ती सा ददर्शर्तुं यदृच्छयाव्रीडिता साभवद्बाला कन्याभावे रजस्वला

evaṃ saṃcintayantī sā dadarśartuṃ yadṛcchayāvrīḍitā sābhavadbālā kanyābhāve rajasvalā

अथोद्यन्तं सहस्रांशुं पृथा दीप्तं ददर्श हन ततर्प च रूपेण भानोः संध्यागतस्य सा

athodyantaṃ sahasrāṃśuṃ pṛthā dīptaṃ dadarśa hana tatarpa ca rūpeṇa bhānoḥ saṃdhyāgatasya sā

तस्या दृष्टिरभूद्दिव्या सापश्यद्दिव्यदर्शनम्आमुक्तकवचं देवं कुण्डलाभ्यां विभूषितम्

tasyā dṛṣṭirabhūddivyā sāpaśyaddivyadarśanamāmuktakavacaṃ devaṃ kuṇḍalābhyāṃ vibhūṣitam

तस्याः कौतूहलं त्वासीन्मन्त्रं प्रति नराधिपआह्वानमकरोत्साथ तस्य देवस्य भामिनी

tasyāḥ kautūhalaṃ tvāsīnmantraṃ prati narādhipaāhvānamakarotsātha tasya devasya bhāminī

प्राणानुपस्पृश्य तदा आजुहाव दिवाकरम्आजगाम ततो राजंस्त्वरमाणो दिवाकरः

prāṇānupaspṛśya tadā ājuhāva divākaramājagāma tato rājaṃstvaramāṇo divākaraḥ

मधुपिङ्गो महाबाहुः कम्बुग्रीवो हसन्निवअङ्गदी बद्धमुकुटो दिशः प्रज्वालयन्निव

madhupiṅgo mahābāhuḥ kambugrīvo hasannivaaṅgadī baddhamukuṭo diśaḥ prajvālayanniva

योगात्कृत्वा द्विधात्मानमाजगाम तताप चआबभाषे ततः कुन्तीं साम्ना परमवल्गुना

yogātkṛtvā dvidhātmānamājagāma tatāpa caābabhāṣe tataḥ kuntīṃ sāmnā paramavalgunā

आगतोऽस्मि वशं भद्रे तव मन्त्रबलात्कृतःकिं करोम्यवशो राज्ञि ब्रूहि कर्ता तदस्मि ते

āgato'smi vaśaṃ bhadre tava mantrabalātkṛtaḥkiṃ karomyavaśo rājñi brūhi kartā tadasmi te

कुन्त्युवाचगम्यतां भगवंस्तत्र यतोऽसि समुपागतःकौतूहलात्समाहूतः प्रसीद भगवन्निति

kuntyuvācagamyatāṃ bhagavaṃstatra yato'si samupāgataḥkautūhalātsamāhūtaḥ prasīda bhagavanniti

सूर्य उवाच · sūrya uvāca

गमिष्येऽहं यथा मां त्वं ब्रवीषि तनुमध्यमेन तु देवं समाहूय न्याय्यं प्रेषयितुं वृथा

gamiṣye'haṃ yathā māṃ tvaṃ bravīṣi tanumadhyamena tu devaṃ samāhūya nyāyyaṃ preṣayituṃ vṛthā

तवाभिसंधिः सुभगे सूर्यात्पुत्रो भवेदितिवीर्येणाप्रतिमो लोके कवची कुण्डलीति च

tavābhisaṃdhiḥ subhage sūryātputro bhaveditivīryeṇāpratimo loke kavacī kuṇḍalīti ca

सा त्वमात्मप्रदानं वै कुरुष्व गजगामिनिउत्पत्स्यति हि पुत्रस्ते यथासंकल्पमङ्गने

sā tvamātmapradānaṃ vai kuruṣva gajagāminiutpatsyati hi putraste yathāsaṃkalpamaṅgane

अथ गच्छाम्यहं भद्रे त्वयासंगम्य सुस्मितेशप्स्यामि त्वामहं क्रुद्धो ब्राह्मणं पितरं च ते

atha gacchāmyahaṃ bhadre tvayāsaṃgamya susmiteśapsyāmi tvāmahaṃ kruddho brāhmaṇaṃ pitaraṃ ca te

त्वत्कृते तान्प्रधक्ष्यामि सर्वानपि न संशयःपितरं चैव ते मूढं यो न वेत्ति तवानयम्

tvatkṛte tānpradhakṣyāmi sarvānapi na saṃśayaḥpitaraṃ caiva te mūḍhaṃ yo na vetti tavānayam

तस्य च ब्राह्मणस्याद्य योऽसौ मन्त्रमदात्तवशीलवृत्तमविज्ञाय धास्यामि विनयं परम्

tasya ca brāhmaṇasyādya yo'sau mantramadāttavaśīlavṛttamavijñāya dhāsyāmi vinayaṃ param

एते हि विबुधाः सर्वे पुरंदरमुखा दिवित्वया प्रलब्धं पश्यन्ति स्मयन्त इव भामिनि

ete hi vibudhāḥ sarve puraṃdaramukhā divitvayā pralabdhaṃ paśyanti smayanta iva bhāmini

पश्य चैनान्सुरगणान्दिव्यं चक्षुरिदं हि तेपूर्वमेव मया दत्तं दृष्टवत्यसि येन माम्

paśya cainānsuragaṇāndivyaṃ cakṣuridaṃ hi tepūrvameva mayā dattaṃ dṛṣṭavatyasi yena mām

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

ततोऽपश्यत्त्रिदशान्राजपुत्री; सर्वानेव स्वेषु धिष्ण्येषु खस्थान्प्रभासन्तं भानुमन्तं महान्तं; यथादित्यं रोचमानं तथैव

tato'paśyattridaśānrājaputrī; sarvāneva sveṣu dhiṣṇyeṣu khasthānprabhāsantaṃ bhānumantaṃ mahāntaṃ; yathādityaṃ rocamānaṃ tathaiva

सा तान्दृष्ट्वा व्रीडमानेव बाला; सूर्यं देवी वचनं प्राह भीतागच्छ त्वं वै गोपते स्वं विमानं; कन्याभावाद्दुःख एषोपचारः

sā tāndṛṣṭvā vrīḍamāneva bālā; sūryaṃ devī vacanaṃ prāha bhītāgaccha tvaṃ vai gopate svaṃ vimānaṃ; kanyābhāvādduḥkha eṣopacāraḥ

पिता माता गुरवश्चैव येऽन्ये; देहस्यास्य प्रभवन्ति प्रदानेनाहं धर्मं लोपयिष्यामि लोके; स्त्रीणां वृत्तं पूज्यते देहरक्षा

pitā mātā guravaścaiva ye'nye; dehasyāsya prabhavanti pradānenāhaṃ dharmaṃ lopayiṣyāmi loke; strīṇāṃ vṛttaṃ pūjyate deharakṣā

मया मन्त्रबलं ज्ञातुमाहूतस्त्वं विभावसोबाल्याद्बालेति कृत्वा तत्क्षन्तुमर्हसि मे विभो

mayā mantrabalaṃ jñātumāhūtastvaṃ vibhāvasobālyādbāleti kṛtvā tatkṣantumarhasi me vibho

सूर्य उवाच · sūrya uvāca

बालेति कृत्वानुनयं तवाहं; ददानि नान्यानुनयं लभेतआत्मप्रदानं कुरु कुन्तिकन्ये; शान्तिस्तवैवं हि भवेच्च भीरु

bāleti kṛtvānunayaṃ tavāhaṃ; dadāni nānyānunayaṃ labhetaātmapradānaṃ kuru kuntikanye; śāntistavaivaṃ hi bhavecca bhīru

न चापि युक्तं गन्तुं हि मया मिथ्याकृतेन वैगमिष्याम्यनवद्याङ्गि लोके समवहास्यताम्सर्वेषां विबुधानां च वक्तव्यः स्यामहं शुभे

na cāpi yuktaṃ gantuṃ hi mayā mithyākṛtena vaigamiṣyāmyanavadyāṅgi loke samavahāsyatāmsarveṣāṃ vibudhānāṃ ca vaktavyaḥ syāmahaṃ śubhe

सा त्वं मया समागच्छ पुत्रं लप्स्यसि मादृशम्विशिष्टा सर्वलोकेषु भविष्यसि च भामिनि

sā tvaṃ mayā samāgaccha putraṃ lapsyasi mādṛśamviśiṣṭā sarvalokeṣu bhaviṣyasi ca bhāmini