Parva.Adhyaya 3.291

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

सा तु कन्या बहुविधं ब्रुवन्ती मधुरं वचःअनुनेतुं सहस्रांशुं न शशाक मनस्विनी

sā tu kanyā bahuvidhaṃ bruvantī madhuraṃ vacaḥanunetuṃ sahasrāṃśuṃ na śaśāka manasvinī

न शशाक यदा बाला प्रत्याख्यातुं तमोनुदम्भीता शापात्ततो राजन्दध्यौ दीर्घमथान्तरम्

na śaśāka yadā bālā pratyākhyātuṃ tamonudambhītā śāpāttato rājandadhyau dīrghamathāntaram

अनागसः पितुः शापो ब्राह्मणस्य तथैव चमन्निमित्तः कथं न स्यात्क्रुद्धादस्माद्विभावसोः

anāgasaḥ pituḥ śāpo brāhmaṇasya tathaiva camannimittaḥ kathaṃ na syātkruddhādasmādvibhāvasoḥ

बालेनापि सता मोहाद्भृशं सापह्नवान्यपिनात्यासादयितव्यानि तेजांसि च तपांसि च

bālenāpi satā mohādbhṛśaṃ sāpahnavānyapinātyāsādayitavyāni tejāṃsi ca tapāṃsi ca

साहमद्य भृशं भीता गृहीता च करे भृशम्कथं त्वकार्यं कुर्यां वै प्रदानं ह्यात्मनः स्वयम्

sāhamadya bhṛśaṃ bhītā gṛhītā ca kare bhṛśamkathaṃ tvakāryaṃ kuryāṃ vai pradānaṃ hyātmanaḥ svayam

सैवं शापपरित्रस्ता बहु चिन्तयती तदामोहेनाभिपरीताङ्गी स्मयमाना पुनः पुनः

saivaṃ śāpaparitrastā bahu cintayatī tadāmohenābhiparītāṅgī smayamānā punaḥ punaḥ

तं देवमब्रवीद्भीता बन्धूनां राजसत्तमव्रीडाविह्वलया वाचा शापत्रस्ता विशां पते

taṃ devamabravīdbhītā bandhūnāṃ rājasattamavrīḍāvihvalayā vācā śāpatrastā viśāṃ pate

कुन्त्युवाचपिता मे ध्रियते देव माता चान्ये च बान्धवाःन तेषु ध्रियमाणेषु विधिलोपो भवेदयम्

kuntyuvācapitā me dhriyate deva mātā cānye ca bāndhavāḥna teṣu dhriyamāṇeṣu vidhilopo bhavedayam

त्वया मे संगमो देव यदि स्याद्विधिवर्जितःमन्निमित्तं कुलस्यास्य लोके कीर्तिर्नशेत्ततः

tvayā me saṃgamo deva yadi syādvidhivarjitaḥmannimittaṃ kulasyāsya loke kīrtirnaśettataḥ

अथ वा धर्ममेतं त्वं मन्यसे तपतां वरऋते प्रदानाद्बन्धुभ्यस्तव कामं करोम्यहम्

atha vā dharmametaṃ tvaṃ manyase tapatāṃ varaṛte pradānādbandhubhyastava kāmaṃ karomyaham

आत्मप्रदानं दुर्धर्ष तव कृत्वा सती त्वहम्त्वयि धर्मो यशश्चैव कीर्तिरायुश्च देहिनाम्

ātmapradānaṃ durdharṣa tava kṛtvā satī tvahamtvayi dharmo yaśaścaiva kīrtirāyuśca dehinām

सूर्य उवाच · sūrya uvāca

न ते पिता न ते माता गुरवो वा शुचिस्मितेप्रभवन्ति वरारोहे भद्रं ते शृणु मे वचः

na te pitā na te mātā guravo vā śucismiteprabhavanti varārohe bhadraṃ te śṛṇu me vacaḥ

सर्वान्कामयते यस्मात्कनेर्धातोश्च भामिनितस्मात्कन्येह सुश्रोणि स्वतन्त्रा वरवर्णिनि

sarvānkāmayate yasmātkanerdhātośca bhāminitasmātkanyeha suśroṇi svatantrā varavarṇini

नाधर्मश्चरितः कश्चित्त्वया भवति भामिनिअधर्मं कुत एवाहं चरेयं लोककाम्यया

nādharmaścaritaḥ kaścittvayā bhavati bhāminiadharmaṃ kuta evāhaṃ careyaṃ lokakāmyayā

अनावृताः स्त्रियः सर्वा नराश्च वरवर्णिनिस्वभाव एष लोकानां विकारोऽन्य इति स्मृतः

anāvṛtāḥ striyaḥ sarvā narāśca varavarṇinisvabhāva eṣa lokānāṃ vikāro'nya iti smṛtaḥ

सा मया सह संगम्य पुनः कन्या भविष्यसिपुत्रश्च ते महाबाहुर्भविष्यति महायशाः

sā mayā saha saṃgamya punaḥ kanyā bhaviṣyasiputraśca te mahābāhurbhaviṣyati mahāyaśāḥ

कुन्त्युवाचयदि पुत्रो मम भवेत्त्वत्तः सर्वतमोपहकुण्डली कवची शूरो महाबाहुर्महाबलः

kuntyuvācayadi putro mama bhavettvattaḥ sarvatamopahakuṇḍalī kavacī śūro mahābāhurmahābalaḥ

सूर्य उवाच · sūrya uvāca

भविष्यति महाबाहुः कुण्डली दिव्यवर्मभृत्उभयं चामृतमयं तस्य भद्रे भविष्यति

bhaviṣyati mahābāhuḥ kuṇḍalī divyavarmabhṛtubhayaṃ cāmṛtamayaṃ tasya bhadre bhaviṣyati

कुन्त्युवाचयद्येतदमृतादस्ति कुण्डले वर्म चोत्तमम्मम पुत्रस्य यं वै त्वं मत्त उत्पादयिष्यसि

kuntyuvācayadyetadamṛtādasti kuṇḍale varma cottamammama putrasya yaṃ vai tvaṃ matta utpādayiṣyasi

अस्तु मे संगमो देव यथोक्तं भगवंस्त्वयात्वद्वीर्यरूपसत्त्वौजा धर्मयुक्तो भवेत्स च

astu me saṃgamo deva yathoktaṃ bhagavaṃstvayātvadvīryarūpasattvaujā dharmayukto bhavetsa ca

सूर्य उवाच · sūrya uvāca

अदित्या कुण्डले राज्ञि दत्ते मे मत्तकाशिनितेऽस्य दास्यामि वै भीरु वर्म चैवेदमुत्तमम्

adityā kuṇḍale rājñi datte me mattakāśinite'sya dāsyāmi vai bhīru varma caivedamuttamam

पृथोवाचपरमं भगवन्देव संगमिष्ये त्वया सहयदि पुत्रो भवेदेवं यथा वदसि गोपते

pṛthovācaparamaṃ bhagavandeva saṃgamiṣye tvayā sahayadi putro bhavedevaṃ yathā vadasi gopate

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

तथेत्युक्त्वा तु तां कुन्तीमाविवेश विहंगमःस्वर्भानुशत्रुर्योगात्मा नाभ्यां पस्पर्श चैव ताम्

tathetyuktvā tu tāṃ kuntīmāviveśa vihaṃgamaḥsvarbhānuśatruryogātmā nābhyāṃ pasparśa caiva tām

ततः सा विह्वलेवासीत्कन्या सूर्यस्य तेजसापपाताथ च सा देवी शयने मूढचेतना

tataḥ sā vihvalevāsītkanyā sūryasya tejasāpapātātha ca sā devī śayane mūḍhacetanā

सूर्य उवाच · sūrya uvāca

साधयिष्यामि सुश्रोणि पुत्रं वै जनयिष्यसिसर्वशस्त्रभृतां श्रेष्ठं कन्या चैव भविष्यसि

sādhayiṣyāmi suśroṇi putraṃ vai janayiṣyasisarvaśastrabhṛtāṃ śreṣṭhaṃ kanyā caiva bhaviṣyasi

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

ततः सा व्रीडिता बाला तदा सूर्यमथाब्रवीत्एवमस्त्विति राजेन्द्र प्रस्थितं भूरिवर्चसम्

tataḥ sā vrīḍitā bālā tadā sūryamathābravītevamastviti rājendra prasthitaṃ bhūrivarcasam

इति स्मोक्ता कुन्तिराजात्मजा सा; विवस्वन्तं याचमाना सलज्जातस्मिन्पुण्ये शयनीये पपात; मोहाविष्टा भज्यमाना लतेव

iti smoktā kuntirājātmajā sā; vivasvantaṃ yācamānā salajjātasminpuṇye śayanīye papāta; mohāviṣṭā bhajyamānā lateva

तां तिग्मांशुस्तेजसा मोहयित्वा; योगेनाविश्यात्मसंस्थां चकारन चैवैनां दूषयामास भानुः; संज्ञां लेभे भूय एवाथ बाला

tāṃ tigmāṃśustejasā mohayitvā; yogenāviśyātmasaṃsthāṃ cakārana caivaināṃ dūṣayāmāsa bhānuḥ; saṃjñāṃ lebhe bhūya evātha bālā