Mahabharata · 38 verses
Read this chapter as a bookवैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
ततो देवाः सगन्धर्वाः समादायार्घ्यमुत्तमम्शक्रस्य मतमाज्ञाय पार्थमानर्चुरञ्जसा
tato devāḥ sagandharvāḥ samādāyārghyamuttamamśakrasya matamājñāya pārthamānarcurañjasā
पाद्यमाचमनीयं च प्रतिग्राह्य नृपात्मजम्प्रवेशयामासुरथो पुरंदरनिवेशनम्
pādyamācamanīyaṃ ca pratigrāhya nṛpātmajampraveśayāmāsuratho puraṃdaraniveśanam
एवं संपूजितो जिष्णुरुवास भवने पितुःउपशिक्षन्महास्त्राणि ससंहाराणि पाण्डवः
evaṃ saṃpūjito jiṣṇuruvāsa bhavane pituḥupaśikṣanmahāstrāṇi sasaṃhārāṇi pāṇḍavaḥ
शक्रस्य हस्ताद्दयितं वज्रमस्त्रं दुरुत्सहम्अशनीश्च महानादा मेघबर्हिणलक्षणाः
śakrasya hastāddayitaṃ vajramastraṃ durutsahamaśanīśca mahānādā meghabarhiṇalakṣaṇāḥ
गृहीतास्त्रस्तु कौन्तेयो भ्रातॄन्सस्मार पाण्डवःपुरंदरनियोगाच्च पञ्चाब्दमवसत्सुखी
gṛhītāstrastu kaunteyo bhrātṝnsasmāra pāṇḍavaḥpuraṃdaraniyogācca pañcābdamavasatsukhī
ततः शक्रोऽब्रवीत्पार्थं कृतास्त्रं काल आगतेनृत्तं गीतं च कौन्तेय चित्रसेनादवाप्नुहि
tataḥ śakro'bravītpārthaṃ kṛtāstraṃ kāla āgatenṛttaṃ gītaṃ ca kaunteya citrasenādavāpnuhi
वादित्रं देवविहितं नृलोके यन्न विद्यतेतदर्जयस्व कौन्तेय श्रेयो वै ते भविष्यति
vāditraṃ devavihitaṃ nṛloke yanna vidyatetadarjayasva kaunteya śreyo vai te bhaviṣyati
सखायं प्रददौ चास्य चित्रसेनं पुरंदरःस तेन सह संगम्य रेमे पार्थो निरामयः
sakhāyaṃ pradadau cāsya citrasenaṃ puraṃdaraḥsa tena saha saṃgamya reme pārtho nirāmayaḥ
कदाचिदटमानस्तु महर्षिरुत लोमशःजगाम शक्रभवनं पुरंदरदिदृक्षया
kadācidaṭamānastu maharṣiruta lomaśaḥjagāma śakrabhavanaṃ puraṃdaradidṛkṣayā
स समेत्य नमस्कृत्य देवराजं महामुनिःददर्शार्धासनगतं पाण्डवं वासवस्य ह
sa sametya namaskṛtya devarājaṃ mahāmuniḥdadarśārdhāsanagataṃ pāṇḍavaṃ vāsavasya ha
ततः शक्राभ्यनुज्ञात आसने विष्टरोत्तरेनिषसाद द्विजश्रेष्ठः पूज्यमानो महर्षिभिः
tataḥ śakrābhyanujñāta āsane viṣṭarottareniṣasāda dvijaśreṣṭhaḥ pūjyamāno maharṣibhiḥ
तस्य दृष्ट्वाभवद्बुद्धिः पार्थमिन्द्रासने स्थितम्कथं नु क्षत्रियः पार्थः शक्रासनमवाप्तवान्
tasya dṛṣṭvābhavadbuddhiḥ pārthamindrāsane sthitamkathaṃ nu kṣatriyaḥ pārthaḥ śakrāsanamavāptavān
किं त्वस्य सुकृतं कर्म लोका वा के विनिर्जिताःय एवमुपसंप्राप्तः स्थानं देवनमस्कृतम्
kiṃ tvasya sukṛtaṃ karma lokā vā ke vinirjitāḥya evamupasaṃprāptaḥ sthānaṃ devanamaskṛtam
तस्य विज्ञाय संकल्पं शक्रो वृत्रनिषूदनःलोमशं प्रहसन्वाक्यमिदमाह शचीपतिः
tasya vijñāya saṃkalpaṃ śakro vṛtraniṣūdanaḥlomaśaṃ prahasanvākyamidamāha śacīpatiḥ
ब्रह्मर्षे श्रूयतां यत्ते मनसैतद्विवक्षितम्नायं केवलमर्त्यो वै क्षत्रियत्वमुपागतः
brahmarṣe śrūyatāṃ yatte manasaitadvivakṣitamnāyaṃ kevalamartyo vai kṣatriyatvamupāgataḥ
महर्षे मम पुत्रोऽयं कुन्त्यां जातो महाभुजःअस्त्रहेतोरिह प्राप्तः कस्माच्चित्कारणान्तरात्
maharṣe mama putro'yaṃ kuntyāṃ jāto mahābhujaḥastrahetoriha prāptaḥ kasmāccitkāraṇāntarāt
अहो नैनं भवान्वेत्ति पुराणमृषिसत्तमम्शृणु मे वदतो ब्रह्मन्योऽयं यच्चास्य कारणम्
aho nainaṃ bhavānvetti purāṇamṛṣisattamamśṛṇu me vadato brahmanyo'yaṃ yaccāsya kāraṇam
नरनारायणौ यौ तौ पुराणावृषिसत्तमौताविमावभिजानीहि हृषीकेशधनंजयौ
naranārāyaṇau yau tau purāṇāvṛṣisattamautāvimāvabhijānīhi hṛṣīkeśadhanaṃjayau
यन्न शक्यं सुरैर्द्रष्टुमृषिभिर्वा महात्मभिःतदाश्रमपदं पुण्यं बदरी नाम विश्रुतम्
yanna śakyaṃ surairdraṣṭumṛṣibhirvā mahātmabhiḥtadāśramapadaṃ puṇyaṃ badarī nāma viśrutam
स निवासोऽभवद्विप्र विष्णोर्जिष्णोस्तथैव चयतः प्रववृते गङ्गा सिद्धचारणसेविता
sa nivāso'bhavadvipra viṣṇorjiṣṇostathaiva cayataḥ pravavṛte gaṅgā siddhacāraṇasevitā
तौ मन्नियोगाद्ब्रह्मर्षे क्षितौ जातौ महाद्युतीभूमेर्भारावतरणं महावीर्यौ करिष्यतः
tau manniyogādbrahmarṣe kṣitau jātau mahādyutībhūmerbhārāvataraṇaṃ mahāvīryau kariṣyataḥ
उद्वृत्ता ह्यसुराः केचिन्निवातकवचा इतिविप्रियेषु स्थितास्माकं वरदानेन मोहिताः
udvṛttā hyasurāḥ kecinnivātakavacā itivipriyeṣu sthitāsmākaṃ varadānena mohitāḥ
तर्कयन्ते सुरान्हन्तुं बलदर्पसमन्विताःदेवान्न गणयन्ते च तथा दत्तवरा हि ते
tarkayante surānhantuṃ baladarpasamanvitāḥdevānna gaṇayante ca tathā dattavarā hi te
पातालवासिनो रौद्रा दनोः पुत्रा महाबलाःसर्वे देवनिकाया हि नालं योधयितुं स्म तान्
pātālavāsino raudrā danoḥ putrā mahābalāḥsarve devanikāyā hi nālaṃ yodhayituṃ sma tān
योऽसौ भूमिगतः श्रीमान्विष्णुर्मधुनिषूदनःकपिलो नाम देवोऽसौ भगवानजितो हरिः
yo'sau bhūmigataḥ śrīmānviṣṇurmadhuniṣūdanaḥkapilo nāma devo'sau bhagavānajito hariḥ
येन पूर्वं महात्मानः खनमाना रसातलम्दर्शनादेव निहताः सगरस्यात्मजा विभो
yena pūrvaṃ mahātmānaḥ khanamānā rasātalamdarśanādeva nihatāḥ sagarasyātmajā vibho
तेन कार्यं महत्कार्यमस्माकं द्विजसत्तमपार्थेन च महायुद्धे समेताभ्यामसंशयम्
tena kāryaṃ mahatkāryamasmākaṃ dvijasattamapārthena ca mahāyuddhe sametābhyāmasaṃśayam
अयं तेषां समस्तानां शक्तः प्रतिसमासनेतान्निहत्य रणे शूरः पुनर्यास्यति मानुषान्
ayaṃ teṣāṃ samastānāṃ śaktaḥ pratisamāsanetānnihatya raṇe śūraḥ punaryāsyati mānuṣān
भवांश्चास्मन्नियोगेन यातु तावन्महीतलम्काम्यके द्रक्ष्यसे वीरं निवसन्तं युधिष्ठिरम्
bhavāṃścāsmanniyogena yātu tāvanmahītalamkāmyake drakṣyase vīraṃ nivasantaṃ yudhiṣṭhiram
स वाच्यो मम संदेशाद्धर्मात्मा सत्यसंगरःनोत्कण्ठा फल्गुने कार्या कृतास्त्रः शीघ्रमेष्यति
sa vācyo mama saṃdeśāddharmātmā satyasaṃgaraḥnotkaṇṭhā phalgune kāryā kṛtāstraḥ śīghrameṣyati
नाशुद्धबाहुवीर्येण नाकृतास्त्रेण वा रणेभीष्मद्रोणादयो युद्धे शक्याः प्रतिसमासितुम्
nāśuddhabāhuvīryeṇa nākṛtāstreṇa vā raṇebhīṣmadroṇādayo yuddhe śakyāḥ pratisamāsitum
गृहीतास्त्रो गुडाकेशो महाबाहुर्महामनाःनृत्तवादित्रगीतानां दिव्यानां पारमेयिवान्
gṛhītāstro guḍākeśo mahābāhurmahāmanāḥnṛttavāditragītānāṃ divyānāṃ pārameyivān
भवानपि विविक्तानि तीर्थानि मनुजेश्वरभ्रातृभिः सहितः सर्वैर्द्रष्टुमर्हत्यरिंदम
bhavānapi viviktāni tīrthāni manujeśvarabhrātṛbhiḥ sahitaḥ sarvairdraṣṭumarhatyariṃdama
तीर्थेष्वाप्लुत्य पुण्येषु विपाप्मा विगतज्वरःराज्यं भोक्ष्यसि राजेन्द्र सुखी विगतकल्मषः
tīrtheṣvāplutya puṇyeṣu vipāpmā vigatajvaraḥrājyaṃ bhokṣyasi rājendra sukhī vigatakalmaṣaḥ
भवांश्चैनं द्विजश्रेष्ठ पर्यटन्तं महीतलेत्रातुमर्हति विप्राग्र्य तपोबलसमन्वितः
bhavāṃścainaṃ dvijaśreṣṭha paryaṭantaṃ mahītaletrātumarhati viprāgrya tapobalasamanvitaḥ
गिरिदुर्गेषु हि सदा देशेषु विषमेषु चवसन्ति राक्षसा रौद्रास्तेभ्यो रक्षेत्सदा भवान्
giridurgeṣu hi sadā deśeṣu viṣameṣu cavasanti rākṣasā raudrāstebhyo rakṣetsadā bhavān
स तथेति प्रतिज्ञाय लोमशः सुमहातपाःकाम्यकं वनमुद्दिश्य समुपायान्महीतलम्
sa tatheti pratijñāya lomaśaḥ sumahātapāḥkāmyakaṃ vanamuddiśya samupāyānmahītalam
ददर्श तत्र कौन्तेयं धर्मराजमरिंदमम्तापसैर्भ्रातृभिश्चैव सर्वतः परिवारितम्
dadarśa tatra kaunteyaṃ dharmarājamariṃdamamtāpasairbhrātṛbhiścaiva sarvataḥ parivāritam