पर्व.अध्याय 3.4

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

ततो दिवाकरः प्रीतो दर्शयामास पाण्डवम्दीप्यमानः स्ववपुषा ज्वलन्निव हुताशनः

tato divākaraḥ prīto darśayāmāsa pāṇḍavamdīpyamānaḥ svavapuṣā jvalanniva hutāśanaḥ

यत्तेऽभिलषितं राजन्सर्वमेतदवाप्स्यसिअहमन्नं प्रदास्यामि सप्त पञ्च च ते समाः

yatte'bhilaṣitaṃ rājansarvametadavāpsyasiahamannaṃ pradāsyāmi sapta pañca ca te samāḥ

फलमूलामिषं शाकं संस्कृतं यन्महानसेचतुर्विधं तदन्नाद्यमक्षय्यं ते भविष्यतिधनं च विविधं तुभ्यमित्युक्त्वान्तरधीयत

phalamūlāmiṣaṃ śākaṃ saṃskṛtaṃ yanmahānasecaturvidhaṃ tadannādyamakṣayyaṃ te bhaviṣyatidhanaṃ ca vividhaṃ tubhyamityuktvāntaradhīyata

लब्ध्वा वरं तु कौन्तेयो जलादुत्तीर्य धर्मवित्जग्राह पादौ धौम्यस्य भ्रातॄंश्चास्वजताच्युतः

labdhvā varaṃ tu kaunteyo jalāduttīrya dharmavitjagrāha pādau dhaumyasya bhrātṝṃścāsvajatācyutaḥ

द्रौपद्या सह संगम्य पश्यमानोऽभ्ययात्प्रभुःमहानसे तदान्नं तु साधयामास पाण्डवः

draupadyā saha saṃgamya paśyamāno'bhyayātprabhuḥmahānase tadānnaṃ tu sādhayāmāsa pāṇḍavaḥ

संस्कृतं प्रसवं याति वन्यमन्नं चतुर्विधम्अक्षय्यं वर्धते चान्नं तेन भोजयते द्विजान्

saṃskṛtaṃ prasavaṃ yāti vanyamannaṃ caturvidhamakṣayyaṃ vardhate cānnaṃ tena bhojayate dvijān

भुक्तवत्सु च विप्रेषु भोजयित्वानुजानपिशेषं विघससंज्ञं तु पश्चाद्भुङ्क्ते युधिष्ठिरःयुधिष्ठिरं भोजयित्वा शेषमश्नाति पार्षती

bhuktavatsu ca vipreṣu bhojayitvānujānapiśeṣaṃ vighasasaṃjñaṃ tu paścādbhuṅkte yudhiṣṭhiraḥyudhiṣṭhiraṃ bhojayitvā śeṣamaśnāti pārṣatī

एवं दिवाकरात्प्राप्य दिवाकरसमद्युतिःकामान्मनोऽभिलषितान्ब्राह्मणेभ्यो ददौ प्रभुः

evaṃ divākarātprāpya divākarasamadyutiḥkāmānmano'bhilaṣitānbrāhmaṇebhyo dadau prabhuḥ

पुरोहितपुरोगाश्च तिथिनक्षत्रपर्वसुयज्ञियार्थाः प्रवर्तन्ते विधिमन्त्रप्रमाणतः

purohitapurogāśca tithinakṣatraparvasuyajñiyārthāḥ pravartante vidhimantrapramāṇataḥ

ततः कृतस्वस्त्ययना धौम्येन सह पाण्डवाःद्विजसंघैः परिवृताः प्रययुः काम्यकं वनम्

tataḥ kṛtasvastyayanā dhaumyena saha pāṇḍavāḥdvijasaṃghaiḥ parivṛtāḥ prayayuḥ kāmyakaṃ vanam