Parva.Adhyaya 3.60
Mahabharata · 38 verses
- 3.60.1
बृहदश्व उवाच · bṛhadaśva uvāca
अपक्रान्ते नले राजन्दमयन्ती गतक्लमाअबुध्यत वरारोहा संत्रस्ता विजने वने
apakrānte nale rājandamayantī gataklamāabudhyata varārohā saṃtrastā vijane vane
- 3.60.2
सापश्यमाना भर्तारं दुःखशोकसमन्विताप्राक्रोशदुच्चैः संत्रस्ता महाराजेति नैषधम्
sāpaśyamānā bhartāraṃ duḥkhaśokasamanvitāprākrośaduccaiḥ saṃtrastā mahārājeti naiṣadham
- 3.60.3
हा नाथ हा महाराज हा स्वामिन्किं जहासि माम्हा हतास्मि विनष्टास्मि भीतास्मि विजने वने
hā nātha hā mahārāja hā svāminkiṃ jahāsi māmhā hatāsmi vinaṣṭāsmi bhītāsmi vijane vane
- 3.60.4
ननु नाम महाराज धर्मज्ञः सत्यवागसिकथमुक्त्वा तथासत्यं सुप्तामुत्सृज्य मां गतः
nanu nāma mahārāja dharmajñaḥ satyavāgasikathamuktvā tathāsatyaṃ suptāmutsṛjya māṃ gataḥ
- 3.60.5
कथमुत्सृज्य गन्तासि वश्यां भार्यामनुव्रताम्विशेषतोऽनपकृते परेणापकृते सति
kathamutsṛjya gantāsi vaśyāṃ bhāryāmanuvratāmviśeṣato'napakṛte pareṇāpakṛte sati
- 3.60.6
शक्ष्यसे ता गिरः सत्याः कर्तुं मयि नरेश्वरयास्त्वया लोकपालानां संनिधौ कथिताः पुरा
śakṣyase tā giraḥ satyāḥ kartuṃ mayi nareśvarayāstvayā lokapālānāṃ saṃnidhau kathitāḥ purā
- 3.60.7
पर्याप्तः परिहासोऽयमेतावान्पुरुषर्षभभीताहमस्मि दुर्धर्ष दर्शयात्मानमीश्वर
paryāptaḥ parihāso'yametāvānpuruṣarṣabhabhītāhamasmi durdharṣa darśayātmānamīśvara
- 3.60.8
दृश्यसे दृश्यसे राजन्नेष तिष्ठसि नैषधआवार्य गुल्मैरात्मानं किं मां न प्रतिभाषसे
dṛśyase dṛśyase rājanneṣa tiṣṭhasi naiṣadhaāvārya gulmairātmānaṃ kiṃ māṃ na pratibhāṣase
- 3.60.9
नृशंसं बत राजेन्द्र यन्मामेवंगतामिहविलपन्तीं समालिङ्ग्य नाश्वासयसि पार्थिव
nṛśaṃsaṃ bata rājendra yanmāmevaṃgatāmihavilapantīṃ samāliṅgya nāśvāsayasi pārthiva
- 3.60.10
न शोचाम्यहमात्मानं न चान्यदपि किंचनकथं नु भवितास्येक इति त्वां नृप शोचिमि
na śocāmyahamātmānaṃ na cānyadapi kiṃcanakathaṃ nu bhavitāsyeka iti tvāṃ nṛpa śocimi
- 3.60.11
कथं नु राजंस्तृषितः क्षुधितः श्रमकर्शितःसायाह्ने वृक्षमूलेषु मामपश्यन्भविष्यसि
kathaṃ nu rājaṃstṛṣitaḥ kṣudhitaḥ śramakarśitaḥsāyāhne vṛkṣamūleṣu māmapaśyanbhaviṣyasi
- 3.60.12
ततः सा तीव्रशोकार्ता प्रदीप्तेव च मन्युनाइतश्चेतश्च रुदती पर्यधावत दुःखिता
tataḥ sā tīvraśokārtā pradīpteva ca manyunāitaścetaśca rudatī paryadhāvata duḥkhitā
- 3.60.13
मुहुरुत्पतते बाला मुहुः पतति विह्वलामुहुरालीयते भीता मुहुः क्रोशति रोदिति
muhurutpatate bālā muhuḥ patati vihvalāmuhurālīyate bhītā muhuḥ krośati roditi
- 3.60.14
सा तीव्रशोकसंतप्ता मुहुर्निःश्वस्य विह्वलाउवाच भैमी निष्क्रम्य रोदमाना पतिव्रता
sā tīvraśokasaṃtaptā muhurniḥśvasya vihvalāuvāca bhaimī niṣkramya rodamānā pativratā
- 3.60.15
यस्याभिशापाद्दुःखार्तो दुःखं विन्दति नैषधःतस्य भूतस्य तद्दुःखाद्दुःखमभ्यधिकं भवेत्
yasyābhiśāpādduḥkhārto duḥkhaṃ vindati naiṣadhaḥtasya bhūtasya tadduḥkhādduḥkhamabhyadhikaṃ bhavet
- 3.60.16
अपापचेतसं पापो य एवं कृतवान्नलम्तस्माद्दुःखतरं प्राप्य जीवत्वसुखजीविकाम्
apāpacetasaṃ pāpo ya evaṃ kṛtavānnalamtasmādduḥkhataraṃ prāpya jīvatvasukhajīvikām
- 3.60.17
एवं तु विलपन्ती सा राज्ञो भार्या महात्मनःअन्वेषति स्म भर्तारं वने श्वापदसेविते
evaṃ tu vilapantī sā rājño bhāryā mahātmanaḥanveṣati sma bhartāraṃ vane śvāpadasevite
- 3.60.18
उन्मत्तवद्भीमसुता विलपन्ती ततस्ततःहा हा राजन्निति मुहुरितश्चेतश्च धावति
unmattavadbhīmasutā vilapantī tatastataḥhā hā rājanniti muhuritaścetaśca dhāvati
- 3.60.19
तां शुष्यमाणामत्यर्थं कुररीमिव वाशतीम्करुणं बहु शोचन्तीं विलपन्तीं मुहुर्मुहुः
tāṃ śuṣyamāṇāmatyarthaṃ kurarīmiva vāśatīmkaruṇaṃ bahu śocantīṃ vilapantīṃ muhurmuhuḥ
- 3.60.20
सहसाभ्यागतां भैमीमभ्याशपरिवर्तिनीम्जग्राहाजगरो ग्राहो महाकायः क्षुधान्वितः
sahasābhyāgatāṃ bhaimīmabhyāśaparivartinīmjagrāhājagaro grāho mahākāyaḥ kṣudhānvitaḥ
- 3.60.21
सा ग्रस्यमाना ग्राहेण शोकेन च पराजितानात्मानं शोचति तथा यथा शोचति नैषधम्
sā grasyamānā grāheṇa śokena ca parājitānātmānaṃ śocati tathā yathā śocati naiṣadham
- 3.60.22
हा नाथ मामिह वने ग्रस्यमानामनाथवत्ग्राहेणानेन विपिने किमर्थं नाभिधावसि
hā nātha māmiha vane grasyamānāmanāthavatgrāheṇānena vipine kimarthaṃ nābhidhāvasi
- 3.60.23
कथं भविष्यसि पुनर्मामनुस्मृत्य नैषधपापान्मुक्तः पुनर्लब्ध्वा बुद्धिं चेतो धनानि च
kathaṃ bhaviṣyasi punarmāmanusmṛtya naiṣadhapāpānmuktaḥ punarlabdhvā buddhiṃ ceto dhanāni ca
- 3.60.24
श्रान्तस्य ते क्षुधार्तस्य परिग्लानस्य नैषधकः श्रमं राजशार्दूल नाशयिष्यति मानद
śrāntasya te kṣudhārtasya pariglānasya naiṣadhakaḥ śramaṃ rājaśārdūla nāśayiṣyati mānada
- 3.60.25
तामकस्मान्मृगव्याधो विचरन्गहने वनेआक्रन्दतीमुपश्रुत्य जवेनाभिससार ह
tāmakasmānmṛgavyādho vicarangahane vaneākrandatīmupaśrutya javenābhisasāra ha
- 3.60.26
तां स दृष्ट्वा तथा ग्रस्तामुरगेणायतेक्षणाम्त्वरमाणो मृगव्याधः समभिक्रम्य वेगितः
tāṃ sa dṛṣṭvā tathā grastāmurageṇāyatekṣaṇāmtvaramāṇo mṛgavyādhaḥ samabhikramya vegitaḥ
- 3.60.27
मुखतः पातयामास शस्त्रेण निशितेन हनिर्विचेष्टं भुजंगं तं विशस्य मृगजीवनः
mukhataḥ pātayāmāsa śastreṇa niśitena hanirviceṣṭaṃ bhujaṃgaṃ taṃ viśasya mṛgajīvanaḥ
- 3.60.28
मोक्षयित्वा च तां व्याधः प्रक्षाल्य सलिलेन चसमाश्वास्य कृताहारामथ पप्रच्छ भारत
mokṣayitvā ca tāṃ vyādhaḥ prakṣālya salilena casamāśvāsya kṛtāhārāmatha papraccha bhārata
- 3.60.29
कस्य त्वं मृगशावाक्षि कथं चाभ्यागता वनम्कथं चेदं महत्कृच्छ्रं प्राप्तवत्यसि भामिनि
kasya tvaṃ mṛgaśāvākṣi kathaṃ cābhyāgatā vanamkathaṃ cedaṃ mahatkṛcchraṃ prāptavatyasi bhāmini
- 3.60.30
दमयन्ती तथा तेन पृच्छ्यमाना विशां पतेसर्वमेतद्यथावृत्तमाचचक्षेऽस्य भारत
damayantī tathā tena pṛcchyamānā viśāṃ patesarvametadyathāvṛttamācacakṣe'sya bhārata
- 3.60.31
तामर्धवस्त्रसंवीतां पीनश्रोणिपयोधराम्सुकुमारानवद्याङ्गीं पूर्णचन्द्रनिभाननाम्
tāmardhavastrasaṃvītāṃ pīnaśroṇipayodharāmsukumārānavadyāṅgīṃ pūrṇacandranibhānanām
- 3.60.32
अरालपक्ष्मनयनां तथा मधुरभाषिणीम्लक्षयित्वा मृगव्याधः कामस्य वशमेयिवान्
arālapakṣmanayanāṃ tathā madhurabhāṣiṇīmlakṣayitvā mṛgavyādhaḥ kāmasya vaśameyivān
- 3.60.33
तामथ श्लक्ष्णया वाचा लुब्धको मृदुपूर्वयासान्त्वयामास कामार्तस्तदबुध्यत भामिनी
tāmatha ślakṣṇayā vācā lubdhako mṛdupūrvayāsāntvayāmāsa kāmārtastadabudhyata bhāminī
- 3.60.34
दमयन्ती तु तं दुष्टमुपलभ्य पतिव्रतातीव्ररोषसमाविष्टा प्रजज्वालेव मन्युना
damayantī tu taṃ duṣṭamupalabhya pativratātīvraroṣasamāviṣṭā prajajvāleva manyunā
- 3.60.35
स तु पापमतिः क्षुद्रः प्रधर्षयितुमातुरःदुर्धर्षां तर्कयामास दीप्तामग्निशिखामिव
sa tu pāpamatiḥ kṣudraḥ pradharṣayitumāturaḥdurdharṣāṃ tarkayāmāsa dīptāmagniśikhāmiva
- 3.60.36
दमयन्ती तु दुःखार्ता पतिराज्यविनाकृताअतीतवाक्पथे काले शशापैनं रुषा किल
damayantī tu duḥkhārtā patirājyavinākṛtāatītavākpathe kāle śaśāpainaṃ ruṣā kila
- 3.60.37
यथाहं नैषधादन्यं मनसापि न चिन्तयेतथायं पततां क्षुद्रः परासुर्मृगजीवनः
yathāhaṃ naiṣadhādanyaṃ manasāpi na cintayetathāyaṃ patatāṃ kṣudraḥ parāsurmṛgajīvanaḥ
- 3.60.38
उक्तमात्रे तु वचने तया स मृगजीवनःव्यसुः पपात मेदिन्यामग्निदग्ध इव द्रुमः
uktamātre tu vacane tayā sa mṛgajīvanaḥvyasuḥ papāta medinyāmagnidagdha iva drumaḥ