Parva.Adhyaya 3.87

धौम्य उवाच · dhaumya uvāca

अवन्तिषु प्रतीच्यां वै कीर्तयिष्यामि ते दिशियानि तत्र पवित्राणि पुण्यान्यायतनानि च

avantiṣu pratīcyāṃ vai kīrtayiṣyāmi te diśiyāni tatra pavitrāṇi puṇyānyāyatanāni ca

प्रियङ्ग्वाम्रवनोपेता वानीरवनमालिनीप्रत्यक्स्रोता नदी पुण्या नर्मदा तत्र भारत

priyaṅgvāmravanopetā vānīravanamālinīpratyaksrotā nadī puṇyā narmadā tatra bhārata

निकेतः ख्यायते पुण्यो यत्र विश्रवसो मुनेःजज्ञे धनपतिर्यत्र कुबेरो नरवाहनः

niketaḥ khyāyate puṇyo yatra viśravaso muneḥjajñe dhanapatiryatra kubero naravāhanaḥ

वैडूर्यशिखरो नाम पुण्यो गिरिवरः शुभःदिव्यपुष्पफलास्तत्र पादपा हरितच्छदाः

vaiḍūryaśikharo nāma puṇyo girivaraḥ śubhaḥdivyapuṣpaphalāstatra pādapā haritacchadāḥ

तस्य शैलस्य शिखरे सरस्तत्र च धीमतःप्रफुल्लनलिनं राजन्देवगन्धर्वसेवितम्

tasya śailasya śikhare sarastatra ca dhīmataḥpraphullanalinaṃ rājandevagandharvasevitam

बह्वाश्चर्यं महाराज दृश्यते तत्र पर्वतेपुण्ये स्वर्गोपमे दिव्ये नित्यं देवर्षिसेविते

bahvāścaryaṃ mahārāja dṛśyate tatra parvatepuṇye svargopame divye nityaṃ devarṣisevite

ह्रदिनी पुण्यतीर्था च राजर्षेस्तत्र वै सरित्विश्वामित्रनदी पारा पुण्या परपुरंजय

hradinī puṇyatīrthā ca rājarṣestatra vai saritviśvāmitranadī pārā puṇyā parapuraṃjaya

यस्यास्तीरे सतां मध्ये ययातिर्नहुषात्मजःपपात स पुनर्लोकाँल्लेभे धर्मान्सनातनान्

yasyāstīre satāṃ madhye yayātirnahuṣātmajaḥpapāta sa punarlokām̐llebhe dharmānsanātanān

तत्र पुण्यह्रदस्तात मैनाकश्चैव पर्वतःबहुमूलफलो वीर असितो नाम पर्वतः

tatra puṇyahradastāta mainākaścaiva parvataḥbahumūlaphalo vīra asito nāma parvataḥ

आश्रमः कक्षसेनस्य पुण्यस्तत्र युधिष्ठिरच्यवनस्याश्रमश्चैव ख्यातः सर्वत्र पाण्डवतत्राल्पेनैव सिध्यन्ति मानवास्तपसा विभो

āśramaḥ kakṣasenasya puṇyastatra yudhiṣṭhiracyavanasyāśramaścaiva khyātaḥ sarvatra pāṇḍavatatrālpenaiva sidhyanti mānavāstapasā vibho

जम्बूमार्गो महाराज ऋषीणां भावितात्मनाम्आश्रमः शाम्यतां श्रेष्ठ मृगद्विजगणायुतः

jambūmārgo mahārāja ṛṣīṇāṃ bhāvitātmanāmāśramaḥ śāmyatāṃ śreṣṭha mṛgadvijagaṇāyutaḥ

ततः पुण्यतमा राजन्सततं तापसायुताकेतुमाला च मेध्या च गङ्गारण्यं च भूमिपख्यातं च सैन्धवारण्यं पुण्यं द्विजनिषेवितम्

tataḥ puṇyatamā rājansatataṃ tāpasāyutāketumālā ca medhyā ca gaṅgāraṇyaṃ ca bhūmipakhyātaṃ ca saindhavāraṇyaṃ puṇyaṃ dvijaniṣevitam

पितामहसरः पुण्यं पुष्करं नाम भारतवैखानसानां सिद्धानामृषीणामाश्रमः प्रियः

pitāmahasaraḥ puṇyaṃ puṣkaraṃ nāma bhāratavaikhānasānāṃ siddhānāmṛṣīṇāmāśramaḥ priyaḥ

अप्यत्र संस्तवार्थाय प्रजापतिरथो जगौपुष्करेषु कुरुश्रेष्ठ गाथां सुकृतिनां वर

apyatra saṃstavārthāya prajāpatiratho jagaupuṣkareṣu kuruśreṣṭha gāthāṃ sukṛtināṃ vara

मनसाप्यभिकामस्य पुष्कराणि मनस्विनःपापाणि विप्रणश्यन्ति नाकपृष्ठे च मोदते

manasāpyabhikāmasya puṣkarāṇi manasvinaḥpāpāṇi vipraṇaśyanti nākapṛṣṭhe ca modate