Parva.Adhyaya 3.95

लोमश उवाच · lomaśa uvāca

यदा त्वमन्यतागस्त्यो गार्हस्थ्ये तां क्षमामितितदाभिगम्य प्रोवाच वैदर्भं पृथिवीपतिम्

yadā tvamanyatāgastyo gārhasthye tāṃ kṣamāmititadābhigamya provāca vaidarbhaṃ pṛthivīpatim

राजन्निवेशे बुद्धिर्मे वर्तते पुत्रकारणात्वरये त्वां महीपाल लोपामुद्रां प्रयच्छ मे

rājanniveśe buddhirme vartate putrakāraṇātvaraye tvāṃ mahīpāla lopāmudrāṃ prayaccha me

एवमुक्तः स मुनिना महीपालो विचेतनःप्रत्याख्यानाय चाशक्तः प्रदातुमपि नैच्छत

evamuktaḥ sa muninā mahīpālo vicetanaḥpratyākhyānāya cāśaktaḥ pradātumapi naicchata

ततः स भार्यामभ्येत्य प्रोवाच पृथिवीपतिःमहर्षिर्वीर्यवानेष क्रुद्धः शापाग्निना दहेत्

tataḥ sa bhāryāmabhyetya provāca pṛthivīpatiḥmaharṣirvīryavāneṣa kruddhaḥ śāpāgninā dahet

तं तथा दुःखितं दृष्ट्वा सभार्यं पृथिवीपतिम्लोपामुद्राभिगम्येदं काले वचनमब्रवीत्

taṃ tathā duḥkhitaṃ dṛṣṭvā sabhāryaṃ pṛthivīpatimlopāmudrābhigamyedaṃ kāle vacanamabravīt

न मत्कृते महीपाल पीडामभ्येतुमर्हसिप्रयच्छ मामगस्त्याय त्राह्यात्मानं मया पितः

na matkṛte mahīpāla pīḍāmabhyetumarhasiprayaccha māmagastyāya trāhyātmānaṃ mayā pitaḥ

दुहितुर्वचनाद्राजा सोऽगस्त्याय महात्मनेलोपामुद्रां ततः प्रादाद्विधिपूर्वं विशां पते

duhiturvacanādrājā so'gastyāya mahātmanelopāmudrāṃ tataḥ prādādvidhipūrvaṃ viśāṃ pate

प्राप्य भार्यामगस्त्यस्तु लोपामुद्रामभाषतमहार्हाण्युत्सृजैतानि वासांस्याभरणानि च

prāpya bhāryāmagastyastu lopāmudrāmabhāṣatamahārhāṇyutsṛjaitāni vāsāṃsyābharaṇāni ca

ततः सा दर्शनीयानि महार्हाणि तनूनि चसमुत्ससर्ज रम्भोरूर्वसनान्यायतेक्षणा

tataḥ sā darśanīyāni mahārhāṇi tanūni casamutsasarja rambhorūrvasanānyāyatekṣaṇā

ततश्चीराणि जग्राह वल्कलान्यजिनानि चसमानव्रतचर्या च बभूवायतलोचना

tataścīrāṇi jagrāha valkalānyajināni casamānavratacaryā ca babhūvāyatalocanā

गङ्गाद्वारमथागम्य भगवानृषिसत्तमःउग्रमातिष्ठत तपः सह पत्न्यानुकूलया

gaṅgādvāramathāgamya bhagavānṛṣisattamaḥugramātiṣṭhata tapaḥ saha patnyānukūlayā

सा प्रीत्या बहुमानाच्च पतिं पर्यचरत्तदाअगस्त्यश्च परां प्रीतिं भार्यायामकरोत्प्रभुः

sā prītyā bahumānācca patiṃ paryacarattadāagastyaśca parāṃ prītiṃ bhāryāyāmakarotprabhuḥ

ततो बहुतिथे काले लोपामुद्रां विशां पतेतपसा द्योतितां स्नातां ददर्श भगवानृषिः

tato bahutithe kāle lopāmudrāṃ viśāṃ patetapasā dyotitāṃ snātāṃ dadarśa bhagavānṛṣiḥ

स तस्याः परिचारेण शौचेन च दमेन चश्रिया रूपेण च प्रीतो मैथुनायाजुहाव ताम्

sa tasyāḥ paricāreṇa śaucena ca damena caśriyā rūpeṇa ca prīto maithunāyājuhāva tām

ततः सा प्राञ्जलिर्भूत्वा लज्जमानेव भामिनीतदा सप्रणयं वाक्यं भगवन्तमथाब्रवीत्

tataḥ sā prāñjalirbhūtvā lajjamāneva bhāminītadā sapraṇayaṃ vākyaṃ bhagavantamathābravīt

असंशयं प्रजाहेतोर्भार्यां पतिरविन्दतया तु त्वयि मम प्रीतिस्तामृषे कर्तुमर्हसि

asaṃśayaṃ prajāhetorbhāryāṃ patiravindatayā tu tvayi mama prītistāmṛṣe kartumarhasi

यथा पितुर्गृहे विप्र प्रासादे शयनं ममतथाविधे त्वं शयने मामुपैतुमिहार्हसि

yathā piturgṛhe vipra prāsāde śayanaṃ mamatathāvidhe tvaṃ śayane māmupaitumihārhasi

इच्छामि त्वां स्रग्विणं च भूषणैश्च विभूषितम्उपसर्तुं यथाकामं दिव्याभरणभूषिता

icchāmi tvāṃ sragviṇaṃ ca bhūṣaṇaiśca vibhūṣitamupasartuṃ yathākāmaṃ divyābharaṇabhūṣitā

अगस्त्य उवाच · agastya uvāca

न वै धनानि विद्यन्ते लोपामुद्रे तथा ममयथाविधानि कल्याणि पितुस्तव सुमध्यमे

na vai dhanāni vidyante lopāmudre tathā mamayathāvidhāni kalyāṇi pitustava sumadhyame

लोपामुद्रोवाचईशोऽसि तपसा सर्वं समाहर्तुमिहेश्वरक्षणेन जीवलोके यद्वसु किंचन विद्यते

lopāmudrovācaīśo'si tapasā sarvaṃ samāhartumiheśvarakṣaṇena jīvaloke yadvasu kiṃcana vidyate

अगस्त्य उवाच · agastya uvāca

एवमेतद्यथात्थ त्वं तपोव्ययकरं तु मेयथा तु मे न नश्येत तपस्तन्मां प्रचोदय

evametadyathāttha tvaṃ tapovyayakaraṃ tu meyathā tu me na naśyeta tapastanmāṃ pracodaya

लोपामुद्रोवाचअल्पावशिष्टः कालोऽयमृतौ मम तपोधनन चान्यथाहमिच्छामि त्वामुपैतुं कथंचन

lopāmudrovācaalpāvaśiṣṭaḥ kālo'yamṛtau mama tapodhanana cānyathāhamicchāmi tvāmupaituṃ kathaṃcana

न चापि धर्ममिच्छामि विलोप्तुं ते तपोधनएतत्तु मे यथाकामं संपादयितुमर्हसि

na cāpi dharmamicchāmi viloptuṃ te tapodhanaetattu me yathākāmaṃ saṃpādayitumarhasi

अगस्त्य उवाच · agastya uvāca

यद्येष कामः सुभगे तव बुद्ध्या विनिश्चितःहन्त गच्छाम्यहं भद्रे चर काममिह स्थिता

yadyeṣa kāmaḥ subhage tava buddhyā viniścitaḥhanta gacchāmyahaṃ bhadre cara kāmamiha sthitā