Parva.Adhyaya 4.14

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

प्रत्याख्यातो राजपुत्र्या सुदेष्णां कीचकोऽब्रवीत्अमर्यादेन कामेन घोरेणाभिपरिप्लुतः

pratyākhyāto rājaputryā sudeṣṇāṃ kīcako'bravītamaryādena kāmena ghoreṇābhipariplutaḥ

यथा कैकेयि सैरन्ध्र्या समेयां तद्विधीयताम्तां सुदेष्णे परीप्सस्व माहं प्राणान्प्रहासिषम्

yathā kaikeyi sairandhryā sameyāṃ tadvidhīyatāmtāṃ sudeṣṇe parīpsasva māhaṃ prāṇānprahāsiṣam

तस्य तां बहुशः श्रुत्वा वाचं विलपतस्तदाविराटमहिषी देवी कृपां चक्रे मनस्विनी

tasya tāṃ bahuśaḥ śrutvā vācaṃ vilapatastadāvirāṭamahiṣī devī kṛpāṃ cakre manasvinī

स्वमर्थमभिसंधाय तस्यार्थमनुचिन्त्य चउद्वेगं चैव कृष्णायाः सुदेष्णा सूतमब्रवीत्

svamarthamabhisaṃdhāya tasyārthamanucintya caudvegaṃ caiva kṛṣṇāyāḥ sudeṣṇā sūtamabravīt

पर्विणीं त्वं समुद्दिश्य सुरामन्नं च कारयतत्रैनां प्रेषयिष्यामि सुराहारीं तवान्तिकम्

parviṇīṃ tvaṃ samuddiśya surāmannaṃ ca kārayatatraināṃ preṣayiṣyāmi surāhārīṃ tavāntikam

तत्र संप्रेषितामेनां विजने निरवग्रहाम्सान्त्वयेथा यथाकामं सान्त्व्यमाना रमेद्यदि

tatra saṃpreṣitāmenāṃ vijane niravagrahāmsāntvayethā yathākāmaṃ sāntvyamānā ramedyadi

कीचकस्तु गृहं गत्वा भगिन्या वचनात्तदासुरामाहारयामास राजार्हां सुपरिस्रुताम्

kīcakastu gṛhaṃ gatvā bhaginyā vacanāttadāsurāmāhārayāmāsa rājārhāṃ suparisrutām

आजौरभ्रं च सुभृशं बहूंश्चोच्चावचान्मृगान्कारयामास कुशलैरन्नपानं सुशोभनम्

ājaurabhraṃ ca subhṛśaṃ bahūṃścoccāvacānmṛgānkārayāmāsa kuśalairannapānaṃ suśobhanam

तस्मिन्कृते तदा देवी कीचकेनोपमन्त्रितासुदेष्णा प्रेषयामास सैरन्ध्रीं कीचकालयम्

tasminkṛte tadā devī kīcakenopamantritāsudeṣṇā preṣayāmāsa sairandhrīṃ kīcakālayam

सुदेष्णोवाचउत्तिष्ठ गच्छ सैरन्ध्रि कीचकस्य निवेशनम्पानमानय कल्याणि पिपासा मां प्रबाधते

sudeṣṇovācauttiṣṭha gaccha sairandhri kīcakasya niveśanampānamānaya kalyāṇi pipāsā māṃ prabādhate

द्रौपद्युवाचन गच्छेयमहं तस्य राजपुत्रि निवेशनम्त्वमेव राज्ञि जानासि यथा स निरपत्रपः

draupadyuvācana gaccheyamahaṃ tasya rājaputri niveśanamtvameva rājñi jānāsi yathā sa nirapatrapaḥ

न चाहमनवद्याङ्गि तव वेश्मनि भामिनिकामवृत्ता भविष्यामि पतीनां व्यभिचारिणी

na cāhamanavadyāṅgi tava veśmani bhāminikāmavṛttā bhaviṣyāmi patīnāṃ vyabhicāriṇī

त्वं चैव देवि जानासि यथा स समयः कृतःप्रविशन्त्या मया पूर्वं तव वेश्मनि भामिनि

tvaṃ caiva devi jānāsi yathā sa samayaḥ kṛtaḥpraviśantyā mayā pūrvaṃ tava veśmani bhāmini

कीचकश्च सुकेशान्ते मूढो मदनदर्पितःसोऽवमंस्यति मां दृष्ट्वा न यास्ये तत्र शोभने

kīcakaśca sukeśānte mūḍho madanadarpitaḥso'vamaṃsyati māṃ dṛṣṭvā na yāsye tatra śobhane

सन्ति बह्व्यस्तव प्रेष्या राजपुत्रि वशानुगाःअन्यां प्रेषय भद्रं ते स हि मामवमंस्यते

santi bahvyastava preṣyā rājaputri vaśānugāḥanyāṃ preṣaya bhadraṃ te sa hi māmavamaṃsyate

सुदेष्णोवाचनैव त्वां जातु हिंस्यात्स इतः संप्रेषितां मया

sudeṣṇovācanaiva tvāṃ jātu hiṃsyātsa itaḥ saṃpreṣitāṃ mayā

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

इत्यस्याः प्रददौ कांस्यं सपिधानं हिरण्मयम्सा शङ्कमाना रुदती दैवं शरणमीयुषीप्रातिष्ठत सुराहारी कीचकस्य निवेशनम्

ityasyāḥ pradadau kāṃsyaṃ sapidhānaṃ hiraṇmayamsā śaṅkamānā rudatī daivaṃ śaraṇamīyuṣīprātiṣṭhata surāhārī kīcakasya niveśanam

द्रौपद्युवाचयथाहमन्यं पाण्डुभ्यो नाभिजानामि कंचनतेन सत्येन मां प्राप्तां कीचको मा वशे कृथाः

draupadyuvācayathāhamanyaṃ pāṇḍubhyo nābhijānāmi kaṃcanatena satyena māṃ prāptāṃ kīcako mā vaśe kṛthāḥ

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

उपातिष्ठत सा सूर्यं मुहूर्तमबला ततःस तस्यास्तनुमध्यायाः सर्वं सूर्योऽवबुद्धवान्

upātiṣṭhata sā sūryaṃ muhūrtamabalā tataḥsa tasyāstanumadhyāyāḥ sarvaṃ sūryo'vabuddhavān

अन्तर्हितं ततस्तस्या रक्षो रक्षार्थमादिशत्तच्चैनां नाजहात्तत्र सर्वावस्थास्वनिन्दिताम्

antarhitaṃ tatastasyā rakṣo rakṣārthamādiśattaccaināṃ nājahāttatra sarvāvasthāsvaninditām

तां मृगीमिव वित्रस्तां दृष्ट्वा कृष्णां समीपगाम्उदतिष्ठन्मुदा सूतो नावं लब्ध्वेव पारगः

tāṃ mṛgīmiva vitrastāṃ dṛṣṭvā kṛṣṇāṃ samīpagāmudatiṣṭhanmudā sūto nāvaṃ labdhveva pāragaḥ