Parva.Adhyaya 4.23

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

ते दृष्ट्वा निहतान्सूतान्राज्ञे गत्वा न्यवेदयन्गन्धर्वैर्निहता राजन्सूतपुत्राः परःशताः

te dṛṣṭvā nihatānsūtānrājñe gatvā nyavedayangandharvairnihatā rājansūtaputrāḥ paraḥśatāḥ

यथा वज्रेण वै दीर्णं पर्वतस्य महच्छिरःविनिकीर्णं प्रदृश्येत तथा सूता महीतले

yathā vajreṇa vai dīrṇaṃ parvatasya mahacchiraḥvinikīrṇaṃ pradṛśyeta tathā sūtā mahītale

सैरन्ध्री च विमुक्तासौ पुनरायाति ते गृहम्सर्वं संशयितं राजन्नगरं ते भविष्यति

sairandhrī ca vimuktāsau punarāyāti te gṛhamsarvaṃ saṃśayitaṃ rājannagaraṃ te bhaviṣyati

तथारूपा हि सैरन्ध्री गन्धर्वाश्च महाबलाःपुंसामिष्टश्च विषयो मैथुनाय न संशयः

tathārūpā hi sairandhrī gandharvāśca mahābalāḥpuṃsāmiṣṭaśca viṣayo maithunāya na saṃśayaḥ

यथा सैरन्ध्रिवेषेण न ते राजन्निदं पुरम्विनाशमेति वै क्षिप्रं तथा नीतिर्विधीयताम्

yathā sairandhriveṣeṇa na te rājannidaṃ puramvināśameti vai kṣipraṃ tathā nītirvidhīyatām

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा विराटो वाहिनीपतिःअब्रवीत्क्रियतामेषां सूतानां परमक्रिया

teṣāṃ tadvacanaṃ śrutvā virāṭo vāhinīpatiḥabravītkriyatāmeṣāṃ sūtānāṃ paramakriyā

एकस्मिन्नेव ते सर्वे सुसमिद्धे हुताशनेदह्यन्तां कीचकाः शीघ्रं रत्नैर्गन्धैश्च सर्वशः

ekasminneva te sarve susamiddhe hutāśanedahyantāṃ kīcakāḥ śīghraṃ ratnairgandhaiśca sarvaśaḥ

सुदेष्णां चाब्रवीद्राजा महिषीं जातसाध्वसःसैरन्ध्रीमागतां ब्रूया ममैव वचनादिदम्

sudeṣṇāṃ cābravīdrājā mahiṣīṃ jātasādhvasaḥsairandhrīmāgatāṃ brūyā mamaiva vacanādidam

गच्छ सैरन्ध्रि भद्रं ते यथाकामं चराबलेबिभेति राजा सुश्रोणि गन्धर्वेभ्यः पराभवात्

gaccha sairandhri bhadraṃ te yathākāmaṃ carābalebibheti rājā suśroṇi gandharvebhyaḥ parābhavāt

न हि तामुत्सहे वक्तुं स्वयं गन्धर्वरक्षिताम्स्त्रियस्त्वदोषास्तां वक्तुमतस्त्वां प्रब्रवीम्यहम्

na hi tāmutsahe vaktuṃ svayaṃ gandharvarakṣitāmstriyastvadoṣāstāṃ vaktumatastvāṃ prabravīmyaham

अथ मुक्ता भयात्कृष्णा सूतपुत्रान्निरस्य चमोक्षिता भीमसेनेन जगाम नगरं प्रति

atha muktā bhayātkṛṣṇā sūtaputrānnirasya camokṣitā bhīmasenena jagāma nagaraṃ prati

त्रासितेव मृगी बाला शार्दूलेन मनस्विनीगात्राणि वाससी चैव प्रक्षाल्य सलिलेन सा

trāsiteva mṛgī bālā śārdūlena manasvinīgātrāṇi vāsasī caiva prakṣālya salilena sā

तां दृष्ट्वा पुरुषा राजन्प्राद्रवन्त दिशो दशगन्धर्वाणां भयत्रस्ताः केचिद्दृष्टीर्न्यमीलयन्

tāṃ dṛṣṭvā puruṣā rājanprādravanta diśo daśagandharvāṇāṃ bhayatrastāḥ keciddṛṣṭīrnyamīlayan

ततो महानसद्वारि भीमसेनमवस्थितम्ददर्श राजन्पाञ्चाली यथा मत्तं महाद्विपम्

tato mahānasadvāri bhīmasenamavasthitamdadarśa rājanpāñcālī yathā mattaṃ mahādvipam

तं विस्मयन्ती शनकैः संज्ञाभिरिदमब्रवीत्गन्धर्वराजाय नमो येनास्मि परिमोचिता

taṃ vismayantī śanakaiḥ saṃjñābhiridamabravītgandharvarājāya namo yenāsmi parimocitā

भीमसेन उवाच · bhīmasena uvāca

ये यस्या विचरन्तीह पुरुषा वशवर्तिनःतस्यास्ते वचनं श्रुत्वा अनृणा विचरन्त्युत

ye yasyā vicarantīha puruṣā vaśavartinaḥtasyāste vacanaṃ śrutvā anṛṇā vicarantyuta

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

ततः सा नर्तनागारे धनंजयमपश्यतराज्ञः कन्या विराटस्य नर्तयानं महाभुजम्

tataḥ sā nartanāgāre dhanaṃjayamapaśyatarājñaḥ kanyā virāṭasya nartayānaṃ mahābhujam

ततस्ता नर्तनागाराद्विनिष्क्रम्य सहार्जुनाःकन्या ददृशुरायान्तीं कृष्णां क्लिष्टामनागसम्

tatastā nartanāgārādviniṣkramya sahārjunāḥkanyā dadṛśurāyāntīṃ kṛṣṇāṃ kliṣṭāmanāgasam

कन्या ऊचुःदिष्ट्या सैरन्ध्रि मुक्तासि दिष्ट्यासि पुनरागतादिष्ट्या विनिहताः सूता ये त्वां क्लिश्यन्त्यनागसम्

kanyā ūcuḥdiṣṭyā sairandhri muktāsi diṣṭyāsi punarāgatādiṣṭyā vinihatāḥ sūtā ye tvāṃ kliśyantyanāgasam

बृहन्नडोवाचकथं सैरन्ध्रि मुक्तासि कथं पापाश्च ते हताःइच्छामि वै तव श्रोतुं सर्वमेव यथातथम्

bṛhannaḍovācakathaṃ sairandhri muktāsi kathaṃ pāpāśca te hatāḥicchāmi vai tava śrotuṃ sarvameva yathātatham

सैरन्ध्र्युवाचबृहन्नडे किं नु तव सैरन्ध्र्या कार्यमद्य वैया त्वं वससि कल्याणि सदा कन्यापुरे सुखम्

sairandhryuvācabṛhannaḍe kiṃ nu tava sairandhryā kāryamadya vaiyā tvaṃ vasasi kalyāṇi sadā kanyāpure sukham

न हि दुःखं समाप्नोषि सैरन्ध्री यदुपाश्नुतेतेन मां दुःखितामेवं पृच्छसे प्रहसन्निव

na hi duḥkhaṃ samāpnoṣi sairandhrī yadupāśnutetena māṃ duḥkhitāmevaṃ pṛcchase prahasanniva

बृहन्नडोवाचबृहन्नडापि कल्याणि दुःखमाप्नोत्यनुत्तमम्तिर्यग्योनिगता बाले न चैनामवबुध्यसे

bṛhannaḍovācabṛhannaḍāpi kalyāṇi duḥkhamāpnotyanuttamamtiryagyonigatā bāle na caināmavabudhyase

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

ततः सहैव कन्याभिर्द्रौपदी राजवेश्म तत्प्रविवेश सुदेष्णायाः समीपमपलायिनी

tataḥ sahaiva kanyābhirdraupadī rājaveśma tatpraviveśa sudeṣṇāyāḥ samīpamapalāyinī

तामब्रवीद्राजपुत्री विराटवचनादिदम्सैरन्ध्रि गम्यतां शीघ्रं यत्र कामयसे गतिम्

tāmabravīdrājaputrī virāṭavacanādidamsairandhri gamyatāṃ śīghraṃ yatra kāmayase gatim

राजा बिभेति भद्रं ते गन्धर्वेभ्यः पराभवात्त्वं चापि तरुणी सुभ्रु रूपेणाप्रतिमा भुवि

rājā bibheti bhadraṃ te gandharvebhyaḥ parābhavāttvaṃ cāpi taruṇī subhru rūpeṇāpratimā bhuvi

सैरन्ध्र्युवाचत्रयोदशाहमात्रं मे राजा क्षमतु भामिनिकृतकृत्या भविष्यन्ति गन्धर्वास्ते न संशयः

sairandhryuvācatrayodaśāhamātraṃ me rājā kṣamatu bhāminikṛtakṛtyā bhaviṣyanti gandharvāste na saṃśayaḥ

ततो मां तेऽपनेष्यन्ति करिष्यन्ति च ते प्रियम्ध्रुवं च श्रेयसा राजा योक्ष्यते सह बान्धवैः

tato māṃ te'paneṣyanti kariṣyanti ca te priyamdhruvaṃ ca śreyasā rājā yokṣyate saha bāndhavaiḥ