Mahabharata · 11 verses
Read this chapter as a bookवैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
ततो विजित्य संग्रामे कुरून्गोवृषभेक्षणःसमानयामास तदा विराटस्य धनं महत्
tato vijitya saṃgrāme kurūngovṛṣabhekṣaṇaḥsamānayāmāsa tadā virāṭasya dhanaṃ mahat
गतेषु च प्रभग्नेषु धार्तराष्ट्रेषु सर्वशःवनान्निष्क्रम्य गहनाद्बहवः कुरुसैनिकाः
gateṣu ca prabhagneṣu dhārtarāṣṭreṣu sarvaśaḥvanānniṣkramya gahanādbahavaḥ kurusainikāḥ
भयात्संत्रस्तमनसः समाजग्मुस्ततस्ततःमुक्तकेशा व्यदृश्यन्त स्थिताः प्राञ्जलयस्तदा
bhayātsaṃtrastamanasaḥ samājagmustatastataḥmuktakeśā vyadṛśyanta sthitāḥ prāñjalayastadā
क्षुत्पिपासापरिश्रान्ता विदेशस्था विचेतसःऊचुः प्रणम्य संभ्रान्ताः पार्थ किं करवाम ते
kṣutpipāsāpariśrāntā videśasthā vicetasaḥūcuḥ praṇamya saṃbhrāntāḥ pārtha kiṃ karavāma te
अर्जुन उवाच · arjuna uvāca
स्वस्ति व्रजत भद्रं वो न भेतव्यं कथंचननाहमार्ताञ्जिघांसामि भृशमाश्वासयामि वः
svasti vrajata bhadraṃ vo na bhetavyaṃ kathaṃcananāhamārtāñjighāṃsāmi bhṛśamāśvāsayāmi vaḥ
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
तस्य तामभयां वाचं श्रुत्वा योधाः समागताःआयुःकीर्तियशोदाभिस्तमाशिर्भिरनन्दयन्
tasya tāmabhayāṃ vācaṃ śrutvā yodhāḥ samāgatāḥāyuḥkīrtiyaśodābhistamāśirbhiranandayan
ततो निवृत्ताः कुरवः प्रभग्ना वशमास्थिताःपन्थानमुपसंगम्य फल्गुनो वाक्यमब्रवीत्
tato nivṛttāḥ kuravaḥ prabhagnā vaśamāsthitāḥpanthānamupasaṃgamya phalguno vākyamabravīt
राजपुत्र प्रत्यवेक्ष समानीतानि सर्वशःगोकुलानि महाबाहो वीर गोपालकैः सह
rājaputra pratyavekṣa samānītāni sarvaśaḥgokulāni mahābāho vīra gopālakaiḥ saha
ततोऽपराह्णे यास्यामो विराटनगरं प्रतिआश्वास्य पाययित्वा च परिप्लाव्य च वाजिनः
tato'parāhṇe yāsyāmo virāṭanagaraṃ pratiāśvāsya pāyayitvā ca pariplāvya ca vājinaḥ
गच्छन्तु त्वरिताश्चैव गोपालाः प्रेषितास्त्वयानगरे प्रियमाख्यातुं घोषयन्तु च ते जयम्
gacchantu tvaritāścaiva gopālāḥ preṣitāstvayānagare priyamākhyātuṃ ghoṣayantu ca te jayam
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
उत्तरस्त्वरमाणोऽथ दूतानाज्ञापयत्ततःवचनादर्जुनस्यैव आचक्षध्वं जयं मम
uttarastvaramāṇo'tha dūtānājñāpayattataḥvacanādarjunasyaiva ācakṣadhvaṃ jayaṃ mama