Parva.Adhyaya 5.117

नारद उवाच · nārada uvāca

गालवं वैनतेयोऽथ प्रहसन्निदमब्रवीत्दिष्ट्या कृतार्थं पश्यामि भवन्तमिह वै द्विज

gālavaṃ vainateyo'tha prahasannidamabravītdiṣṭyā kṛtārthaṃ paśyāmi bhavantamiha vai dvija

गालवस्तु वचः श्रुत्वा वैनतेयेन भाषितम्चतुर्भागावशिष्टं तदाचख्यौ कार्यमस्य हि

gālavastu vacaḥ śrutvā vainateyena bhāṣitamcaturbhāgāvaśiṣṭaṃ tadācakhyau kāryamasya hi

सुपर्णस्त्वब्रवीदेनं गालवं पततां वरःप्रयत्नस्ते न कर्तव्यो नैष संपत्स्यते तव

suparṇastvabravīdenaṃ gālavaṃ patatāṃ varaḥprayatnaste na kartavyo naiṣa saṃpatsyate tava

पुरा हि कन्यकुब्जे वै गाधेः सत्यवतीं सुताम्भार्यार्थेऽवरयत्कन्यामृचीकस्तेन भाषितः

purā hi kanyakubje vai gādheḥ satyavatīṃ sutāmbhāryārthe'varayatkanyāmṛcīkastena bhāṣitaḥ

एकतःश्यामकर्णानां हयानां चन्द्रवर्चसाम्भगवन्दीयतां मह्यं सहस्रमिति गालव

ekataḥśyāmakarṇānāṃ hayānāṃ candravarcasāmbhagavandīyatāṃ mahyaṃ sahasramiti gālava

ऋचीकस्तु तथेत्युक्त्वा वरुणस्यालयं गतःअश्वतीर्थे हयाँल्लब्ध्वा दत्तवान्पार्थिवाय वै

ṛcīkastu tathetyuktvā varuṇasyālayaṃ gataḥaśvatīrthe hayām̐llabdhvā dattavānpārthivāya vai

इष्ट्वा ते पुण्डरीकेण दत्ता राज्ञा द्विजातिषुतेभ्यो द्वे द्वे शते क्रीत्वा प्राप्तास्ते पार्थिवैस्तदा

iṣṭvā te puṇḍarīkeṇa dattā rājñā dvijātiṣutebhyo dve dve śate krītvā prāptāste pārthivaistadā

अपराण्यपि चत्वारि शतानि द्विजसत्तमनीयमानानि संतारे हृतान्यासन्वितस्तयाएवं न शक्यमप्राप्यं प्राप्तुं गालव कर्हिचित्

aparāṇyapi catvāri śatāni dvijasattamanīyamānāni saṃtāre hṛtānyāsanvitastayāevaṃ na śakyamaprāpyaṃ prāptuṃ gālava karhicit

इमामश्वशताभ्यां वै द्वाभ्यां तस्मै निवेदयविश्वामित्राय धर्मात्मन्षड्भिरश्वशतैः सहततोऽसि गतसंमोहः कृतकृत्यो द्विजर्षभ

imāmaśvaśatābhyāṃ vai dvābhyāṃ tasmai nivedayaviśvāmitrāya dharmātmanṣaḍbhiraśvaśataiḥ sahatato'si gatasaṃmohaḥ kṛtakṛtyo dvijarṣabha

गालवस्तं तथेत्युक्त्वा सुपर्णसहितस्ततःआदायाश्वांश्च कन्यां च विश्वामित्रमुपागमत्

gālavastaṃ tathetyuktvā suparṇasahitastataḥādāyāśvāṃśca kanyāṃ ca viśvāmitramupāgamat

गालव उवाच · gālava uvāca

अश्वानां काङ्क्षितार्थानां षडिमानि शतानि वैशतद्वयेन कन्येयं भवता प्रतिगृह्यताम्

aśvānāṃ kāṅkṣitārthānāṃ ṣaḍimāni śatāni vaiśatadvayena kanyeyaṃ bhavatā pratigṛhyatām

अस्यां राजर्षिभिः पुत्रा जाता वै धार्मिकास्त्रयःचतुर्थं जनयत्वेकं भवानपि नरोत्तम

asyāṃ rājarṣibhiḥ putrā jātā vai dhārmikāstrayaḥcaturthaṃ janayatvekaṃ bhavānapi narottama

पूर्णान्येवं शतान्यष्टौ तुरगाणां भवन्तु तेभवतो ह्यनृणो भूत्वा तपः कुर्यां यथासुखम्

pūrṇānyevaṃ śatānyaṣṭau turagāṇāṃ bhavantu tebhavato hyanṛṇo bhūtvā tapaḥ kuryāṃ yathāsukham

नारद उवाच · nārada uvāca

विश्वामित्रस्तु तं दृष्ट्वा गालवं सह पक्षिणाकन्यां च तां वरारोहामिदमित्यब्रवीद्वचः

viśvāmitrastu taṃ dṛṣṭvā gālavaṃ saha pakṣiṇākanyāṃ ca tāṃ varārohāmidamityabravīdvacaḥ

किमियं पूर्वमेवेह न दत्ता मम गालवपुत्रा ममैव चत्वारो भवेयुः कुलभावनाः

kimiyaṃ pūrvameveha na dattā mama gālavaputrā mamaiva catvāro bhaveyuḥ kulabhāvanāḥ

प्रतिगृह्णामि ते कन्यामेकपुत्रफलाय वैअश्वाश्चाश्रममासाद्य तिष्ठन्तु मम सर्वशः

pratigṛhṇāmi te kanyāmekaputraphalāya vaiaśvāścāśramamāsādya tiṣṭhantu mama sarvaśaḥ

स तया रममाणोऽथ विश्वामित्रो महाद्युतिःआत्मजं जनयामास माधवीपुत्रमष्टकम्

sa tayā ramamāṇo'tha viśvāmitro mahādyutiḥātmajaṃ janayāmāsa mādhavīputramaṣṭakam

जातमात्रं सुतं तं च विश्वामित्रो महाद्युतिःसंयोज्यार्थैस्तथा धर्मैरश्वैस्तैः समयोजयत्

jātamātraṃ sutaṃ taṃ ca viśvāmitro mahādyutiḥsaṃyojyārthaistathā dharmairaśvaistaiḥ samayojayat

अथाष्टकः पुरं प्रायात्तदा सोमपुरप्रभम्निर्यात्य कन्यां शिष्याय कौशिकोऽपि वनं ययौ

athāṣṭakaḥ puraṃ prāyāttadā somapuraprabhamniryātya kanyāṃ śiṣyāya kauśiko'pi vanaṃ yayau

गालवोऽपि सुपर्णेन सह निर्यात्य दक्षिणाम्मनसाभिप्रतीतेन कन्यामिदमुवाच ह

gālavo'pi suparṇena saha niryātya dakṣiṇāmmanasābhipratītena kanyāmidamuvāca ha

जातो दानपतिः पुत्रस्त्वया शूरस्तथापरःसत्यधर्मरतश्चान्यो यज्वा चापि तथापरः

jāto dānapatiḥ putrastvayā śūrastathāparaḥsatyadharmarataścānyo yajvā cāpi tathāparaḥ

तदागच्छ वरारोहे तारितस्ते पिता सुतैःचत्वारश्चैव राजानस्तथाहं च सुमध्यमे

tadāgaccha varārohe tāritaste pitā sutaiḥcatvāraścaiva rājānastathāhaṃ ca sumadhyame

गालवस्त्वभ्यनुज्ञाय सुपर्णं पन्नगाशनम्पितुर्निर्यात्य तां कन्यां प्रययौ वनमेव ह

gālavastvabhyanujñāya suparṇaṃ pannagāśanampiturniryātya tāṃ kanyāṃ prayayau vanameva ha