Parva.Adhyaya 5.118

नारद उवाच · nārada uvāca

स तु राजा पुनस्तस्याः कर्तुकामः स्वयंवरम्उपगम्याश्रमपदं गङ्गायमुनसंगमे

sa tu rājā punastasyāḥ kartukāmaḥ svayaṃvaramupagamyāśramapadaṃ gaṅgāyamunasaṃgame

गृहीतमाल्यदामां तां रथमारोप्य माधवीम्पूरुर्यदुश्च भगिनीमाश्रमे पर्यधावताम्

gṛhītamālyadāmāṃ tāṃ rathamāropya mādhavīmpūruryaduśca bhaginīmāśrame paryadhāvatām

नागयक्षमनुष्याणां पतत्रिमृगपक्षिणाम्शैलद्रुमवनौकानामासीत्तत्र समागमः

nāgayakṣamanuṣyāṇāṃ patatrimṛgapakṣiṇāmśailadrumavanaukānāmāsīttatra samāgamaḥ

नानापुरुषदेशानामीश्वरैश्च समाकुलम्ऋषिभिर्ब्रह्मकल्पैश्च समन्तादावृतं वनम्

nānāpuruṣadeśānāmīśvaraiśca samākulamṛṣibhirbrahmakalpaiśca samantādāvṛtaṃ vanam

निर्दिश्यमानेषु तु सा वरेषु वरवर्णिनीवरानुत्क्रम्य सर्वांस्तान्वनं वृतवती वरम्

nirdiśyamāneṣu tu sā vareṣu varavarṇinīvarānutkramya sarvāṃstānvanaṃ vṛtavatī varam

अवतीर्य रथात्कन्या नमस्कृत्वा च बन्धुषुउपगम्य वनं पुण्यं तपस्तेपे ययातिजा

avatīrya rathātkanyā namaskṛtvā ca bandhuṣuupagamya vanaṃ puṇyaṃ tapastepe yayātijā

उपवासैश्च विविधैर्दीक्षाभिर्नियमैस्तथाआत्मनो लघुतां कृत्वा बभूव मृगचारिणी

upavāsaiśca vividhairdīkṣābhirniyamaistathāātmano laghutāṃ kṛtvā babhūva mṛgacāriṇī

वैडूर्याङ्कुरकल्पानि मृदूनि हरितानि चचरन्ती शष्पमुख्यानि तिक्तानि मधुराणि च

vaiḍūryāṅkurakalpāni mṛdūni haritāni cacarantī śaṣpamukhyāni tiktāni madhurāṇi ca

स्रवन्तीनां च पुण्यानां सुरसानि शुचीनि चपिबन्ती वारिमुख्यानि शीतानि विमलानि च

sravantīnāṃ ca puṇyānāṃ surasāni śucīni capibantī vārimukhyāni śītāni vimalāni ca

वनेषु मृगराजेषु सिंहविप्रोषितेषु चदावाग्निविप्रमुक्तेषु शून्येषु गहनेषु च

vaneṣu mṛgarājeṣu siṃhaviproṣiteṣu cadāvāgnivipramukteṣu śūnyeṣu gahaneṣu ca

चरन्ती हरिणैः सार्धं मृगीव वनचारिणीचचार विपुलं धर्मं ब्रह्मचर्येण संवृता

carantī hariṇaiḥ sārdhaṃ mṛgīva vanacāriṇīcacāra vipulaṃ dharmaṃ brahmacaryeṇa saṃvṛtā

ययातिरपि पूर्वेषां राज्ञां वृत्तमनुष्ठितःबहुवर्षसहस्रायुरयुजत्कालधर्मणा

yayātirapi pūrveṣāṃ rājñāṃ vṛttamanuṣṭhitaḥbahuvarṣasahasrāyurayujatkāladharmaṇā

पूरुर्यदुश्च द्वौ वंशौ वर्धमानौ नरोत्तमौताभ्यां प्रतिष्ठितो लोके परलोके च नाहुषः

pūruryaduśca dvau vaṃśau vardhamānau narottamautābhyāṃ pratiṣṭhito loke paraloke ca nāhuṣaḥ

महीयते नरपतिर्ययातिः स्वर्गमास्थितःमहर्षिकल्पो नृपतिः स्वर्गाग्र्यफलभुग्विभुः

mahīyate narapatiryayātiḥ svargamāsthitaḥmaharṣikalpo nṛpatiḥ svargāgryaphalabhugvibhuḥ

बहुवर्षसहस्राख्ये काले बहुगुणे गतेराजर्षिषु निषण्णेषु महीयःसु महर्षिषु

bahuvarṣasahasrākhye kāle bahuguṇe gaterājarṣiṣu niṣaṇṇeṣu mahīyaḥsu maharṣiṣu

अवमेने नरान्सर्वान्देवानृषिगणांस्तथाययातिर्मूढविज्ञानो विस्मयाविष्टचेतनः

avamene narānsarvāndevānṛṣigaṇāṃstathāyayātirmūḍhavijñāno vismayāviṣṭacetanaḥ

ततस्तं बुबुधे देवः शक्रो बलनिषूदनःते च राजर्षयः सर्वे धिग्धिगित्येवमब्रुवन्

tatastaṃ bubudhe devaḥ śakro balaniṣūdanaḥte ca rājarṣayaḥ sarve dhigdhigityevamabruvan

विचारश्च समुत्पन्नो निरीक्ष्य नहुषात्मजम्को न्वयं कस्य वा राज्ञः कथं वा स्वर्गमागतः

vicāraśca samutpanno nirīkṣya nahuṣātmajamko nvayaṃ kasya vā rājñaḥ kathaṃ vā svargamāgataḥ

कर्मणा केन सिद्धोऽयं क्व वानेन तपश्चितम्कथं वा ज्ञायते स्वर्गे केन वा ज्ञायतेऽप्युत

karmaṇā kena siddho'yaṃ kva vānena tapaścitamkathaṃ vā jñāyate svarge kena vā jñāyate'pyuta

एवं विचारयन्तस्ते राजानः स्वर्गवासिनःदृष्ट्वा पप्रच्छुरन्योन्यं ययातिं नृपतिं प्रति

evaṃ vicārayantaste rājānaḥ svargavāsinaḥdṛṣṭvā papracchuranyonyaṃ yayātiṃ nṛpatiṃ prati

विमानपालाः शतशः स्वर्गद्वाराभिरक्षिणःपृष्टा आसनपालाश्च न जानीमेत्यथाब्रुवन्

vimānapālāḥ śataśaḥ svargadvārābhirakṣiṇaḥpṛṣṭā āsanapālāśca na jānīmetyathābruvan

सर्वे ते ह्यावृतज्ञाना नाभ्यजानन्त तं नृपम्स मुहूर्तादथ नृपो हतौजा अभवत्तदा

sarve te hyāvṛtajñānā nābhyajānanta taṃ nṛpamsa muhūrtādatha nṛpo hataujā abhavattadā