Parva.Adhyaya 5.126
Mahabharata · 49 verses
- 5.126.1
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
ततः प्रहस्य दाशार्हः क्रोधपर्याकुलेक्षणःदुर्योधनमिदं वाक्यमब्रवीत्कुरुसंसदि
tataḥ prahasya dāśārhaḥ krodhaparyākulekṣaṇaḥduryodhanamidaṃ vākyamabravītkurusaṃsadi
- 5.126.2
लप्स्यसे वीरशयनं काममेतदवाप्स्यसिस्थिरो भव सहामात्यो विमर्दो भविता महान्
lapsyase vīraśayanaṃ kāmametadavāpsyasisthiro bhava sahāmātyo vimardo bhavitā mahān
- 5.126.3
यच्चैवं मन्यसे मूढ न मे कश्चिद्व्यतिक्रमःपाण्डवेष्विति तत्सर्वं निबोधत नराधिपाः
yaccaivaṃ manyase mūḍha na me kaścidvyatikramaḥpāṇḍaveṣviti tatsarvaṃ nibodhata narādhipāḥ
- 5.126.4
श्रिया संतप्यमानेन पाण्डवानां महात्मनाम्त्वया दुर्मन्त्रितं द्यूतं सौबलेन च भारत
śriyā saṃtapyamānena pāṇḍavānāṃ mahātmanāmtvayā durmantritaṃ dyūtaṃ saubalena ca bhārata
- 5.126.5
कथं च ज्ञातयस्तात श्रेयांसः साधुसंमताःतथान्याय्यमुपस्थातुं जिह्मेनाजिह्मचारिणः
kathaṃ ca jñātayastāta śreyāṃsaḥ sādhusaṃmatāḥtathānyāyyamupasthātuṃ jihmenājihmacāriṇaḥ
- 5.126.6
अक्षद्यूतं महाप्राज्ञ सतामरतिनाशनम्असतां तत्र जायन्ते भेदाश्च व्यसनानि च
akṣadyūtaṃ mahāprājña satāmaratināśanamasatāṃ tatra jāyante bhedāśca vyasanāni ca
- 5.126.7
तदिदं व्यसनं घोरं त्वया द्यूतमुखं कृतम्असमीक्ष्य सदाचारैः सार्धं पापानुबन्धनैः
tadidaṃ vyasanaṃ ghoraṃ tvayā dyūtamukhaṃ kṛtamasamīkṣya sadācāraiḥ sārdhaṃ pāpānubandhanaiḥ
- 5.126.8
कश्चान्यो ज्ञातिभार्यां वै विप्रकर्तुं तथार्हतिआनीय च सभां वक्तुं यथोक्ता द्रौपदी त्वया
kaścānyo jñātibhāryāṃ vai viprakartuṃ tathārhatiānīya ca sabhāṃ vaktuṃ yathoktā draupadī tvayā
- 5.126.9
कुलीना शीलसंपन्ना प्राणेभ्योऽपि गरीयसीमहिषी पाण्डुपुत्राणां तथा विनिकृता त्वया
kulīnā śīlasaṃpannā prāṇebhyo'pi garīyasīmahiṣī pāṇḍuputrāṇāṃ tathā vinikṛtā tvayā
- 5.126.10
जानन्ति कुरवः सर्वे यथोक्ताः कुरुसंसदिदुःशासनेन कौन्तेयाः प्रव्रजन्तः परंतपाः
jānanti kuravaḥ sarve yathoktāḥ kurusaṃsadiduḥśāsanena kaunteyāḥ pravrajantaḥ paraṃtapāḥ
- 5.126.11
सम्यग्वृत्तेष्वलुब्धेषु सततं धर्मचारिषुस्वेषु बन्धुषु कः साधुश्चरेदेवमसांप्रतम्
samyagvṛtteṣvalubdheṣu satataṃ dharmacāriṣusveṣu bandhuṣu kaḥ sādhuścaredevamasāṃpratam
- 5.126.12
नृशंसानामनार्याणां परुषाणां च भाषणम्कर्णदुःशासनाभ्यां च त्वया च बहुशः कृतम्
nṛśaṃsānāmanāryāṇāṃ paruṣāṇāṃ ca bhāṣaṇamkarṇaduḥśāsanābhyāṃ ca tvayā ca bahuśaḥ kṛtam
- 5.126.13
सह मात्रा प्रदग्धुं तान्बालकान्वारणावतेआस्थितः परमं यत्नं न समृद्धं च तत्तव
saha mātrā pradagdhuṃ tānbālakānvāraṇāvateāsthitaḥ paramaṃ yatnaṃ na samṛddhaṃ ca tattava
- 5.126.14
ऊषुश्च सुचिरं कालं प्रच्छन्नाः पाण्डवास्तदामात्रा सहैकचक्रायां ब्राह्मणस्य निवेशने
ūṣuśca suciraṃ kālaṃ pracchannāḥ pāṇḍavāstadāmātrā sahaikacakrāyāṃ brāhmaṇasya niveśane
- 5.126.15
विषेण सर्पबन्धैश्च यतिताः पाण्डवास्त्वयासर्वोपायैर्विनाशाय न समृद्धं च तत्तव
viṣeṇa sarpabandhaiśca yatitāḥ pāṇḍavāstvayāsarvopāyairvināśāya na samṛddhaṃ ca tattava
- 5.126.16
एवंबुद्धिः पाण्डवेषु मिथ्यावृत्तिः सदा भवान्कथं ते नापराधोऽस्ति पाण्डवेषु महात्मसु
evaṃbuddhiḥ pāṇḍaveṣu mithyāvṛttiḥ sadā bhavānkathaṃ te nāparādho'sti pāṇḍaveṣu mahātmasu
- 5.126.17
कृत्वा बहून्यकार्याणि पाण्डवेषु नृशंसवत्मिथ्यावृत्तिरनार्यः सन्नद्य विप्रतिपद्यसे
kṛtvā bahūnyakāryāṇi pāṇḍaveṣu nṛśaṃsavatmithyāvṛttiranāryaḥ sannadya vipratipadyase
- 5.126.18
मातापितृभ्यां भीष्मेण द्रोणेन विदुरेण चशाम्येति मुहुरुक्तोऽसि न च शाम्यसि पार्थिव
mātāpitṛbhyāṃ bhīṣmeṇa droṇena vidureṇa caśāmyeti muhurukto'si na ca śāmyasi pārthiva
- 5.126.19
शमे हि सुमहानर्थस्तव पार्थस्य चोभयोःन च रोचयसे राजन्किमन्यद्बुद्धिलाघवात्
śame hi sumahānarthastava pārthasya cobhayoḥna ca rocayase rājankimanyadbuddhilāghavāt
- 5.126.20
न शर्म प्राप्स्यसे राजन्नुत्क्रम्य सुहृदां वचःअधर्म्यमयशस्यं च क्रियते पार्थिव त्वया
na śarma prāpsyase rājannutkramya suhṛdāṃ vacaḥadharmyamayaśasyaṃ ca kriyate pārthiva tvayā
- 5.126.21
एवं ब्रुवति दाशार्हे दुर्योधनममर्षणम्दुःशासन इदं वाक्यमब्रवीत्कुरुसंसदि
evaṃ bruvati dāśārhe duryodhanamamarṣaṇamduḥśāsana idaṃ vākyamabravītkurusaṃsadi
- 5.126.22
न चेत्संधास्यसे राजन्स्वेन कामेन पाण्डवैःबद्ध्वा किल त्वां दास्यन्ति कुन्तीपुत्राय कौरवाः
na cetsaṃdhāsyase rājansvena kāmena pāṇḍavaiḥbaddhvā kila tvāṃ dāsyanti kuntīputrāya kauravāḥ
- 5.126.23
वैकर्तनं त्वां च मां च त्रीनेतान्मनुजर्षभपाण्डवेभ्यः प्रदास्यन्ति भीष्मो द्रोणः पिता च ते
vaikartanaṃ tvāṃ ca māṃ ca trīnetānmanujarṣabhapāṇḍavebhyaḥ pradāsyanti bhīṣmo droṇaḥ pitā ca te
- 5.126.24
भ्रातुरेतद्वचः श्रुत्वा धार्तराष्ट्रः सुयोधनःक्रुद्धः प्रातिष्ठतोत्थाय महानाग इव श्वसन्
bhrāturetadvacaḥ śrutvā dhārtarāṣṭraḥ suyodhanaḥkruddhaḥ prātiṣṭhatotthāya mahānāga iva śvasan
- 5.126.25
विदुरं धृतराष्ट्रं च महाराजं च बाह्लिकम्कृपं च सोमदत्तं च भीष्मं द्रोणं जनार्दनम्
viduraṃ dhṛtarāṣṭraṃ ca mahārājaṃ ca bāhlikamkṛpaṃ ca somadattaṃ ca bhīṣmaṃ droṇaṃ janārdanam
- 5.126.26
सर्वानेताननादृत्य दुर्मतिर्निरपत्रपःअशिष्टवदमर्यादो मानी मान्यावमानिता
sarvānetānanādṛtya durmatirnirapatrapaḥaśiṣṭavadamaryādo mānī mānyāvamānitā
- 5.126.27
तं प्रस्थितमभिप्रेक्ष्य भ्रातरो मनुजर्षभम्अनुजग्मुः सहामात्या राजानश्चापि सर्वशः
taṃ prasthitamabhiprekṣya bhrātaro manujarṣabhamanujagmuḥ sahāmātyā rājānaścāpi sarvaśaḥ
- 5.126.28
सभायामुत्थितं क्रुद्धं प्रस्थितं भ्रातृभिः सहदुर्योधनमभिप्रेक्ष्य भीष्मः शांतनवोऽब्रवीत्
sabhāyāmutthitaṃ kruddhaṃ prasthitaṃ bhrātṛbhiḥ sahaduryodhanamabhiprekṣya bhīṣmaḥ śāṃtanavo'bravīt
- 5.126.29
धर्मार्थावभिसंत्यज्य संरम्भं योऽनुमन्यतेहसन्ति व्यसने तस्य दुर्हृदो नचिरादिव
dharmārthāvabhisaṃtyajya saṃrambhaṃ yo'numanyatehasanti vyasane tasya durhṛdo nacirādiva
- 5.126.30
दुरात्मा राजपुत्रोऽयं धार्तराष्ट्रोऽनुपायवित्मिथ्याभिमानी राज्यस्य क्रोधलोभवशानुगः
durātmā rājaputro'yaṃ dhārtarāṣṭro'nupāyavitmithyābhimānī rājyasya krodhalobhavaśānugaḥ
- 5.126.31
कालपक्वमिदं मन्ये सर्वक्षत्रं जनार्दनसर्वे ह्यनुसृता मोहात्पार्थिवाः सह मन्त्रिभिः
kālapakvamidaṃ manye sarvakṣatraṃ janārdanasarve hyanusṛtā mohātpārthivāḥ saha mantribhiḥ
- 5.126.32
भीष्मस्याथ वचः श्रुत्वा दाशार्हः पुष्करेक्षणःभीष्मद्रोणमुखान्सर्वानभ्यभाषत वीर्यवान्
bhīṣmasyātha vacaḥ śrutvā dāśārhaḥ puṣkarekṣaṇaḥbhīṣmadroṇamukhānsarvānabhyabhāṣata vīryavān
- 5.126.33
सर्वेषां कुरुवृद्धानां महानयमतिक्रमःप्रसह्य मन्दमैश्वर्ये न नियच्छत यन्नृपम्
sarveṣāṃ kuruvṛddhānāṃ mahānayamatikramaḥprasahya mandamaiśvarye na niyacchata yannṛpam
- 5.126.34
तत्र कार्यमहं मन्ये प्राप्तकालमरिंदमाःक्रियमाणे भवेच्छ्रेयस्तत्सर्वं शृणुतानघाः
tatra kāryamahaṃ manye prāptakālamariṃdamāḥkriyamāṇe bhavecchreyastatsarvaṃ śṛṇutānaghāḥ
- 5.126.35
प्रत्यक्षमेतद्भवतां यद्वक्ष्यामि हितं वचःभवतामानुकूल्येन यदि रोचेत भारताः
pratyakṣametadbhavatāṃ yadvakṣyāmi hitaṃ vacaḥbhavatāmānukūlyena yadi roceta bhāratāḥ
- 5.126.36
भोजराजस्य वृद्धस्य दुराचारो ह्यनात्मवान्जीवतः पितुरैश्वर्यं हृत्वा मन्युवशं गतः
bhojarājasya vṛddhasya durācāro hyanātmavānjīvataḥ pituraiśvaryaṃ hṛtvā manyuvaśaṃ gataḥ
- 5.126.37
उग्रसेनसुतः कंसः परित्यक्तः स बान्धवैःज्ञातीनां हितकामेन मया शस्तो महामृधे
ugrasenasutaḥ kaṃsaḥ parityaktaḥ sa bāndhavaiḥjñātīnāṃ hitakāmena mayā śasto mahāmṛdhe
- 5.126.38
आहुकः पुनरस्माभिर्ज्ञातिभिश्चापि सत्कृतःउग्रसेनः कृतो राजा भोजराजन्यवर्धनः
āhukaḥ punarasmābhirjñātibhiścāpi satkṛtaḥugrasenaḥ kṛto rājā bhojarājanyavardhanaḥ
- 5.126.39
कंसमेकं परित्यज्य कुलार्थे सर्वयादवाःसंभूय सुखमेधन्ते भारतान्धकवृष्णयः
kaṃsamekaṃ parityajya kulārthe sarvayādavāḥsaṃbhūya sukhamedhante bhāratāndhakavṛṣṇayaḥ
- 5.126.40
अपि चाप्यवदद्राजन्परमेष्ठी प्रजापतिःव्यूढे देवासुरे युद्धेऽभ्युद्यतेष्वायुधेषु च
api cāpyavadadrājanparameṣṭhī prajāpatiḥvyūḍhe devāsure yuddhe'bhyudyateṣvāyudheṣu ca
- 5.126.41
द्वैधीभूतेषु लोकेषु विनश्यत्सु च भारतअब्रवीत्सृष्टिमान्देवो भगवाँल्लोकभावनः
dvaidhībhūteṣu lokeṣu vinaśyatsu ca bhārataabravītsṛṣṭimāndevo bhagavām̐llokabhāvanaḥ
- 5.126.42
पराभविष्यन्त्यसुरा दैतेया दानवैः सहआदित्या वसवो रुद्रा भविष्यन्ति दिवौकसः
parābhaviṣyantyasurā daiteyā dānavaiḥ sahaādityā vasavo rudrā bhaviṣyanti divaukasaḥ
- 5.126.43
देवासुरमनुष्याश्च गन्धर्वोरगराक्षसाःअस्मिन्युद्धे सुसंयत्ता हनिष्यन्ति परस्परम्
devāsuramanuṣyāśca gandharvoragarākṣasāḥasminyuddhe susaṃyattā haniṣyanti parasparam
- 5.126.44
इति मत्वाब्रवीद्धर्मं परमेष्ठी प्रजापतिःवरुणाय प्रयच्छैतान्बद्ध्वा दैतेयदानवान्
iti matvābravīddharmaṃ parameṣṭhī prajāpatiḥvaruṇāya prayacchaitānbaddhvā daiteyadānavān
- 5.126.45
एवमुक्तस्ततो धर्मो नियोगात्परमेष्ठिनःवरुणाय ददौ सर्वान्बद्ध्वा दैतेयदानवान्
evamuktastato dharmo niyogātparameṣṭhinaḥvaruṇāya dadau sarvānbaddhvā daiteyadānavān
- 5.126.46
तान्बद्ध्वा धर्मपाशैश्च स्वैश्च पाशैर्जलेश्वरःवरुणः सागरे यत्तो नित्यं रक्षति दानवान्
tānbaddhvā dharmapāśaiśca svaiśca pāśairjaleśvaraḥvaruṇaḥ sāgare yatto nityaṃ rakṣati dānavān
- 5.126.47
तथा दुर्योधनं कर्णं शकुनिं चापि सौबलम्बद्ध्वा दुःशासनं चापि पाण्डवेभ्यः प्रयच्छत
tathā duryodhanaṃ karṇaṃ śakuniṃ cāpi saubalambaddhvā duḥśāsanaṃ cāpi pāṇḍavebhyaḥ prayacchata
- 5.126.48
त्यजेत्कुलार्थे पुरुषं ग्रामस्यार्थे कुलं त्यजेत्ग्रामं जनपदस्यार्थे आत्मार्थे पृथिवीं त्यजेत्
tyajetkulārthe puruṣaṃ grāmasyārthe kulaṃ tyajetgrāmaṃ janapadasyārthe ātmārthe pṛthivīṃ tyajet
- 5.126.49
राजन्दुर्योधनं बद्ध्वा ततः संशाम्य पाण्डवैःत्वत्कृते न विनश्येयुः क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभ
rājanduryodhanaṃ baddhvā tataḥ saṃśāmya pāṇḍavaiḥtvatkṛte na vinaśyeyuḥ kṣatriyāḥ kṣatriyarṣabha