Parva.Adhyaya 5.139

कर्ण उवाच · karṇa uvāca

असंशयं सौहृदान्मे प्रणयाच्चात्थ केशवसख्येन चैव वार्ष्णेय श्रेयस्कामतयैव च

asaṃśayaṃ sauhṛdānme praṇayāccāttha keśavasakhyena caiva vārṣṇeya śreyaskāmatayaiva ca

सर्वं चैवाभिजानामि पाण्डोः पुत्रोऽस्मि धर्मतःनिग्रहाद्धर्मशास्त्राणां यथा त्वं कृष्ण मन्यसे

sarvaṃ caivābhijānāmi pāṇḍoḥ putro'smi dharmataḥnigrahāddharmaśāstrāṇāṃ yathā tvaṃ kṛṣṇa manyase

कन्या गर्भं समाधत्त भास्करान्मां जनार्दनआदित्यवचनाच्चैव जातं मां सा व्यसर्जयत्

kanyā garbhaṃ samādhatta bhāskarānmāṃ janārdanaādityavacanāccaiva jātaṃ māṃ sā vyasarjayat

सोऽस्मि कृष्ण तथा जातः पाण्डोः पुत्रोऽस्मि धर्मतःकुन्त्या त्वहमपाकीर्णो यथा न कुशलं तथा

so'smi kṛṣṇa tathā jātaḥ pāṇḍoḥ putro'smi dharmataḥkuntyā tvahamapākīrṇo yathā na kuśalaṃ tathā

सूतो हि मामधिरथो दृष्ट्वैव अनयद्गृहान्राधायाश्चैव मां प्रादात्सौहार्दान्मधुसूदन

sūto hi māmadhiratho dṛṣṭvaiva anayadgṛhānrādhāyāścaiva māṃ prādātsauhārdānmadhusūdana

मत्स्नेहाच्चैव राधायाः सद्यः क्षीरमवातरत्सा मे मूत्रं पुरीषं च प्रतिजग्राह माधव

matsnehāccaiva rādhāyāḥ sadyaḥ kṣīramavātaratsā me mūtraṃ purīṣaṃ ca pratijagrāha mādhava

तस्याः पिण्डव्यपनयं कुर्यादस्मद्विधः कथम्धर्मविद्धर्मशास्त्राणां श्रवणे सततं रतः

tasyāḥ piṇḍavyapanayaṃ kuryādasmadvidhaḥ kathamdharmaviddharmaśāstrāṇāṃ śravaṇe satataṃ rataḥ

तथा मामभिजानाति सूतश्चाधिरथः सुतम्पितरं चाभिजानामि तमहं सौहृदात्सदा

tathā māmabhijānāti sūtaścādhirathaḥ sutampitaraṃ cābhijānāmi tamahaṃ sauhṛdātsadā

स हि मे जातकर्मादि कारयामास माधवशास्त्रदृष्टेन विधिना पुत्रप्रीत्या जनार्दन

sa hi me jātakarmādi kārayāmāsa mādhavaśāstradṛṣṭena vidhinā putraprītyā janārdana

नाम मे वसुषेणेति कारयामास वै द्विजैःभार्याश्चोढा मम प्राप्ते यौवने तेन केशव

nāma me vasuṣeṇeti kārayāmāsa vai dvijaiḥbhāryāścoḍhā mama prāpte yauvane tena keśava

तासु पुत्राश्च पौत्राश्च मम जाता जनार्दनतासु मे हृदयं कृष्ण संजातं कामबन्धनम्

tāsu putrāśca pautrāśca mama jātā janārdanatāsu me hṛdayaṃ kṛṣṇa saṃjātaṃ kāmabandhanam

न पृथिव्या सकलया न सुवर्णस्य राशिभिःहर्षाद्भयाद्वा गोविन्द अनृतं वक्तुमुत्सहे

na pṛthivyā sakalayā na suvarṇasya rāśibhiḥharṣādbhayādvā govinda anṛtaṃ vaktumutsahe

धृतराष्ट्रकुले कृष्ण दुर्योधनसमाश्रयात्मया त्रयोदश समा भुक्तं राज्यमकण्टकम्

dhṛtarāṣṭrakule kṛṣṇa duryodhanasamāśrayātmayā trayodaśa samā bhuktaṃ rājyamakaṇṭakam

इष्टं च बहुभिर्यज्ञैः सह सूतैर्मयासकृत्आवाहाश्च विवाहाश्च सह सूतैः कृता मया

iṣṭaṃ ca bahubhiryajñaiḥ saha sūtairmayāsakṛtāvāhāśca vivāhāśca saha sūtaiḥ kṛtā mayā

मां च कृष्ण समाश्रित्य कृतः शस्त्रसमुद्यमःदुर्योधनेन वार्ष्णेय विग्रहश्चापि पाण्डवैः

māṃ ca kṛṣṇa samāśritya kṛtaḥ śastrasamudyamaḥduryodhanena vārṣṇeya vigrahaścāpi pāṇḍavaiḥ

तस्माद्रणे द्वैरथे मां प्रत्युद्यातारमच्युतवृतवान्परमं हृष्टः प्रतीपं सव्यसाचिनः

tasmādraṇe dvairathe māṃ pratyudyātāramacyutavṛtavānparamaṃ hṛṣṭaḥ pratīpaṃ savyasācinaḥ

वधाद्बन्धाद्भयाद्वापि लोभाद्वापि जनार्दनअनृतं नोत्सहे कर्तुं धार्तराष्ट्रस्य धीमतः

vadhādbandhādbhayādvāpi lobhādvāpi janārdanaanṛtaṃ notsahe kartuṃ dhārtarāṣṭrasya dhīmataḥ

यदि ह्यद्य न गच्छेयं द्वैरथं सव्यसाचिनाअकीर्तिः स्याद्धृषीकेश मम पार्थस्य चोभयोः

yadi hyadya na gaccheyaṃ dvairathaṃ savyasācināakīrtiḥ syāddhṛṣīkeśa mama pārthasya cobhayoḥ

असंशयं हितार्थाय ब्रूयास्त्वं मधुसूदनसर्वं च पाण्डवाः कुर्युस्त्वद्वशित्वान्न संशयः

asaṃśayaṃ hitārthāya brūyāstvaṃ madhusūdanasarvaṃ ca pāṇḍavāḥ kuryustvadvaśitvānna saṃśayaḥ

मन्त्रस्य नियमं कुर्यास्त्वमत्र पुरुषोत्तमएतदत्र हितं मन्ये सर्वयादवनन्दन

mantrasya niyamaṃ kuryāstvamatra puruṣottamaetadatra hitaṃ manye sarvayādavanandana

यदि जानाति मां राजा धर्मात्मा संशितव्रतःकुन्त्याः प्रथमजं पुत्रं न स राज्यं ग्रहीष्यति

yadi jānāti māṃ rājā dharmātmā saṃśitavrataḥkuntyāḥ prathamajaṃ putraṃ na sa rājyaṃ grahīṣyati

प्राप्य चापि महद्राज्यं तदहं मधुसूदनस्फीतं दुर्योधनायैव संप्रदद्यामरिंदम

prāpya cāpi mahadrājyaṃ tadahaṃ madhusūdanasphītaṃ duryodhanāyaiva saṃpradadyāmariṃdama

स एव राजा धर्मात्मा शाश्वतोऽस्तु युधिष्ठिरःनेता यस्य हृषीकेशो योद्धा यस्य धनंजयः

sa eva rājā dharmātmā śāśvato'stu yudhiṣṭhiraḥnetā yasya hṛṣīkeśo yoddhā yasya dhanaṃjayaḥ

पृथिवी तस्य राष्ट्रं च यस्य भीमो महारथःनकुलः सहदेवश्च द्रौपदेयाश्च माधव

pṛthivī tasya rāṣṭraṃ ca yasya bhīmo mahārathaḥnakulaḥ sahadevaśca draupadeyāśca mādhava

उत्तमौजा युधामन्युः सत्यधर्मा च सोमकिःचैद्यश्च चेकितानश्च शिखण्डी चापराजितः

uttamaujā yudhāmanyuḥ satyadharmā ca somakiḥcaidyaśca cekitānaśca śikhaṇḍī cāparājitaḥ

इन्द्रगोपकवर्णाश्च केकया भ्रातरस्तथाइन्द्रायुधसवर्णश्च कुन्तिभोजो महारथः

indragopakavarṇāśca kekayā bhrātarastathāindrāyudhasavarṇaśca kuntibhojo mahārathaḥ

मातुलो भीमसेनस्य सेनजिच्च महारथःशङ्खः पुत्रो विराटस्य निधिस्त्वं च जनार्दन

mātulo bhīmasenasya senajicca mahārathaḥśaṅkhaḥ putro virāṭasya nidhistvaṃ ca janārdana

महानयं कृष्ण कृतः क्षत्रस्य समुदानयःराज्यं प्राप्तमिदं दीप्तं प्रथितं सर्वराजसु

mahānayaṃ kṛṣṇa kṛtaḥ kṣatrasya samudānayaḥrājyaṃ prāptamidaṃ dīptaṃ prathitaṃ sarvarājasu

धार्तराष्ट्रस्य वार्ष्णेय शस्त्रयज्ञो भविष्यतिअस्य यज्ञस्य वेत्ता त्वं भविष्यसि जनार्दनआध्वर्यवं च ते कृष्ण क्रतावस्मिन्भविष्यति

dhārtarāṣṭrasya vārṣṇeya śastrayajño bhaviṣyatiasya yajñasya vettā tvaṃ bhaviṣyasi janārdanaādhvaryavaṃ ca te kṛṣṇa kratāvasminbhaviṣyati

होता चैवात्र बीभत्सुः संनद्धः स कपिध्वजःगाण्डीवं स्रुक्तथाज्यं च वीर्यं पुंसां भविष्यति

hotā caivātra bībhatsuḥ saṃnaddhaḥ sa kapidhvajaḥgāṇḍīvaṃ sruktathājyaṃ ca vīryaṃ puṃsāṃ bhaviṣyati

ऐन्द्रं पाशुपतं ब्राह्मं स्थूणाकर्णं च माधवमन्त्रास्तत्र भविष्यन्ति प्रयुक्ताः सव्यसाचिना

aindraṃ pāśupataṃ brāhmaṃ sthūṇākarṇaṃ ca mādhavamantrāstatra bhaviṣyanti prayuktāḥ savyasācinā

अनुयातश्च पितरमधिको वा पराक्रमेग्रावस्तोत्रं स सौभद्रः सम्यक्तत्र करिष्यति

anuyātaśca pitaramadhiko vā parākramegrāvastotraṃ sa saubhadraḥ samyaktatra kariṣyati

उद्गातात्र पुनर्भीमः प्रस्तोता सुमहाबलःविनदन्स नरव्याघ्रो नागानीकान्तकृद्रणे

udgātātra punarbhīmaḥ prastotā sumahābalaḥvinadansa naravyāghro nāgānīkāntakṛdraṇe

स चैव तत्र धर्मात्मा शश्वद्राजा युधिष्ठिरःजपैर्होमैश्च संयुक्तो ब्रह्मत्वं कारयिष्यति

sa caiva tatra dharmātmā śaśvadrājā yudhiṣṭhiraḥjapairhomaiśca saṃyukto brahmatvaṃ kārayiṣyati

शङ्खशब्दाः समुरजा भेर्यश्च मधुसूदनउत्कृष्टसिंहनादाश्च सुब्रह्मण्यो भविष्यति

śaṅkhaśabdāḥ samurajā bheryaśca madhusūdanautkṛṣṭasiṃhanādāśca subrahmaṇyo bhaviṣyati

नकुलः सहदेवश्च माद्रीपुत्रौ यशस्विनौशामित्रं तौ महावीर्यौ सम्यक्तत्र करिष्यतः

nakulaḥ sahadevaśca mādrīputrau yaśasvinauśāmitraṃ tau mahāvīryau samyaktatra kariṣyataḥ

कल्माषदण्डा गोविन्द विमला रथशक्तयःयूपाः समुपकल्पन्तामस्मिन्यज्ञे जनार्दन

kalmāṣadaṇḍā govinda vimalā rathaśaktayaḥyūpāḥ samupakalpantāmasminyajñe janārdana

कर्णिनालीकनाराचा वत्सदन्तोपबृंहणाःतोमराः सोमकलशाः पवित्राणि धनूंषि च

karṇinālīkanārācā vatsadantopabṛṃhaṇāḥtomarāḥ somakalaśāḥ pavitrāṇi dhanūṃṣi ca

असयोऽत्र कपालानि पुरोडाशाः शिरांसि चहविस्तु रुधिरं कृष्ण अस्मिन्यज्ञे भविष्यति

asayo'tra kapālāni puroḍāśāḥ śirāṃsi cahavistu rudhiraṃ kṛṣṇa asminyajñe bhaviṣyati

इध्माः परिधयश्चैव शक्त्योऽथ विमला गदाःसदस्या द्रोणशिष्याश्च कृपस्य च शरद्वतः

idhmāḥ paridhayaścaiva śaktyo'tha vimalā gadāḥsadasyā droṇaśiṣyāśca kṛpasya ca śaradvataḥ

इषवोऽत्र परिस्तोमा मुक्ता गाण्डीवधन्वनामहारथप्रयुक्ताश्च द्रोणद्रौणिप्रचोदिताः

iṣavo'tra paristomā muktā gāṇḍīvadhanvanāmahārathaprayuktāśca droṇadrauṇipracoditāḥ

प्रातिप्रस्थानिकं कर्म सात्यकिः स करिष्यतिदीक्षितो धार्तराष्ट्रोऽत्र पत्नी चास्य महाचमूः

prātiprasthānikaṃ karma sātyakiḥ sa kariṣyatidīkṣito dhārtarāṣṭro'tra patnī cāsya mahācamūḥ

घटोत्कचोऽत्र शामित्रं करिष्यति महाबलःअतिरात्रे महाबाहो वितते यज्ञकर्मणि

ghaṭotkaco'tra śāmitraṃ kariṣyati mahābalaḥatirātre mahābāho vitate yajñakarmaṇi

दक्षिणा त्वस्य यज्ञस्य धृष्टद्युम्नः प्रतापवान्वैताने कर्मणि तते जातो यः कृष्ण पावकात्

dakṣiṇā tvasya yajñasya dhṛṣṭadyumnaḥ pratāpavānvaitāne karmaṇi tate jāto yaḥ kṛṣṇa pāvakāt

यदब्रुवमहं कृष्ण कटुकानि स्म पाण्डवान्प्रियार्थं धार्तराष्ट्रस्य तेन तप्येऽद्य कर्मणा

yadabruvamahaṃ kṛṣṇa kaṭukāni sma pāṇḍavānpriyārthaṃ dhārtarāṣṭrasya tena tapye'dya karmaṇā

यदा द्रक्ष्यसि मां कृष्ण निहतं सव्यसाचिनापुनश्चितिस्तदा चास्य यज्ञस्याथ भविष्यति

yadā drakṣyasi māṃ kṛṣṇa nihataṃ savyasācināpunaścitistadā cāsya yajñasyātha bhaviṣyati

दुःशासनस्य रुधिरं यदा पास्यति पाण्डवःआनर्दं नर्दतः सम्यक्तदा सुत्यं भविष्यति

duḥśāsanasya rudhiraṃ yadā pāsyati pāṇḍavaḥānardaṃ nardataḥ samyaktadā sutyaṃ bhaviṣyati

यदा द्रोणं च भीष्मं च पाञ्चाल्यौ पातयिष्यतःतदा यज्ञावसानं तद्भविष्यति जनार्दन

yadā droṇaṃ ca bhīṣmaṃ ca pāñcālyau pātayiṣyataḥtadā yajñāvasānaṃ tadbhaviṣyati janārdana

दुर्योधनं यदा हन्ता भीमसेनो महाबलःतदा समाप्स्यते यज्ञो धार्तराष्ट्रस्य माधव

duryodhanaṃ yadā hantā bhīmaseno mahābalaḥtadā samāpsyate yajño dhārtarāṣṭrasya mādhava

स्नुषाश्च प्रस्नुषाश्चैव धृतराष्ट्रस्य संगताःहतेश्वरा हतसुता हतनाथाश्च केशव

snuṣāśca prasnuṣāścaiva dhṛtarāṣṭrasya saṃgatāḥhateśvarā hatasutā hatanāthāśca keśava

गान्धार्या सह रोदन्त्यः श्वगृध्रकुरराकुलेस यज्ञेऽस्मिन्नवभृथो भविष्यति जनार्दन

gāndhāryā saha rodantyaḥ śvagṛdhrakurarākulesa yajñe'sminnavabhṛtho bhaviṣyati janārdana

विद्यावृद्धा वयोवृद्धाः क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभवृथामृत्युं न कुर्वीरंस्त्वत्कृते मधुसूदन

vidyāvṛddhā vayovṛddhāḥ kṣatriyāḥ kṣatriyarṣabhavṛthāmṛtyuṃ na kurvīraṃstvatkṛte madhusūdana

शस्त्रेण निधनं गच्छेत्समृद्धं क्षत्रमण्डलम्कुरुक्षेत्रे पुण्यतमे त्रैलोक्यस्यापि केशव

śastreṇa nidhanaṃ gacchetsamṛddhaṃ kṣatramaṇḍalamkurukṣetre puṇyatame trailokyasyāpi keśava

तदत्र पुण्डरीकाक्ष विधत्स्व यदभीप्सितम्यथा कार्त्स्न्येन वार्ष्णेय क्षत्रं स्वर्गमवाप्नुयात्

tadatra puṇḍarīkākṣa vidhatsva yadabhīpsitamyathā kārtsnyena vārṣṇeya kṣatraṃ svargamavāpnuyāt

यावत्स्थास्यन्ति गिरयः सरितश्च जनार्दनतावत्कीर्तिभवः शब्दः शाश्वतोऽयं भविष्यति

yāvatsthāsyanti girayaḥ saritaśca janārdanatāvatkīrtibhavaḥ śabdaḥ śāśvato'yaṃ bhaviṣyati

ब्राह्मणाः कथयिष्यन्ति महाभारतमाहवम्समागमेषु वार्ष्णेय क्षत्रियाणां यशोधरम्

brāhmaṇāḥ kathayiṣyanti mahābhāratamāhavamsamāgameṣu vārṣṇeya kṣatriyāṇāṃ yaśodharam

समुपानय कौन्तेयं युद्धाय मम केशवमन्त्रसंवरणं कुर्वन्नित्यमेव परंतप

samupānaya kaunteyaṃ yuddhāya mama keśavamantrasaṃvaraṇaṃ kurvannityameva paraṃtapa