Parva.Adhyaya 5.140

संजय उवाच · saṃjaya uvāca

कर्णस्य वचनं श्रुत्वा केशवः परवीरहाउवाच प्रहसन्वाक्यं स्मितपूर्वमिदं तदा

karṇasya vacanaṃ śrutvā keśavaḥ paravīrahāuvāca prahasanvākyaṃ smitapūrvamidaṃ tadā

अपि त्वां न तपेत्कर्ण राज्यलाभोपपादनामया दत्तां हि पृथिवीं न प्रशासितुमिच्छसि

api tvāṃ na tapetkarṇa rājyalābhopapādanāmayā dattāṃ hi pṛthivīṃ na praśāsitumicchasi

ध्रुवो जयः पाण्डवानामितीदं; न संशयः कश्चन विद्यतेऽत्रजयध्वजो दृश्यते पाण्डवस्य; समुच्छ्रितो वानरराज उग्रः

dhruvo jayaḥ pāṇḍavānāmitīdaṃ; na saṃśayaḥ kaścana vidyate'trajayadhvajo dṛśyate pāṇḍavasya; samucchrito vānararāja ugraḥ

दिव्या माया विहिता भौवनेन; समुच्छ्रिता इन्द्रकेतुप्रकाशादिव्यानि भूतानि भयावहानि; दृश्यन्ति चैवात्र भयानकानि

divyā māyā vihitā bhauvanena; samucchritā indraketuprakāśādivyāni bhūtāni bhayāvahāni; dṛśyanti caivātra bhayānakāni

न सज्जते शैलवनस्पतिभ्य; ऊर्ध्वं तिर्यग्योजनमात्ररूपःश्रीमान्ध्वजः कर्ण धनंजयस्य; समुच्छ्रितः पावकतुल्यरूपः

na sajjate śailavanaspatibhya; ūrdhvaṃ tiryagyojanamātrarūpaḥśrīmāndhvajaḥ karṇa dhanaṃjayasya; samucchritaḥ pāvakatulyarūpaḥ

यदा द्रक्ष्यसि संग्रामे श्वेताश्वं कृष्णसारथिम्ऐन्द्रमस्त्रं विकुर्वाणमुभे चैवाग्निमारुते

yadā drakṣyasi saṃgrāme śvetāśvaṃ kṛṣṇasārathimaindramastraṃ vikurvāṇamubhe caivāgnimārute

गाण्डीवस्य च निर्घोषं विस्फूर्जितमिवाशनेःन तदा भविता त्रेता न कृतं द्वापरं न च

gāṇḍīvasya ca nirghoṣaṃ visphūrjitamivāśaneḥna tadā bhavitā tretā na kṛtaṃ dvāparaṃ na ca

यदा द्रक्ष्यसि संग्रामे कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम्जपहोमसमायुक्तं स्वां रक्षन्तं महाचमूम्

yadā drakṣyasi saṃgrāme kuntīputraṃ yudhiṣṭhiramjapahomasamāyuktaṃ svāṃ rakṣantaṃ mahācamūm

आदित्यमिव दुर्धर्षं तपन्तं शत्रुवाहिनीम्न तदा भविता त्रेता न कृतं द्वापरं न च

ādityamiva durdharṣaṃ tapantaṃ śatruvāhinīmna tadā bhavitā tretā na kṛtaṃ dvāparaṃ na ca

यदा द्रक्ष्यसि संग्रामे भीमसेनं महाबलम्दुःशासनस्य रुधिरं पीत्वा नृत्यन्तमाहवे

yadā drakṣyasi saṃgrāme bhīmasenaṃ mahābalamduḥśāsanasya rudhiraṃ pītvā nṛtyantamāhave

प्रभिन्नमिव मातङ्गं प्रतिद्विरदघातिनम्न तदा भविता त्रेता न कृतं द्वापरं न च

prabhinnamiva mātaṅgaṃ pratidviradaghātinamna tadā bhavitā tretā na kṛtaṃ dvāparaṃ na ca

यदा द्रक्ष्यसि संग्रामे माद्रीपुत्रौ महारथौवाहिनीं धार्तराष्ट्राणां क्षोभयन्तौ गजाविव

yadā drakṣyasi saṃgrāme mādrīputrau mahārathauvāhinīṃ dhārtarāṣṭrāṇāṃ kṣobhayantau gajāviva

विगाढे शस्त्रसंपाते परवीररथारुजौन तदा भविता त्रेता न कृतं द्वापरं न च

vigāḍhe śastrasaṃpāte paravīrarathārujauna tadā bhavitā tretā na kṛtaṃ dvāparaṃ na ca

यदा द्रक्ष्यसि संग्रामे द्रोणं शांतनवं कृपम्सुयोधनं च राजानं सैन्धवं च जयद्रथम्

yadā drakṣyasi saṃgrāme droṇaṃ śāṃtanavaṃ kṛpamsuyodhanaṃ ca rājānaṃ saindhavaṃ ca jayadratham

युद्धायापततस्तूर्णं वारितान्सव्यसाचिनान तदा भविता त्रेता न कृतं द्वापरं न च

yuddhāyāpatatastūrṇaṃ vāritānsavyasācināna tadā bhavitā tretā na kṛtaṃ dvāparaṃ na ca

ब्रूयाः कर्ण इतो गत्वा द्रोणं शांतनवं कृपम्सौम्योऽयं वर्तते मासः सुप्रापयवसेन्धनः

brūyāḥ karṇa ito gatvā droṇaṃ śāṃtanavaṃ kṛpamsaumyo'yaṃ vartate māsaḥ suprāpayavasendhanaḥ

पक्वौषधिवनस्फीतः फलवानल्पमक्षिकःनिष्पङ्को रसवत्तोयो नात्युष्णशिशिरः सुखः

pakvauṣadhivanasphītaḥ phalavānalpamakṣikaḥniṣpaṅko rasavattoyo nātyuṣṇaśiśiraḥ sukhaḥ

सप्तमाच्चापि दिवसादमावास्या भविष्यतिसंग्रामं योजयेत्तत्र तां ह्याहुः शक्रदेवताम्

saptamāccāpi divasādamāvāsyā bhaviṣyatisaṃgrāmaṃ yojayettatra tāṃ hyāhuḥ śakradevatām

तथा राज्ञो वदेः सर्वान्ये युद्धायाभ्युपागताःयद्वो मनीषितं तद्वै सर्वं संपादयामि वः

tathā rājño vadeḥ sarvānye yuddhāyābhyupāgatāḥyadvo manīṣitaṃ tadvai sarvaṃ saṃpādayāmi vaḥ

राजानो राजपुत्राश्च दुर्योधनवशानुगाःप्राप्य शस्त्रेण निधनं प्राप्स्यन्ति गतिमुत्तमाम्

rājāno rājaputrāśca duryodhanavaśānugāḥprāpya śastreṇa nidhanaṃ prāpsyanti gatimuttamām