Parva.Adhyaya 5.175

होत्रवाहन उवाच · hotravāhana uvāca

रामं द्रक्ष्यसि वत्से त्वं जामदग्न्यं महावनेउग्रे तपसि वर्तन्तं सत्यसंधं महाबलम्

rāmaṃ drakṣyasi vatse tvaṃ jāmadagnyaṃ mahāvaneugre tapasi vartantaṃ satyasaṃdhaṃ mahābalam

महेन्द्रे वै गिरिश्रेष्ठे रामं नित्यमुपासतेऋषयो वेदविदुषो गन्धर्वाप्सरसस्तथा

mahendre vai giriśreṣṭhe rāmaṃ nityamupāsateṛṣayo vedaviduṣo gandharvāpsarasastathā

तत्र गच्छस्व भद्रं ते ब्रूयाश्चैनं वचो ममअभिवाद्य पूर्वं शिरसा तपोवृद्धं दृढव्रतम्

tatra gacchasva bhadraṃ te brūyāścainaṃ vaco mamaabhivādya pūrvaṃ śirasā tapovṛddhaṃ dṛḍhavratam

ब्रूयाश्चैनं पुनर्भद्रे यत्ते कार्यं मनीषितम्मयि संकीर्तिते रामः सर्वं तत्ते करिष्यति

brūyāścainaṃ punarbhadre yatte kāryaṃ manīṣitammayi saṃkīrtite rāmaḥ sarvaṃ tatte kariṣyati

मम रामः सखा वत्से प्रीतियुक्तः सुहृच्च मेजमदग्निसुतो वीरः सर्वशस्त्रभृतां वरः

mama rāmaḥ sakhā vatse prītiyuktaḥ suhṛcca mejamadagnisuto vīraḥ sarvaśastrabhṛtāṃ varaḥ

एवं ब्रुवति कन्यां तु पार्थिवे होत्रवाहनेअकृतव्रणः प्रादुरासीद्रामस्यानुचरः प्रियः

evaṃ bruvati kanyāṃ tu pārthive hotravāhaneakṛtavraṇaḥ prādurāsīdrāmasyānucaraḥ priyaḥ

ततस्ते मुनयः सर्वे समुत्तस्थुः सहस्रशःस च राजा वयोवृद्धः सृञ्जयो होत्रवाहनः

tataste munayaḥ sarve samuttasthuḥ sahasraśaḥsa ca rājā vayovṛddhaḥ sṛñjayo hotravāhanaḥ

ततः पृष्ट्वा यथान्यायमन्योन्यं ते वनौकसःसहिता भरतश्रेष्ठ निषेदुः परिवार्य तम्

tataḥ pṛṣṭvā yathānyāyamanyonyaṃ te vanaukasaḥsahitā bharataśreṣṭha niṣeduḥ parivārya tam

ततस्ते कथयामासुः कथास्तास्ता मनोरमाःकान्ता दिव्याश्च राजेन्द्र प्रीतिहर्षमुदा युताः

tataste kathayāmāsuḥ kathāstāstā manoramāḥkāntā divyāśca rājendra prītiharṣamudā yutāḥ

ततः कथान्ते राजर्षिर्महात्मा होत्रवाहनःरामं श्रेष्ठं महर्षीणामपृच्छदकृतव्रणम्

tataḥ kathānte rājarṣirmahātmā hotravāhanaḥrāmaṃ śreṣṭhaṃ maharṣīṇāmapṛcchadakṛtavraṇam

क्व संप्रति महाबाहो जामदग्न्यः प्रतापवान्अकृतव्रण शक्यो वै द्रष्टुं वेदविदां वरः

kva saṃprati mahābāho jāmadagnyaḥ pratāpavānakṛtavraṇa śakyo vai draṣṭuṃ vedavidāṃ varaḥ

अकृतव्रण उवाच · akṛtavraṇa uvāca

भवन्तमेव सततं रामः कीर्तयति प्रभोसृञ्जयो मे प्रियसखो राजर्षिरिति पार्थिव

bhavantameva satataṃ rāmaḥ kīrtayati prabhosṛñjayo me priyasakho rājarṣiriti pārthiva

इह रामः प्रभाते श्वो भवितेति मतिर्ममद्रष्टास्येनमिहायान्तं तव दर्शनकाङ्क्षया

iha rāmaḥ prabhāte śvo bhaviteti matirmamadraṣṭāsyenamihāyāntaṃ tava darśanakāṅkṣayā

इयं च कन्या राजर्षे किमर्थं वनमागताकस्य चेयं तव च का भवतीच्छामि वेदितुम्

iyaṃ ca kanyā rājarṣe kimarthaṃ vanamāgatākasya ceyaṃ tava ca kā bhavatīcchāmi veditum

होत्रवाहन उवाच · hotravāhana uvāca

दौहित्रीयं मम विभो काशिराजसुता शुभाज्येष्ठा स्वयंवरे तस्थौ भगिनीभ्यां सहानघ

dauhitrīyaṃ mama vibho kāśirājasutā śubhājyeṣṭhā svayaṃvare tasthau bhaginībhyāṃ sahānagha

इयमम्बेति विख्याता ज्येष्ठा काशिपतेः सुताअम्बिकाम्बालिके त्वन्ये यवीयस्यौ तपोधन

iyamambeti vikhyātā jyeṣṭhā kāśipateḥ sutāambikāmbālike tvanye yavīyasyau tapodhana

समेतं पार्थिवं क्षत्रं काशिपुर्यां ततोऽभवत्कन्यानिमित्तं ब्रह्मर्षे तत्रासीदुत्सवो महान्

sametaṃ pārthivaṃ kṣatraṃ kāśipuryāṃ tato'bhavatkanyānimittaṃ brahmarṣe tatrāsīdutsavo mahān

ततः किल महावीर्यो भीष्मः शांतनवो नृपान्अवाक्षिप्य महातेजास्तिस्रः कन्या जहार ताः

tataḥ kila mahāvīryo bhīṣmaḥ śāṃtanavo nṛpānavākṣipya mahātejāstisraḥ kanyā jahāra tāḥ

निर्जित्य पृथिवीपालानथ भीष्मो गजाह्वयम्आजगाम विशुद्धात्मा कन्याभिः सह भारत

nirjitya pṛthivīpālānatha bhīṣmo gajāhvayamājagāma viśuddhātmā kanyābhiḥ saha bhārata

सत्यवत्यै निवेद्याथ विवाहार्थमनन्तरम्भ्रातुर्विचित्रवीर्यस्य समाज्ञापयत प्रभुः

satyavatyai nivedyātha vivāhārthamanantarambhrāturvicitravīryasya samājñāpayata prabhuḥ

ततो वैवाहिकं दृष्ट्वा कन्येयं समुपार्जितम्अब्रवीत्तत्र गाङ्गेयं मन्त्रिमध्ये द्विजर्षभ

tato vaivāhikaṃ dṛṣṭvā kanyeyaṃ samupārjitamabravīttatra gāṅgeyaṃ mantrimadhye dvijarṣabha

मया शाल्वपतिर्वीर मनसाभिवृतः पतिःन मामर्हसि धर्मज्ञ परचित्तां प्रदापितुम्

mayā śālvapatirvīra manasābhivṛtaḥ patiḥna māmarhasi dharmajña paracittāṃ pradāpitum

तच्छ्रुत्वा वचनं भीष्मः संमन्त्र्य सह मन्त्रिभिःनिश्चित्य विससर्जेमां सत्यवत्या मते स्थितः

tacchrutvā vacanaṃ bhīṣmaḥ saṃmantrya saha mantribhiḥniścitya visasarjemāṃ satyavatyā mate sthitaḥ

अनुज्ञाता तु भीष्मेण शाल्वं सौभपतिं ततःकन्येयं मुदिता विप्र काले वचनमब्रवीत्

anujñātā tu bhīṣmeṇa śālvaṃ saubhapatiṃ tataḥkanyeyaṃ muditā vipra kāle vacanamabravīt

विसर्जितास्मि भीष्मेण धर्मं मां प्रतिपादयमनसाभिवृतः पूर्वं मया त्वं पार्थिवर्षभ

visarjitāsmi bhīṣmeṇa dharmaṃ māṃ pratipādayamanasābhivṛtaḥ pūrvaṃ mayā tvaṃ pārthivarṣabha

प्रत्याचख्यौ च शाल्वोऽपि चारित्रस्याभिशङ्कितःसेयं तपोवनं प्राप्ता तापस्येऽभिरता भृशम्

pratyācakhyau ca śālvo'pi cāritrasyābhiśaṅkitaḥseyaṃ tapovanaṃ prāptā tāpasye'bhiratā bhṛśam

मया च प्रत्यभिज्ञाता वंशस्य परिकीर्तनात्अस्य दुःखस्य चोत्पत्तिं भीष्ममेवेह मन्यते

mayā ca pratyabhijñātā vaṃśasya parikīrtanātasya duḥkhasya cotpattiṃ bhīṣmameveha manyate

अम्बोवाचभगवन्नेवमेवैतद्यथाह पृथिवीपतिःशरीरकर्ता मातुर्मे सृञ्जयो होत्रवाहनः

ambovācabhagavannevamevaitadyathāha pṛthivīpatiḥśarīrakartā māturme sṛñjayo hotravāhanaḥ

न ह्युत्सहे स्वनगरं प्रतियातुं तपोधनअवमानभयाच्चैव व्रीडया च महामुने

na hyutsahe svanagaraṃ pratiyātuṃ tapodhanaavamānabhayāccaiva vrīḍayā ca mahāmune

यत्तु मां भगवान्रामो वक्ष्यति द्विजसत्तमतन्मे कार्यतमं कार्यमिति मे भगवन्मतिः

yattu māṃ bhagavānrāmo vakṣyati dvijasattamatanme kāryatamaṃ kāryamiti me bhagavanmatiḥ