Parva.Adhyaya 5.18

शल्य उवाच · śalya uvāca

ततः शक्रः स्तूयमानो गन्धर्वाप्सरसां गणैःऐरावतं समारुह्य द्विपेन्द्रं लक्षणैर्युतम्

tataḥ śakraḥ stūyamāno gandharvāpsarasāṃ gaṇaiḥairāvataṃ samāruhya dvipendraṃ lakṣaṇairyutam

पावकश्च महातेजा महर्षिश्च बृहस्पतिःयमश्च वरुणश्चैव कुबेरश्च धनेश्वरः

pāvakaśca mahātejā maharṣiśca bṛhaspatiḥyamaśca varuṇaścaiva kuberaśca dhaneśvaraḥ

सर्वैर्देवैः परिवृतः शक्रो वृत्रनिषूदनःगन्धर्वैरप्सरोभिश्च यातस्त्रिभुवनं प्रभुः

sarvairdevaiḥ parivṛtaḥ śakro vṛtraniṣūdanaḥgandharvairapsarobhiśca yātastribhuvanaṃ prabhuḥ

स समेत्य महेन्द्राण्या देवराजः शतक्रतुःमुदा परमया युक्तः पालयामास देवराट्

sa sametya mahendrāṇyā devarājaḥ śatakratuḥmudā paramayā yuktaḥ pālayāmāsa devarāṭ

ततः स भगवांस्तत्र अङ्गिराः समदृश्यतअथर्ववेदमन्त्रैश्च देवेन्द्रं समपूजयत्

tataḥ sa bhagavāṃstatra aṅgirāḥ samadṛśyataatharvavedamantraiśca devendraṃ samapūjayat

ततस्तु भगवानिन्द्रः प्रहृष्टः समपद्यतवरं च प्रददौ तस्मै अथर्वाङ्गिरसे तदा

tatastu bhagavānindraḥ prahṛṣṭaḥ samapadyatavaraṃ ca pradadau tasmai atharvāṅgirase tadā

अथर्वाङ्गिरसं नाम अस्मिन्वेदे भविष्यतिउदाहरणमेतद्धि यज्ञभागं च लप्स्यसे

atharvāṅgirasaṃ nāma asminvede bhaviṣyatiudāharaṇametaddhi yajñabhāgaṃ ca lapsyase

एवं संपूज्य भगवानथर्वाङ्गिरसं तदाव्यसर्जयन्महाराज देवराजः शतक्रतुः

evaṃ saṃpūjya bhagavānatharvāṅgirasaṃ tadāvyasarjayanmahārāja devarājaḥ śatakratuḥ

संपूज्य सर्वांस्त्रिदशानृषींश्चापि तपोधनान्इन्द्रः प्रमुदितो राजन्धर्मेणापालयत्प्रजाः

saṃpūjya sarvāṃstridaśānṛṣīṃścāpi tapodhanānindraḥ pramudito rājandharmeṇāpālayatprajāḥ

एवं दुःखमनुप्राप्तमिन्द्रेण सह भार्ययाअज्ञातवासश्च कृतः शत्रूणां वधकाङ्क्षया

evaṃ duḥkhamanuprāptamindreṇa saha bhāryayāajñātavāsaśca kṛtaḥ śatrūṇāṃ vadhakāṅkṣayā

नात्र मन्युस्त्वया कार्यो यत्क्लिष्टोऽसि महावनेद्रौपद्या सह राजेन्द्र भ्रातृभिश्च महात्मभिः

nātra manyustvayā kāryo yatkliṣṭo'si mahāvanedraupadyā saha rājendra bhrātṛbhiśca mahātmabhiḥ

एवं त्वमपि राजेन्द्र राज्यं प्राप्स्यसि भारतवृत्रं हत्वा यथा प्राप्तः शक्रः कौरवनन्दन

evaṃ tvamapi rājendra rājyaṃ prāpsyasi bhāratavṛtraṃ hatvā yathā prāptaḥ śakraḥ kauravanandana

दुराचारश्च नहुषो ब्रह्मद्विट्पापचेतनःअगस्त्यशापाभिहतो विनष्टः शाश्वतीः समाः

durācāraśca nahuṣo brahmadviṭpāpacetanaḥagastyaśāpābhihato vinaṣṭaḥ śāśvatīḥ samāḥ

एवं तव दुरात्मानः शत्रवः शत्रुसूदनक्षिप्रं नाशं गमिष्यन्ति कर्णदुर्योधनादयः

evaṃ tava durātmānaḥ śatravaḥ śatrusūdanakṣipraṃ nāśaṃ gamiṣyanti karṇaduryodhanādayaḥ

ततः सागरपर्यन्तां भोक्ष्यसे मेदिनीमिमाम्भ्रातृभिः सहितो वीर द्रौपद्या च सहाभिभो

tataḥ sāgaraparyantāṃ bhokṣyase medinīmimāmbhrātṛbhiḥ sahito vīra draupadyā ca sahābhibho

उपाख्यानमिदं शक्रविजयं वेदसंमितम्राज्ञा व्यूढेष्वनीकेषु श्रोतव्यं जयमिच्छता

upākhyānamidaṃ śakravijayaṃ vedasaṃmitamrājñā vyūḍheṣvanīkeṣu śrotavyaṃ jayamicchatā

तस्मात्संश्रावयामि त्वां विजयं जयतां वरसंस्तूयमाना वर्धन्ते महात्मानो युधिष्ठिर

tasmātsaṃśrāvayāmi tvāṃ vijayaṃ jayatāṃ varasaṃstūyamānā vardhante mahātmāno yudhiṣṭhira

क्षत्रियाणामभावोऽयं युधिष्ठिर महात्मनाम्दुर्योधनापराधेन भीमार्जुनबलेन च

kṣatriyāṇāmabhāvo'yaṃ yudhiṣṭhira mahātmanāmduryodhanāparādhena bhīmārjunabalena ca

आख्यानमिन्द्रविजयं य इदं नियतः पठेत्धूतपाप्मा जितस्वर्गः स प्रेत्येह च मोदते

ākhyānamindravijayaṃ ya idaṃ niyataḥ paṭhetdhūtapāpmā jitasvargaḥ sa pretyeha ca modate

न चारिजं भयं तस्य न चापुत्रो भवेन्नरःनापदं प्राप्नुयात्कांचिद्दीर्घमायुश्च विन्दतिसर्वत्र जयमाप्नोति न कदाचित्पराजयम्

na cārijaṃ bhayaṃ tasya na cāputro bhavennaraḥnāpadaṃ prāpnuyātkāṃciddīrghamāyuśca vindatisarvatra jayamāpnoti na kadācitparājayam

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

एवमाश्वासितो राजा शल्येन भरतर्षभपूजयामास विधिवच्छल्यं धर्मभृतां वरः

evamāśvāsito rājā śalyena bharatarṣabhapūjayāmāsa vidhivacchalyaṃ dharmabhṛtāṃ varaḥ

श्रुत्वा शल्यस्य वचनं कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरःप्रत्युवाच महाबाहुर्मद्रराजमिदं वचः

śrutvā śalyasya vacanaṃ kuntīputro yudhiṣṭhiraḥpratyuvāca mahābāhurmadrarājamidaṃ vacaḥ

भवान्कर्णस्य सारथ्यं करिष्यति न संशयःतत्र तेजोवधः कार्यः कर्णस्य मम संस्तवैः

bhavānkarṇasya sārathyaṃ kariṣyati na saṃśayaḥtatra tejovadhaḥ kāryaḥ karṇasya mama saṃstavaiḥ

शल्य उवाच · śalya uvāca

एवमेतत्करिष्यामि यथा मां संप्रभाषसेयच्चान्यदपि शक्ष्यामि तत्करिष्याम्यहं तव

evametatkariṣyāmi yathā māṃ saṃprabhāṣaseyaccānyadapi śakṣyāmi tatkariṣyāmyahaṃ tava

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

तत आमन्त्र्य कौन्तेयाञ्शल्यो मद्राधिपस्तदाजगाम सबलः श्रीमान्दुर्योधनमरिंदमः

tata āmantrya kaunteyāñśalyo madrādhipastadājagāma sabalaḥ śrīmānduryodhanamariṃdamaḥ