Parva.Adhyaya 5.188

भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca

ततस्ते तापसाः सर्वे तपसे धृतनिश्चयाम्दृष्ट्वा न्यवर्तयंस्तात किं कार्यमिति चाब्रुवन्

tataste tāpasāḥ sarve tapase dhṛtaniścayāmdṛṣṭvā nyavartayaṃstāta kiṃ kāryamiti cābruvan

तानुवाच ततः कन्या तपोवृद्धानृषींस्तदानिराकृतास्मि भीष्मेण भ्रंशिता पतिधर्मतः

tānuvāca tataḥ kanyā tapovṛddhānṛṣīṃstadānirākṛtāsmi bhīṣmeṇa bhraṃśitā patidharmataḥ

वधार्थं तस्य दीक्षा मे न लोकार्थं तपोधनाःनिहत्य भीष्मं गच्छेयं शान्तिमित्येव निश्चयः

vadhārthaṃ tasya dīkṣā me na lokārthaṃ tapodhanāḥnihatya bhīṣmaṃ gaccheyaṃ śāntimityeva niścayaḥ

यत्कृते दुःखवसतिमिमां प्राप्तास्मि शाश्वतीम्पतिलोकाद्विहीना च नैव स्त्री न पुमानिह

yatkṛte duḥkhavasatimimāṃ prāptāsmi śāśvatīmpatilokādvihīnā ca naiva strī na pumāniha

नाहत्वा युधि गाङ्गेयं निवर्तेयं तपोधनाःएष मे हृदि संकल्पो यदर्थमिदमुद्यतम्

nāhatvā yudhi gāṅgeyaṃ nivarteyaṃ tapodhanāḥeṣa me hṛdi saṃkalpo yadarthamidamudyatam

स्त्रीभावे परिनिर्विण्णा पुंस्त्वार्थे कृतनिश्चयाभीष्मे प्रतिचिकीर्षामि नास्मि वार्येति वै पुनः

strībhāve parinirviṇṇā puṃstvārthe kṛtaniścayābhīṣme praticikīrṣāmi nāsmi vāryeti vai punaḥ

तां देवो दर्शयामास शूलपाणिरुमापतिःमध्ये तेषां महर्षीणां स्वेन रूपेण भामिनीम्

tāṃ devo darśayāmāsa śūlapāṇirumāpatiḥmadhye teṣāṃ maharṣīṇāṃ svena rūpeṇa bhāminīm

छन्द्यमाना वरेणाथ सा वव्रे मत्पराजयम्वधिष्यसीति तां देवः प्रत्युवाच मनस्विनीम्

chandyamānā vareṇātha sā vavre matparājayamvadhiṣyasīti tāṃ devaḥ pratyuvāca manasvinīm

ततः सा पुनरेवाथ कन्या रुद्रमुवाच हउपपद्येत्कथं देव स्त्रियो मम जयो युधिस्त्रीभावेन च मे गाढं मनः शान्तमुमापते

tataḥ sā punarevātha kanyā rudramuvāca haupapadyetkathaṃ deva striyo mama jayo yudhistrībhāvena ca me gāḍhaṃ manaḥ śāntamumāpate

प्रतिश्रुतश्च भूतेश त्वया भीष्मपराजयःयथा स सत्यो भवति तथा कुरु वृषध्वजयथा हन्यां समागम्य भीष्मं शांतनवं युधि

pratiśrutaśca bhūteśa tvayā bhīṣmaparājayaḥyathā sa satyo bhavati tathā kuru vṛṣadhvajayathā hanyāṃ samāgamya bhīṣmaṃ śāṃtanavaṃ yudhi

तामुवाच महादेवः कन्यां किल वृषध्वजःन मे वागनृतं भद्रे प्राह सत्यं भविष्यति

tāmuvāca mahādevaḥ kanyāṃ kila vṛṣadhvajaḥna me vāganṛtaṃ bhadre prāha satyaṃ bhaviṣyati

वधिष्यसि रणे भीष्मं पुरुषत्वं च लप्स्यसेस्मरिष्यसि च तत्सर्वं देहमन्यं गता सती

vadhiṣyasi raṇe bhīṣmaṃ puruṣatvaṃ ca lapsyasesmariṣyasi ca tatsarvaṃ dehamanyaṃ gatā satī

द्रुपदस्य कुले जाता भविष्यसि महारथःशीघ्रास्त्रश्चित्रयोधी च भविष्यसि सुसंमतः

drupadasya kule jātā bhaviṣyasi mahārathaḥśīghrāstraścitrayodhī ca bhaviṣyasi susaṃmataḥ

यथोक्तमेव कल्याणि सर्वमेतद्भविष्यतिभविष्यसि पुमान्पश्चात्कस्माच्चित्कालपर्ययात्

yathoktameva kalyāṇi sarvametadbhaviṣyatibhaviṣyasi pumānpaścātkasmāccitkālaparyayāt

एवमुक्त्वा महातेजाः कपर्दी वृषभध्वजःपश्यतामेव विप्राणां तत्रैवान्तरधीयत

evamuktvā mahātejāḥ kapardī vṛṣabhadhvajaḥpaśyatāmeva viprāṇāṃ tatraivāntaradhīyata

ततः सा पश्यतां तेषां महर्षीणामनिन्दितासमाहृत्य वनात्तस्मात्काष्ठानि वरवर्णिनी

tataḥ sā paśyatāṃ teṣāṃ maharṣīṇāmaninditāsamāhṛtya vanāttasmātkāṣṭhāni varavarṇinī

चितां कृत्वा सुमहतीं प्रदाय च हुताशनम्प्रदीप्तेऽग्नौ महाराज रोषदीप्तेन चेतसा

citāṃ kṛtvā sumahatīṃ pradāya ca hutāśanampradīpte'gnau mahārāja roṣadīptena cetasā

उक्त्वा भीष्मवधायेति प्रविवेश हुताशनम्ज्येष्ठा काशिसुता राजन्यमुनामभितो नदीम्

uktvā bhīṣmavadhāyeti praviveśa hutāśanamjyeṣṭhā kāśisutā rājanyamunāmabhito nadīm