Parva.Adhyaya 5.195

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

एतच्छ्रुत्वा तु कौन्तेयः सर्वान्भ्रातॄनुपह्वरेआहूय भरतश्रेष्ठ इदं वचनमब्रवीत्

etacchrutvā tu kaunteyaḥ sarvānbhrātṝnupahvareāhūya bharataśreṣṭha idaṃ vacanamabravīt

धार्तराष्ट्रस्य सैन्येषु ये चारपुरुषा ममते प्रवृत्तिं प्रयच्छन्ति ममेमां व्युषितां निशाम्

dhārtarāṣṭrasya sainyeṣu ye cārapuruṣā mamate pravṛttiṃ prayacchanti mamemāṃ vyuṣitāṃ niśām

दुर्योधनः किलापृच्छदापगेयं महाव्रतम्केन कालेन पाण्डूनां हन्याः सैन्यमिति प्रभो

duryodhanaḥ kilāpṛcchadāpageyaṃ mahāvratamkena kālena pāṇḍūnāṃ hanyāḥ sainyamiti prabho

मासेनेति च तेनोक्तो धार्तराष्ट्रः सुदुर्मतिःतावता चापि कालेन द्रोणोऽपि प्रत्यजानत

māseneti ca tenokto dhārtarāṣṭraḥ sudurmatiḥtāvatā cāpi kālena droṇo'pi pratyajānata

गौतमो द्विगुणं कालमुक्तवानिति नः श्रुतम्द्रौणिस्तु दशरात्रेण प्रतिजज्ञे महास्त्रवित्

gautamo dviguṇaṃ kālamuktavāniti naḥ śrutamdrauṇistu daśarātreṇa pratijajñe mahāstravit

तथा दिव्यास्त्रवित्कर्णः संपृष्टः कुरुसंसदिपञ्चभिर्दिवसैर्हन्तुं स सैन्यं प्रतिजज्ञिवान्

tathā divyāstravitkarṇaḥ saṃpṛṣṭaḥ kurusaṃsadipañcabhirdivasairhantuṃ sa sainyaṃ pratijajñivān

तस्मादहमपीच्छामि श्रोतुमर्जुन ते वचःकालेन कियता शत्रून्क्षपयेरिति संयुगे

tasmādahamapīcchāmi śrotumarjuna te vacaḥkālena kiyatā śatrūnkṣapayeriti saṃyuge

एवमुक्तो गुडाकेशः पार्थिवेन धनंजयःवासुदेवमवेक्ष्येदं वचनं प्रत्यभाषत

evamukto guḍākeśaḥ pārthivena dhanaṃjayaḥvāsudevamavekṣyedaṃ vacanaṃ pratyabhāṣata

सर्व एते महात्मानः कृतास्त्राश्चित्रयोधिनःअसंशयं महाराज हन्युरेव बलं तव

sarva ete mahātmānaḥ kṛtāstrāścitrayodhinaḥasaṃśayaṃ mahārāja hanyureva balaṃ tava

अपैतु ते मनस्तापो यथासत्यं ब्रवीम्यहम्हन्यामेकरथेनाहं वासुदेवसहायवान्

apaitu te manastāpo yathāsatyaṃ bravīmyahamhanyāmekarathenāhaṃ vāsudevasahāyavān

सामरानपि लोकांस्त्रीन्सहस्थावरजङ्गमान्भूतं भव्यं भविष्यच्च निमेषादिति मे मतिः

sāmarānapi lokāṃstrīnsahasthāvarajaṅgamānbhūtaṃ bhavyaṃ bhaviṣyacca nimeṣāditi me matiḥ

यत्तद्घोरं पशुपतिः प्रादादस्त्रं महन्ममकैराते द्वन्द्वयुद्धे वै तदिदं मयि वर्तते

yattadghoraṃ paśupatiḥ prādādastraṃ mahanmamakairāte dvandvayuddhe vai tadidaṃ mayi vartate

यद्युगान्ते पशुपतिः सर्वभूतानि संहरन्प्रयुङ्क्ते पुरुषव्याघ्र तदिदं मयि वर्तते

yadyugānte paśupatiḥ sarvabhūtāni saṃharanprayuṅkte puruṣavyāghra tadidaṃ mayi vartate

तन्न जानाति गाङ्गेयो न द्रोणो न च गौतमःन च द्रोणसुतो राजन्कुत एव तु सूतजः

tanna jānāti gāṅgeyo na droṇo na ca gautamaḥna ca droṇasuto rājankuta eva tu sūtajaḥ

न तु युक्तं रणे हन्तुं दिव्यैरस्त्रैः पृथग्जनम्आर्जवेनैव युद्धेन विजेष्यामो वयं परान्

na tu yuktaṃ raṇe hantuṃ divyairastraiḥ pṛthagjanamārjavenaiva yuddhena vijeṣyāmo vayaṃ parān

तथेमे पुरुषव्याघ्राः सहायास्तव पार्थिवसर्वे दिव्यास्त्रविदुषः सर्वे युद्धाभिनन्दिनः

tatheme puruṣavyāghrāḥ sahāyāstava pārthivasarve divyāstraviduṣaḥ sarve yuddhābhinandinaḥ

वेदान्तावभृथस्नाताः सर्व एतेऽपराजिताःनिहन्युः समरे सेनां देवानामपि पाण्डव

vedāntāvabhṛthasnātāḥ sarva ete'parājitāḥnihanyuḥ samare senāṃ devānāmapi pāṇḍava

शिखण्डी युयुधानश्च धृष्टद्युम्नश्च पार्षतःभीमसेनो यमौ चोभौ युधामन्यूत्तमौजसौ

śikhaṇḍī yuyudhānaśca dhṛṣṭadyumnaśca pārṣataḥbhīmaseno yamau cobhau yudhāmanyūttamaujasau

विराटद्रुपदौ चोभौ भीष्मद्रोणसमौ युधिस्वयं चापि समर्थोऽसि त्रैलोक्योत्सादने अपि

virāṭadrupadau cobhau bhīṣmadroṇasamau yudhisvayaṃ cāpi samartho'si trailokyotsādane api

क्रोधाद्यं पुरुषं पश्येस्त्वं वासवसमद्युतेक्षिप्रं न स भवेद्व्यक्तमिति त्वां वेद्मि कौरव

krodhādyaṃ puruṣaṃ paśyestvaṃ vāsavasamadyutekṣipraṃ na sa bhavedvyaktamiti tvāṃ vedmi kaurava