Parva.Adhyaya 5.25

युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

समागताः पाण्डवाः सृञ्जयाश्च; जनार्दनो युयुधानो विराटःयत्ते वाक्यं धृतराष्ट्रानुशिष्टं; गावल्गणे ब्रूहि तत्सूतपुत्र

samāgatāḥ pāṇḍavāḥ sṛñjayāśca; janārdano yuyudhāno virāṭaḥyatte vākyaṃ dhṛtarāṣṭrānuśiṣṭaṃ; gāvalgaṇe brūhi tatsūtaputra

संजय उवाच · saṃjaya uvāca

अजातशत्रुं च वृकोदरं च; धनंजयं माद्रवतीसुतौ चआमन्त्रये वासुदेवं च शौरिं; युयुधानं चेकितानं विराटम्

ajātaśatruṃ ca vṛkodaraṃ ca; dhanaṃjayaṃ mādravatīsutau caāmantraye vāsudevaṃ ca śauriṃ; yuyudhānaṃ cekitānaṃ virāṭam

पाञ्चालानामधिपं चैव वृद्धं; धृष्टद्युम्नं पार्षतं याज्ञसेनिम्सर्वे वाचं शृणुतेमां मदीयां; वक्ष्यामि यां भूतिमिच्छन्कुरूणाम्

pāñcālānāmadhipaṃ caiva vṛddhaṃ; dhṛṣṭadyumnaṃ pārṣataṃ yājñasenimsarve vācaṃ śṛṇutemāṃ madīyāṃ; vakṣyāmi yāṃ bhūtimicchankurūṇām

शमं राजा धृतराष्ट्रोऽभिनन्द;न्नयोजयत्त्वरमाणो रथं मेसभ्रातृपुत्रस्वजनस्य राज्ञ;स्तद्रोचतां पाण्डवानां शमोऽस्तु

śamaṃ rājā dhṛtarāṣṭro'bhinanda;nnayojayattvaramāṇo rathaṃ mesabhrātṛputrasvajanasya rājña;stadrocatāṃ pāṇḍavānāṃ śamo'stu

सर्वैर्धर्मैः समुपेताः स्थ पार्थाः; प्रस्थानेन मार्दवेनार्जवेनजाताः कुले अनृशंसा वदान्या; ह्रीनिषेधाः कर्मणां निश्चयज्ञाः

sarvairdharmaiḥ samupetāḥ stha pārthāḥ; prasthānena mārdavenārjavenajātāḥ kule anṛśaṃsā vadānyā; hrīniṣedhāḥ karmaṇāṃ niścayajñāḥ

न युज्यते कर्म युष्मासु हीनं; सत्त्वं हि वस्तादृशं भीमसेनाःउद्भासते ह्यञ्जनबिन्दुवत्त;च्छुक्ले वस्त्रे यद्भवेत्किल्बिषं वः

na yujyate karma yuṣmāsu hīnaṃ; sattvaṃ hi vastādṛśaṃ bhīmasenāḥudbhāsate hyañjanabinduvatta;cchukle vastre yadbhavetkilbiṣaṃ vaḥ

सर्वक्षयो दृश्यते यत्र कृत्स्नः; पापोदयो निरयोऽभावसंस्थःकस्तत्कुर्याज्जातु कर्म प्रजान;न्पराजयो यत्र समो जयश्च

sarvakṣayo dṛśyate yatra kṛtsnaḥ; pāpodayo nirayo'bhāvasaṃsthaḥkastatkuryājjātu karma prajāna;nparājayo yatra samo jayaśca

ते वै धन्या यैः कृतं ज्ञातिकार्यं; ये वः पुत्राः सुहृदो बान्धवाश्चउपक्रुष्टं जीवितं संत्यजेयु;स्ततः कुरूणां नियतो वै भवः स्यात्

te vai dhanyā yaiḥ kṛtaṃ jñātikāryaṃ; ye vaḥ putrāḥ suhṛdo bāndhavāścaupakruṣṭaṃ jīvitaṃ saṃtyajeyu;stataḥ kurūṇāṃ niyato vai bhavaḥ syāt

ते चेत्कुरूननुशास्य स्थ पार्था; निनीय सर्वान्द्विषतो निगृह्यसमं वस्तज्जीवितं मृत्युना स्या;द्यज्जीवध्वं ज्ञातिवधे न साधु

te cetkurūnanuśāsya stha pārthā; ninīya sarvāndviṣato nigṛhyasamaṃ vastajjīvitaṃ mṛtyunā syā;dyajjīvadhvaṃ jñātivadhe na sādhu

को ह्येव युष्मान्सह केशवेन; सचेकितानान्पार्षतबाहुगुप्तान्ससात्यकीन्विषहेत प्रजेतुं; लब्ध्वापि देवान्सचिवान्सहेन्द्रान्

ko hyeva yuṣmānsaha keśavena; sacekitānānpārṣatabāhuguptānsasātyakīnviṣaheta prajetuṃ; labdhvāpi devānsacivānsahendrān

को वा कुरून्द्रोणभीष्माभिगुप्ता;नश्वत्थाम्ना शल्यकृपादिभिश्चरणे प्रसोढुं विषहेत राज;न्राधेयगुप्तान्सह भूमिपालैः

ko vā kurūndroṇabhīṣmābhiguptā;naśvatthāmnā śalyakṛpādibhiścaraṇe prasoḍhuṃ viṣaheta rāja;nrādheyaguptānsaha bhūmipālaiḥ

महद्बलं धार्तराष्ट्रस्य राज्ञः; को वै शक्तो हन्तुमक्षीयमाणःसोऽहं जये चैव पराजये च; निःश्रेयसं नाधिगच्छामि किंचित्

mahadbalaṃ dhārtarāṣṭrasya rājñaḥ; ko vai śakto hantumakṣīyamāṇaḥso'haṃ jaye caiva parājaye ca; niḥśreyasaṃ nādhigacchāmi kiṃcit

कथं हि नीचा इव दौष्कुलेया; निर्धर्मार्थं कर्म कुर्युश्च पार्थाःसोऽहं प्रसाद्य प्रणतो वासुदेवं; पाञ्चालानामधिपं चैव वृद्धम्

kathaṃ hi nīcā iva dauṣkuleyā; nirdharmārthaṃ karma kuryuśca pārthāḥso'haṃ prasādya praṇato vāsudevaṃ; pāñcālānāmadhipaṃ caiva vṛddham

कृताञ्जलिः शरणं वः प्रपद्ये; कथं स्वस्ति स्यात्कुरुसृञ्जयानाम्न ह्येव ते वचनं वासुदेवो; धनंजयो वा जातु किंचिन्न कुर्यात्

kṛtāñjaliḥ śaraṇaṃ vaḥ prapadye; kathaṃ svasti syātkurusṛñjayānāmna hyeva te vacanaṃ vāsudevo; dhanaṃjayo vā jātu kiṃcinna kuryāt

प्राणानादौ याच्यमानः कुतोऽन्य;देतद्विद्वन्साधनार्थं ब्रवीमिएतद्राज्ञो भीष्मपुरोगमस्य; मतं यद्वः शान्तिरिहोत्तमा स्यात्

prāṇānādau yācyamānaḥ kuto'nya;detadvidvansādhanārthaṃ bravīmietadrājño bhīṣmapurogamasya; mataṃ yadvaḥ śāntirihottamā syāt