Parva.Adhyaya 5.28

युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

असंशयं संजय सत्यमेत;द्धर्मो वरः कर्मणां यत्त्वमात्थज्ञात्वा तु मां संजय गर्हयेस्त्वं; यदि धर्मं यद्यधर्मं चरामि

asaṃśayaṃ saṃjaya satyameta;ddharmo varaḥ karmaṇāṃ yattvamātthajñātvā tu māṃ saṃjaya garhayestvaṃ; yadi dharmaṃ yadyadharmaṃ carāmi

यत्राधर्मो धर्मरूपाणि बिभ्र;द्धर्मः कृत्स्नो दृश्यतेऽधर्मरूपःतथा धर्मो धारयन्धर्मरूपं; विद्वांसस्तं संप्रपश्यन्ति बुद्ध्या

yatrādharmo dharmarūpāṇi bibhra;ddharmaḥ kṛtsno dṛśyate'dharmarūpaḥtathā dharmo dhārayandharmarūpaṃ; vidvāṃsastaṃ saṃprapaśyanti buddhyā

एवमेतावापदि लिङ्गमेत;द्धर्माधर्मौ वृत्तिनित्यौ भजेताम्आद्यं लिङ्गं यस्य तस्य प्रमाण;मापद्धर्मं संजय तं निबोध

evametāvāpadi liṅgameta;ddharmādharmau vṛttinityau bhajetāmādyaṃ liṅgaṃ yasya tasya pramāṇa;māpaddharmaṃ saṃjaya taṃ nibodha

लुप्तायां तु प्रकृतौ येन कर्म; निष्पादयेत्तत्परीप्सेद्विहीनःप्रकृतिस्थश्चापदि वर्तमान; उभौ गर्ह्यौ भवतः संजयैतौ

luptāyāṃ tu prakṛtau yena karma; niṣpādayettatparīpsedvihīnaḥprakṛtisthaścāpadi vartamāna; ubhau garhyau bhavataḥ saṃjayaitau

अविलोपमिच्छतां ब्राह्मणानां; प्रायश्चित्तं विहितं यद्विधात्राआपद्यथाकर्मसु वर्तमाना;न्विकर्मस्थान्संजय गर्हयेत

avilopamicchatāṃ brāhmaṇānāṃ; prāyaścittaṃ vihitaṃ yadvidhātrāāpadyathākarmasu vartamānā;nvikarmasthānsaṃjaya garhayeta

मनीषिणां तत्त्वविच्छेदनाय; विधीयते सत्सु वृत्तिः सदैवअब्राह्मणाः सन्ति तु ये न वैद्याः; सर्वोच्छेदं साधु मन्येत तेभ्यः

manīṣiṇāṃ tattvavicchedanāya; vidhīyate satsu vṛttiḥ sadaivaabrāhmaṇāḥ santi tu ye na vaidyāḥ; sarvocchedaṃ sādhu manyeta tebhyaḥ

तदर्था नः पितरो ये च पूर्वे; पितामहा ये च तेभ्यः परेऽन्येप्रज्ञैषिणो ये च हि कर्म चक्रु;र्नास्त्यन्ततो नास्ति नास्तीति मन्ये

tadarthā naḥ pitaro ye ca pūrve; pitāmahā ye ca tebhyaḥ pare'nyeprajñaiṣiṇo ye ca hi karma cakru;rnāstyantato nāsti nāstīti manye

यत्किंचिदेतद्वित्तमस्यां पृथिव्यां; यद्देवानां त्रिदशानां परत्रप्राजापत्यं त्रिदिवं ब्रह्मलोकं; नाधर्मतः संजय कामये तत्

yatkiṃcidetadvittamasyāṃ pṛthivyāṃ; yaddevānāṃ tridaśānāṃ paratraprājāpatyaṃ tridivaṃ brahmalokaṃ; nādharmataḥ saṃjaya kāmaye tat

धर्मेश्वरः कुशलो नीतिमांश्चा;प्युपासिता ब्राह्मणानां मनीषीनानाविधांश्चैव महाबलांश्च; राजन्यभोजाननुशास्ति कृष्णः

dharmeśvaraḥ kuśalo nītimāṃścā;pyupāsitā brāhmaṇānāṃ manīṣīnānāvidhāṃścaiva mahābalāṃśca; rājanyabhojānanuśāsti kṛṣṇaḥ

यदि ह्यहं विसृजन्स्यामगर्ह्यो; युध्यमानो यदि जह्यां स्वधर्मम्महायशाः केशवस्तद्ब्रवीतु; वासुदेवस्तूभयोरर्थकामः

yadi hyahaṃ visṛjansyāmagarhyo; yudhyamāno yadi jahyāṃ svadharmammahāyaśāḥ keśavastadbravītu; vāsudevastūbhayorarthakāmaḥ

शैनेया हि चैत्रकाश्चान्धकाश्च; वार्ष्णेयभोजाः कौकुराः सृञ्जयाश्चउपासीना वासुदेवस्य बुद्धिं; निगृह्य शत्रून्सुहृदो नन्दयन्ति

śaineyā hi caitrakāścāndhakāśca; vārṣṇeyabhojāḥ kaukurāḥ sṛñjayāścaupāsīnā vāsudevasya buddhiṃ; nigṛhya śatrūnsuhṛdo nandayanti

वृष्ण्यन्धका ह्युग्रसेनादयो वै; कृष्णप्रणीताः सर्व एवेन्द्रकल्पाःमनस्विनः सत्यपराक्रमाश्च; महाबला यादवा भोगवन्तः

vṛṣṇyandhakā hyugrasenādayo vai; kṛṣṇapraṇītāḥ sarva evendrakalpāḥmanasvinaḥ satyaparākramāśca; mahābalā yādavā bhogavantaḥ

काश्यो बभ्रुः श्रियमुत्तमां गतो; लब्ध्वा कृष्णं भ्रातरमीशितारम्यस्मै कामान्वर्षति वासुदेवो; ग्रीष्मात्यये मेघ इव प्रजाभ्यः

kāśyo babhruḥ śriyamuttamāṃ gato; labdhvā kṛṣṇaṃ bhrātaramīśitāramyasmai kāmānvarṣati vāsudevo; grīṣmātyaye megha iva prajābhyaḥ

ईदृशोऽयं केशवस्तात भूयो; विद्मो ह्येनं कर्मणां निश्चयज्ञम्प्रियश्च नः साधुतमश्च कृष्णो; नातिक्रमे वचनं केशवस्य

īdṛśo'yaṃ keśavastāta bhūyo; vidmo hyenaṃ karmaṇāṃ niścayajñampriyaśca naḥ sādhutamaśca kṛṣṇo; nātikrame vacanaṃ keśavasya