Parva.Adhyaya 5.3

सात्यकिरुवाचयादृशः पुरुषस्यात्मा तादृशं संप्रभाषतेयथारूपोऽन्तरात्मा ते तथारूपं प्रभाषसे

sātyakiruvācayādṛśaḥ puruṣasyātmā tādṛśaṃ saṃprabhāṣateyathārūpo'ntarātmā te tathārūpaṃ prabhāṣase

सन्ति वै पुरुषाः शूराः सन्ति कापुरुषास्तथाउभावेतौ दृढौ पक्षौ दृश्येते पुरुषान्प्रति

santi vai puruṣāḥ śūrāḥ santi kāpuruṣāstathāubhāvetau dṛḍhau pakṣau dṛśyete puruṣānprati

एकस्मिन्नेव जायेते कुले क्लीबमहारथौफलाफलवती शाखे यथैकस्मिन्वनस्पतौ

ekasminneva jāyete kule klībamahārathauphalāphalavatī śākhe yathaikasminvanaspatau

नाभ्यसूयामि ते वाक्यं ब्रुवतो लाङ्गलध्वजये तु शृण्वन्ति ते वाक्यं तानसूयामि माधव

nābhyasūyāmi te vākyaṃ bruvato lāṅgaladhvajaye tu śṛṇvanti te vākyaṃ tānasūyāmi mādhava

कथं हि धर्मराजस्य दोषमल्पमपि ब्रुवन्लभते परिषन्मध्ये व्याहर्तुमकुतोभयः

kathaṃ hi dharmarājasya doṣamalpamapi bruvanlabhate pariṣanmadhye vyāhartumakutobhayaḥ

समाहूय महात्मानं जितवन्तोऽक्षकोविदाःअनक्षज्ञं यथाश्रद्धं तेषु धर्मजयः कुतः

samāhūya mahātmānaṃ jitavanto'kṣakovidāḥanakṣajñaṃ yathāśraddhaṃ teṣu dharmajayaḥ kutaḥ

यदि कुन्तीसुतं गेहे क्रीडन्तं भ्रातृभिः सहअभिगम्य जयेयुस्ते तत्तेषां धर्मतो भवेत्

yadi kuntīsutaṃ gehe krīḍantaṃ bhrātṛbhiḥ sahaabhigamya jayeyuste tatteṣāṃ dharmato bhavet

समाहूय तु राजानं क्षत्रधर्मरतं सदानिकृत्या जितवन्तस्ते किं नु तेषां परं शुभम्

samāhūya tu rājānaṃ kṣatradharmarataṃ sadānikṛtyā jitavantaste kiṃ nu teṣāṃ paraṃ śubham

कथं प्रणिपतेच्चायमिह कृत्वा पणं परम्वनवासाद्विमुक्तस्तु प्राप्तः पैतामहं पदम्

kathaṃ praṇipateccāyamiha kṛtvā paṇaṃ paramvanavāsādvimuktastu prāptaḥ paitāmahaṃ padam

यद्ययं परवित्तानि कामयेत युधिष्ठिरःएवमप्ययमत्यन्तं परान्नार्हति याचितुम्

yadyayaṃ paravittāni kāmayeta yudhiṣṭhiraḥevamapyayamatyantaṃ parānnārhati yācitum

कथं च धर्मयुक्तास्ते न च राज्यं जिहीर्षवःनिवृत्तवासान्कौन्तेयान्य आहुर्विदिता इति

kathaṃ ca dharmayuktāste na ca rājyaṃ jihīrṣavaḥnivṛttavāsānkaunteyānya āhurviditā iti

अनुनीता हि भीष्मेण द्रोणेन च महात्मनान व्यवस्यन्ति पाण्डूनां प्रदातुं पैतृकं वसु

anunītā hi bhīṣmeṇa droṇena ca mahātmanāna vyavasyanti pāṇḍūnāṃ pradātuṃ paitṛkaṃ vasu

अहं तु ताञ्शितैर्बाणैरनुनीय रणे बलात्पादयोः पातयिष्यामि कौन्तेयस्य महात्मनः

ahaṃ tu tāñśitairbāṇairanunīya raṇe balātpādayoḥ pātayiṣyāmi kaunteyasya mahātmanaḥ

अथ ते न व्यवस्यन्ति प्रणिपाताय धीमतःगमिष्यन्ति सहामात्या यमस्य सदनं प्रति

atha te na vyavasyanti praṇipātāya dhīmataḥgamiṣyanti sahāmātyā yamasya sadanaṃ prati

न हि ते युयुधानस्य संरब्धस्य युयुत्सतःवेगं समर्थाः संसोढुं वज्रस्येव महीधराः

na hi te yuyudhānasya saṃrabdhasya yuyutsataḥvegaṃ samarthāḥ saṃsoḍhuṃ vajrasyeva mahīdharāḥ

को हि गाण्डीवधन्वानं कश्च चक्रायुधं युधिमां चापि विषहेत्को नु कश्च भीमं दुरासदम्

ko hi gāṇḍīvadhanvānaṃ kaśca cakrāyudhaṃ yudhimāṃ cāpi viṣahetko nu kaśca bhīmaṃ durāsadam

यमौ च दृढधन्वानौ यमकल्पौ महाद्युतीको जिजीविषुरासीदेद्धृष्टद्युम्नं च पार्षतम्

yamau ca dṛḍhadhanvānau yamakalpau mahādyutīko jijīviṣurāsīdeddhṛṣṭadyumnaṃ ca pārṣatam

पञ्चेमान्पाण्डवेयांश्च द्रौपद्याः कीर्तिवर्धनान्समप्रमाणान्पाण्डूनां समवीर्यान्मदोत्कटान्

pañcemānpāṇḍaveyāṃśca draupadyāḥ kīrtivardhanānsamapramāṇānpāṇḍūnāṃ samavīryānmadotkaṭān

सौभद्रं च महेष्वासममरैरपि दुःसहम्गदप्रद्युम्नसाम्बांश्च कालवज्रानलोपमान्

saubhadraṃ ca maheṣvāsamamarairapi duḥsahamgadapradyumnasāmbāṃśca kālavajrānalopamān

ते वयं धृतराष्ट्रस्य पुत्रं शकुनिना सहकर्णेन च निहत्याजावभिषेक्ष्याम पाण्डवम्

te vayaṃ dhṛtarāṣṭrasya putraṃ śakuninā sahakarṇena ca nihatyājāvabhiṣekṣyāma pāṇḍavam

नाधर्मो विद्यते कश्चिच्छत्रून्हत्वाततायिनःअधर्म्यमयशस्यं च शात्रवाणां प्रयाचनम्

nādharmo vidyate kaścicchatrūnhatvātatāyinaḥadharmyamayaśasyaṃ ca śātravāṇāṃ prayācanam

हृद्गतस्तस्य यः कामस्तं कुरुध्वमतन्द्रिताःनिसृष्टं धृतराष्ट्रेण राज्यं प्राप्नोतु पाण्डवः

hṛdgatastasya yaḥ kāmastaṃ kurudhvamatandritāḥnisṛṣṭaṃ dhṛtarāṣṭreṇa rājyaṃ prāpnotu pāṇḍavaḥ

अद्य पाण्डुसुतो राज्यं लभतां वा युधिष्ठिरःनिहता वा रणे सर्वे स्वप्स्यन्ति वसुधातले

adya pāṇḍusuto rājyaṃ labhatāṃ vā yudhiṣṭhiraḥnihatā vā raṇe sarve svapsyanti vasudhātale