Parva.Adhyaya 5.41
Mahabharata · 11 verses
- 5.41.1
धृतराष्ट्र उवाच · dhṛtarāṣṭra uvāca
अनुक्तं यदि ते किंचिद्वाचा विदुर विद्यतेतन्मे शुश्रूषवे ब्रूहि विचित्राणि हि भाषसे
anuktaṃ yadi te kiṃcidvācā vidura vidyatetanme śuśrūṣave brūhi vicitrāṇi hi bhāṣase
- 5.41.2
विदुर उवाच · vidura uvāca
धृतराष्ट्र कुमारो वै यः पुराणः सनातनःसनत्सुजातः प्रोवाच मृत्युर्नास्तीति भारत
dhṛtarāṣṭra kumāro vai yaḥ purāṇaḥ sanātanaḥsanatsujātaḥ provāca mṛtyurnāstīti bhārata
- 5.41.3
स ते गुह्यान्प्रकाशांश्च सर्वान्हृदयसंश्रयान्प्रवक्ष्यति महाराज सर्वबुद्धिमतां वरः
sa te guhyānprakāśāṃśca sarvānhṛdayasaṃśrayānpravakṣyati mahārāja sarvabuddhimatāṃ varaḥ
- 5.41.4
धृतराष्ट्र उवाच · dhṛtarāṣṭra uvāca
किं त्वं न वेद तद्भूयो यन्मे ब्रूयात्सनातनःत्वमेव विदुर ब्रूहि प्रज्ञाशेषोऽस्ति चेत्तव
kiṃ tvaṃ na veda tadbhūyo yanme brūyātsanātanaḥtvameva vidura brūhi prajñāśeṣo'sti cettava
- 5.41.5
विदुर उवाच · vidura uvāca
शूद्रयोनावहं जातो नातोऽन्यद्वक्तुमुत्सहेकुमारस्य तु या बुद्धिर्वेद तां शाश्वतीमहम्
śūdrayonāvahaṃ jāto nāto'nyadvaktumutsahekumārasya tu yā buddhirveda tāṃ śāśvatīmaham
- 5.41.6
ब्राह्मीं हि योनिमापन्नः सुगुह्यमपि यो वदेत्न तेन गर्ह्यो देवानां तस्मादेतद्ब्रवीमि ते
brāhmīṃ hi yonimāpannaḥ suguhyamapi yo vadetna tena garhyo devānāṃ tasmādetadbravīmi te
- 5.41.7
धृतराष्ट्र उवाच · dhṛtarāṣṭra uvāca
ब्रवीहि विदुर त्वं मे पुराणं तं सनातनम्कथमेतेन देहेन स्यादिहैव समागमः
bravīhi vidura tvaṃ me purāṇaṃ taṃ sanātanamkathametena dehena syādihaiva samāgamaḥ
- 5.41.8
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
चिन्तयामास विदुरस्तमृषिं संशितव्रतम्स च तच्चिन्तितं ज्ञात्वा दर्शयामास भारत
cintayāmāsa vidurastamṛṣiṃ saṃśitavratamsa ca taccintitaṃ jñātvā darśayāmāsa bhārata
- 5.41.9
स चैनं प्रतिजग्राह विधिदृष्टेन कर्मणासुखोपविष्टं विश्रान्तमथैनं विदुरोऽब्रवीत्
sa cainaṃ pratijagrāha vidhidṛṣṭena karmaṇāsukhopaviṣṭaṃ viśrāntamathainaṃ viduro'bravīt
- 5.41.10
भगवन्संशयः कश्चिद्धृतराष्ट्रस्य मानसेयो न शक्यो मया वक्तुं तमस्मै वक्तुमर्हसियं श्रुत्वायं मनुष्येन्द्रः सुखदुःखातिगो भवेत्
bhagavansaṃśayaḥ kaściddhṛtarāṣṭrasya mānaseyo na śakyo mayā vaktuṃ tamasmai vaktumarhasiyaṃ śrutvāyaṃ manuṣyendraḥ sukhaduḥkhātigo bhavet
- 5.41.11
लाभालाभौ प्रियद्वेष्यौ यथैनं न जरान्तकौविषहेरन्भयामर्षौ क्षुत्पिपासे मदोद्भवौअरतिश्चैव तन्द्री च कामक्रोधौ क्षयोदयौ
lābhālābhau priyadveṣyau yathainaṃ na jarāntakauviṣaheranbhayāmarṣau kṣutpipāse madodbhavauaratiścaiva tandrī ca kāmakrodhau kṣayodayau