Parva.Adhyaya 5.46

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

एवं सनत्सुजातेन विदुरेण च धीमतासार्धं कथयतो राज्ञः सा व्यतीयाय शर्वरी

evaṃ sanatsujātena vidureṇa ca dhīmatāsārdhaṃ kathayato rājñaḥ sā vyatīyāya śarvarī

तस्यां रजन्यां व्युष्टायां राजानः सर्व एव तेसभामाविविशुर्हृष्टाः सूतस्योपदिदृक्षया

tasyāṃ rajanyāṃ vyuṣṭāyāṃ rājānaḥ sarva eva tesabhāmāviviśurhṛṣṭāḥ sūtasyopadidṛkṣayā

शुश्रूषमाणाः पार्थानां वचो धर्मार्थसंहितम्धृतराष्ट्रमुखाः सर्वे ययू राजसभां शुभाम्

śuśrūṣamāṇāḥ pārthānāṃ vaco dharmārthasaṃhitamdhṛtarāṣṭramukhāḥ sarve yayū rājasabhāṃ śubhām

सुधावदातां विस्तीर्णां कनकाजिरभूषिताम्चन्द्रप्रभां सुरुचिरां सिक्तां परमवारिणा

sudhāvadātāṃ vistīrṇāṃ kanakājirabhūṣitāmcandraprabhāṃ surucirāṃ siktāṃ paramavāriṇā

रुचिरैरासनैः स्तीर्णां काञ्चनैर्दारवैरपिअश्मसारमयैर्दान्तैः स्वास्तीर्णैः सोत्तरच्छदैः

rucirairāsanaiḥ stīrṇāṃ kāñcanairdāravairapiaśmasāramayairdāntaiḥ svāstīrṇaiḥ sottaracchadaiḥ

भीष्मो द्रोणः कृपः शल्यः कृतवर्मा जयद्रथःअश्वत्थामा विकर्णश्च सोमदत्तश्च बाह्लिकः

bhīṣmo droṇaḥ kṛpaḥ śalyaḥ kṛtavarmā jayadrathaḥaśvatthāmā vikarṇaśca somadattaśca bāhlikaḥ

विदुरश्च महाप्राज्ञो युयुत्सुश्च महारथःसर्वे च सहिताः शूराः पार्थिवा भरतर्षभधृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य विविशुस्तां सभां शुभाम्

viduraśca mahāprājño yuyutsuśca mahārathaḥsarve ca sahitāḥ śūrāḥ pārthivā bharatarṣabhadhṛtarāṣṭraṃ puraskṛtya viviśustāṃ sabhāṃ śubhām

दुःशासनश्चित्रसेनः शकुनिश्चापि सौबलःदुर्मुखो दुःसहः कर्ण उलूकोऽथ विविंशतिः

duḥśāsanaścitrasenaḥ śakuniścāpi saubalaḥdurmukho duḥsahaḥ karṇa ulūko'tha viviṃśatiḥ

कुरुराजं पुरस्कृत्य दुर्योधनममर्षणम्विविशुस्तां सभां राजन्सुराः शक्रसदो यथा

kururājaṃ puraskṛtya duryodhanamamarṣaṇamviviśustāṃ sabhāṃ rājansurāḥ śakrasado yathā

आविशद्भिस्तदा राजञ्शूरैः परिघबाहुभिःशुशुभे सा सभा राजन्सिंहैरिव गिरेर्गुहा

āviśadbhistadā rājañśūraiḥ parighabāhubhiḥśuśubhe sā sabhā rājansiṃhairiva girerguhā

ते प्रविश्य महेष्वासाः सभां समितिशोभनाःआसनानि महार्हाणि भेजिरे सूर्यवर्चसः

te praviśya maheṣvāsāḥ sabhāṃ samitiśobhanāḥāsanāni mahārhāṇi bhejire sūryavarcasaḥ

आसनस्थेषु सर्वेषु तेषु राजसु भारतद्वाःस्थो निवेदयामास सूतपुत्रमुपस्थितम्

āsanastheṣu sarveṣu teṣu rājasu bhāratadvāḥstho nivedayāmāsa sūtaputramupasthitam

अयं स रथ आयाति योऽयासीत्पाण्डवान्प्रतिदूतो नस्तूर्णमायातः सैन्धवैः साधुवाहिभिः

ayaṃ sa ratha āyāti yo'yāsītpāṇḍavānpratidūto nastūrṇamāyātaḥ saindhavaiḥ sādhuvāhibhiḥ

उपयाय तु स क्षिप्रं रथात्प्रस्कन्द्य कुण्डलीप्रविवेश सभां पूर्णां महीपालैर्महात्मभिः

upayāya tu sa kṣipraṃ rathātpraskandya kuṇḍalīpraviveśa sabhāṃ pūrṇāṃ mahīpālairmahātmabhiḥ

संजय उवाच · saṃjaya uvāca

प्राप्तोऽस्मि पाण्डवान्गत्वा तद्विजानीत कौरवाःयथावयः कुरून्सर्वान्प्रतिनन्दन्ति पाण्डवाः

prāpto'smi pāṇḍavāngatvā tadvijānīta kauravāḥyathāvayaḥ kurūnsarvānpratinandanti pāṇḍavāḥ

अभिवादयन्ति वृद्धांश्च वयस्यांश्च वयस्यवत्यूनश्चाभ्यवदन्पार्थाः प्रतिपूज्य यथावयः

abhivādayanti vṛddhāṃśca vayasyāṃśca vayasyavatyūnaścābhyavadanpārthāḥ pratipūjya yathāvayaḥ

यथाहं धृतराष्ट्रेण शिष्टः पूर्वमितो गतःअब्रुवं पाण्डवान्गत्वा तन्निबोधत पार्थिवाः

yathāhaṃ dhṛtarāṣṭreṇa śiṣṭaḥ pūrvamito gataḥabruvaṃ pāṇḍavāngatvā tannibodhata pārthivāḥ