Parva.Adhyaya 5.5

वासुदेव उवाच · vāsudeva uvāca

उपपन्नमिदं वाक्यं सोमकानां धुरंधरेअर्थसिद्धिकरं राज्ञः पाण्डवस्य महौजसः

upapannamidaṃ vākyaṃ somakānāṃ dhuraṃdharearthasiddhikaraṃ rājñaḥ pāṇḍavasya mahaujasaḥ

एतच्च पूर्वकार्यं नः सुनीतमभिकाङ्क्षताम्अन्यथा ह्याचरन्कर्म पुरुषः स्यात्सुबालिशः

etacca pūrvakāryaṃ naḥ sunītamabhikāṅkṣatāmanyathā hyācarankarma puruṣaḥ syātsubāliśaḥ

किं तु संबन्धकं तुल्यमस्माकं कुरुपाण्डुषुयथेष्टं वर्तमानेषु पाण्डवेषु च तेषु च

kiṃ tu saṃbandhakaṃ tulyamasmākaṃ kurupāṇḍuṣuyatheṣṭaṃ vartamāneṣu pāṇḍaveṣu ca teṣu ca

ते विवाहार्थमानीता वयं सर्वे यथा भवान्कृते विवाहे मुदिता गमिष्यामो गृहान्प्रति

te vivāhārthamānītā vayaṃ sarve yathā bhavānkṛte vivāhe muditā gamiṣyāmo gṛhānprati

भवान्वृद्धतमो राज्ञां वयसा च श्रुतेन चशिष्यवत्ते वयं सर्वे भवामेह न संशयः

bhavānvṛddhatamo rājñāṃ vayasā ca śrutena caśiṣyavatte vayaṃ sarve bhavāmeha na saṃśayaḥ

भवन्तं धृतराष्ट्रश्च सततं बहु मन्यतेआचार्ययोः सखा चासि द्रोणस्य च कृपस्य च

bhavantaṃ dhṛtarāṣṭraśca satataṃ bahu manyateācāryayoḥ sakhā cāsi droṇasya ca kṛpasya ca

स भवान्प्रेषयत्वद्य पाण्डवार्थकरं वचःसर्वेषां निश्चितं तन्नः प्रेषयिष्यति यद्भवान्

sa bhavānpreṣayatvadya pāṇḍavārthakaraṃ vacaḥsarveṣāṃ niścitaṃ tannaḥ preṣayiṣyati yadbhavān

यदि तावच्छमं कुर्यान्न्यायेन कुरुपुंगवःन भवेत्कुरुपाण्डूनां सौभ्रात्रेण महान्क्षयः

yadi tāvacchamaṃ kuryānnyāyena kurupuṃgavaḥna bhavetkurupāṇḍūnāṃ saubhrātreṇa mahānkṣayaḥ

अथ दर्पान्वितो मोहान्न कुर्याद्धृतराष्ट्रजःअन्येषां प्रेषयित्वा च पश्चादस्मान्समाह्वयेः

atha darpānvito mohānna kuryāddhṛtarāṣṭrajaḥanyeṣāṃ preṣayitvā ca paścādasmānsamāhvayeḥ

ततो दुर्योधनो मन्दः सहामात्यः सबान्धवःनिष्ठामापत्स्यते मूढः क्रुद्धे गाण्डीवधन्वनि

tato duryodhano mandaḥ sahāmātyaḥ sabāndhavaḥniṣṭhāmāpatsyate mūḍhaḥ kruddhe gāṇḍīvadhanvani

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

ततः सत्कृत्य वार्ष्णेयं विराटः पृथिवीपतिःगृहान्प्रस्थापयामास सगणं सहबान्धवम्

tataḥ satkṛtya vārṣṇeyaṃ virāṭaḥ pṛthivīpatiḥgṛhānprasthāpayāmāsa sagaṇaṃ sahabāndhavam

द्वारकां तु गते कृष्णे युधिष्ठिरपुरोगमाःचक्रुः सांग्रामिकं सर्वं विराटश्च महीपतिः

dvārakāṃ tu gate kṛṣṇe yudhiṣṭhirapurogamāḥcakruḥ sāṃgrāmikaṃ sarvaṃ virāṭaśca mahīpatiḥ

ततः संप्रेषयामास विराटः सह बान्धवैःसर्वेषां भूमिपालानां द्रुपदश्च महीपतिः

tataḥ saṃpreṣayāmāsa virāṭaḥ saha bāndhavaiḥsarveṣāṃ bhūmipālānāṃ drupadaśca mahīpatiḥ

वचनात्कुरुसिंहानां मत्स्यपाञ्चालयोश्च तेसमाजग्मुर्महीपालाः संप्रहृष्टा महाबलाः

vacanātkurusiṃhānāṃ matsyapāñcālayośca tesamājagmurmahīpālāḥ saṃprahṛṣṭā mahābalāḥ

तच्छ्रुत्वा पाण्डुपुत्राणां समागच्छन्महद्बलम्धृतराष्ट्रसुतश्चापि समानिन्ये महीपतीन्

tacchrutvā pāṇḍuputrāṇāṃ samāgacchanmahadbalamdhṛtarāṣṭrasutaścāpi samāninye mahīpatīn

समाकुला मही राजन्कुरुपाण्डवकारणात्तदा समभवत्कृत्स्ना संप्रयाणे महीक्षिताम्

samākulā mahī rājankurupāṇḍavakāraṇāttadā samabhavatkṛtsnā saṃprayāṇe mahīkṣitām

बलानि तेषां वीराणामागच्छन्ति ततस्ततःचालयन्तीव गां देवीं सपर्वतवनामिमाम्

balāni teṣāṃ vīrāṇāmāgacchanti tatastataḥcālayantīva gāṃ devīṃ saparvatavanāmimām

ततः प्रज्ञावयोवृद्धं पाञ्चाल्यः स्वपुरोहितम्कुरुभ्यः प्रेषयामास युधिष्ठिरमते तदा

tataḥ prajñāvayovṛddhaṃ pāñcālyaḥ svapurohitamkurubhyaḥ preṣayāmāsa yudhiṣṭhiramate tadā