Parva.Adhyaya 5.51

धृतराष्ट्र उवाच · dhṛtarāṣṭra uvāca

यस्य वै नानृता वाचः प्रवृत्ता अनुशुश्रुमःत्रैलोक्यमपि तस्य स्याद्योद्धा यस्य धनंजयः

yasya vai nānṛtā vācaḥ pravṛttā anuśuśrumaḥtrailokyamapi tasya syādyoddhā yasya dhanaṃjayaḥ

तस्यैव च न पश्यामि युधि गाण्डीवधन्वनःअनिशं चिन्तयानोऽपि यः प्रतीयाद्रथेन तम्

tasyaiva ca na paśyāmi yudhi gāṇḍīvadhanvanaḥaniśaṃ cintayāno'pi yaḥ pratīyādrathena tam

अस्यतः कर्णिनालीकान्मार्गणान्हृदयच्छिदःप्रत्येता न समः कश्चिद्युधि गाण्डीवधन्वनः

asyataḥ karṇinālīkānmārgaṇānhṛdayacchidaḥpratyetā na samaḥ kaścidyudhi gāṇḍīvadhanvanaḥ

द्रोणकर्णौ प्रतीयातां यदि वीरौ नरर्षभौमाहात्म्यात्संशयो लोके न त्वस्ति विजयो मम

droṇakarṇau pratīyātāṃ yadi vīrau nararṣabhaumāhātmyātsaṃśayo loke na tvasti vijayo mama

घृणी कर्णः प्रमादी च आचार्यः स्थविरो गुरुःसमर्थो बलवान्पार्थो दृढधन्वा जितक्लमःभवेत्सुतुमुलं युद्धं सर्वशोऽप्यपराजयः

ghṛṇī karṇaḥ pramādī ca ācāryaḥ sthaviro guruḥsamartho balavānpārtho dṛḍhadhanvā jitaklamaḥbhavetsutumulaṃ yuddhaṃ sarvaśo'pyaparājayaḥ

सर्वे ह्यस्त्रविदः शूराः सर्वे प्राप्ता महद्यशःअपि सर्वामरैश्वर्यं त्यजेयुर्न पुनर्जयम्वधे नूनं भवेच्छान्तिस्तयोर्वा फल्गुनस्य वा

sarve hyastravidaḥ śūrāḥ sarve prāptā mahadyaśaḥapi sarvāmaraiśvaryaṃ tyajeyurna punarjayamvadhe nūnaṃ bhavecchāntistayorvā phalgunasya vā

न तु जेतार्जुनस्यास्ति हन्ता चास्य न विद्यतेमन्युस्तस्य कथं शाम्येन्मन्दान्प्रति य उत्थितः

na tu jetārjunasyāsti hantā cāsya na vidyatemanyustasya kathaṃ śāmyenmandānprati ya utthitaḥ

अन्येऽप्यस्त्राणि जानन्ति जीयन्ते च जयन्ति चएकान्तविजयस्त्वेव श्रूयते फल्गुनस्य ह

anye'pyastrāṇi jānanti jīyante ca jayanti caekāntavijayastveva śrūyate phalgunasya ha

त्रयस्त्रिंशत्समाहूय खाण्डवेऽग्निमतर्पयत्जिगाय च सुरान्सर्वान्नास्य वेद्मि पराजयम्

trayastriṃśatsamāhūya khāṇḍave'gnimatarpayatjigāya ca surānsarvānnāsya vedmi parājayam

यस्य यन्ता हृषीकेशः शीलवृत्तसमो युधिध्रुवस्तस्य जयस्तात यथेन्द्रस्य जयस्तथा

yasya yantā hṛṣīkeśaḥ śīlavṛttasamo yudhidhruvastasya jayastāta yathendrasya jayastathā

कृष्णावेकरथे यत्तावधिज्यं गाण्डिवं धनुःयुगपत्त्रीणि तेजांसि समेतान्यनुशुश्रुमः

kṛṣṇāvekarathe yattāvadhijyaṃ gāṇḍivaṃ dhanuḥyugapattrīṇi tejāṃsi sametānyanuśuśrumaḥ

नैव नोऽस्ति धनुस्तादृङ्न योद्धा न च सारथिःतच्च मन्दा न जानन्ति दुर्योधनवशानुगाः

naiva no'sti dhanustādṛṅna yoddhā na ca sārathiḥtacca mandā na jānanti duryodhanavaśānugāḥ

शेषयेदशनिर्दीप्तो निपतन्मूर्ध्नि संजयन तु शेषं शराः कुर्युरस्तास्तात किरीटिना

śeṣayedaśanirdīpto nipatanmūrdhni saṃjayana tu śeṣaṃ śarāḥ kuryurastāstāta kirīṭinā

अपि चास्यन्निवाभाति निघ्नन्निव च फल्गुनःउद्धरन्निव कायेभ्यः शिरांसि शरवृष्टिभिः

api cāsyannivābhāti nighnanniva ca phalgunaḥuddharanniva kāyebhyaḥ śirāṃsi śaravṛṣṭibhiḥ

अपि बाणमयं तेजः प्रदीप्तमिव सर्वतःगाण्डीवेद्धं दहेताजौ पुत्राणां मम वाहिनीम्

api bāṇamayaṃ tejaḥ pradīptamiva sarvataḥgāṇḍīveddhaṃ dahetājau putrāṇāṃ mama vāhinīm

अपि सा रथघोषेण भयार्ता सव्यसाचिनःवित्रस्ता बहुला सेना भारती प्रतिभाति मे

api sā rathaghoṣeṇa bhayārtā savyasācinaḥvitrastā bahulā senā bhāratī pratibhāti me

यथा कक्षं दहत्यग्निः प्रवृद्धः सर्वतश्चरन्महार्चिरनिलोद्धूतस्तद्वद्धक्ष्यति मामकान्

yathā kakṣaṃ dahatyagniḥ pravṛddhaḥ sarvataścaranmahārciraniloddhūtastadvaddhakṣyati māmakān

यदोद्वमन्निशितान्बाणसंघा;न्स्थाताततायी समरे किरीटीसृष्टोऽन्तकः सर्वहरो विधात्रा; यथा भवेत्तद्वदवारणीयः

yadodvamanniśitānbāṇasaṃghā;nsthātātatāyī samare kirīṭīsṛṣṭo'ntakaḥ sarvaharo vidhātrā; yathā bhavettadvadavāraṇīyaḥ

यदा ह्यभीक्ष्णं सुबहून्प्रकारा;ञ्श्रोतास्मि तानावसथे कुरूणाम्तेषां समन्ताच्च तथा रणाग्रे; क्षयः किलायं भरतानुपैति

yadā hyabhīkṣṇaṃ subahūnprakārā;ñśrotāsmi tānāvasathe kurūṇāmteṣāṃ samantācca tathā raṇāgre; kṣayaḥ kilāyaṃ bharatānupaiti