Parva.Adhyaya 5.52

धृतराष्ट्र उवाच · dhṛtarāṣṭra uvāca

यथैव पाण्डवाः सर्वे पराक्रान्ता जिगीषवःतथैवाभिसरास्तेषां त्यक्तात्मानो जये धृताः

yathaiva pāṇḍavāḥ sarve parākrāntā jigīṣavaḥtathaivābhisarāsteṣāṃ tyaktātmāno jaye dhṛtāḥ

त्वमेव हि पराक्रान्तानाचक्षीथाः परान्ममपाञ्चालान्केकयान्मत्स्यान्मागधान्वत्सभूमिपान्

tvameva hi parākrāntānācakṣīthāḥ parānmamapāñcālānkekayānmatsyānmāgadhānvatsabhūmipān

यश्च सेन्द्रानिमाँल्लोकानिच्छन्कुर्याद्वशे बलीस श्रेष्ठो जगतः कृष्णः पाण्डवानां जये धृतः

yaśca sendrānimām̐llokānicchankuryādvaśe balīsa śreṣṭho jagataḥ kṛṣṇaḥ pāṇḍavānāṃ jaye dhṛtaḥ

समस्तामर्जुनाद्विद्यां सात्यकिः क्षिप्रमाप्तवान्शैनेयः समरे स्थाता बीजवत्प्रवपञ्शरान्

samastāmarjunādvidyāṃ sātyakiḥ kṣipramāptavānśaineyaḥ samare sthātā bījavatpravapañśarān

धृष्टद्युम्नश्च पाञ्चाल्यः क्रूरकर्मा महारथःमामकेषु रणं कर्ता बलेषु परमास्त्रवित्

dhṛṣṭadyumnaśca pāñcālyaḥ krūrakarmā mahārathaḥmāmakeṣu raṇaṃ kartā baleṣu paramāstravit

युधिष्ठिरस्य च क्रोधादर्जुनस्य च विक्रमात्यमाभ्यां भीमसेनाच्च भयं मे तात जायते

yudhiṣṭhirasya ca krodhādarjunasya ca vikramātyamābhyāṃ bhīmasenācca bhayaṃ me tāta jāyate

अमानुषं मनुष्येन्द्रैर्जालं विततमन्तरामम सेनां हनिष्यन्ति ततः क्रोशामि संजय

amānuṣaṃ manuṣyendrairjālaṃ vitatamantarāmama senāṃ haniṣyanti tataḥ krośāmi saṃjaya

दर्शनीयो मनस्वी च लक्ष्मीवान्ब्रह्मवर्चसीमेधावी सुकृतप्रज्ञो धर्मात्मा पाण्डुनन्दनः

darśanīyo manasvī ca lakṣmīvānbrahmavarcasīmedhāvī sukṛtaprajño dharmātmā pāṇḍunandanaḥ

मित्रामात्यैः सुसंपन्नः संपन्नो योज्ययोजकैःभ्रातृभिः श्वशुरैः पुत्रैरुपपन्नो महारथैः

mitrāmātyaiḥ susaṃpannaḥ saṃpanno yojyayojakaiḥbhrātṛbhiḥ śvaśuraiḥ putrairupapanno mahārathaiḥ

धृत्या च पुरुषव्याघ्रो नैभृत्येन च पाण्डवःअनृशंसो वदान्यश्च ह्रीमान्सत्यपराक्रमः

dhṛtyā ca puruṣavyāghro naibhṛtyena ca pāṇḍavaḥanṛśaṃso vadānyaśca hrīmānsatyaparākramaḥ

बहुश्रुतः कृतात्मा च वृद्धसेवी जितेन्द्रियःतं सर्वगुणसंपन्नं समिद्धमिव पावकम्

bahuśrutaḥ kṛtātmā ca vṛddhasevī jitendriyaḥtaṃ sarvaguṇasaṃpannaṃ samiddhamiva pāvakam

तपन्तमिव को मन्दः पतिष्यति पतंगवत्पाण्डवाग्निमनावार्यं मुमूर्षुर्मूढचेतनः

tapantamiva ko mandaḥ patiṣyati pataṃgavatpāṇḍavāgnimanāvāryaṃ mumūrṣurmūḍhacetanaḥ

तनुरुच्चः शिखी राजा शुद्धजाम्बूनदप्रभःमन्दानां मम पुत्राणां युद्धेनान्तं करिष्यति

tanuruccaḥ śikhī rājā śuddhajāmbūnadaprabhaḥmandānāṃ mama putrāṇāṃ yuddhenāntaṃ kariṣyati

तैरयुद्धं साधु मन्ये कुरवस्तन्निबोधतयुद्धे विनाशः कृत्स्नस्य कुलस्य भविता ध्रुवम्

tairayuddhaṃ sādhu manye kuravastannibodhatayuddhe vināśaḥ kṛtsnasya kulasya bhavitā dhruvam

एषा मे परमा शान्तिर्यया शाम्यति मे मनःयदि त्वयुद्धमिष्टं वो वयं शान्त्यै यतामहे

eṣā me paramā śāntiryayā śāmyati me manaḥyadi tvayuddhamiṣṭaṃ vo vayaṃ śāntyai yatāmahe

न तु नः शिक्षमाणानामुपेक्षेत युधिष्ठिरःजुगुप्सति ह्यधर्मेण मामेवोद्दिश्य कारणम्

na tu naḥ śikṣamāṇānāmupekṣeta yudhiṣṭhiraḥjugupsati hyadharmeṇa māmevoddiśya kāraṇam