Parva.Adhyaya 5.66

संजय उवाच · saṃjaya uvāca

अर्जुनो वासुदेवश्च धन्विनौ परमार्चितौकामादन्यत्र संभूतौ सर्वाभावाय संमितौ

arjuno vāsudevaśca dhanvinau paramārcitaukāmādanyatra saṃbhūtau sarvābhāvāya saṃmitau

द्यामन्तरं समास्थाय यथायुक्तं मनस्विनःचक्रं तद्वासुदेवस्य मायया वर्तते विभो

dyāmantaraṃ samāsthāya yathāyuktaṃ manasvinaḥcakraṃ tadvāsudevasya māyayā vartate vibho

सापह्नवं पाण्डवेषु पाण्डवानां सुसंमतम्सारासारबलं ज्ञात्वा तत्समासेन मे शृणु

sāpahnavaṃ pāṇḍaveṣu pāṇḍavānāṃ susaṃmatamsārāsārabalaṃ jñātvā tatsamāsena me śṛṇu

नरकं शम्बरं चैव कंसं चैद्यं च माधवःजितवान्घोरसंकाशान्क्रीडन्निव जनार्दनः

narakaṃ śambaraṃ caiva kaṃsaṃ caidyaṃ ca mādhavaḥjitavānghorasaṃkāśānkrīḍanniva janārdanaḥ

पृथिवीं चान्तरिक्षं च द्यां चैव पुरुषोत्तमःमनसैव विशिष्टात्मा नयत्यात्मवशं वशी

pṛthivīṃ cāntarikṣaṃ ca dyāṃ caiva puruṣottamaḥmanasaiva viśiṣṭātmā nayatyātmavaśaṃ vaśī

भूयो भूयो हि यद्राजन्पृच्छसे पाण्डवान्प्रतिसारासारबलं ज्ञातुं तन्मे निगदतः शृणु

bhūyo bhūyo hi yadrājanpṛcchase pāṇḍavānpratisārāsārabalaṃ jñātuṃ tanme nigadataḥ śṛṇu

एकतो वा जगत्कृत्स्नमेकतो वा जनार्दनःसारतो जगतः कृत्स्नादतिरिक्तो जनार्दनः

ekato vā jagatkṛtsnamekato vā janārdanaḥsārato jagataḥ kṛtsnādatirikto janārdanaḥ

भस्म कुर्याज्जगदिदं मनसैव जनार्दनःन तु कृत्स्नं जगच्छक्तं भस्म कर्तुं जनार्दनम्

bhasma kuryājjagadidaṃ manasaiva janārdanaḥna tu kṛtsnaṃ jagacchaktaṃ bhasma kartuṃ janārdanam

यतः सत्यं यतो धर्मो यतो ह्रीरार्जवं यतःततो भवति गोविन्दो यतः कृष्णस्ततो जयः

yataḥ satyaṃ yato dharmo yato hrīrārjavaṃ yataḥtato bhavati govindo yataḥ kṛṣṇastato jayaḥ

पृथिवीं चान्तरिक्षं च दिवं च पुरुषोत्तमःविचेष्टयति भूतात्मा क्रीडन्निव जनार्दनः

pṛthivīṃ cāntarikṣaṃ ca divaṃ ca puruṣottamaḥviceṣṭayati bhūtātmā krīḍanniva janārdanaḥ

स कृत्वा पाण्डवान्सत्रं लोकं संमोहयन्निवअधर्मनिरतान्मूढान्दग्धुमिच्छति ते सुतान्

sa kṛtvā pāṇḍavānsatraṃ lokaṃ saṃmohayannivaadharmaniratānmūḍhāndagdhumicchati te sutān

कालचक्रं जगच्चक्रं युगचक्रं च केशवःआत्मयोगेन भगवान्परिवर्तयतेऽनिशम्

kālacakraṃ jagaccakraṃ yugacakraṃ ca keśavaḥātmayogena bhagavānparivartayate'niśam

कालस्य च हि मृत्योश्च जङ्गमस्थावरस्य चईशते भगवानेकः सत्यमेतद्ब्रवीमि ते

kālasya ca hi mṛtyośca jaṅgamasthāvarasya caīśate bhagavānekaḥ satyametadbravīmi te

ईशन्नपि महायोगी सर्वस्य जगतो हरिःकर्माण्यारभते कर्तुं कीनाश इव दुर्बलः

īśannapi mahāyogī sarvasya jagato hariḥkarmāṇyārabhate kartuṃ kīnāśa iva durbalaḥ

तेन वञ्चयते लोकान्मायायोगेन केशवःये तमेव प्रपद्यन्ते न ते मुह्यन्ति मानवाः

tena vañcayate lokānmāyāyogena keśavaḥye tameva prapadyante na te muhyanti mānavāḥ