Parva.Adhyaya 5.76

अर्जुन उवाच · arjuna uvāca

उक्तं युधिष्ठिरेणैव यावद्वाच्यं जनार्दनतव वाक्यं तु मे श्रुत्वा प्रतिभाति परंतप

uktaṃ yudhiṣṭhireṇaiva yāvadvācyaṃ janārdanatava vākyaṃ tu me śrutvā pratibhāti paraṃtapa

नैव प्रशममत्र त्वं मन्यसे सुकरं प्रभोलोभाद्वा धृतराष्ट्रस्य दैन्याद्वा समुपस्थितात्

naiva praśamamatra tvaṃ manyase sukaraṃ prabholobhādvā dhṛtarāṣṭrasya dainyādvā samupasthitāt

अफलं मन्यसे चापि पुरुषस्य पराक्रमम्न चान्तरेण कर्माणि पौरुषेण फलोदयः

aphalaṃ manyase cāpi puruṣasya parākramamna cāntareṇa karmāṇi pauruṣeṇa phalodayaḥ

तदिदं भाषितं वाक्यं तथा च न तथैव चन चैतदेवं द्रष्टव्यमसाध्यमिति किंचन

tadidaṃ bhāṣitaṃ vākyaṃ tathā ca na tathaiva cana caitadevaṃ draṣṭavyamasādhyamiti kiṃcana

किं चैतन्मन्यसे कृच्छ्रमस्माकं पापमादितःकुर्वन्ति तेषां कर्माणि येषां नास्ति फलोदयः

kiṃ caitanmanyase kṛcchramasmākaṃ pāpamāditaḥkurvanti teṣāṃ karmāṇi yeṣāṃ nāsti phalodayaḥ

संपाद्यमानं सम्यक्च स्यात्कर्म सफलं प्रभोस तथा कृष्ण वर्तस्व यथा शर्म भवेत्परैः

saṃpādyamānaṃ samyakca syātkarma saphalaṃ prabhosa tathā kṛṣṇa vartasva yathā śarma bhavetparaiḥ

पाण्डवानां कुरूणां च भवान्परमकः सुहृत्सुराणामसुराणां च यथा वीर प्रजापतिः

pāṇḍavānāṃ kurūṇāṃ ca bhavānparamakaḥ suhṛtsurāṇāmasurāṇāṃ ca yathā vīra prajāpatiḥ

कुरूणां पाण्डवानां च प्रतिपत्स्व निरामयम्अस्मद्धितमनुष्ठातुं न मन्ये तव दुष्करम्

kurūṇāṃ pāṇḍavānāṃ ca pratipatsva nirāmayamasmaddhitamanuṣṭhātuṃ na manye tava duṣkaram

एवं चेत्कार्यतामेति कार्यं तव जनार्दनगमनादेवमेव त्वं करिष्यसि न संशयः

evaṃ cetkāryatāmeti kāryaṃ tava janārdanagamanādevameva tvaṃ kariṣyasi na saṃśayaḥ

चिकीर्षितमथान्यत्ते तस्मिन्वीर दुरात्मनिभविष्यति तथा सर्वं यथा तव चिकीर्षितम्

cikīrṣitamathānyatte tasminvīra durātmanibhaviṣyati tathā sarvaṃ yathā tava cikīrṣitam

शर्म तैः सह वा नोऽस्तु तव वा यच्चिकीर्षितम्विचार्यमाणो यः कामस्तव कृष्ण स नो गुरुः

śarma taiḥ saha vā no'stu tava vā yaccikīrṣitamvicāryamāṇo yaḥ kāmastava kṛṣṇa sa no guruḥ

न स नार्हति दुष्टात्मा वधं ससुतबान्धवःयेन धर्मसुते दृष्ट्वा न सा श्रीरुपमर्षिता

na sa nārhati duṣṭātmā vadhaṃ sasutabāndhavaḥyena dharmasute dṛṣṭvā na sā śrīrupamarṣitā

यच्चाप्यपश्यतोपायं धर्मिष्ठं मधुसूदनउपायेन नृशंसेन हृता दुर्द्यूतदेविना

yaccāpyapaśyatopāyaṃ dharmiṣṭhaṃ madhusūdanaupāyena nṛśaṃsena hṛtā durdyūtadevinā

कथं हि पुरुषो जातः क्षत्रियेषु धनुर्धरःसमाहूतो निवर्तेत प्राणत्यागेऽप्युपस्थिते

kathaṃ hi puruṣo jātaḥ kṣatriyeṣu dhanurdharaḥsamāhūto nivarteta prāṇatyāge'pyupasthite

अधर्मेण जितान्दृष्ट्वा वने प्रव्रजितांस्तथावध्यतां मम वार्ष्णेय निर्गतोऽसौ सुयोधनः

adharmeṇa jitāndṛṣṭvā vane pravrajitāṃstathāvadhyatāṃ mama vārṣṇeya nirgato'sau suyodhanaḥ

न चैतदद्भुतं कृष्ण मित्रार्थे यच्चिकीर्षसिक्रिया कथं नु मुख्या स्यान्मृदुना वेतरेण वा

na caitadadbhutaṃ kṛṣṇa mitrārthe yaccikīrṣasikriyā kathaṃ nu mukhyā syānmṛdunā vetareṇa vā

अथ वा मन्यसे ज्यायान्वधस्तेषामनन्तरम्तदेव क्रियतामाशु न विचार्यमतस्त्वया

atha vā manyase jyāyānvadhasteṣāmanantaramtadeva kriyatāmāśu na vicāryamatastvayā

जानासि हि यथा तेन द्रौपदी पापबुद्धिनापरिक्लिष्टा सभामध्ये तच्च तस्यापि मर्षितम्

jānāsi hi yathā tena draupadī pāpabuddhināparikliṣṭā sabhāmadhye tacca tasyāpi marṣitam

स नाम सम्यग्वर्तेत पाण्डवेष्विति माधवन मे संजायते बुद्धिर्बीजमुप्तमिवोषरे

sa nāma samyagvarteta pāṇḍaveṣviti mādhavana me saṃjāyate buddhirbījamuptamivoṣare

तस्माद्यन्मन्यसे युक्तं पाण्डवानां च यद्धितम्तदाशु कुरु वार्ष्णेय यन्नः कार्यमनन्तरम्

tasmādyanmanyase yuktaṃ pāṇḍavānāṃ ca yaddhitamtadāśu kuru vārṣṇeya yannaḥ kāryamanantaram