Parva.Adhyaya 6.21

संजय उवाच · saṃjaya uvāca

बृहतीं धार्तराष्ट्राणां दृष्ट्वा सेनां समुद्यताम्विषादमगमद्राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः

bṛhatīṃ dhārtarāṣṭrāṇāṃ dṛṣṭvā senāṃ samudyatāmviṣādamagamadrājā kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ

व्यूहं भीष्मेण चाभेद्यं कल्पितं प्रेक्ष्य पाण्डवःअभेद्यमिव संप्रेक्ष्य विषण्णोऽर्जुनमब्रवीत्

vyūhaṃ bhīṣmeṇa cābhedyaṃ kalpitaṃ prekṣya pāṇḍavaḥabhedyamiva saṃprekṣya viṣaṇṇo'rjunamabravīt

धनंजय कथं शक्यमस्माभिर्योद्धुमाहवेधार्तराष्ट्रैर्महाबाहो येषां योद्धा पितामहः

dhanaṃjaya kathaṃ śakyamasmābhiryoddhumāhavedhārtarāṣṭrairmahābāho yeṣāṃ yoddhā pitāmahaḥ

अक्षोभ्योऽयमभेद्यश्च भीष्मेणामित्रकर्शिनाकल्पितः शास्त्रदृष्टेन विधिना भूरितेजसा

akṣobhyo'yamabhedyaśca bhīṣmeṇāmitrakarśinākalpitaḥ śāstradṛṣṭena vidhinā bhūritejasā

ते वयं संशयं प्राप्ताः ससैन्याः शत्रुकर्शनकथमस्मान्महाव्यूहादुद्यानं नो भविष्यति

te vayaṃ saṃśayaṃ prāptāḥ sasainyāḥ śatrukarśanakathamasmānmahāvyūhādudyānaṃ no bhaviṣyati

अथार्जुनोऽब्रवीत्पार्थं युधिष्ठिरममित्रहाविषण्णमभिसंप्रेक्ष्य तव राजन्ननीकिनीम्

athārjuno'bravītpārthaṃ yudhiṣṭhiramamitrahāviṣaṇṇamabhisaṃprekṣya tava rājannanīkinīm

प्रज्ञयाभ्यधिकाञ्शूरान्गुणयुक्तान्बहूनपिजयन्त्यल्पतरा येन तन्निबोध विशां पते

prajñayābhyadhikāñśūrānguṇayuktānbahūnapijayantyalpatarā yena tannibodha viśāṃ pate

तत्तु ते कारणं राजन्प्रवक्ष्याम्यनसूयवेनारदस्तमृषिर्वेद भीष्मद्रोणौ च पाण्डव

tattu te kāraṇaṃ rājanpravakṣyāmyanasūyavenāradastamṛṣirveda bhīṣmadroṇau ca pāṇḍava

एतमेवार्थमाश्रित्य युद्धे देवासुरेऽब्रवीत्पितामहः किल पुरा महेन्द्रादीन्दिवौकसः

etamevārthamāśritya yuddhe devāsure'bravītpitāmahaḥ kila purā mahendrādīndivaukasaḥ

न तथा बलवीर्याभ्यां विजयन्ते जिगीषवःयथा सत्यानृशंस्याभ्यां धर्मेणैवोद्यमेन च

na tathā balavīryābhyāṃ vijayante jigīṣavaḥyathā satyānṛśaṃsyābhyāṃ dharmeṇaivodyamena ca

त्यक्त्वाधर्मं च लोभं च मोहं चोद्यममास्थिताःयुध्यध्वमनहंकारा यतो धर्मस्ततो जयः

tyaktvādharmaṃ ca lobhaṃ ca mohaṃ codyamamāsthitāḥyudhyadhvamanahaṃkārā yato dharmastato jayaḥ

एवं राजन्विजानीहि ध्रुवोऽस्माकं रणे जयःयथा मे नारदः प्राह यतः कृष्णस्ततो जयः

evaṃ rājanvijānīhi dhruvo'smākaṃ raṇe jayaḥyathā me nāradaḥ prāha yataḥ kṛṣṇastato jayaḥ

गुणभूतो जयः कृष्णे पृष्ठतोऽन्वेति माधवम्अन्यथा विजयश्चास्य संनतिश्चापरो गुणः

guṇabhūto jayaḥ kṛṣṇe pṛṣṭhato'nveti mādhavamanyathā vijayaścāsya saṃnatiścāparo guṇaḥ

अनन्ततेजा गोविन्दः शत्रुपूगेषु निर्व्यथःपुरुषः सनातनतमो यतः कृष्णस्ततो जयः

anantatejā govindaḥ śatrupūgeṣu nirvyathaḥpuruṣaḥ sanātanatamo yataḥ kṛṣṇastato jayaḥ

पुरा ह्येष हरिर्भूत्वा वैकुण्ठोऽकुण्ठसायकःसुरासुरानवस्फूर्जन्नब्रवीत्के जयन्त्विति

purā hyeṣa harirbhūtvā vaikuṇṭho'kuṇṭhasāyakaḥsurāsurānavasphūrjannabravītke jayantviti

अनु कृष्णं जयेमेति यैरुक्तं तत्र तैर्जितम्तत्प्रसादाद्धि त्रैलोक्यं प्राप्तं शक्रादिभिः सुरैः

anu kṛṣṇaṃ jayemeti yairuktaṃ tatra tairjitamtatprasādāddhi trailokyaṃ prāptaṃ śakrādibhiḥ suraiḥ

तस्य ते न व्यथां कांचिदिह पश्यामि भारतयस्य ते जयमाशास्ते विश्वभुक्त्रिदशेश्वरः

tasya te na vyathāṃ kāṃcidiha paśyāmi bhāratayasya te jayamāśāste viśvabhuktridaśeśvaraḥ