Mahabharata · 78 verses
Read this chapter as a bookअर्जुन उवाच · arjuna uvāca
संन्यासस्य महाबाहो तत्त्वमिच्छामि वेदितुम्त्यागस्य च हृषीकेश पृथक्केशिनिषूदन
saṃnyāsasya mahābāho tattvamicchāmi veditumtyāgasya ca hṛṣīkeśa pṛthakkeśiniṣūdana
श्रीभगवानुवाचकाम्यानां कर्मणां न्यासं संन्यासं कवयो विदुःसर्वकर्मफलत्यागं प्राहुस्त्यागं विचक्षणाः
śrībhagavānuvācakāmyānāṃ karmaṇāṃ nyāsaṃ saṃnyāsaṃ kavayo viduḥsarvakarmaphalatyāgaṃ prāhustyāgaṃ vicakṣaṇāḥ
त्याज्यं दोषवदित्येके कर्म प्राहुर्मनीषिणःयज्ञदानतपःकर्म न त्याज्यमिति चापरे
tyājyaṃ doṣavadityeke karma prāhurmanīṣiṇaḥyajñadānatapaḥkarma na tyājyamiti cāpare
निश्चयं शृणु मे तत्र त्यागे भरतसत्तमत्यागो हि पुरुषव्याघ्र त्रिविधः संप्रकीर्तितः
niścayaṃ śṛṇu me tatra tyāge bharatasattamatyāgo hi puruṣavyāghra trividhaḥ saṃprakīrtitaḥ
यज्ञदानतपःकर्म न त्याज्यं कार्यमेव तत्यज्ञो दानं तपश्चैव पावनानि मनीषिणाम्
yajñadānatapaḥkarma na tyājyaṃ kāryameva tatyajño dānaṃ tapaścaiva pāvanāni manīṣiṇām
एतान्यपि तु कर्माणि सङ्गं त्यक्त्वा फलानि चकर्तव्यानीति मे पार्थ निश्चितं मतमुत्तमम्
etānyapi tu karmāṇi saṅgaṃ tyaktvā phalāni cakartavyānīti me pārtha niścitaṃ matamuttamam
नियतस्य तु संन्यासः कर्मणो नोपपद्यतेमोहात्तस्य परित्यागस्तामसः परिकीर्तितः
niyatasya tu saṃnyāsaḥ karmaṇo nopapadyatemohāttasya parityāgastāmasaḥ parikīrtitaḥ
दुःखमित्येव यत्कर्म कायक्लेशभयात्त्यजेत्स कृत्वा राजसं त्यागं नैव त्यागफलं लभेत्
duḥkhamityeva yatkarma kāyakleśabhayāttyajetsa kṛtvā rājasaṃ tyāgaṃ naiva tyāgaphalaṃ labhet
कार्यमित्येव यत्कर्म नियतं क्रियतेऽर्जुनसङ्गं त्यक्त्वा फलं चैव स त्यागः सात्त्विको मतः
kāryamityeva yatkarma niyataṃ kriyate'rjunasaṅgaṃ tyaktvā phalaṃ caiva sa tyāgaḥ sāttviko mataḥ
न द्वेष्ट्यकुशलं कर्म कुशले नानुषज्जतेत्यागी सत्त्वसमाविष्टो मेधावी छिन्नसंशयः
na dveṣṭyakuśalaṃ karma kuśale nānuṣajjatetyāgī sattvasamāviṣṭo medhāvī chinnasaṃśayaḥ
न हि देहभृता शक्यं त्यक्तुं कर्माण्यशेषतःयस्तु कर्मफलत्यागी स त्यागीत्यभिधीयते
na hi dehabhṛtā śakyaṃ tyaktuṃ karmāṇyaśeṣataḥyastu karmaphalatyāgī sa tyāgītyabhidhīyate
अनिष्टमिष्टं मिश्रं च त्रिविधं कर्मणः फलम्भवत्यत्यागिनां प्रेत्य न तु संन्यासिनां क्वचित्
aniṣṭamiṣṭaṃ miśraṃ ca trividhaṃ karmaṇaḥ phalambhavatyatyāgināṃ pretya na tu saṃnyāsināṃ kvacit
पञ्चैतानि महाबाहो कारणानि निबोध मेसांख्ये कृतान्ते प्रोक्तानि सिद्धये सर्वकर्मणाम्
pañcaitāni mahābāho kāraṇāni nibodha mesāṃkhye kṛtānte proktāni siddhaye sarvakarmaṇām
अधिष्ठानं तथा कर्ता करणं च पृथग्विधम्विविधाश्च पृथक्चेष्टा दैवं चैवात्र पञ्चमम्
adhiṣṭhānaṃ tathā kartā karaṇaṃ ca pṛthagvidhamvividhāśca pṛthakceṣṭā daivaṃ caivātra pañcamam
शरीरवाङ्मनोभिर्यत्कर्म प्रारभते नरःन्याय्यं वा विपरीतं वा पञ्चैते तस्य हेतवः
śarīravāṅmanobhiryatkarma prārabhate naraḥnyāyyaṃ vā viparītaṃ vā pañcaite tasya hetavaḥ
तत्रैवं सति कर्तारमात्मानं केवलं तु यःपश्यत्यकृतबुद्धित्वान्न स पश्यति दुर्मतिः
tatraivaṃ sati kartāramātmānaṃ kevalaṃ tu yaḥpaśyatyakṛtabuddhitvānna sa paśyati durmatiḥ
यस्य नाहंकृतो भावो बुद्धिर्यस्य न लिप्यतेहत्वापि स इमाँल्लोकान्न हन्ति न निबध्यते
yasya nāhaṃkṛto bhāvo buddhiryasya na lipyatehatvāpi sa imām̐llokānna hanti na nibadhyate
ज्ञानं ज्ञेयं परिज्ञाता त्रिविधा कर्मचोदनाकरणं कर्म कर्तेति त्रिविधः कर्मसंग्रहः
jñānaṃ jñeyaṃ parijñātā trividhā karmacodanākaraṇaṃ karma karteti trividhaḥ karmasaṃgrahaḥ
ज्ञानं कर्म च कर्ता च त्रिधैव गुणभेदतःप्रोच्यते गुणसंख्याने यथावच्छृणु तान्यपि
jñānaṃ karma ca kartā ca tridhaiva guṇabhedataḥprocyate guṇasaṃkhyāne yathāvacchṛṇu tānyapi
सर्वभूतेषु येनैकं भावमव्ययमीक्षतेअविभक्तं विभक्तेषु तज्ज्ञानं विद्धि सात्त्विकम्
sarvabhūteṣu yenaikaṃ bhāvamavyayamīkṣateavibhaktaṃ vibhakteṣu tajjñānaṃ viddhi sāttvikam
पृथक्त्वेन तु यज्ज्ञानं नानाभावान्पृथग्विधान्वेत्ति सर्वेषु भूतेषु तज्ज्ञानं विद्धि राजसम्
pṛthaktvena tu yajjñānaṃ nānābhāvānpṛthagvidhānvetti sarveṣu bhūteṣu tajjñānaṃ viddhi rājasam
यत्तु कृत्स्नवदेकस्मिन्कार्ये सक्तमहैतुकम्अतत्त्वार्थवदल्पं च तत्तामसमुदाहृतम्
yattu kṛtsnavadekasminkārye saktamahaitukamatattvārthavadalpaṃ ca tattāmasamudāhṛtam
नियतं सङ्गरहितमरागद्वेषतः कृतम्अफलप्रेप्सुना कर्म यत्तत्सात्त्विकमुच्यते
niyataṃ saṅgarahitamarāgadveṣataḥ kṛtamaphalaprepsunā karma yattatsāttvikamucyate
यत्तु कामेप्सुना कर्म साहंकारेण वा पुनःक्रियते बहुलायासं तद्राजसमुदाहृतम्
yattu kāmepsunā karma sāhaṃkāreṇa vā punaḥkriyate bahulāyāsaṃ tadrājasamudāhṛtam
अनुबन्धं क्षयं हिंसामनपेक्ष्य च पौरुषम्मोहादारभ्यते कर्म यत्तत्तामसमुच्यते
anubandhaṃ kṣayaṃ hiṃsāmanapekṣya ca pauruṣammohādārabhyate karma yattattāmasamucyate
मुक्तसङ्गोऽनहंवादी धृत्युत्साहसमन्वितःसिद्ध्यसिद्ध्योर्निर्विकारः कर्ता सात्त्विक उच्यते
muktasaṅgo'nahaṃvādī dhṛtyutsāhasamanvitaḥsiddhyasiddhyornirvikāraḥ kartā sāttvika ucyate
रागी कर्मफलप्रेप्सुर्लुब्धो हिंसात्मकोऽशुचिःहर्षशोकान्वितः कर्ता राजसः परिकीर्तितः
rāgī karmaphalaprepsurlubdho hiṃsātmako'śuciḥharṣaśokānvitaḥ kartā rājasaḥ parikīrtitaḥ
अयुक्तः प्राकृतः स्तब्धः शठो नैकृतिकोऽलसःविषादी दीर्घसूत्री च कर्ता तामस उच्यते
ayuktaḥ prākṛtaḥ stabdhaḥ śaṭho naikṛtiko'lasaḥviṣādī dīrghasūtrī ca kartā tāmasa ucyate
बुद्धेर्भेदं धृतेश्चैव गुणतस्त्रिविधं शृणुप्रोच्यमानमशेषेण पृथक्त्वेन धनंजय
buddherbhedaṃ dhṛteścaiva guṇatastrividhaṃ śṛṇuprocyamānamaśeṣeṇa pṛthaktvena dhanaṃjaya
प्रवृत्तिं च निवृत्तिं च कार्याकार्ये भयाभयेबन्धं मोक्षं च या वेत्ति बुद्धिः सा पार्थ सात्त्विकी
pravṛttiṃ ca nivṛttiṃ ca kāryākārye bhayābhayebandhaṃ mokṣaṃ ca yā vetti buddhiḥ sā pārtha sāttvikī
यया धर्ममधर्मं च कार्यं चाकार्यमेव चअयथावत्प्रजानाति बुद्धिः सा पार्थ राजसी
yayā dharmamadharmaṃ ca kāryaṃ cākāryameva caayathāvatprajānāti buddhiḥ sā pārtha rājasī
अधर्मं धर्ममिति या मन्यते तमसावृतासर्वार्थान्विपरीतांश्च बुद्धिः सा पार्थ तामसी
adharmaṃ dharmamiti yā manyate tamasāvṛtāsarvārthānviparītāṃśca buddhiḥ sā pārtha tāmasī
धृत्या यया धारयते मनःप्राणेन्द्रियक्रियाःयोगेनाव्यभिचारिण्या धृतिः सा पार्थ सात्त्विकी
dhṛtyā yayā dhārayate manaḥprāṇendriyakriyāḥyogenāvyabhicāriṇyā dhṛtiḥ sā pārtha sāttvikī
यया तु धर्मकामार्थान्धृत्या धारयतेऽर्जुनप्रसङ्गेन फलाकाङ्क्षी धृतिः सा पार्थ राजसी
yayā tu dharmakāmārthāndhṛtyā dhārayate'rjunaprasaṅgena phalākāṅkṣī dhṛtiḥ sā pārtha rājasī
यया स्वप्नं भयं शोकं विषादं मदमेव चन विमुञ्चति दुर्मेधा धृतिः सा पार्थ तामसी
yayā svapnaṃ bhayaṃ śokaṃ viṣādaṃ madameva cana vimuñcati durmedhā dhṛtiḥ sā pārtha tāmasī
सुखं त्विदानीं त्रिविधं शृणु मे भरतर्षभअभ्यासाद्रमते यत्र दुःखान्तं च निगच्छति
sukhaṃ tvidānīṃ trividhaṃ śṛṇu me bharatarṣabhaabhyāsādramate yatra duḥkhāntaṃ ca nigacchati
यत्तदग्रे विषमिव परिणामेऽमृतोपमम्तत्सुखं सात्त्विकं प्रोक्तमात्मबुद्धिप्रसादजम्
yattadagre viṣamiva pariṇāme'mṛtopamamtatsukhaṃ sāttvikaṃ proktamātmabuddhiprasādajam
विषयेन्द्रियसंयोगाद्यत्तदग्रेऽमृतोपमम्परिणामे विषमिव तत्सुखं राजसं स्मृतम्
viṣayendriyasaṃyogādyattadagre'mṛtopamampariṇāme viṣamiva tatsukhaṃ rājasaṃ smṛtam
यदग्रे चानुबन्धे च सुखं मोहनमात्मनःनिद्रालस्यप्रमादोत्थं तत्तामसमुदाहृतम्
yadagre cānubandhe ca sukhaṃ mohanamātmanaḥnidrālasyapramādotthaṃ tattāmasamudāhṛtam
न तदस्ति पृथिव्यां वा दिवि देवेषु वा पुनःसत्त्वं प्रकृतिजैर्मुक्तं यदेभिः स्यात्त्रिभिर्गुणैः
na tadasti pṛthivyāṃ vā divi deveṣu vā punaḥsattvaṃ prakṛtijairmuktaṃ yadebhiḥ syāttribhirguṇaiḥ
ब्राह्मणक्षत्रियविशां शूद्राणां च परंतपकर्माणि प्रविभक्तानि स्वभावप्रभवैर्गुणैः
brāhmaṇakṣatriyaviśāṃ śūdrāṇāṃ ca paraṃtapakarmāṇi pravibhaktāni svabhāvaprabhavairguṇaiḥ
शमो दमस्तपः शौचं क्षान्तिरार्जवमेव चज्ञानं विज्ञानमास्तिक्यं ब्रह्मकर्म स्वभावजम्
śamo damastapaḥ śaucaṃ kṣāntirārjavameva cajñānaṃ vijñānamāstikyaṃ brahmakarma svabhāvajam
शौर्यं तेजो धृतिर्दाक्ष्यं युद्धे चाप्यपलायनम्दानमीश्वरभावश्च क्षत्रकर्म स्वभावजम्
śauryaṃ tejo dhṛtirdākṣyaṃ yuddhe cāpyapalāyanamdānamīśvarabhāvaśca kṣatrakarma svabhāvajam
कृषिगोरक्ष्यवाणिज्यं वैश्यकर्म स्वभावजम्परिचर्यात्मकं कर्म शूद्रस्यापि स्वभावजम्
kṛṣigorakṣyavāṇijyaṃ vaiśyakarma svabhāvajamparicaryātmakaṃ karma śūdrasyāpi svabhāvajam
स्वे स्वे कर्मण्यभिरतः संसिद्धिं लभते नरःस्वकर्मनिरतः सिद्धिं यथा विन्दति तच्छृणु
sve sve karmaṇyabhirataḥ saṃsiddhiṃ labhate naraḥsvakarmanirataḥ siddhiṃ yathā vindati tacchṛṇu
यतः प्रवृत्तिर्भूतानां येन सर्वमिदं ततम्स्वकर्मणा तमभ्यर्च्य सिद्धिं विन्दति मानवः
yataḥ pravṛttirbhūtānāṃ yena sarvamidaṃ tatamsvakarmaṇā tamabhyarcya siddhiṃ vindati mānavaḥ
श्रेयान्स्वधर्मो विगुणः परधर्मात्स्वनुष्ठितात्स्वभावनियतं कर्म कुर्वन्नाप्नोति किल्बिषम्
śreyānsvadharmo viguṇaḥ paradharmātsvanuṣṭhitātsvabhāvaniyataṃ karma kurvannāpnoti kilbiṣam
सहजं कर्म कौन्तेय सदोषमपि न त्यजेत्सर्वारम्भा हि दोषेण धूमेनाग्निरिवावृताः
sahajaṃ karma kaunteya sadoṣamapi na tyajetsarvārambhā hi doṣeṇa dhūmenāgnirivāvṛtāḥ
असक्तबुद्धिः सर्वत्र जितात्मा विगतस्पृहःनैष्कर्म्यसिद्धिं परमां संन्यासेनाधिगच्छति
asaktabuddhiḥ sarvatra jitātmā vigataspṛhaḥnaiṣkarmyasiddhiṃ paramāṃ saṃnyāsenādhigacchati
सिद्धिं प्राप्तो यथा ब्रह्म तथाप्नोति निबोध मेसमासेनैव कौन्तेय निष्ठा ज्ञानस्य या परा
siddhiṃ prāpto yathā brahma tathāpnoti nibodha mesamāsenaiva kaunteya niṣṭhā jñānasya yā parā
बुद्ध्या विशुद्धया युक्तो धृत्यात्मानं नियम्य चशब्दादीन्विषयांस्त्यक्त्वा रागद्वेषौ व्युदस्य च
buddhyā viśuddhayā yukto dhṛtyātmānaṃ niyamya caśabdādīnviṣayāṃstyaktvā rāgadveṣau vyudasya ca
विविक्तसेवी लघ्वाशी यतवाक्कायमानसःध्यानयोगपरो नित्यं वैराग्यं समुपाश्रितः
viviktasevī laghvāśī yatavākkāyamānasaḥdhyānayogaparo nityaṃ vairāgyaṃ samupāśritaḥ
अहंकारं बलं दर्पं कामं क्रोधं परिग्रहम्विमुच्य निर्ममः शान्तो ब्रह्मभूयाय कल्पते
ahaṃkāraṃ balaṃ darpaṃ kāmaṃ krodhaṃ parigrahamvimucya nirmamaḥ śānto brahmabhūyāya kalpate
ब्रह्मभूतः प्रसन्नात्मा न शोचति न काङ्क्षतिसमः सर्वेषु भूतेषु मद्भक्तिं लभते पराम्
brahmabhūtaḥ prasannātmā na śocati na kāṅkṣatisamaḥ sarveṣu bhūteṣu madbhaktiṃ labhate parām
भक्त्या मामभिजानाति यावान्यश्चास्मि तत्त्वतःततो मां तत्त्वतो ज्ञात्वा विशते तदनन्तरम्
bhaktyā māmabhijānāti yāvānyaścāsmi tattvataḥtato māṃ tattvato jñātvā viśate tadanantaram
सर्वकर्माण्यपि सदा कुर्वाणो मद्व्यपाश्रयःमत्प्रसादादवाप्नोति शाश्वतं पदमव्ययम्
sarvakarmāṇyapi sadā kurvāṇo madvyapāśrayaḥmatprasādādavāpnoti śāśvataṃ padamavyayam
चेतसा सर्वकर्माणि मयि संन्यस्य मत्परःबुद्धियोगमुपाश्रित्य मच्चित्तः सततं भव
cetasā sarvakarmāṇi mayi saṃnyasya matparaḥbuddhiyogamupāśritya maccittaḥ satataṃ bhava
मच्चित्तः सर्वदुर्गाणि मत्प्रसादात्तरिष्यसिअथ चेत्त्वमहंकारान्न श्रोष्यसि विनङ्क्ष्यसि
maccittaḥ sarvadurgāṇi matprasādāttariṣyasiatha cettvamahaṃkārānna śroṣyasi vinaṅkṣyasi
यदहंकारमाश्रित्य न योत्स्य इति मन्यसेमिथ्यैष व्यवसायस्ते प्रकृतिस्त्वां नियोक्ष्यति
yadahaṃkāramāśritya na yotsya iti manyasemithyaiṣa vyavasāyaste prakṛtistvāṃ niyokṣyati
स्वभावजेन कौन्तेय निबद्धः स्वेन कर्मणाकर्तुं नेच्छसि यन्मोहात्करिष्यस्यवशोऽपि तत्
svabhāvajena kaunteya nibaddhaḥ svena karmaṇākartuṃ necchasi yanmohātkariṣyasyavaśo'pi tat
ईश्वरः सर्वभूतानां हृद्देशेऽर्जुन तिष्ठतिभ्रामयन्सर्वभूतानि यन्त्रारूढानि मायया
īśvaraḥ sarvabhūtānāṃ hṛddeśe'rjuna tiṣṭhatibhrāmayansarvabhūtāni yantrārūḍhāni māyayā
तमेव शरणं गच्छ सर्वभावेन भारततत्प्रसादात्परां शान्तिं स्थानं प्राप्स्यसि शाश्वतम्
tameva śaraṇaṃ gaccha sarvabhāvena bhāratatatprasādātparāṃ śāntiṃ sthānaṃ prāpsyasi śāśvatam
इति ते ज्ञानमाख्यातं गुह्याद्गुह्यतरं मयाविमृश्यैतदशेषेण यथेच्छसि तथा कुरु
iti te jñānamākhyātaṃ guhyādguhyataraṃ mayāvimṛśyaitadaśeṣeṇa yathecchasi tathā kuru
सर्वगुह्यतमं भूयः शृणु मे परमं वचःइष्टोऽसि मे दृढमिति ततो वक्ष्यामि ते हितम्
sarvaguhyatamaṃ bhūyaḥ śṛṇu me paramaṃ vacaḥiṣṭo'si me dṛḍhamiti tato vakṣyāmi te hitam
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरुमामेवैष्यसि सत्यं ते प्रतिजाने प्रियोऽसि मे
manmanā bhava madbhakto madyājī māṃ namaskurumāmevaiṣyasi satyaṃ te pratijāne priyo'si me
सर्वधर्मान्परित्यज्य मामेकं शरणं व्रजअहं त्वा सर्वपापेभ्यो मोक्षयिष्यामि मा शुचः
sarvadharmānparityajya māmekaṃ śaraṇaṃ vrajaahaṃ tvā sarvapāpebhyo mokṣayiṣyāmi mā śucaḥ
इदं ते नातपस्काय नाभक्ताय कदाचनन चाशुश्रूषवे वाच्यं न च मां योऽभ्यसूयति
idaṃ te nātapaskāya nābhaktāya kadācanana cāśuśrūṣave vācyaṃ na ca māṃ yo'bhyasūyati
य इदं परमं गुह्यं मद्भक्तेष्वभिधास्यतिभक्तिं मयि परां कृत्वा मामेवैष्यत्यसंशयः
ya idaṃ paramaṃ guhyaṃ madbhakteṣvabhidhāsyatibhaktiṃ mayi parāṃ kṛtvā māmevaiṣyatyasaṃśayaḥ
न च तस्मान्मनुष्येषु कश्चिन्मे प्रियकृत्तमःभविता न च मे तस्मादन्यः प्रियतरो भुवि
na ca tasmānmanuṣyeṣu kaścinme priyakṛttamaḥbhavitā na ca me tasmādanyaḥ priyataro bhuvi
अध्येष्यते च य इमं धर्म्यं संवादमावयोःज्ञानयज्ञेन तेनाहमिष्टः स्यामिति मे मतिः
adhyeṣyate ca ya imaṃ dharmyaṃ saṃvādamāvayoḥjñānayajñena tenāhamiṣṭaḥ syāmiti me matiḥ
श्रद्धावाननसूयश्च शृणुयादपि यो नरःसोऽपि मुक्तः शुभाँल्लोकान्प्राप्नुयात्पुण्यकर्मणाम्
śraddhāvānanasūyaśca śṛṇuyādapi yo naraḥso'pi muktaḥ śubhām̐llokānprāpnuyātpuṇyakarmaṇām
कच्चिदेतच्छ्रुतं पार्थ त्वयैकाग्रेण चेतसाकच्चिदज्ञानसंमोहः प्रनष्टस्ते धनंजय
kaccidetacchrutaṃ pārtha tvayaikāgreṇa cetasākaccidajñānasaṃmohaḥ pranaṣṭaste dhanaṃjaya
अर्जुन उवाच · arjuna uvāca
नष्टो मोहः स्मृतिर्लब्धा त्वत्प्रसादान्मयाच्युतस्थितोऽस्मि गतसंदेहः करिष्ये वचनं तव
naṣṭo mohaḥ smṛtirlabdhā tvatprasādānmayācyutasthito'smi gatasaṃdehaḥ kariṣye vacanaṃ tava
संजय उवाच · saṃjaya uvāca
इत्यहं वासुदेवस्य पार्थस्य च महात्मनःसंवादमिममश्रौषमद्भुतं रोमहर्षणम्
ityahaṃ vāsudevasya pārthasya ca mahātmanaḥsaṃvādamimamaśrauṣamadbhutaṃ romaharṣaṇam
व्यासप्रसादाच्छ्रुतवानेतद्गुह्यमहं परम्योगं योगेश्वरात्कृष्णात्साक्षात्कथयतः स्वयम्
vyāsaprasādācchrutavānetadguhyamahaṃ paramyogaṃ yogeśvarātkṛṣṇātsākṣātkathayataḥ svayam
राजन्संस्मृत्य संस्मृत्य संवादमिममद्भुतम्केशवार्जुनयोः पुण्यं हृष्यामि च मुहुर्मुहुः
rājansaṃsmṛtya saṃsmṛtya saṃvādamimamadbhutamkeśavārjunayoḥ puṇyaṃ hṛṣyāmi ca muhurmuhuḥ
तच्च संस्मृत्य संस्मृत्य रूपमत्यद्भुतं हरेःविस्मयो मे महान्राजन्हृष्यामि च पुनः पुनः
tacca saṃsmṛtya saṃsmṛtya rūpamatyadbhutaṃ hareḥvismayo me mahānrājanhṛṣyāmi ca punaḥ punaḥ
यत्र योगेश्वरः कृष्णो यत्र पार्थो धनुर्धरःतत्र श्रीर्विजयो भूतिर्ध्रुवा नीतिर्मतिर्मम
yatra yogeśvaraḥ kṛṣṇo yatra pārtho dhanurdharaḥtatra śrīrvijayo bhūtirdhruvā nītirmatirmama