Parva.Adhyaya 6.63

दुर्योधन उवाच · duryodhana uvāca

वासुदेवो महद्भूतं सर्वलोकेषु कथ्यतेतस्यागमं प्रतिष्ठां च ज्ञातुमिच्छे पितामह

vāsudevo mahadbhūtaṃ sarvalokeṣu kathyatetasyāgamaṃ pratiṣṭhāṃ ca jñātumicche pitāmaha

भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca

वासुदेवो महद्भूतं संभूतं सह दैवतैःन परं पुण्डरीकाक्षाद्दृश्यते भरतर्षभमार्कण्डेयश्च गोविन्दं कथयत्यद्भुतं महत्

vāsudevo mahadbhūtaṃ saṃbhūtaṃ saha daivataiḥna paraṃ puṇḍarīkākṣāddṛśyate bharatarṣabhamārkaṇḍeyaśca govindaṃ kathayatyadbhutaṃ mahat

सर्वभूतानि भूतात्मा महात्मा पुरुषोत्तमःआपो वायुश्च तेजश्च त्रयमेतदकल्पयत्

sarvabhūtāni bhūtātmā mahātmā puruṣottamaḥāpo vāyuśca tejaśca trayametadakalpayat

स सृष्ट्वा पृथिवीं देवः सर्वलोकेश्वरः प्रभुःअप्सु वै शयनं चक्रे महात्मा पुरुषोत्तमःसर्वतोयमयो देवो योगात्सुष्वाप तत्र ह

sa sṛṣṭvā pṛthivīṃ devaḥ sarvalokeśvaraḥ prabhuḥapsu vai śayanaṃ cakre mahātmā puruṣottamaḥsarvatoyamayo devo yogātsuṣvāpa tatra ha

मुखतः सोऽग्निमसृजत्प्राणाद्वायुमथापि चसरस्वतीं च वेदांश्च मनसः ससृजेऽच्युतः

mukhataḥ so'gnimasṛjatprāṇādvāyumathāpi casarasvatīṃ ca vedāṃśca manasaḥ sasṛje'cyutaḥ

एष लोकान्ससर्जादौ देवांश्चर्षिगणैः सहनिधनं चैव मृत्युं च प्रजानां प्रभवोऽव्ययः

eṣa lokānsasarjādau devāṃścarṣigaṇaiḥ sahanidhanaṃ caiva mṛtyuṃ ca prajānāṃ prabhavo'vyayaḥ

एष धर्मश्च धर्मज्ञो वरदः सर्वकामदःएष कर्ता च कार्यं च पूर्वदेवः स्वयंप्रभुः

eṣa dharmaśca dharmajño varadaḥ sarvakāmadaḥeṣa kartā ca kāryaṃ ca pūrvadevaḥ svayaṃprabhuḥ

भूतं भव्यं भविष्यच्च पूर्वमेतदकल्पयत्उभे संध्ये दिशः खं च नियमं च जनार्दनः

bhūtaṃ bhavyaṃ bhaviṣyacca pūrvametadakalpayatubhe saṃdhye diśaḥ khaṃ ca niyamaṃ ca janārdanaḥ

ऋषींश्चैव हि गोविन्दस्तपश्चैवानु कल्पयत्स्रष्टारं जगतश्चापि महात्मा प्रभुरव्ययः

ṛṣīṃścaiva hi govindastapaścaivānu kalpayatsraṣṭāraṃ jagataścāpi mahātmā prabhuravyayaḥ

अग्रजं सर्वभूतानां संकर्षणमकल्पयत्शेषं चाकल्पयद्देवमनन्तमिति यं विदुः

agrajaṃ sarvabhūtānāṃ saṃkarṣaṇamakalpayatśeṣaṃ cākalpayaddevamanantamiti yaṃ viduḥ

यो धारयति भूतानि धरां चेमां सपर्वताम्ध्यानयोगेन विप्राश्च तं वदन्ति महौजसम्

yo dhārayati bhūtāni dharāṃ cemāṃ saparvatāmdhyānayogena viprāśca taṃ vadanti mahaujasam

कर्णस्रोतोद्भवं चापि मधुं नाम महासुरम्तमुग्रमुग्रकर्माणमुग्रां बुद्धिं समास्थितम्ब्रह्मणोऽपचितिं कुर्वञ्जघान पुरुषोत्तमः

karṇasrotodbhavaṃ cāpi madhuṃ nāma mahāsuramtamugramugrakarmāṇamugrāṃ buddhiṃ samāsthitambrahmaṇo'pacitiṃ kurvañjaghāna puruṣottamaḥ

तस्य तात वधादेव देवदानवमानवाःमधुसूदनमित्याहुरृषयश्च जनार्दनम्वराहश्चैव सिंहश्च त्रिविक्रमगतिः प्रभुः

tasya tāta vadhādeva devadānavamānavāḥmadhusūdanamityāhurṛṣayaśca janārdanamvarāhaścaiva siṃhaśca trivikramagatiḥ prabhuḥ

एष माता पिता चैव सर्वेषां प्राणिनां हरिःपरं हि पुण्डरीकाक्षान्न भूतं न भविष्यति

eṣa mātā pitā caiva sarveṣāṃ prāṇināṃ hariḥparaṃ hi puṇḍarīkākṣānna bhūtaṃ na bhaviṣyati

मुखतोऽसृजद्ब्राह्मणान्बाहुभ्यां क्षत्रियांस्तथावैश्यांश्चाप्यूरुतो राजञ्शूद्रान्पद्भ्यां तथैव चतपसा नियतो देवो निधानं सर्वदेहिनाम्

mukhato'sṛjadbrāhmaṇānbāhubhyāṃ kṣatriyāṃstathāvaiśyāṃścāpyūruto rājañśūdrānpadbhyāṃ tathaiva catapasā niyato devo nidhānaṃ sarvadehinām

ब्रह्मभूतममावास्यां पौर्णमास्यां तथैव चयोगभूतं परिचरन्केशवं महदाप्नुयात्

brahmabhūtamamāvāsyāṃ paurṇamāsyāṃ tathaiva cayogabhūtaṃ paricarankeśavaṃ mahadāpnuyāt

केशवः परमं तेजः सर्वलोकपितामहःएवमाहुर्हृषीकेशं मुनयो वै नराधिप

keśavaḥ paramaṃ tejaḥ sarvalokapitāmahaḥevamāhurhṛṣīkeśaṃ munayo vai narādhipa

एवमेनं विजानीहि आचार्यं पितरं गुरुम्कृष्णो यस्य प्रसीदेत लोकास्तेनाक्षया जिताः

evamenaṃ vijānīhi ācāryaṃ pitaraṃ gurumkṛṣṇo yasya prasīdeta lokāstenākṣayā jitāḥ

यश्चैवैनं भयस्थाने केशवं शरणं व्रजेत्सदा नरः पठंश्चेदं स्वस्तिमान्स सुखी भवेत्

yaścaivainaṃ bhayasthāne keśavaṃ śaraṇaṃ vrajetsadā naraḥ paṭhaṃścedaṃ svastimānsa sukhī bhavet

ये च कृष्णं प्रपद्यन्ते ते न मुह्यन्ति मानवाःभये महति ये मग्नाः पाति नित्यं जनार्दनः

ye ca kṛṣṇaṃ prapadyante te na muhyanti mānavāḥbhaye mahati ye magnāḥ pāti nityaṃ janārdanaḥ

एतद्युधिष्ठिरो ज्ञात्वा याथातथ्येन भारतसर्वात्मना महात्मानं केशवं जगदीश्वरम्प्रपन्नः शरणं राजन्योगानामीश्वरं प्रभुम्

etadyudhiṣṭhiro jñātvā yāthātathyena bhāratasarvātmanā mahātmānaṃ keśavaṃ jagadīśvaramprapannaḥ śaraṇaṃ rājanyogānāmīśvaraṃ prabhum